De appellationibusXV¶I.

ſͦ aſſignare deproperet: petatc apl̓os quos eī precipimus exd exhiberi. In quibus appellationis cauſaꝫ exprimat et curappellatio nō ſit admiſſa: velē ſi appellationi forſan ex ſuꝑetrioris reuerentia ſit delatuꝫ.Poſt hoc appellatori ẜmlocorū diſtantiā: ꝑſonarū etnegocij qualitatē tempore ꝓg ſecutiōis indulto: ſi voluerithͦ appellatus ⁊ petierit: princiipales perſone: per ſe vel perꝓcuratores inſtructos: cummandato ad agendum: ⁊ cuꝫ

krationibus ⁊ munimentis adcauſaꝫ ſpectantibus: accedātad ſedem apoſtolicam ſic parati: vt ſi nobis viſum fueritī expedire finito appellationisarticulo: vel de partium vomluntate omiſſo procedatur innegocio pͥncipali quātū de iure poterit ⁊ debebit. ¶ Hisque in appellationibus a diffinitiuis ſententijs interpoſitis antiquitas ſtatuit nonmutatis. ¶ Quod ſi appely lator que premiſſa ſunt nonobſeruet: reputabitur nō ap

eſt in ſcriptis ꝓbari poſſit. (vnde ẜm eum priuata ſcriptura nec ꝓbat appellatū. nec ꝓbat appellationis formā. etiam cū ſcriptura ad hoc fuerit inducta vt obuietappellanti ſi variare vellet. .j. q. vij. ſaluberrimū. xxvij.q. jͣ. omnes femine. et ꝙ no. xx. q. j. vidua. dicit Hoſtiē.ꝙ licꝫ cōſuetudohabeat ꝙ pͥuataſcpͥtura ſufficiatnon tamē per idſatiſfactuꝫ videt̉ꝯſtitutioni huiꝰconſtitutionis q̄vult varietatemeultari: qͣre tutiꝰdicit ꝙ ſequiturin glo. alle. etiam.jͣ. de ſen. ex. cummedicinaliſ. §. exemplum. vi. inSpe. iiij. ꝑte. eo.ti. §. j. ꝟ. et notabiliter. Ioh̓. an.)Expeditus tamen eſt ⁊ meliusꝙ ſcpͥtura ſit publica vel autenticū ſigillum. sͣ. defi. inſtru. c. ij. ⁊ facit. sͣ. eo. li. de elec. vt circa. Io. an.a ¶ Deproperet .i. feſtinet vel valde ꝓperet: prepoſitiode hͨc auget: ſic. C. de iudi. ꝓperandum (ff. depo. l. j. inprin. ⁊ vi. ꝙ dixi poſt Hoſti. de ꝯſue. ad nr̄am Ioh̓. anb ¶ Petat apoſtolos. Inſtanter ⁊ infra. xxx. dies. jͣ. eo.ab eo. vt in Clemen. qͣꝫuis e. ti. (dixerat hic Inno. ꝙ nōpetens renunciat appellationi niſi per argumēta pateat eum velle ꝓſequi appellationē: vt ſi ad illam proſequendā mittat. hoc reprobat̉ in p̄dic. decre. ab eo. Ioh̓.an.) et non intelligas de apoſtolis petro et paulo: ſecde litteris dimiſſorijs. ff. de li. dimiſ. l. vna. ff. de verbo.ſigni. l. dimiſſorie. (dicit Hoſti. ⁊ Pe. ꝙ dicunt apoſtoll ab apo. qd̓ eſt de et ſtolon ꝙ eſt miſſio quaſi dimiſſioquā facit vnus iudex ad aliū. Sic etiaꝫ de apoſtolis dicimus ꝙ a deo vel de celo miſſi fuerunt: vi. in Spe. iiij.parte. e. ti. §. ſequitur. vbi ponit Guil. v. ſpecies apoſtolorū. conuentionales. teſtimoniales. delatorios. refutatorios. ⁊ reuerentiales. ⁊ ibi ponit ipſarū formas. Ioh̓.an.) c ¶ Exhiberi. Ꝙ ſi non exhibeantur ⁊ poſtea (ideſt ex quo petiti fuerunt apoſtoli ẜm Hoſtiē. Et no. qꝛhec pars vult ponderari tēpus petitionis non denegationis. contrariū no. jͣ. eo. vt ſuper. in glo. antepe. ⁊ vl. ꝙibi dicam) iudex in cauſa procedat: niſi appellationi renunciatū eſſet inualidus eſt ꝓceſſus. jͣ. eo. vt ſuꝑ. qd̓ eſtverum ſi debitis loco modo ⁊ tꝑe requiſitus: eos expreſſe denegat. vel infra debitū tempus negligenter vel malicioſe tradere pretermittit. jͣ. e. ab eo. ij. reſpōſo. Et no.ꝙ iudex tradendo apoſtolos videtur appellationi de ferre. sͣ. eo. ti. dilectis. ad fi. quod eſt verum quando traditdimiſſorios vel reuerentiales ſecus ſi refutatorios: vtſequitur: ſic nec termini delatio habet vim delationis vtdicam. jͣ. eo. ti. cum appellationibus. d ¶ Appellationis. Admittende vel non ⁊ tunc ſequentia veniunt expoſitiue ad cauſam ob quam appellatū fuit.Suꝑioris. Nō dixit pape: ⁊ ſic no. pro his que. sͣ.eo dixit. (dixit ergo Hoſtien̄. per hoc ſatis patere ꝙ de appellantis dicitur in omnibus iudicibus locum habere.Iohā. an̄. f ¶ Delatum. Solet fieri in dubio cum duobitatur (ad hoc. sͣ. eo. cum ſpeciali. §. exceſſu. Iohā. ano de veritate (vel de iuſticia puta propter dubium opini

