De teſtamentis ⁊c̄.Ti. XI
a deductione trebellianice ſibue partis iure nature debitefacienda ipſis pauperibꝰ bona oīa deferunt̉. Premiſſenāqꝫ ſubſtitutiones facte dec filio ad filiaꝫ ⁊ econtra: ⁊ deillis ad pauperes directe dedbent intelligi pupillares cuꝫin ſubſtitutionibꝰ ſemper ſitē interpretatio facienda: dummodo ſicut in caſu propoſitog earum verbis ⁊ perſonis cōueniat inſtitutis: vt ſubſtitutio directa intelligatur potiRus qͣꝫ obliqua: qͣꝫqͣꝫ directa ī
terdum ad fideicōmiſſum exkcauſa trahatur. ¶ Licet autem filius teſtamento ſuo matrem portiōe iure nature deibita priuare nō poſſit: patertamen in teſtamento qd̓ filioin impuberi facit pōt: nā teſtamentum huiuſmodi pupillare paternū vel paterni parsn potius eſt cēſendū. Idem.Superior habet cōſentire religioſis deputatis executorihꝰ ⁊ pluribꝰ executoribꝰ datis vno mortuo vel ī remotꝭexiſtēte vnꝰ officiū executio
ſubſtitutiōes vulgarē ⁊ pupillarē. Alla cōpendioſs: d̓his ꝓſequere: vt no. sͣ. e. raynu. circa prin. Sꝫ ad vltimā ⁊ ad ꝓpoſitū veniamꝰ. Cōpēdioſa q̄ fit his verbisqn̄cūqꝫ filiꝰ meus deceſſerit vel ſine liberis deceſſerit filia ſit heres: hec ſi fiat a milite: ſiue fiat puberi ſiue puplllo lure directo valet qn̄cunqꝫ decedat inſtitutus: ſicut verba ſonant. ff. demi. teſt. l. in fraudē. §. miles. ⁊. l.miles ita heredē. §. j. C. de teſta. mi. l. in teſtamēto. hͦ verū niſi miles hāc ſubſtitutioneꝫ filiofecerit: cuiꝰ mat̉ē in medio: qͦ caſu valebit iurefideicōmiſſi: ſi iāfactus pubes filius decedat. C.de impu. ⁊ alijsſubſti. l. p̄cibus.Si aūt paganºeā ꝑ ſuperiora fecerit verba: ⁊ pupillus ille inſtitutꝰ inpupillari etate deceſſerit: iure directo admittit̉ ſubſtituta. vbi aūt iā pubes factꝰ morit̉: ſubſtitutio oīno extinguit̉: ⁊ veniētes ab inteſtato ſuccedūt in totū. ff. devulg. ſubſti. l. his verbis. ⁊. l. in pupillari. ⁊. l. cēturio.Si aūt teſtator ſic dixiſſet. qn̄cūqꝫ deceſſerit filiꝰ: vel fine liberis deceſſerit filiam ſubſtituo: vel volo ꝙ ei filiaſuccedat tūc lꝫ directe nō valeat: valet tn̄ indirecte iurefideicōmiſſi. ff. ad trebel. ſceuola. ⁊. l. heredibꝰ. C. de ininſti. ⁊ ſubſti. generaliter. §. vl. hoc viſo ſatis ptꝫ ꝙ hecſubſtitutio q̄ forte cōpēdioſa dici pōt. (Archi. hic dicitaſſertiue. ſꝫ. ꝟ. p̄miſſe. dicit eis directas pupillares: ſedintelligat̉ ẜm emergentiā caſus: cū ſcꝫ deceſſerūt. jͣ. pubertate.) admittit ſubſtitutos iure directo: ex qͦ inſtituti deceſſerūt in pupillari etate: ſi poſt pubertatē deceſſiſſent: tūc potuiſſent locū habere mr̄is allegatiōes.a ¶ Trebellianice. gͦ qꝛ ſubſtituti veniūt iure directo:nō fideicōmiſſario: non habet locū deductio trebellia.argue ꝑ cōtrariū ꝙ ſi locus eſſet fideicō miſſarie ſubſtitutioni. bene detraheret̉ trebellianica: lꝫ eſſent pauꝑesſubſtituti: lꝫ ergo ceſſet falcidia in his q̄ legāt̉ pauperibꝰ vel ad pias cauſas. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. ſi qͥs ad declinādā⁊. C. ad. l. fal. aucͣ. ſi mulier. ſecꝰ videt̉ in trebellianica.ꝑ hāc lr̄am. ad hͦ. ff. ad. l. fal. l. j. §. ad municipiū. ſi eī cōditor legis in trebellianica id voluiſſet: ſicut exp̄ſſit defalcidia: ita de trebellianica exp̄ſſiſſet. de deci. ad audientiā. ad hͦ. jͣ. de priuil̓. ſi papa. ⁊ qd̓ nō eſt ſanctorū paq trū decre. ⁊cͣ. de trāſſa. c. ij. ff. de publi. l. de p̄cio. (⁊ caſus omiſſus iure autēticorū relinquat̉ iuri antiquo. adhoc. sͣ. e. li. ſuſceptū. ff. d̓ lib. ⁊ poſthu. cōmodiſſime. Iohan. an̄.) In ꝯͣriū videt̉ in auc̄ͣ. de ec. ti. §. ſi aūt heres.ibi: Omni falcidia vacāte. col. ix. Sꝫ dixit Azo. in ſū.de here. ⁊ fal. ꝙ trebelliana cōtinet̉ ſub noīe falcidie. etgo nec trebelliana detrahī poterit: nā nil excipit qͥ oīadicit: de ma. ⁊ obe. ſolite. ⁊ ſatis videt̉ terminari ꝑ dictu. §. ſi cōlūgat̉. cuꝫ. §. ſi qͥs in nomine. vbi dicit hereditate vel legatū: nec occurrit inter iſta rō diuerſitatis.vnde idē ius cēſebit̉. sͣ. de trāſſa. c. ij. sͣ. de reſcrip. interceteras. ff. de legi. nō poſſunt. ad hͦ fa. qd̓ no. Ala. Ber.et alij. sͣ. de ſepul. c. vno. vbi no. de relicto pauꝑibꝰ non
