Ti. XVDe appellationibus⁊cͣ.

remedium. Ioh̓. an. ca. VIIIOncertationi antiquefineꝫ imponere p̄ſentiꝯſtitutione volētes. ¶ Statuimus vt ab electiōibus: poſtulatiōibus: ꝓuiſionibus: ⁊a qͥbuſlibet extraiudicialibusactibꝰ: in qͥbꝰ pōt appellatiob interponi: quiſqͥs ex eis grauatū ſe reputās: ꝑ appellatio

nis beneficiū grauamē illatūdeſiderauerit reuocari: infrac decē dies poſtqͣꝫ ſciuerit ſi velit appellet. Poſt decendiuꝫvero eidem aditus non pateat appellandi. Sed ſi perd contradictioneꝫ debitam: vl̓alia iuris remedia petierit reuocari grauamen ei Dummodo medio temꝑe his non

ſa: alius eoꝝ cū ea per verba de p̄ſenti contraxit: etiampoſt inhibitionē nō fiet reuocatio: quia ex futuro euētupatebit an valeat matrimonium vel non: ſcilicꝫ cum imperpetuum impedimentum p̄ceſſit nec ne: ſed bene fietad tempus ſeꝑatio ⁊ alia penitētia vel pena imponit̉. sͣde ma. ꝯͣcͣ. ꝯͣ int̓.ecc. c. j. ⁊ vlt. Siꝟo reuocabile ſit:diſtinguo an ſitlicitum vel illicitū. Si illicitum:vt qꝛ ap. pen. ꝑsſpoliat ꝑtē: reuocat̉ ꝑ modū attētati de appel. bone. ff. d̓ edil̓. edi.ediles. §. item ſciendum. (⁊. ff. deaqͣ plu. arc̄. l. ſup̄lter. §. officium.Ioh̓. an.) Et fittal̓ reuocatio ⁊ reſtitutio ex ſolo iudicꝭ officio. (de planō ⁊ ſine libello fac̄ ꝙ no. ff. de īter. actꝰ ſuꝑ ℟ica. Ioh̓.an.) vt li. pē. c. j. ⁊ ꝑ totū. Tenet̉ tn̄ duo ꝓbare ꝙ īnouatū fuerit: ⁊ ꝙ li. pe. vel ap. vt li. pē. ꝑ totū. Si ꝟo aliqͥdattētet̉ qd̓ al̓s eſſet licitū: vt ſi qͥs facit q̄ de iure cōi ſibicōpetūt: vtputa ap. pē. collegiū eligit. vl̓ his ſil̓ia: ⁊ ſi extraiudicial̓ fuit appellatio. (de hac plene ſcpͥſi de ma. ⁊obe. dilecti. in glo. ſꝫ qͥd ꝓdeſt cuꝫ remiſi. q̄ ibi ſūt in fi.glo. Io. an.) talia artētata nō reuocant̉ ꝑ modū attētati ſꝫ pēdēt ex euētū futuro sͣ. d̓ elec. cū int̓. ⁊. c. ꝯſiderauimus. C. de rei vē. ſi fundū. Si aūt in iudicio fuerit interpoſita: hic fuerūt opiniones no. de in integ. reſti. c. ij.de lurepatro. ex lr̄is. Dic tn̄ ẜm Gar. ꝙ ſi li. vel ap. pē.quis vtit̉ poſſeſſione eo modo quo ante nil innouās illicitū vel doloſum in p̄ludicium partis nō habet locumreuocatio ꝑ modū attētati: cū nil innouari videat̉. viij.q. iiij. nōne. immo circa ip̄m fieret innouatio: qd̓ ꝓhibitū eſt: vt in p̄dictis iuribꝰ. Si āt dicit aduerſarius aliquid immutatū illicite: ꝓbet hoc. sͣ. eo. bone. de lurepa.ex lr̄is. al̓s pendēt ex futuro euentu. de reſti. in inte. c. ij.niſi ꝓhibitio iudicis ex cauſa interpoſita aliud īducat.sͣ. de p̄bē. inter cetera. .sͣ. de deſpō. impu. ad diſſoluēdū.ff. ne qͥd in lo. pub. l. vlti. ⁊ vnū ſcias ꝙ ſi ꝑs appellāsaliqͥd illicitū attētat: eoip̄o indignā ſe fecit appellationis bn̄ficio ⁊ ꝓcedit iudex a quo appellatū eſt ꝑinde acſi nō fuiſſet appellatum. sͣ. eo. an fit. ẜm caſum Innocē.Sed redeundo ad textū quero: ſi iudex appellationisſtatim reuocat̉ attentata: poſtea ꝓnūciet male appellatū: nūquid illa reuocata reſumūt vigorē ip̄o iure? Rn̄deo nō: qꝛ illa reuocatio legitime facta eſt ad tuitionemappellatiōis: cū ꝓceſſus in ip̄ius appellationis ꝯtem/ptū factus fuerit: ⁊ ideo tāqͣꝫ legitime facta: firma ē ſtabilis ꝑſeueret. C. de adulte. gracchus. Item illa reuocatio fuit quaſi interlocutoria: ⁊ ſic cū ab ea nō fuerit appellatū trāſiuit in rē iudicatā. sͣ. de elec. cū dilecti. de reiudi. ꝙ ad ꝯſultationē. Cū igit̉ talis reuocatio nō pendeat ex euētū ap. ſꝫ ſola depedentia appellationis. (ſimile. sͣ. eo. li. vt li. pen. c. j. ⁊. ij. ⁊ ꝙ dixi. sͣ. de or. cog. c. fi.Io. an.) ad reuocationem ſufficiat vt hic: ⁊ sͣ. de iurelura. venletes. Quicquid de appellatione ꝯtingat factumip̄a pendente fuit legitime reuocatū. ꝓnunciata igit̉ appellatiōe illegitima: de nouo iteꝝ ꝓcedet̉: d̓ accu. qͣliter⁊ qn̄. j. Nam vt dixit Inno. de excep. dilecte. nulla abſurditas ſi ꝙ male factū ē reuocat̉: ⁊ illud idē legitimerepetat̉. fac̄. sͣ. de elec. dudū. ij. ꝟ. tandē. de re iudi. ad ꝓbandū. sͣ. eo. li. de elec. ſi ꝯfirmationem. Io. an.)

