Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

LiberII

tionabilē extitiſſe: cauſam ada eundem ſuffraganeum remittere non poſtponat. Idem.lSi iudex requiſitus non tradit apoſtolos poſtea procedit in cauſa valet ꝓceſſusniſi renunciatū fuiſſet appellationi. Io. an. ca. IIIIT ſuꝑ appellatione acgcius cauſa īſtructio facilior valeat in ꝓceſſu habe-dri: diſtricte p̄cipimus: illea quo appellat̉: apoſtolos appellanti (iuxta tenorē ꝯſtituetionis noſtre ſuꝑ hoc edite)ttribuat reqͥſitus. Si verognō exhibuerit: extunc ſi fortein cauſa ꝓcedat: niſi appellahtioni renūciatū fuerit: eius inualidꝰ irritus ſit ꝓceſſus.Clemēs. iiij. Iudex appellationis iniq̄ appellantē an̄ ſententiā remittere dꝫ ad iudicēprincipalē: in expenſis condēnare: hoc ſi principalisludex non detulerat appellationi: ſed ſi detulit fiet remiſſio de neceſſitate: in appel

lationibus interpoſitis a diſfinitiua antiqua iura ſeruentur. Ioh̓. an.ca.Um appellationibusfriuolis: nec iuſticia dekferat: nec ſit a iudice deferen: ſi iudex inferior appellatimonem minus legitimā admittat: appellatore nihilominus proſequentē. ſuperiorde ipſa cognoſcens: cauſamad priorē iudicem (iuxta ſannctiones canonicas) ſine difo ficultate remittat: eadem dieꝯdemnationē faciens expenſarum. Si vero iudex ad mittat eandem: licet tam appellatio qͣꝫ ipſius iudicis deq latio a ſuperiore valeant refutari: qꝛ tamen iudex ip̄e qͣꝫrtū in ſe fuit: a ſe iuriſdictionēabdicauit eandē: appellatioani deferens minus iuſte: totius cauſe deciſio in ſuperioris eſt poteſtatem tranſfuſa:nec ē illi de neceſſitate vltterius remittēda. Saluishis que ſuꝑ appellationibus

a Remittere. Quid de attentatis: videbis.. eo. nonſoluꝫ. (de quo hic no. Inno. breuius Hoſtien̄.T ſuꝑ. Diuide decre. in duas partes. In quarum prima ponit ius antiquum. In ſecūda penāiudicis obſeruatis ibi: Si ꝟo. Et emanauit ſuppletorie ad decreta.. eo. cordi. olimincipiebat vtbatio. Io. an.b Cauſa. Debēt enim in apoſtolis cauſa appellatiōis exprimi: cauſa delationis vel repulſionis.. eo. c. j.c Facilior.cor. s. eo. libro deelect̉. cupientes..§. ad hec. Io.d Ille. Iudexſcꝫ quādo exͣ iudicium. ( a iudice. videta.. eo. cordi. iniiij. glo. Io. an.appellat̉ conſueuit appellās dicere: apoſtolospeto ſi ſit qui ip̄ſos dare poſſitdebeat Ioh̓. an.e Edite.. eo.ti. cordi. Io. an.fReqͥſitus.Cu debita inſtātia loco tꝑegruo: alias penaſequēs locū nonhabet.. eo. ti. abeo. ij. rn̄. Io. an.g Ex tunc .i.ex quo negauitexp̄ſſe vel infra tp̄s debitū negligēter vel malicioſetradidit.. eo. ti. ab eo in fi. Hoſtien̄.. eo. cordi. dicitfi ex quo petiti ſunt apoſtoli iudex in aliquo ꝓcedat ante qͣꝫ ſint exhibiti irritus eſt ꝓceſſus. allegat hāc decre. ẜm hoc deberet exponi extūc: exquo requiſitus fueritquod non placet. iſtud extunc repetit̉ in decre. ex eo.Io. an.) h Renūciatū. Tacite vel exp̄ſſe.. de offi.deleg. gratū. de teſti. veniſſent. Io. an. idem Archidia. i Irritus. Poſito alias valeret de iure: puta quia fruſtratoria eſſet appellatio cui deferendū noneſt.. c. ꝓxi. Archidla. tenet idem. Io. an. Om appellationibus. Prima pars loquiturde appellatione cui non defert̉. Secunda ibi: Si vero.de illa cui defert̉. Tertia proteſtat̉ ibi: Saluis. Io. an.k Deferendū. Habet em̄ iudex iuſticiam imitari: deverbo. ſig. forus in fi. merito eſt deferēdū appellatiōi friuole: em̄ fuit inuēta vt eſſet iniqͥtatꝭ defenſioſed innocētie remediū.. eo. ad nr̄aꝫ.. c. cum ſpeciali. §porro. ſic iuramentum fuit inuentum vt eſſet vinculum in(qͥtatis.. eo. li. de iureiurā. c. j. cum ſuis ꝯcor.l Inferior. A quo appellatum fuit ante ſententiam.m Admittat. Tradere tn̄ apoſtolos non eſt deferre:vt dixi.. eo. cordi. n Canonicas.. eo. vt debitus.ca. romana in fl. hoc veꝝ niſi iudex deferat: vt.. eo. c. ij.

