LiberII

LiberII

cipales per ſe vel per procuratores inſtructos ſuper principali accedere debent ad papam: in appellationibus aſententia diffinitiua interpoſitis nil mutatur: demum appellanti et appellato conſtitutionem nō ſeruantibus imponitur pena. Iohā. an. ca. I

M Ordi nob̓ eſt lites2minuere: et a laboribꝰ releuare ſu biectos. ¶ Sancimigitur: vt ſi quis in iudicioſ vel extra ſuper interlocutoria vel grauamine aliquo adę nos duxerit appellandū: caugſam appellationis in ſcriptis

Ordi nobis eſt. (Sic incipit lex. j. C. de emen.inſti. C. ⁊ idem verbum. C. de ludi. apertiſſimecirca fi. Io. an̄.) Iſta eſt ſolennijs ⁊ quotidia-na decre. que diuiditur in quattuor partes vtpatet in glo. Secūda pars ibi: Sancimus. Tertia ibi:Hiſqꝫ. Quartaibi: Qd̓ ſi. SedIoh̓. mo. diuidebat in ſex. de ſecunda faciendotres ꝑtes. qꝛ ẜmeū dat primo formamᵐ appellādiante diffinitiuā.ſcd̓a ibi: In qͥbꝰ.īformat qͥd facturus ſit iudex a qͦeſt appellatū. tertia ibi: Poſt hͦ.tractat viam inhmōi ꝓcedēdi. Demū de qͣrta facit duas: vt pͥmo punita appellantē. Scd̓o appellatū ẜm Io. an. Et pōt diuidi decre. in qͣttuor ꝑtes. In quaꝝ pͥma ponit̉ ꝯſtitutionis cauſa. In ſcd̓a ꝯſtitutio. In tertia ipſiꝰ declaratio.In quarta nō ſeruantiū pena. a ¶ Minuere. Sic. ff.ſi cer. pe. quidam eſt lmauerunt in fi. de reſcrip. nonnullide do. ⁊ ꝯtu. finē. cum ſuis concor. b ¶ Subiectos. sͣ.in proe. huius li. ⁊ de offi. le. c. ij. et de offl. or. vt litigantes. c ¶ Vel extra. Hoc debet intelligi quando extraiudiciū appellatur tamē a iudice: qd̓ patet per id qd̓ deapoſtolis ſequit̉ ẜm Inno. (Io. mo. ⁊ Arch̓. ⁊ fa. Clem̄.eo. ti. appellanti. Ioh̓. an.) ad hoc. jͣ. ver. his que in appellationibus. ibi enī excipit̉: ſed al̓s non eſſet vera exceptio ſi nō includeret̉ ſub precedentibus. ff. de penu. le. l.nā ꝙ. §. fi. ⁊ ẜm hoc qd̓. jͣ. dicit interlocutoria ad actumiudicialē referas ꝙ dicit grauamine: ad actum extraludicialem referas: tamen ꝑ iudices illatum. Sed alij cōtra dicentes cum appellatur extra iudiciū etiam ſi nona iudice ſeruari debere: ar. jͣ. eo. concertationi. (de diuerſis extraiudicialibus appellationibus ibi dicā poſt Io.mo. ſuper glo. ij. Io. an.) ad id qd̓ dicit̉ de apoſtolis: reſpondet̉ id locū habere quādo in iudicio appellatur (tutū eſt etiā cum appellatur extra ludiciū puta in electionibus apoſtolos petere ẜm Ffran. et ita ſeruatur vn̄ dicit appellans apoſtolos. peto ſi ſit qui eos dare poſſit:vt no. jͣ. eo. vt ſuper. Io. an.) ad id quod dicitur de ver.his que. reſpondetur ꝙ illa non eſt exceptio īmo determinatio vel proteſtatio quedā: et hoc eſt tutius: ⁊ tenethoc Ber. sͣ. de elec. conſiderauimus in. j. glo.o ¶ Interlocutoria. No. ius nouū appellantem ab interiocutoria debere in ſcriptis appellare. et equiparat̉appellationi interpoſite a diffinitiua ex interuallo vſqꝫad. x. dies. tunc enī eſt appellandum in ſcriptis: ſed ſi incontinenti appelletur ſufficit viua voce appellari. ff. deap. l. ij. ⁊. ij. q. vj. ad fi. ſed ab interlocutoria incōtinentiet ex interuallo appellandum eſt in ſcriptis: vt hic. Etdixit Goff. ⁊ Hoſtiē. poſt eum ꝙ aliud etiam ius nouū(decre. enī vt debitus. ſolū requirebat cauſam probabilem exponi. Ioh̓. an.) hic inducitur ꝙ qui appellat cauſam cur appellat debet exprimere in appellationē: ſedper vetera iura ſufficiebat dicere appello ab iniqua interlocutoria: ſicut in diffinit ſuis (Innocen. remittit adno. de no. ope. nun. c. pe. Ioh̓. an.) et induxerunt ad hocsͣ. de elec. cum dilecti. de teſti. ſignificauerunt. ver. mandamus. .sͣ. e. dilecto: ⁊. c. dilecti. ⁊. c. ex ꝑte. Sꝫ Ber. ꝯͣ dicens hoc nouum non eſſe: dicens ꝙ in illis decre. beneexprimebat̉ cauſa appellandi: ⁊ cum Ber. credo per de

