LiberII

a p̄latis ſuffraganeis ſubiectiseiſdem ⁊ eorum officialibus:ad ſuffraganeos ipſos debetb ⁊ non ad eandem curiā omiſſis dictis ſuffraganeis appellari: niſi aliud remen̄. eccleſiecde conſuetudine competat inhac parte. ¶ Cum autem adprefatam curiam ab eorundēſuffraganeorum vel ſuorumofficialium audientia fueritappellatum: remen̄. archiepidſcopus qui pro tempore fuerit vel officialis ipſius: nullatenus in appellationis cauē ſa interpoſite ante diffinitiuāfſententiam citent partes: necetiam alijs illam cōmittant:appellationis eiuſdem cauſag probabili ſeu legitima nonexpreſſa. ¶ Si vero vocatis partibus vel nullatenushͦ aut non infra. x. dies poſt interlocutoriam vel diffinitiuāſententiam appellatum fuiſ-

īſe ſeu aliquid aliud ſimile: ſicqꝫ non eſſe per appellationeꝫad eundē archiep̄m vel eiusofficialem deuolutū negociūꝓponatur: ijdem (niſi priusipſis cōſtiterit cauſam ipſamkad eos totaliter fuiſſe delaī tam) prohibere ne in illa: velne ad executionem ꝓcedaturA ſnīe nō preſumant. ¶ Qd̓ ſio obijciat̉ ex iniuſta cā ſeu minus legitima ante ſnīam appellationē interpoſitam extitiſſe: ⁊ ex eo nō eſſe appellationē hmōi admittendā: nequeunt p̄dicti archiep̄s vel eiusp̄ officialis ꝓhibere ne ꝓcedat̉in cā: niſi prius appellationerecepta: velut emiſſa ex cā ꝓbabili cognoſcere incipiantq̇ de cā huiuſmodi an ſit vera.¶Si autem poſt ſentētiā inr̄caſibus a iure prohibitis. vtpote a ſententia ſuper manifegͣ ſto ⁊ notorio crimine vel de qͦ

a ¶ Prelatis. Qui luriſdictionē habēt: quod dic vt. sͣ.de offi. or. cū ab eccleſiarū. b ¶ Curiā. Remen̄. de quasͣ. dixi. c ¶ Conſuetudine. Que dat iuriſdictionē. sͣ. defo. compe. cum contingat. sͣ. eo. li. eo. ti. romana. de offi.or. romana. ⁊ in hoc caſu poſſumꝰ intelligere. sͣ. de p̄bē.referente. de no.ope. nun. ſignificantibus. ideꝫ ſide pͥuilegio cumiſta ſint paria. ixq. iij. cōqueſtus.sͣ. de offi. ordi.duo ſimul in. §.debet (⁊ de iudi.nouit. ꝟ. non enī.vbi de hoc. Ioh̓.an.) d ¶ Quiꝓ tēpore. Quaſidiceret iſtud noneſt ſpeciale ⁊ perſonale quod extinguatur cū ꝑſona: immo ꝑpetuum eſt de trāſac. de cetero. ⁊ inalijs archiepiſcopis etiam ſeruandum eſt. sͣ. de ofifi. ordi. romana.ad fi. e ¶ Diffinitiuaꝫ. Quia inappellationibusa diffinitiua noneſt neceſſe cauſaꝫexprimere: vt dixi. sͣ. eo. cordi. etſic ibi non haberet locuꝫ quod ſequitur.f ¶ Citent. Et ſi citauerint impune nō paretur. ff. de iuriſdi. om. iu. l. vlti. ⁊ hoc intelligas vbicunqꝫ quis citatur ab aliquo: ⁊ conſtat ꝙ citatus non eſt de iuriſdictione citantis (⁊ ſatis eſt ꝙ ſit de iuriſdictione licꝫ non ſitde ſuo foro ẜm Inno. Io.) non tenetur comparere: niſicauſa talis in citatorio exprimatur: per quaꝫ appareatillum iuriſdictionem habere. ſi vera ſit illa cauſa. ff. quiſatiſda. cog. l. ſi vero. ff. de fer. l. j. in dubio melius eſt cōparere. xxiij. q. j. quid culpatur. ff. de iudi. ſi quis ex aliena. ⁊ adde qd̓ no. iij. q. ij. ſi ep̄s. de accu. veniens.Expreſſa. Dupliciter poteſt intelligi. ſcꝫ ꝙ archiepiſcopus niſi videat in appellatione expreſſam ꝓbabilem cauſam nec citabit nec cōmittet. Del dic ẜm Inno.exp̄ſſa in citatorio vel in cōmiſſiōe: qͥa in cōmiſſione velcitatione expͥmet ꝓbabilem cauſam ob quā ſit appellatum. Sed cōtra. sͣ. eo. ti. ſi duobus. vbi archiep̄us cauſam in citatione non expreſſit: ⁊ tamē tenuit citatio ſedillud per iſtud ſupplendum eſt (vel nondum ſtatutumerat ꝙ appellaretur expreſſa cauſa Innoc̄. Io. an.) velcitare non debet vt hic: ſi citauerit expreſſione nō factatenet vt ibi: quia multa fieri ⁊cͣ. ẜm Hoſtien̄. alle. de iureiur. quemadmodū. ꝟ. ꝙ ſi poſt. melius habes de reg.ad apoſtolicam. Iohan. an h ¶ Interlocutoria. Ergo interlocutoria tranſit in rem iudicatam: niſi ab ipſainfra. x. dies fuerit appellatum. sͣ. de elec. cum dilecti. infine. quod verū eſt quo ad partem: ſed non quo ad iudicem: quod dic vt sͣ. e. tl. cum ceſſante. ⁊. jͣ. e. c. vl.i ¶ Simile. Ut ſi dicat̉ appellationi renūciatū tacite

