LiberIII

ſꝫ ⁊ vxorē: filiā in re certa: filiūvero in ceterꝭ bonis ſuis vniuerſalē heredē inſtituit: ⁊ vxori aliqͣ in ſuo teſtamēto legaduit adijciēs: vt ſi decederet fielia ſine liberis eidē filio: et ſit ip̄e abſqꝫ liberis obiret filius

s prefate filie moreretur: chriſtih pauꝑes īſtituēdo heredes: ſivtrūqꝫ ſine liberꝭ mori ꝯtīgeiret filioꝝ. ¶ Teſtatore mortuo: ac deīdē filio ſb̓ſeq̄nter ⁊filia ſuꝑſtite matre defunctiskan̄ tꝑa pubertatꝭ. ¶ Abſqꝫ

a ¶ Uxorē. Puberē intelligas matreꝫ ip̄oꝝ filioꝝ: al̓sdubitatio nō ꝓceſſiſſet: ⁊ hoc patet in fine. Io. an.b ¶ Re certa. Inſtituit quod eſt infra: qd̓ ſi non feciſſet egiſſet filia. de inofficio. (vide ꝙ no. Hoſtiē. in ſum.huius ti. §. qͣliter. ꝟ. dat̉ autem. ⁊ ꝟ. ſeq. Io. an.) nuncauteꝫ non poſſetagere niſi ad ſuꝑplemētū: ſi aliqͥddeeſſet portiōi deiure nature debite. C. de inoffi. teſta. l. omnimodo⁊. l. ſe. ⁊. l. qm̄ nouella. ⁊. l. ſi qn̄. ⁊de hͨ. sͣ. eo. raynūtius in pͥn. Scire debes ꝙ in certa re inſtitutus habet̉ loco legatarij: ita ꝙ creditoribusnon tenetur. C. de here. inſti. l. quotiens. ⁊ hoc cum eſtalius vniuerſaliter inſtitutus. Si enim nullus alius inſtitutus eſt in totum ſuccedit heres. ff. de here. inſti. l. j..§. ſi ex fundo. ⁊. l. ſuitaqꝫ quis heres. Si auteꝫ pluresinſtituti ſunt in certis rebus ⁊ nullus alius: vniuerſaliter pro virilibus erunt heredes: niſi in caſu vbi duoſunt inſtituti coniunctim ⁊ aliter diuiſim. ff. de here. inſti. ſi alterius. ⁊. l. ſe. Io. an. c ¶ Inſtituit. Nunquidquo ad filiam ſufficeret legaſſe: De hoc fuerunt opiniones tacte. sͣ. eo. raynutius in pͥn. ⁊ dicunt quidam (placebat hoc dn̄o meo in legibus. ⁊ placet Ia. de are. Ia.de ra. ⁊ Pe. Io. an̄.) ꝙ tutius eſt ꝙ neceſſaria ſit inſtitutio. in aucͣ. vt cum de ap. cōg. §. aliud quoqꝫ. ⁊. §. hecautem. coll̓. viij. ⁊. C. de inoffi. teſta. non liceat. l. dicentes. C. de inoffi. teſta. l. oīmodo. ⁊. l. cum querit̉. aucͣ. nouiſſima. ꝑ aucͣ. illam poſteriorem eſſe correctas. Alij ꝯͣ.