2De appellationibusTi.A

a qͥs in iure cōfeſſus extitit ꝓb mulgata: vl̓ ꝯſil̓ibus appellatū fuiſſe dicat̉: pn̄t (ne ſnīac excōmunicationi mādeturpoſtqͣꝫ cognoſcere ceperint:vtꝝ ſit recipiēda vel nō appellatio ab eo interpoſita inhidbere. ¶ In aliū qͦꝫ qͥ circa rēde qͣ inter appellante ⁊ appellatū ꝯtrouerſia vertit̉: aliqͥdpoſt eoꝝ inhibitionē attētat:ē nō valēt occaſiōe hmōi iuriſdictionē aliquam vendicare.Cū ꝟo is qͥ ad remēſeꝫ cufiriā ſuꝑ aliqͣ cā vocē appellationis emittit: nihilominus incauſis alijs ordīarij ſui iuriſdictiōi ſubijciat̉: Remen̄. archiep̄s vl̓ official̓ ip̄ius: neqͣqͣꝫ iuriſdictiōeꝫ ip̄aꝫ in alijs īpediāt: vt ab eiuſdē ordīarij

ptāte totaliter eximāt taliterappellantē. ¶ Debet aūt adseos ab ep̄is. prefate ꝓuinciehͦ ſuꝑ cauſis in qͥbꝰ tꝑalē iuriſdictionē exercēt (niſi forte del conſuetudine aut priuilegioſiue iure alio ſpāli ſit appellādum ad alium) appellari.Snīas qͦꝫ īterdicti: vl̓ ſuſlpeſiōis ſeu excōicatiōis in appellantē ab eo a qͦ appellatuꝫꝓponit̉ ꝓmulgatas: nullatemnus niſi vocatis ꝑtibꝰ de apn pellatiōe legitime cognito reuocent̉ aut denūciēt eſſe nullas. ¶ Cū aūt ad remen̄. archiep̄m ab audiētia ſuffragao nei ſui ſuꝑ aliqͣ cā fuerit anteſnīaꝫ appellatū. ¶ Idem archiep̄s poſtqͣꝫ d̓e appellatiōeg cognitio ꝯſtiterit ea minꝰ ra-

appellari ſcꝫ ꝙ ſit ꝯfeſſus teſtibꝰ ꝯuictus ⁊ argumētisſuꝑatus. (dat Abb. exemplū: vt qꝛ inuenit̉ cū cultelloſanguinolēto in manu vel in vagina. Io. an.) ij. q. vj. §ſunt quoꝝ. ꝟ. nullus. C. quoꝝ appel. non re. l. ij. ⁊ dixitdominus Azo. (cuius dictū quidā intelligūt cuꝫ criminaliter agit̉. ꝯͣriacum ciuilit̓ Io.an.) ꝙ niſi omīaiſta tria ꝯcurrātreſeruat̉ ꝯdēnato beneficiuꝫ appellandi. Alij dicunt ⁊ forte beneꝙ ꝯfeſſus in iure non audit̉ appellans: ſi tn̄ itaſit ꝯfeſſus ꝙ ſtādum ſit ꝯfeſſioninon tormentorūformidine territus: ⁊ hͦ tā in ciuilli qͣꝫ in crimīali niſi vellet allegare ſe ſic errorefacti ꝯfeſſuꝫ. Inquo caſu poſſetappeltare vt ſuūcorrigeret errorēff. ad turpill̓. l. j..§. vlt. ⁊ hec opi.ꝑ hāc lr̄am ſatisꝓbat̉ q̄ diſtūctiue loquit̉. (ad hͦfacit: qꝛ ꝙ quiſqꝫſuo voce ⁊cͣ. sͣ. de ꝓba. ꝑ tuas. C. de non nu. pecu. generallter. ⁊ ꝓ hoc. ij. q. vj. quicūqꝫ. vbi de hoc. Ioh̓.) necpoſſet negari crimen ꝑ ꝯfeſſionē forte notoriū. sͣ. de coha. cle. veſtra. ⁊ in notorio non admittit̉ appellatio: vtin ꝓxi. glo. ⁊ no. Io. ⁊ Archid̓. ij. q. vj. qͥcūqꝫ. ⁊. ij. q. j. inpͥmis. (de hͦ in Spe. de ap. §. in qͥbus poſt pͥn. ⁊ de confeſ. §. fi. ꝟ. ſꝫ nunqͥd ꝯfeſſus. Io. an.) a ¶ In iure. Alias non p̄iudicaret confeſſio ſuꝑ crimine. sͣ. de ꝯfeſ. c. vl.ti. ſaluo eo qd̓ habes de exceſ. p̄la. qͣꝫ ſit graue. Io. an.b ¶ Conſil̓ibus. Puta ſi appellet̉ ne teſtamentū aꝑiatur. vel ne ſcpͥtus heres in poſſeſſionē mittat̉. (vide. ij.q. vj. in ſum. ⁊. §. ſunt quoꝝ. ⁊. §. ſe. Abb. aūt ponebathic verſus iſtos. Appellare vetāt ſcelus excellentia pactū. Contēptus minima res: interdicto facta. Arbitriūres q̄ perit. ⁊ ſi lōgius acta: id eſt ꝓtelata. Io. an.) ff. d̓ap. recipiēdis vel nō. l. pe. ⁊ vlti. sͣ. eo. ꝯſtitutis. ij. vel ꝑꝯtumacē in non veniendo: vt. xxiiij. q. iij. de illicita. Io.c ¶ Mādet̉. Ergo notorius criminoſus ⁊ ꝯfeſſus iniure audit̉ appellans ꝯͣ iura ſuꝑius ſignata. Pōt diciꝙ notorius criminoſus appellare pōt: ſed ludex non tenet̉ appellationi deferri. vt in ꝯͣrijs. ad idem. sͣ. de ap.paſtoralis. niſi expͥmeret cām rōnabilem: puta ſe timore tormentoꝝ ꝯfeſſum: vt ſuꝑlus dixi: vel ꝑ errorem. ff.de ꝯfeſ. l. vlt. ⁊ pe. alias ergo anteqͣꝫ ſuꝑior de appellatione cognoſcat ⁊ inhibeat: poteſt iudex ſententiā exequi: poſtea nō. jͣ. eo. nō ſolū. d ¶ Aliū. Ab appellanteappellato ⁊ iudice. iſte em̄ alias nō tranſtulit ad archiep̄m cām ſuā: ⁊ ideo ſimpliciter pōt aduerſarium coraꝫſuo iudice ꝯuenire. (p̄ſtabit tamen cautioneꝫ poſſeſſoriꝙ ſi obtineat illum defenderet ꝯͣ competitionem. ff. derel ve. is a quo. ff. de peti. here. l. pe. ẜm Ber. Io. an.) ⁊non coram archiep̄o cum nullā habeatꝭ poteſtatem inip̄m. de offi. ordi. paſtoralis. sͣ. eo. romana in princi. ad

