De reꝝ ꝑmū. Ti. XDe teſta. et vl. Ti. XI
OO Icet ī tua dioceſibaliqͥd aucͣte apl̓icae 6bn̄ficia ꝓximo vacatura expectent:d illos tamen qui ẜm formamē iuris ſua beneficia in eademf dioceſi ad tuam collationemgſpectātia ꝑmutare volētes lihbere ac ſine fraude in māibi tuis ip̄a reſignāt. Nolumꝰ occaſione p̄miſſa eqͥtatē p̄ferenktes in hac ꝑte rigori circa faciendā ꝑmutationē beneficiolrum hmōi. Que alias mini-
me reſignaſſent: vllatenus impediri. De teſtamentis et vltimis voluntatibus.Bonifacius octauus.In fideicommiſſarijs ſubſtitutionibus locū habet quartarum deductio: in directisnon: ⁊ ſubſtitutiones interp̄tari debemus directas: dummodo conueniant verbis etA V perſonis inſtitutꝭ.Ioh̓. an. ca.I pater filiū ⁊ filiām habēs impuberes
Icet. ¶ Nō diuidit̉. ponit tn̄ pͥmo thema dep̄mutare volentibus vbi ſunt expectātes. qd̓diffinit ibi: Nolumus. exponit motiuum ibi:¶ Eqͥtatē. ⁊ eius rōnē ibi: Que al̓s. ⁊ h̓ ponit̉ licet ꝓ qͣꝫuis. Io. an. Nota ꝙ qͥ expectat pͥmā vacantē:primā conſeqͥ debet: fallit h̓ in caſibus qͦs dixi. sͣ.de p̄be. qꝛ ſepe. ⁊de ꝯceſ. p̄bē. ſi ſoli. Io. an.a ¶ Dloceſi. Nōexcludit: īmo includit ciultatem.io Idē Io. mo. ⁊hͦ etiā poſuit Archid̓. ꝙ poſtea cācellauit ꝓpt̓ opiſuā de qua dicaꝫſuꝑ glo. qͥd ſi mepoſſit opponi ꝙampliaret verbatex. Ioh̓. an.) adidem. lxiij. di. ſanctoꝝ. sͣ. eo. lib̓. detemp. ordi. cū nullus. j. rn̄. de offi. ordi. cum ep̄s. ad hocff. de ſer. expor. cui pacto. nō ob. sͣ. eo. de reſcrip. rodulphus. qꝛ in reſcriptis ad lites loquit̉ que ſunt odioſa: ⁊includat̉ etiā eccl̓ia cathedralis: ad hoc. sͣ. d̓ ver. ſig. cūclerici. nō ob. sͣ. de p̄bē. qͣꝫuis .j. qꝛ ibi ē ambitio. Io. an.b ¶ Aucͣte apl̓ica. Idē puto ⁊ multo fortiꝰ ſi expectātaucͣte reſeruationis legatoꝝ vel receptionis capituli.c ¶ Proxio. idē ⁊ ml̓to fortiꝰ puto: ſi expectarēt qͣꝫ ducerēt acceptādā. nā plus afficit̉ p̄bēda ꝑ iſtā gr̄aꝫ qͣꝫ ꝑ illā: vt dixi. sͣ. de ꝯceſ. p̄bē. ſi ſoli. ad fi. d ¶ Iurꝭ s. e. q̄ſitū. e ¶ Bn̄ficia. h̓ large ītellige vt mīora ⁊ maiorā bn̄ficia dignitates ⁊ p̄bēdas etiā cop̄hēdat. .j. q. iij. ſiqͥs dator. sͣ. de ꝯceſ. p̄bē. c. ij. sͣ. de ꝟ. ſig. tua. qd̓ optime etiā ꝓbat̉. jͣ. de reg. iur̄. c. j. vbi dixi de hͦ. f ¶ Collatione. qͥd ſinō ſpectat ad collationē ſꝫ ad ꝯfirmationē tm̄. Itē qͥdſi ꝑtinēt ad collationē ſui ⁊ alteriꝰ: vl̓ ſint illa in diuerſis