ꝑ p̄dictas leges ꝑ decre. raynūtius. vbi nihil dicitur ꝙalterocha fuerit inſtituta. Azo diſtinxit an teſtator voluerit ſolenniter teſtari: vt quia vocauit teſtes ſeptemſignacula ⁊ ſubſcriptiones rogauit: ⁊ tunc eſt neceſſe ꝙin aliquo inſtituat: vt in aucͣ. vt cum de ap. cog. col. viij.aut non ſolenniter: ſed nuncupatiue: ⁊ tunc ſufficit quocūqꝫ relinquat titulo: vt in antiquis legibus. vnde dicunt alij ꝙ ſi reliniuat in teſtamento neceſſe eſt iure inſtitutionis relinqui: ſi in codicillis ſufficit quocūqꝫ relinquat titulo: ⁊ de hoc no. C. de inoffi. teſta. aucͣ. nouiſſimā. Alij dicunt ꝙ ẜm canones ſufficit quocūqꝫ relinquat titulo: vt in decr. raynūtius. ſecus ẜm leges. ⁊ hocibi tenet Hoſtiē. vt talis ꝑnitioſa ſb̓tilitas euitet̉. Alijdiſtinguunt ꝙ aut teſtator inter filios tantum teſtat̉:aut īter extraneos ⁊ filios ſimul īſtitutos. In pͥmo caſuſufficit quocūqꝫ relinquat titulo: vt in antiqͥs legibus:quia inter ip̄os imꝑfecta ſimplex ⁊ plena volūtas ſufficit: dummodo de ip̄a appareat. C. eo. ti. hac conſultiſſima. §. ex imperfecto. ⁊. C. famil̓. herciſ. l. fi. ⁊ aucͣ. ibi ſignata. In ſecundo caſu ſcilicet cum extraneos inſtituit: non ſufficit quocūqꝫ relinquere titulo: niſi flat inſtitutio: ⁊ ſic intelligit̉ aucͣ. vt cum de ap. cog. Sed vt ſupra dixi primum tutius. ⁊ ideo tenendum videt̉ de pe.di. vij. nullus. ⁊ verbum illud relinquit in decre. raynutius. non videtur poni proprie: vt patet etiam ex inſtitutione adlecte: idem in decre raynaldus. Io. an.d ¶ Legauit. De facto: vt dixi in caſu: legauerat vſufruētum quorundam bonorum ⁊ altero ſolum ſuperſtite ex filijs augebat in teſtamento legatum: ⁊ nemine ſuperſtite adhuc augebatur. ⁊ ex hoc etiam vt patet in integra allegabatur per pauperes ꝙ patebat ꝙ intentioteſtatoris fuerit vxori filiam anteferri. Io. an.¶ Eidem filio. Moreretur quod eſt infra. Sed