detrahi canonicā. ꝓ prima ꝑte q̄ placet facit: qꝛ legielma ꝑ pauperū inſtitutionē filij nō priuant̉. nā qͥ vultexheredato filio eccleſiā heredē facere aliū q̄rat qͣꝫ auguſtiuū. ⁊ deo ꝓpitio neminē inueniet. xvij. q. vl. c. vl.⁊ ſic etiā no. Accur. in. l. ſi qͥs ad declinādā. Itē in ip̄al. ſi qͥs ad declinādā. nō erat qͥsinſtitutus qͥ trebellianicā detrahere poſſet: necē ꝑ oīa eadē rōin vtraqꝫ: qꝛ ſirogatꝰ reſtituere non detrahittrebellianicā: invanum fuit hecres: ſꝫ ſi teſtatorfecit multa legata ⁊ inter alia q̄dā ad pias cauſas: ⁊ ſi nō detrahat delegatꝭ adpias: detrahit d̓alijs: ⁊ ſic n̄ eritheres in vanū.b ¶ Debite. dehis quartis dicvt no. sͣ. e. raynuctꝰ. in glo. no. ꝙ qͣrtarū. c ¶ Ecōtra.ſcꝫ de filia ad filiū. d ¶ Pupillares. q̄ expreſſe fit ꝑhec verba: ſi filiꝰ meus deceſſerit infra tꝑa pubertatisfilia ſit heres: inſti de pupil. ſub. j. rn̄. ⁊ expirat ſtatimcū ad pubertatē ꝑuenerit: vt ibi. Fuit aūt inuenta hecſubſtitutio: qꝛ cū multū ꝓſit heredē habere: ⁊ pupill̓ꝰteſtari nō poſſit vtlie fuit pupillis modū inuenire nedecederent inteſtati: vt in p̄. l. inſti. de pupil. ſubſti. inprin. Idē dicimꝰ de exemplari lꝫ exemplaris differat apupillari in hoc (et in alijs q̄ dixi in decre. raynū. ſuꝑiij. glo. Io. an.) qꝛ in ea neceſſe eſt certas ꝑſonas ſubſtitui. C. de impu. ⁊ alijs ſubſti. l. hū mauitatis. e ¶ Faciēda. vide qd̓ eſt. jͣ. vt ſubſtitutio ⁊cͣ. poſtea videas dūmodo ⁊cͣ. f ¶ Uerbis. dixit teſtatr: ſi ſine liberisdecedat alteri moriat̉: ſed iſtud verbū ſine liberis. certū eſt ꝙ nō deſignat certā etatē: nā et ante pubertatem⁊ poſt filiꝰ ⁊ filia ſine liberis mori poſſūt: gͦ ptꝫ ꝙ ſubſtitutioni pupillari bn̄ cōueniūt verba immo maximepupillari: cū tūc liberos hr̄e non poſſit: ⁊ video ꝙ expreſſa vulgaris habet tacitā pupillarē: dūmodo perſonis cōueniat. ff. d̓ vulg. ſubſti. l. iiij. multo potiꝰ verbaq̄ ſapiūt pupillarē vt hic ad pupillarē ſūt referēda: etſic reprobat̉ qd̓ no. Accur. C. d̓ impu. ⁊ alijs ſub. l. p̄cibus. ī glo. pe. (et Iuno. sͣ. e. raynū. Io. an.) g ¶ Perſonis. qꝛ vterqꝫ impubes erat ⁊ ante pubertatꝭ tꝑa deceſſit: vt. sͣ. vidiſti. hͨ ¶ Obliqͣ .ſ. indirecta vel fideicōmiſſaria. i ¶ Interdū. vt. ff. ad trebel. l. ſceuola.ff. de vulga. ſubſti. l. cēturio. §. v̓bis. C. de impu. ⁊ alijsſub. l. p̄cibꝰ. k Licet autē. rn̄det obiectioni q̄ fieripoſſet ex eo ꝙ filiꝰ nō pōt matrē priuare debita portione: gͦ portio illa matri debet̉ nō ſubſtituto. l ¶ Poſſet. C. ad tertul. l. matri (⁊. l. vl. ⁊ aucͣ. in teſtamento ibipoſita: ⁊ illud verū niſi ex cā: vt in p̄alle. aucͣ. ⁊ habēt̉he cauſe in aucͣ. vt cū de app. §. ⁊ hec qͥdē. col. viij. Io.an.) ſꝫ illd̓ locū hꝫ vbi filiꝰ teſtat̉ vel decedit ab inteſtato: h̓ iſtis filijs nō ſuccedebant pauꝑes ex teſtō ſuo: ſedpotiꝰ ex paterno: vt ſeqͥt̉. m ¶ Poteſt. eſt expreſſuꝫff. d̓ inoffi. teſt. l. papinianꝰ. §. j. vbi dicit̉ ꝙ mater nonimpugnat teſtm̄ ꝙ pater filio fecit querelā inofficioſi.n ¶ Cēſendū. vt in p̄di. l. ⁊ inſti. de pu. §. liberꝭ. ff. de
Ad.
Ad.
Ad
Ad.