hoc. sͣ. eo. cum teneamur. tales ergo citare non poteſt:quod veꝝ eſt niſi iuriſdictionem ſuam impedirent. jͣ. depe. romana. (ẜm Inno. ⁊ Hoſtien̄. ⁊ de hoc ꝑ eos. sͣ. deoffi. deleg. c. j. Io. an.) e ¶ Huiuſmodi. Cū caſus iſtenō ſit exp̄ſſus in iure. sͣ. de offi. ordi. paſtoralis. Io. an.f ¶ Aliqͣ cauſa.In qua tm̄ exemptus ē appellāsa luriſdictiōe ſuiiudicis: archiepiſcopus gͦ in alijscauſis in quibusremanet in iuriſdictionē ordinarij nullam habetpoteſtatem: vt h̓dicit: ad hoc. sͣ.eo. ꝓpoſuit. vbide hoc: licet enimipſe ſubditus appellans fortaſſispoſſet illum recuſare vt ſuſpectū:vt. sͣ. eo. ad hecſi in vna. archlepiſcopus tamende hoc ſe intromittere non habet: vt h̓. Io. angEos. ſcꝫ archiepiſcopos.h ¶ Temꝑaleꝫ.Quā in criminibus ꝑ alios exercent: quod dic vt. jͣ. eo. li. ne clerl. vel mona. c. vlti. ⁊ hocquod h̓ dicit̉ ꝓbamus olim ꝑ decre sͣ. de delic. pu. c. ij.vbi de hoc. sͣ. de maio. ⁊ obe. ſolite. ⁊ ibi etiam de hoc. ⁊vide quod no. Hoſtien̄. in ſum. eo. ti. §. de quo ad queꝫ.⁊ ꝟ. ſed pone. ⁊ ꝟ. ſe. (⁊ in Spe. eo. ti. §. nūc tractemus.in fi. vbi dicit̉ in regno Francie hoc non recipi. Io. an.)l ¶ Conſuetudinē. Preſcripta alias non valeret. sͣ. deꝯſue. c. vlti. Io. an. k ¶ Alio. Puta in cauſa feudi. sͣ.de fors compe. ex tranſmiſſa. ⁊. c. verum. de ma. ⁊ obe.ſolite. (vel ẜm Boati. reſeruauit ſibi concedens iuriſdictionem temꝑalem epiſcopo ius appellationum. quodpotuit facere. s. de iurepa. p̄terea. ij. xviij. q. ij. eleutherius. sͣ. de ꝯdi. ap. veruꝫ. ff. de pac. in traditionibus. Io.an. l ¶ Excommunicationis. In hoc ſunt iſta paria:ad hoc. jͣ. de ſenten. excommuni. is cui in fine. Io. an.m ¶ Docatis partibus. sͣ. eo. c. §. ſi vero. nam meritacauſarum ⁊cͣ. C. ſi per vim vel alio modo. l. vlti. ⁊ concor. ad hoc. sͣ. de offi. ordi. cum ab eccleſiarum. Ioh̓. an.n ¶ Reuocent̉. Uel abſoluāt: ⁊ intelligo hoc verumvbi periculum non eſt in mora: quia tunc bene poſſentabſoluere ⁊ ſi nō poſſent nullas nunciare vel reuocare:ad hoc sͣ. eo. qͣ fronte. §. j. de ſen. ex. ſacro. ibi: abſqꝫ periculo ⁊cͣ. (⁊. jͣ. de ſen. excō. venerabilibus. §. ſane. Io. an.o ¶ Ante ſententiam. Qui aliud ſi a ſententia: qꝛ ibiaggredit̉ iudex ſtatim cognitionem principalis negocij: quod dic vt no. sͣ. eo. vt debitus in glo. penul. Quisautem habeat exequi ſententiam latam per iudicem appellationis: vide quod no. sͣ. de offi. deleg. paſtoralis. §.preterea. Io. an̄. p ¶ Cognito. Legitime ſcilicet partibus preſentibus. vel altera ꝑ contumaciam abſente. sͣ.eo. interpoſita. Ioh̓. an. q ¶ Rationabilem. vt quiapeccatum fult in decre. cordi. vel in decre. vt debitus. vlcauſa non eſt reperta vera. Io. an.

Iditio

Additio

Id ſtlo

Aditio

Additio

Iditio

ditio

erſus

Additio

ltio