ẜIDEE3
ali ſui conſenſu ⁊ apoſtolice ſeędis licētia ſpeciali non concedendo bōa ip̄a vl̓ iura in em̄d phiteoſim ſeu alias alienanedo in forma ⁊ caſibus a iurepermiſſis: ſed conſtituēdo vl̓recognoſcendo ſeu profitendo ab illis ea tanqͣꝫ a ſuperioribus ſe tenere ſeu ab ip̄is eafdem aduocando prout in quigbuſdam partibus vulgariterdicit̉ auoyer: vel ip̄os patronos vel aduocatos eccleſiaꝝſeu bonorum ipſarum perpeh tuo aut ad tempus non modicum ſtatuēdo. ¶ Cōtractusi aūt oēs etiā iuramenti penevl̓ alteriꝰ cuiuſlibet firmitatisadiectiōe vallatos qͦs de talibus alienationibꝰ ſine huiuſmodi licentia ⁊ conſenſu contigerit celebrari: ⁊ quicquidkex eis ſecutum fuerit: decernimus adeo viribus omninocarere: vt nec ius aliquod trilbuant nec p̄ſcribendi etiamcauſam parent. ¶ Et nihilominus prelatos qui ſecus fecerint ipſo facto ab officio etn adminiſtratiōe: clericos etiaꝫqui ſcientes contra inhibitionem predictam aliquid eſſeo preſumptum id ſuperiori denunciare neglexerint: a ꝑceptione beneficiorum que inͦ eccl̓ia obtinēt ſic grauata triennio ſtatuimꝰ eſſe ſuſpēſos.
Laici ꝟo qͥ p̄latos vel capl̓aeccleſiarum ſeu alias ꝑſonaseccl̓iaſticas ad ſubmiſſionesrhuiuſmōi faciēdas hactenuss cōpulerūt: niſi poſt competētem monitionem remiſſa ſubmiſſione quam ꝑ vim vel metum exegerant eccleſias ⁊ hona eccleſiaſtica eis ſubmiſſat taliter in ſua libertate dimittāt. Illi vero qui de cetero p̄latos vel perſonas eaſdeꝫ adtalia faciēda compulerint cuiuſcunqꝫ ſint conditionis autſtatus excōicationis ſint ſnīavinnodati. ¶ Ex ꝯͣctibus p̄terea ſuꝑ p̄miſſis hmōi licētia⁊ conſenſu interuenientibushactenus initꝭ: vl̓ quos in futuꝝ iniri ꝯtigerit: ſeu occaſion illoꝝ laici vltra id qd̓ exnatura cōtractū ip̄oꝝ vel adxhibita in illis lege ꝑmittituraliqͥd nō vſurpent. Qui veroyſecus egerint: niſi legitīe moniti ab huiuſmodi vſurpatioꝫ ne deſtiterint: reſtituēdo etiāque taliter vſurparāt eo ipſoſnīaꝫ excōicatiōis incurrat: ⁊extūc ad ſupponēdū terrā ipſoꝝ (ſi opus fuerit) eccl̓iaſtico interdicto libere ꝓcedat̉.De rerum permutatione.Bonifacius octauus. Nonobſtantibus expectatiōibusbeneficiorum permutatio furi poteſt. Io. an. ca. I
ra. Io. an.) a ¶ Cōſenſu. Iſte reqͥrit̉ regularit̓ in alienatiōe: ⁊ etiā p̄ter hāc ꝯſtonē requirebat̉ in hoc caſu.b ¶ Spāli. Nō ſuffic̄ hͦ caſu general̓: ⁊ hͦ ē ius nouū ⁊ſtatutū: qꝛ ī talibꝰ ſb̓miſſiōibꝰ maiꝰ ꝑiculū ꝟtit̉: ⁊ iō cautiꝰ qͣꝫ in alijs alienatiōibꝰ ē agēdū. xlij. di. qͥeſcamus. deelec. vbi ꝑiculū.ff. ad carbon̄. l. j.qꝛ q̄dā ſeruituserat (fac̄. sͣ. de accu. veniēs. de iniur. nimis. ⁊ humanioris eſt ⁊cͣ.xvj. q. ij. c. j. Io.an.) ⁊ vt laici qͥſepe vexabāt: vl̓vexari permittebāt eccl̓ias vt eiſfierēt tales ſubmiſſiōes: videntes illas vlteriusfleri nō poſſe deſiſtāt a talibꝰ: adhoc. sͣ. de ꝯceſ. p̄bē. deteſtāda (s.de īmu. ec. aduerſus. Io. an.)c ¶ Nō ꝯcedendo. qͥdā (ſeꝫ clericus py. Io. an.male ītelligētesdicūt h̓ ꝓhiberiemphiteoſim ⁊ alios ꝯͣctus a iureꝑmiſſos: ſꝫ nō eſtveruꝫ: ⁊. jͣ. poſit adiſiūctiua. ſꝫ huic intellectui ꝯͣdicit: nec eſt p̄ſumēdum ⁊cͣ. de elececcl̓ia veſtra. ij. sͣeo. lib̓. eo. ti. cumexpediat. hͦ gͦ ſonat lr̄a: qꝛ nō ꝓhibet papa bonaip̄a alienari forma ⁊ caſibus al̓sa iure permiſſis:ſed prohibet ſubmiſſiones fieri.Idem Guilel.Gar. Ioh̓. mo. ⁊Archidia.)Alienādo.dvedēdo ꝑmutādo. z ¶ Caſibꝰ. Caſus hēs noͣ. xij. q. ij.in ſūma. (qͥ lꝫ ſint multꝭ reducunt̉ ad qͣttuor ibi noͣtos.Io. an.) f ¶ Aduocādo .i. tāqͣꝫ ab aduocatꝭ recocͦſcēdo. g ¶ Partibꝰ. gallicāis. h ¶ Nō modicū. ad mōdicū gͦ tp̄s pn̄t vocari in pr̄onos vel defenſores: qꝛ tūcin modico tꝑe nō eſt ꝑiculū. ff. de iudi. ſi debitori. Pōtaūt dici modicū tp̄s. jͣ. x. an. vel ẜm Gull. ⁊ Gar. relinquit̉ iudicis arbitrio ex qͦ h̓ nō determinat̉ inſpecto ſtatū eccl̓ie: ⁊ imminēti ꝑiculo ⁊ ꝯditiōe ꝑſonaꝝ: vt. sͣ. deoffi. dele. de cauſis. ff. de iur̄. deli. l. j. in fi. (Idē Archid̓.vide ꝙ no. in Cle. eo. ti. monaſterioꝝ. in glo. fi. Io. an.)Iuramēti. Nō em̄ dꝫ eſſe vinculū iniqͥtatis. sͣ. de19iureiur. c. j. cū ſuis ꝯcor. k ¶ Secutū. jͣ. de regu. iur̄. acceſſoriū. cū ſuis ꝯcor. Io. an. l ¶ Preſcribendi. C. de
agri. ⁊ cen. quēadmodū in fi. ll. xj. ⁊ eſt hoc ſpeclale cumalias ex inutili contractu tranſferat̉ dominium: minusiuſtus titulus det cauſam p̄ſcribendi: ⁊ de hoc no. de p̄ſcrip. ſi diligenti. ff. de dolo. elegāter. ⁊. C. de ſuffrag. l.vna. Io. an̄. m ¶ Officio: Id ē officij ſui executione: ⁊dicit Gar. Io.mona. ⁊ Archidia.) ꝙ ⁊ a beneficio eſt ſuſpēſusde ap. paſtoralisvbi de hoe. (videqd̓ no. sͣ. eo. li. dere iudi. c. j. ſuperver. officij.)n ¶ Ad mīſtratiōe. Tꝑaliū. deſolū. ſi qͦrundaꝫ.o ¶ Denūciare.Sumptum fuitex canōe. ij. q. vij.qͣpropt̉. ⁊ in aucͣ.coll̓. ij. de nō alienan. aut permū.re. eccle. §. ij. quiincipit: ſconomū.Clericus ergo vtdens p̄latū in hͦdelinq̄re denūciare dꝫ: qd̓ ſi nō fecerit punit̉ vt h̓:⁊ ſi luraſſet nonaccuſare: nihilominus denunciat̄. sͣ. de iureiur.quēadmoduꝫ infi. ⁊ nō obſtanteꝓmiſſiōe obediētie accuſat: de accuſa. ex parte.p ¶ Sic grauata. Ad idē. sͣ. eo.li. de elec. cupientes. §. ceterum. ⁊ca. ſi cōpromiſſarius in fine.q ¶ Triēnio. hͦreferas tā ad ſufpēſionē p̄latoruꝫqͣꝫ clericoꝝ (idemGuil. ⁊ archid̓.)rHactenus.Idē ẜm Guil. ⁊Bar. ſi pꝰ iſtā cōſtitutionē. jͣ. duos mēſes a tꝑe pb̓licatōis. in aucͣ. vt fac.no. ꝯſti. ī ℟ica ī pͥn. ti. qd̓ veꝝ puto niſi pͥus hͦ ſciuerīt:ad hͦ. sͣ. e. li. d̓ p̄be. cū ſingl̓a. s ¶ Cōpetētē .ſ. trinā. xx.iiij. q. iij. de illicita. de ſen. ex. ſacro. niſi facti neceſſitas aliud ſuaderet. jͣ. de ſen. ex. ꝯſtōnē. t ¶ Dimittāt. Tolleqd̓ ē. jͣ. excōicatiōis ⁊cͣ. in iſto igit̉ caſū nec̄aria ē monitio: ſꝫ in ſeq̄nti nō. v ¶ Ex ꝯͣctibꝰ. nūqͥd debeat obſeruari in ꝯͣctibꝰ licite factꝭ ānectit. x ¶ Lege. vt ſi lex vl̓pactū fuit appoſitū in ꝯͣctu illud ſeruet̉: al̓s fiat qd̓ exigit natura ꝯͣctus: ⁊ ſic ꝯͣctus ex ꝯuentione legem accipiunt. jͣ. de regu. iur̄. contractus. cum ſuis ꝯcor. Io. an.y ¶ Secꝰ. Dſurpādo ꝯͣ naturā vel pactū appoſitum.Reſtituēdo. ⁊ ſic nō ſufficit a gͣuaminibꝰ abſtinere5niſi vſurpata reſtituāt. xiiij. q. vj. c. j. jͣ. de reg. iur. p̄ctm.
Addi
Additio
Additio