in fl. o Eadē die. Ea em̄ ſnīaꝫ cōcomitanl̓ eadimdie de qua pͥncipale expediri debent: ſic̄ fructus expēſe. ff. de re iudi. l. paulus. de hoc. xxxv. q. ix. §. quia ergo.alias incipit his ita. dicam.. de reg. iur. ꝯͣ. Io. anp Eandē .ſ. friuolā appellationem. q Refutari. hanc lr̄am dico ſi iudex detulit appellationi fruſtratorie:ſuperior ad queꝫappellatū fuit remiſit: eo ob detulerat:ip̄e cognoſcit expriori iuriſdictione ordinaria veldelegata quā habebat et non exnoua demandation. Si eniꝫ illerefutat delationem: ille remanet iudex qͣlis ērat. (idē Archid̓alle. no. Inno.de reſcrip. ab excōicato in glo. ij.Inducit etiā litterā remittēdaſequit̉. em̄ poſſit volūtarie remitti: ergo remāſit iuriſdictio apud: ad..eo. li. de of. deleg.qͣꝫuis. de ꝓcu. 1s. ẜm intelligenda eſt litteratranſfuſa que ſequit̉. Ioh̓. an.)hec vera niſi ſuperior hoc exp̄ſſeageret .ſ. delegatū ad cāꝫ daret: qd̓ poſſet ip̄ius cauſe ſit iudexvt ſequit̉. r In ſe. No. his que no.. de renū. qd̓in dubijs.. c. vl. in glo. ij. Io. an. s Deferēs. male: talis reatus merito debuit ab ip̄o honorē excludere iudicādi. C. vbi ſena. vel cla. l. j. de neceſſitate fiet ad ip̄m remiſſio. ff. ſol̓. matri. ſi ab hoſtibus. §. j. ff. depac. l. tres fratres. (fac̄.. de here. vt cōmiſſi in fi.. c. ij.§. ad hoc. Io. mo. t Remittēda. Ad ip̄m iudicemqui detulit voluntarie aūt poſſet ip̄e iudex ſuperior remittere ſi vellet: eſt ſi. de renun. c. vlt. Et no. idem hicArchidia. hāc lr̄aꝫ terminatā queſtionē quā q̄rit̉: antermini aſſignatio quā facit iudex a quo appellatū eſthabeat vlm delationis: vides em̄ ſi detulit non reaſſumit iuriſdictionem ſi fruſtratoria fuerit appellatio: ſꝫelapſo termino aſſignato appellatore negligente reaſumit iudex iuriſdictionē.. eo. ſepe. Del ſatis poſſet dici decre. iſta locū habet appellās ꝓſequit̉: ſi em̄ noꝓſequeret̉: tunc obſtāte delatiōe reaſſumet iudex iuriſdictionē iura p̄dicta: hanc lr̄am que dicit ſupappellatore nihilominus ⁊cͣ. ad hoc facit quod notatBer. de ma. cōtrac. ꝯͣ interdic. eccle. c. ij. in. iiij. glo. ſꝫbat̉ id optime decre.. eo. oblate in pͥn. (ibi remiſi adSpe. eo. ti. §. nūc dicamus in fi. vbi no. quid luris ſitarius ſcripſit iudex benigne recepit. Io. an.) vbi de-

AdditioDiuiſio

Additio

Addin

Additio

Addit-

Diuiſio

Add