(exemplum in diffinitiua. de re iudi. ꝙ ad ꝯſultationemIo. an.) vel expreſſe. sͣ. de offi. deleg. gratum. vel dicatur ex probabili cauſa non appellatum. jͣ. ꝓxi. rn̄. Vel dicatur non appellatum in ſcriptis: eo caſu quo debuit inſcriptis appellari. sͣ. eo. ca. j. ante ergo qͣꝫ de his conſtiterit priorum iudicum non impediet officiuꝫ. Io.an. (vide ī Specu. de ex. §. dictoꝟ. ſed pone̓ ꝙ incauſa. vbi ſoluit̉ꝙ opponit̉ hasexceptiones perempterias et differedas poſt lit.ꝯteſt. de quo hicArch̓. qͣſi ad litterā ponens illiverba. ⁊ ideo hicdecido Io. an.)k ¶ Totaliter:Id eſt taleꝫ fuiſſe appellationeꝫque deuoluat negocium: licet forte cauſa ſit falſaẜm Inno. ⁊ Hoſtien. l ¶ Illaſcūlcet quādo appellatum eſt ante ſententiam.m ¶ Sentētie.ſcilicꝫ quādo eſtappellatuꝫ a diffitiua.n ¶ Preſumāt.Primo enī debꝫde luriſdictioneꝯſtare ⁊ cognito an ſit iudex: exercitium iuriſdictionisprecedere. sͣ. de reſcrip. ſuper litteris ad fi. Inno.o ¶ Minus legitima. Cum cauſa nō eſt in iure expreſſa. (non enī omnes iuſte cauſe appellationis ſunt in iure expreſſe Inno. ⁊ ideo ius in hoc diſtinguit. sͣ. eo. paſtoralis in prin. Ioh̓. an.) ff. de lega. non poſſunt. sͣ. eo.paſtor alis in princi. ⁊ hoc arbitrabitur primo iudex anlegitima cauſa ſit: ⁊ ſi male arbitraretur appellari poterit. ff. qui ſatiſda. cog. l. arbitrio. et. l. ſe. ſi autem cauſam in iure expreſſam negaret eſſe legitimam (vel reprebatam vellet dicere legitimam Inno. ⁊ Hoſtien.) nonaudietur. ff. de proba. ab ea parte. p ¶ Prohibere.Partibus vel iudici a quo fuit appellatum vel forte tertio deputato forte ad executionem ſententiarum (vt acaꝑtetur intelligendum videtur de interlocutorijs allasmelius adaptetur. §. p̄ce. Ioh̓. an.) q ¶ Uera. Licetenim quo ad cōmiſſionem faciendam ſufficiat. ꝙ probabilis ſit cauſa: vt. sͣ. §. cum autem. probari tamen habet veritas cauſe ap. niſi ſe offerēs probaturum coramiudice a quo appellauit non fuerit admiſſus: vt. sͣ. eo.interpoſita. et dic vt ibi. r ¶ Prohibitis. Multo ergo fortius hoc in non prohibitis locum habebit: argu.a minori. sͣ. de elect. cum in cunctis. s ¶ Notorio. Inquo nō admittitur ap.sͣ. e. cū ſit romana. ⁊. c. peruenſt.⁊. c. conſuluit. ⁊ dic notorio per euidentiam rel: vt differat ab eo notorio iuris per confeſſionem. de quo ſequit.Uel de quo. Nota alternatiuam. nam videtur ꝙtria ꝯcurrere debeant ad hoc vt in crimine non debeat

Adlii

Aadi.

Addi.

Addi.

Addl.

Addi.

d Addi.

Addi.

Nota