onum ẜm Ab. qui ponit exempla per no. in decre. vt debitus. eo. ti. Ioh̓. an.) appellationis al̓s caueat penamsͣ. ti. proxi. c. j. (ẜm iura dicit Hoſtien. ꝙ illam penamnon incurret dummodo id non fecerit in grauamen alterius partis per gratiam vel per ſordes vt ibi nō. Io.an. ) gIndulto. A iudice aquo eſt appellatum de quo dic:vt. sͣ. eo. ti. cumſit romana.¶ Petierit.Quia nō ſufficitꝙ hoc gerat inmēte niſi hoc exprimat ore. ff. dever. obli. l. quicquid aſtringende. Et noͣ ꝙ ẜmiura vetera uutreciplebatur appellatio a iudicevel a parte autnon: nec ſtatuebatur terminus.In ſecūdo caſuſufficit mittere ꝓcuratorem ad impetrandum ⁊ cōtradicendum. In primo debet mittere procuratorem ad ꝓſequendā cauſamappellationis: ſed de principali nil dicebatur per antiqua iura. hodie autē ſi hoc petit appellans tenetur mitere non ſolum ad proſequendam cauſam appellationis: ſed etiam principalem vt hic vides. ſi huius conſtitutionis penas euitare voluerit: et ſic addit ſolum iſtaconſtitutio ⁊ nō derogat. Sed contra. sͣ. eo. qua fronte. vbi hoc videtur eſſe in optione appellantis. Solū.quidam exponūt ibi ſi maluerit aduerſarius ſcilicet appellatus. Alij dicunt illud correctum per iſtud. Alij ꝙdecre. illa dat optionem appellanti ad quem appellarevelit: non an velit principalem cauſam ad iudice̓ appellationis deferri. Vel dic ꝙ ibi datur optio an velit corāeo ad quem appellauit litigare: vel delegatū impetrare⁊ hoc cum appellatus non contradixit vt hic.i ¶ Per ſe. Non datur optlo vt perſonam trahere poſſit. ſed cauſam. vnde iſtud vel quod ſequitur: nō refert̉ad poteſtatem appellati: ſed appellātis. (alias ẜm Pe⁊ Ab. vilis clericus litigans cum ep̄o. Ipſum ep̄m litigantē vrgere poſſet ad ꝑſonale iter ad curiaꝫ. Idem demilite vel alio litigāte cū rege qd̓ eſſet abſurdum. Io.an̄.) k ¶ Munimentis .i. priullegijs et inſtrumentis(de teſtibus enī hic non intelligitur. sͣ. de fideiuſ. ꝯſtitutus. Inno. Archi. Io. an.) ⁊ om̄ibus his ꝑ que pōt cauſa muniri. sͣ. de do. ⁊ contu. c. fi. de elec. cupientes. sͣ. eo.lib. l ¶ Finito. Per approbationem vel caſſationē appellationis: quod eſt officium iudicis ap. ij. q. vj. ad fi.Io. an. m ¶ Omiſſo. Quod non poſſet archiepiſcopus. sͣ. de fo. compe. romana. .j. reſponſo.n ¶ Antiquitas. Reuerenda. sͣ. de tranſſa. quanto.o ¶ Statuit. Scꝫ appellans in eis appellationis cauſam non teneatur exprimere: ſed ſufficiat dicere appelloab illa iniqua ſentētiā: ⁊ iudex debet appellationi deferre: ⁊ pōt ſtatuere terminū appellāti ad appellationemꝓſequendam. e. ti. cum ſit. p ¶ Premiſſa ſunt: Id eſtſi cauſam appellationis non expreſſit in ſcriptis. ⁊ apoſtolos non petijt: ⁊ inſtructus non venit (vel non miſitIo. an.) vt hic dicit̉ (ẜm Inno. cuiꝰ eſt glo. quā poſuitBern̄. in addi. ⁊ tū in alia glo. tenuit Inno. qd̓predixi

Aditle

Addi.

Iditio

Iditio

iditio

ditio-

Addi.

Addi.

Ag 41.

m lij