cre. sͣ. e. vt debitus. Item dixit Goff. ꝙ olim extra iudicium nō compellebatur quis cauſam exprimere: vnde⁊ quo ad hoc iſtud ius nouum dixit. Sed Ber. contra:dicens ꝙ ẜm antiqua iura bene tenebatur: qui extra ludicium appellabat cauſam exprimere: et de hoc no. sͣ.eo. cum cauſam.in glo. vlti. et. ca.ſe. in vnica glo.Iſtud ergo ſolum dicit Ber.hic quo ad hͦ iusnouum induci ꝙin ſcriptis appellatur in ludicio ⁊extra. Cauſa auteꝫ ideo exprimitur vt videat iudex cui porrigitur appellatio:an iuſta fuerit:vt ſic appellantem admittat vel repellat: vnde ſemperpapa in cōmittendo appellationes a grauamine interpoſitas ſcribit ſi eſt ita. (concor. vt. jͣ. eo. non ſolum. ij. reſponſo. in. j. glo. Ioh̓. an.) e ¶ Ad nos. Maxime ẜmquoſdam (Pe. de Sam. ⁊ Boati. que intelligunt quoad formam appellandi: ⁊ appellādoꝝ petitionē nō quoad deuolationem vt ſequitur. Iohā. an.) ẜm Hoſtiē. (⁊Arch̓. quem vi. iij. q. v. qꝛ ſuſpecti. ⁊ hec vera quo ad deuolutionē negocij principalis hoc ꝓbat quod ſequiturin glo. Ipſe tamen Hoſtiē. latius intellexit vt paret.glo. ij. Iohā. an.) in his que de nouo inducit hec conſtitutio locum non habet: niſi in appellationibus interpoſitis ad papam: cum hoc hic exprimat̉ et cum ſit penalis ⁊ ſic reſtringēda. Csͣ. de elec. ſtatutum. ſic etiaꝫ priulegia reſtringunt̉ ẜm Hoſti. de priuile. ſane. de offi. le.ꝙ tranſlationem Io. an.) ⁊ quod ſolum de appellationibus interpoſitis ad papam intelligatur ſatis probatur per decre. de fo. compe. romana .j. reſponſo. vbi habes ꝙ archiepiſcopus de conſenſu partium nō poteſt:de cauſe cognoſcere appellationis articulo pretermiſſorergo neceſſe eſt dicere ꝙ decreta. iſta loquatur in papa.Sed ẜm primam opinionem poſſet dici idem in quolibet alio iudice ordinario qui per ſimplicem querelamcognoſcere poſſit vt legatus: vt. c. j. de offi. leg. ſed archiepiſcopus per querelam cognoſcere non poteſt: et ideoprimo eſt ſibi videndum an appellatio deuoluat.f ¶ Appellandū. Derbo qꝛ adhuc hodie ẜm Hoſtiēpoterit facto appellare. (dicit Innocē. ꝙ prudenter facit ſi coram teſtibus exprimat omnia grauamina proquibus vadit vel nuncium mittit. Nam ſi quando appellat viua voce ad hoc tenetur vt ſequitur quare nonquando facto? Et hoc idē no. in. c. vt debitus. fa. ꝙ no.sͣ. eo. dilecti. in glo. quoniā. plus dicit Archi. ꝙ dato ꝙappellans facto. hoc non faciat non putat ꝙ incidat iniſtam conſtitutionem. ⁊ ponderat ꝙ Innoce. dixit eumprudenter facere: quaſi non neceſſario. Iohā. an) vt. sͣ.e. meminimus. et. c. ſuggeſtū: ⁊. c. ad hec. ſicut de hoc. sͣ.de ap. vt debitus. g ¶ In ſcriptis. Iſtud ſpeciale inappellatione ad papam interpoſita. Alij contra ⁊ facitpro eis. sͣ. de proba. quoniam cōtra. ad quod dicit Hoſtien̄. ꝙ llcꝫ nō fuerit in ſcriptis redactuꝫ: poterit fidesfleri (per alia documenta vt ibi patet in n. et dicit ſideterminandum ꝙ no. in ſum. eo. ti. §. qualiter facere:tamen Hoſti. ꝙ contraria opi. eſt expediens non tamēſic aſtringit ꝙ non ſcribentem penā huius ꝯſtitutionisextendat. Io. an.) Sed nūquid quelibet ſcriptura ſufficiet? dicit Inno. ꝙ ſic: ſatis enī eſt ꝙ forma qͣ appellatu

Addi.

Diuiſio

Add-

Minuēdeſunt lites ſ

Addi

Addi.

Addl.

Addi.

Addi.

Addl.

Nota

Queſti

Addi.An oportꝫexprimerecām appellationis.

c Addi.

¶ Queſtis