contra: iſta filia nec exheredata erat nec inſtituta: quisin certa re: vt. sͣ. dictum eſt. ergo nec ei pupillariter poteſt ſubſtitui. vt inſti. de pupil. ſubſtitu. §. non ſolū. ff. devulga. ſubſtit̓. l. ſed ſi plures. Solu. licet hec puella nonfuerit inſtituta heres in primo gradu: tamen fuit inſtituta in ſecundo:ſcꝫ poſt mortemfilij: ⁊ ſic ei pupillariter ſubſtituipotuit. Vel dicꝙ ſi ex liberis eſtvnus ex certa re:alter vniuerſalit̓inſtitutꝰ: vterqꝫeſt heres: licꝫ alt̓nō teneat̉ ad credita vel legata. ⁊ſic intelligat̉ hic: ⁊ sͣ. eo. raynutius. ſecus ſi non ex liberis: qꝛ tūc inſtitutus in certa re habebit̉ loco legatarij:vt. sͣ. dixi. ⁊. C. de here. inſti. l. quotiēs. Uel h̓ nō querit̉an tenuerit ſubſtitutio de filia filiū: ſꝫ ecōuerſo. qꝛ de facto pͥus deceſſit filius. f ¶ Liberis. Sufficit vnus. ff.de ꝟ. ſig. nō eſt ſine liberꝭ. C. de ꝯdi. inſer. l. j. ⁊ ſuꝑ hͦ vlde qd̓ no. d̓ ꝓba. in pn̄tia. in. j. gl. g ¶ Filie moreret̉ .i.ad opꝰ filie (fac̄. ff. de re. du. qͥ duos poſt pͥn. ibi: qͣſi vtriqꝫ vltimi ſibi ſucceſſiſſe videant̉. Io. an.) qͣſi dicat ꝙ hereditas filij directe ⁊ īmediate ad iliā ꝑueniat: ⁊ econtra. ſi ꝟo in ſucceſſione mr̄ eſſet media: iā nō filie: ſed pͥmo matri moreret̉ ſic: allegabat̉ ꝓ ꝑte paupeꝝ. Io. an.h ¶ Pauperes. Licet certa perſona (dici poſſet ꝙ vniuerſitas paupeꝝ gerit vicem certe perſone: ⁊ ita valet.ſicut ſi inſtitueret collegium licitum. ff. de fideiuſ. l. mortuo. ff. de ꝯdi. ⁊ demō. l. municipibus. C. de ſacroſan. ec.l. j. ff. ad trebel. l. oībus. ff. de leg. j. l. ſi heres. §. vias. ẜmArchidia. ⁊ Io. an.) heres inſtitul debeat ⁊ nomē ſpecificari: tn̄ paupeꝝ inſtitutio valet: ⁊ de pauꝑibus lociꝓprij domicilij ſenſiſſe intelligit̉: vbi fomentū vluensꝯſolationes ⁊ feruitia a multis recipit. C. de epiſ. ⁊ cle.ſiqͥs ad declinandū. l. nulli ficere. de hͦ dic vt. s. eo. ti. cūtibi. Io. an. l ¶ Mortuo. Executoribꝰ relictꝭ qͥ petebāt bona teſtatoris poſſmodū ab vxore: vt dixi in caſu.k ¶ Abſqꝫ deductione. Hic decidit q̄ſtionem. Dicebataūt mater ꝙ habebat tertiā ⁊ quartā in bonis teſtatoris ex ꝑſona filij: ⁊ ſic ſola dimidia reſtituēda fuerat filie. Itē in alia dimidia habebat etiā tertiā ⁊ quartā exꝑſona filie: ⁊ ſic dimidiā: ⁊ ſic facta cōputatiōe videbat̉ẜm eā reſtitutio faciēda pauꝑibus ſolū in tribꝰ vncijseius ꝑtis in qͣ fuerat filius inſtitutus: ⁊ in dimidia eiꝰꝑtis in qͣ fuerat inſtituta filia: ⁊ ꝓbabat̉ hoc ex eo: qꝛ dicebat ꝙ ſubſtitutio de filia ad filiū: ⁊ de pauꝑibus adillā erat fideicōmiſſaria: ⁊ hͦ ꝓbabat tali mō: directa ſb̓ſtitutio fit ꝑ hec ꝟba: ei heres eſto vl̓ ille ei ſit heres. indirecta ꝑ verba: rogo volo vel mādo vt reſtituas ⁊cͣ. ſꝫiſta verba alteri moriat̉: nō pōt dici directa ⁊ pupillaris ſubſtitutio: īmo videtur intellectus fuiſſe: ꝙ materfilio ab inteſtato ſuccederet: ⁊ hereditatem reſtitueret ſubſtituto. Item dicendo ſine liberis: apparebat teſtatorē puberi ſb̓ſtituere voluiſſe: vn̄ fideicōmiſſarie nōpupillares ītelligi debebāt ſb̓ſtitutiōes: ⁊ de filijs adinuicē ⁊ de pauꝑibus ad eos. Rn̄debat̉ ꝓ ꝑte executoꝝ ⁊paupeꝝ: qd̓. sͣ. dixi in gl. de facto. ⁊ gl. j. qd̓. jͣ. ſequit̉. Adclariorē intellectū no. q ſb̓ſtitutionū alia directa: alſaīdirecta ſiue obliq̄. Directaꝝ alia vulgarꝭ: alia pupillaris: alia exēplarꝭ: alia breuiloqͣ: de qͣ pone exēpluꝫ. ff. devulga. ſb̓ſti. ſā hoc iure .ſ. cū teſtator dicit duos impuberes filios mihi heredes iuſtituo: ⁊ eos inuicē ſb̓ſtituo.habent em̄ hec breuia verba in perſona culuſqꝫ duas

Additlo

Addiu-

Quſteio

¶ Additi

Sub̓

cta:īdirt