Oncertationi. ¶ Primo ponit̉ motiuum conſtituentis. Secundo ibi: Statuimus. conſtitutionē.Que diſtinguit an ꝑ appellationem vel aliter petat̉ reuocari grauamen. Et ſcd̓m membrū ibi: Sed ſi. cui determinationem interſerit ibi: Dūmodo. Emanauit hecdecre. ad declarationeꝫ eius quodno. Ioh̓. ij. q. vj.biduum. ⁊ Hoſtien̄. d̓ appel. vtdebitus. ⁊ Innocen. sͣ. eo. bone.(Et Guil. in ſpecu. de app. §. reſtat. ꝟ. ſed qͥd dices. ij. Ioh̓. an.)a ¶ Extra iudicialibꝰ. ſiue fianta iudice ſiue a pͥuato. sͣ. eo. c. j.bGrauatuꝫ.No. ꝙ decre. iſta locū hꝫ in appellatiōe int̓poſita a gͣuamine iā illato: ſecꝰ ſi ab inferēdo: cū ex ꝓbabili cā timet̉⁊ int̓ ponit̉ appellatio vn̄ aduerte ꝙ īfra. x. dles appellādū ſit a grauamīe exͣ iudiciū allegabat̉ tal̓ rō: ſi appellari poſſit. xj. die. eadē rōne ⁊ cēteſimo. qd̓ eſſet abſurdū.Preterea ſiqͥs velit dicere decurionē legitime nō creatū: nō audit̉ niſi īfra legitimū tp̄s ꝯͣdicat. ff. de decuri.imꝑatores. §. fi. ⁊ infra id tp̄s īfra qd̓ appellādū ē. arg.C. eo. qͥ ad ciuilia. ⁊. l. noīatiōes. ij. q. vj. §. diffinitiua. ꝟ.noīatiōes. qd̓ em̄ tp̄s in ſentētijs attēdit̉: attendi debet⁊ in his in qͥbus nō ꝓfert̉ ſnīa. ff. qn̄ ap. ſit. l. j. §. in ſentētijs. ⁊. ij. q. vj. biduū. Dicebat aut Hoſtien̄. in decre.vt debitus ad fi. de ap. ꝙ in electiōibus. ante ⁊ poſt etiāpoſt. x. dies poterit appellari: ſꝫ hoc modo: qꝛ ſi ex legitima cauſa interponit̉ appellatio ne fiat electio valet: ⁊cauſa ꝓbata lrritabit̉ electio poſtea ſb̓ſecuta. sͣ. d̓ elec.ꝯſiderauimus. ⁊ sͣ. eo. conſtitutꝭ. ij. alias nō reuocabit̉:vt. sͣ. dixi. c. ꝓxi. poſt electionē ⁊ ante ꝯfirmationem a ppellat̉ etiā poſt. x. dies ne fiat ꝯfirmatio. ⁊ ſic poſſet intelligi qd̓ nō. Inno. in decre. bone. ꝙ extra iudiciū appellat̉ poſt. x. dies. cum em̄ extraiudicialis appellationō ſit aliud qͣꝫ ad cauſam ꝓcuratio .s. eo. cū ſit. ſicut leſus qn̄cūqꝫ pōt ledentē ad iudiciū vocari facere. ſic euꝫpōt ꝓuocare ad cāꝫ extra iudiciū appellādo. nō em̄ trāſit grauamē in rem iudicatā ſicut ſnīa: vt. sͣ. eo. romana. §. ſi ꝟo. In iudicialibꝰ aūt actibus vel qͣſi neceſſe eſtinfra. x. dies appellari: ⁊ ſic intelligunt̉ leges pͥus inducte: loquunt̉ em̄ in electiōibꝰ in qͥbus decretū decurionūqd̓ eſt qͣſi iudiciale: vel p̄ſidis interponit̉: ad hͦ. ff. qn̄ ap.ſit. l. j. Sꝫ decretū canonicoꝝ eligentiū nō eſt iudicialevel quaſi: īmo oīno extra iudiciale. Expeditū ergo ſit ꝑhanc decre. ꝙ a grauamine extra iudicium illato neceſſe eſt infra. x. dies appellari: ⁊ ſic intelligat̉. sͣ. de elec. c.j. ⁊. c. vt circa. ⁊. c. cupiētes. alias appellatio nō deuolueret. sͣ. eo. tomana. §. ſi vero. Iuris autē alia remediaꝓpter hͦ non tollunt̉: vt ſequit̉. c ¶ Scluerit. Eſt em̄tp̄s vtile a pͥncipio: licet ꝯtinuū in ꝓgreſſu ⁊ de hͦ plene no. ij. q. vj. anterioꝝ. ⁊ fit de mornēto ad momentuꝫcōputatio vt ibi. Et intelligo ſciuerit nō ſolū actū illufactū: ſed ꝑ illū ſe grauatū. Quid em̄ ſi ſciui te electū: ⁊poſt. x. dies ſciui ꝙ pͥus mihi de illo bn̄ficio papa ꝓuiderat adhuc infra. x. dles a die ſciēte ꝓuocabo: qꝛ nonſcio me grauatū: ⁊ hͦ ſonat hec lr̄a. (ad hͦ. sͣ. eo. li. de reſcrip. gratia. Io. an.) d ¶ Debitā. vt ſi corā ſuꝑiore excipiat̉: vel caſſatio petat̉: vel his ſi. Io. mo. ponit exēplū ꝑ decre. licet ep̄s. jͣ. de p̄ben. qn̄ .ſ. ꝓuiſum eſt tibi de

Diuiſio

Additio

Iditio

dditio

Dr̄ia lntergrauamē illatū ⁊ inferendum

dditio

neſtio

ditio

ditio

Additlo

Additio