dioc̄. in his q̄ſtiōibꝰ pͥmo videt̉ ꝙ n̄ hēat locū hͦ decr.io (⁊ hͦ tenet h̓ Archid̓. ꝑ rōnē q̄ ſeqͥt̉ Io. an.) Rō qꝛ ꝑ ꝑmutatōeꝫ n̄ poſſumꝰ negare qͥn vacet bn̄ficia: debet̉ gͦ epectāti pͥmā vacaturā d̓ rigore ⁊ ꝟltate iurꝭ: ſꝫ hͦ eqͥtasſcpͥta vult ꝙ nō debeant̉. eſt gͦ tenēda regula niſi in eaꝑte qͣ vitlata reꝑit̉. C. de ap. p̄cipimus. ⁊ ſic nō videt̉ alr̄a recedēdū. ⁊ niſi caſus mutet̉ regula non vitiet̉: ad hͦfaciat. sͣ. de p̄bē. cū in ill̓. vbl aliud ē dicere ad collatione: aliud ad ꝯfirmationē: ad idē eo. c. in fi. ⁊. e. ti. c. vltvbi aliud ē dicere ad collationē tuā: aliud tuā ⁊ alteriꝰ.lo Satꝭ pōt dici (Idē Io. mo. ⁊ ſic reẜuat̉ Io. an̄.) ꝯͣriū⁊ de hͦ dictū fuit: qꝛ ſic fuit q̄ſitū vn̄ ꝑ illa ꝟba potiꝰ factū videt̉ narrari: qͣꝫ iurꝭ diuerſitas poni. In pͥma igit̉q̄ſtiōe īpediet̉ expectās: ſꝫ ad hͦ vt teneat ꝑmutatio eritneceſſe ꝙ interueniat illoꝝ ꝯſenſus qͥ hn̄t eligere: ad fde offi. archidi. ad hͦ in fi. In ſcd̓o caſu fiat in manibusvtriuſqꝫ libera reſignatio vel qͥlibet in manibꝰ ſui ep̄i:vel alter alteri cōmittet: qd̓ melius videt̉: ad hͦ de ſen.ex. cū illoꝝ. nec video qͣre aliud in caſibꝰ iſtꝭ qͣꝫ in exp̄ſſo. Inſpiciamꝰ gͦ ſolū an licite fiat ꝑmutatio vt ꝑ expectatiōes nō īpediat̉: hͦ dicat decre. ad hͦ fac̄ finis huiuscapl̓i. g ¶ Libere. vt ſimonia vitet̉: de pac. cū prideꝫ.h ¶ Fraude. Pone in terminis ꝑ decre. sͣ. eo. li. de ren. c. ij. l. cū ꝑmutat̉ bn̄ficiū: qd̓ ſperabat̉ in ꝓxīo vacatuꝝ: vt p̄cludat̉ vlā expectāti. i ¶ Reſignat. Et ſi reſignata ꝯferant̉ alijs qͣꝫ ꝑmutare volētibus non valet
collatio: vt in Cle. eo. ti. c. vno. k ¶ Rigori. Sic. C. deiudi. placuit. C. de fur. ⁊ ſer. corr. l. ſiqͥs ſeruo. de hͦ. sͣ. detrāſac. c. vl. l ¶ Minime. Iſtud facit ꝓ eo qd̓. sͣ. dixinam inſpicit papa ꝙ nil deperit expectanti: quia al̓s nōreſignaſſet. Io. an.I pater¶ IſtieLus decr.duplex diuiſio.Prīa in. v. ꝑtesẜm quā ponit pͥmo teſtm̄ patristria ꝯtinēs. inſtōnē filioꝝ. vxorislegatū. ⁊ ſb̓ſtitutionē quā fec̄ filius. Scd̓a ibi: Teſtatore mortuo.narrat q̄ poſteaemerſer̄t. Tertiaibi: Abſqꝫ. ſoluitdubiū ex teſtō ⁊emergētibus p̄dictis exortum.Quarta ibi: Premiſſe. ponit ſolutionis rōnē. ⁊ rōnis exp̄ſſionē. Quinta ibi: Licet. rn̄detobiectioni que ꝯͣ ſolutionē fieri poſſet. Sꝫ qꝛ pōderatoꝙ ꝓpter dictionē vl̓ monaſyllabū ſi que ponit̉ in pͥn. c.tota lr̄a pēdet vſqꝫ ibi: Premiſſe. videt̉ diuidēda ſoluꝫin tres ꝑtes: vt ſic pͥme tres ꝯiūgant̉ ſb̓ vna ſcd̓a ⁊ tertia: tūc vbi ponebat̉ qͣrta ⁊ qͥnta. ⁊ ē huic ſi. qd̓ dixi. sͣ.eo. lib̓. de elec. generali. ſuꝑ. j. glo. Ioh̓. an.) Tracta fuithec decr. de exͣuagāti Inno. iiij. q̄ īcipit Io. frāgiapa. ⁊forte nimis fuit deciſa. (ducit Io. mo. ꝟ. Horatij: Obſcurꝰ fio dū breuis eē volo. vide ad idē d̓ pe. ſignificauitpoſt pͥn. Io. an.) ⁊ ſic pōe caſuꝫ. Io. frā. hēbat vxoremnoīe ſaracenā: ⁊ ex ea filiū ⁊ filiā īpuberes petrū ⁊ philippū ī extremis poſitꝰ ꝯdidit teſtm̄: ⁊ filiā ſibi heredēīſtituit ī certa pecunie qͣꝫtitate: filiū ꝟo in ceterꝭ bōis ſuis: ⁊ vxori vſufructū qͦrūdā bonoꝝ ſuoꝝ ſb̓ certo tenorereliqͥt ⁊ adiecit: vt ſi decederet filia ſine liberis moreret̉filio ſuo: ⁊ ſi filiꝰ ſine liberꝭ decederet: moreret̉ filie: ſi ātvterqꝫ ſine liberꝭ decederet: pauꝑeſ heredes īſtituit ⁊ executores teſtō reliqͥt. Mortuus ē ioh̓es ip̄e teſtator: demū mortuꝰ ē petrꝰ filiꝰ ſuus adhuc īpubes: ⁊ demū filiaetiā īpubes: ip̄a .ſ. mr̄e ſuꝑſtite: ꝯͣ quā agebant executores: ⁊ ab illa dn̄a vl̓ eiꝰ ꝓcuratore petebat corā papa bona q̄ fuerāt teſtatoris ⁊ filie ſub qͥbꝰ ⁊ bōa filij cōp̄hēdebāt: dicebat ꝓcurator dn̄e ꝙ ſubſtitutio facta d̓ filio adfiliā: ⁊ de filia ad pauꝑes fuerat fideicōmiſſaria: vn̄ inſubſtitutione filie ad filiū debebat deducere tertiā iurenature debitā filio: ⁊ qͣrtā trebellianicā. Itē in ſb̓ſtitution paupeꝝ ad filiā ꝓ reſiduo noīe filſe eaſdē tertiaꝫ ⁊qͣrtā hēbat: ꝓ ꝑte ꝟo executoꝝ allegabat̉ ꝙ ſb̓ſtitutiofuerat directa ⁊ pupillarꝭ: ⁊ ꝯueniebat tal̓ ſb̓ſtitutio ꝑſonis ⁊ ꝟbis: vn̄ nō hēbat locū qͣrtaꝝ deductio. Itē ꝙpr̄ in teſtō qd̓ faciebat īpuberi filio mr̄eꝫ portione iurenature debita pͥuare pot̓at: lꝫ filiꝰ id ſuo teſtō facere nōpoſſet. Per has vltīas allegatiōes ꝓnūclauit papa bonaͣ illa deferri pauꝑibꝰ abſqꝫ aliqͣ deductiōe tertie vl̓ qͣtte ꝑtꝭ. h. d. m ¶ Impuberes .ſ. filiā mīorē. xij. an. filiūminorē. xiiij. an. ff. d̓ ꝟ. ſig. pupillꝰ. C. qn̄ tu. vl̓ cu. eſſe deſijt. l. indecorā. ⁊ inſti. q. mo. fi. tu. in pͥn. licet qͦ ad matrimoniū carnale (in ſpūali ſecus: vt no. sͣ. eo. li. de elec. exeo. in. iij. glo. Io. an.) non inſpiciamus ſolum annos: ſꝫetatem qua pubeſcere poſſit: quod dic vt no. sͣ. de deſponſa. impube. puberes. Io. an.
Diuiſio
Idditio
Horatius.
lueſtio
Idditia
Idditio
Additio