LiberI

tibus vel cauſa plus debitoꝓrogari valeat volumꝰ appellari. I dē. Et breuiter dicit ꝙ ab arbitris iurꝭ appellat̉ ad papā. Io. an. ca. XIBarbitris qui ẜm forbmam iuris vt de ꝓpoc ſita cōtra iudiceꝫ ſuſpitioniscauſa cognoſcant: vel qui cūde reuocatione ambigitur litterarum iudicibus nequeundtibus in vnam ſententiam cōcordare: ad concertationemhuiuſmodi ſopiendam a paretibus eliguntur: eſt ſi grauauerint ad ſe. apo. appellādū.Idem.Executor datus a papa vt ꝓuideat perſone ſubdelegate:ſi detur vt prouideat eccleſienon expreſſa periona nō ſubdelegat niſi habeat ſpecialemandatum: ⁊ cauſaꝫ reddit.Io. an. ca. XII.

8 2S cui ab apoſtolica ſecommittit̉: certe perſohne prouiſio: de beneficio inī certa eccleſia dioceſi vel prouincia faciēda: poteſt alij cōmittere licite vices ſuas.FSed ſi non expreſſa certaperſona: committatur eidemvt alicui perſone idonee: decerta eccleſia vel beneficio debeat prouidere. ( Quia circaeligendam perſonam eius induſtria tunc videtur electaprouiſionem ſibi commiſſamx alteri demādare non poteſt.Niſi forma commiſſionis haībeat vt per ſe vel per aliumid valeat expedire.Idem.Is cui aliquid certo loco expedienduꝫ committitur ex iuſta cauſa illud expedire poterit extra locū. hoc dicit Iohan an. ca. XIII

ratorem vel ad preſidem: tenere poſſet appellatio adpreſidem p̄dicta ratione. ſed ẜm nos appellari pōt adpapā omiſſo medio. sͣ. de ap. dilecti. vl. ⁊ ad legatum. sͣ.de offi. leg. c. j. vnde ſi appellās de ep̄o dicat appello adarchiepiſcopū vel ad papā: non puto appellationem tenere niſi alterumeligat infra id tēpus infra qd̓ poterat appellari.ar. sͣ. de poſtu. c.j. §. fi. ne cum diſcrimine appellari liceat ſic vagari. ff. de iniu. l. p̄tor. lꝫ Guil. foueat ꝯͣriū in Spe.de ap. §. nūc tractemꝰ. ꝟ. ſꝫ ponealiqͥſ. ⁊. ꝟ. qͥd ſi dicat. bn̄ fac̄ āt hecdecre. ⁊ Illa. jͣ. eo.ſi a ſubdelegatoad qd̓em no. sͣ. d̓fo. cōpe. ſi quisclericū in glo. ij.ſcꝫ ad que appellet̉ de delegatoep̄i recuſati. ⁊ dicebant Uin. etTan. ꝙ appellari pōt ad archiep̄m. non ob. decre. dilecti. cum. f̓iam ꝑ recuſationem ſublatuꝫ ſitmediuꝫ: ꝓ qͥbꝰ inar. faciūt iſta iura. a ¶ Prorogari. clrca qd̓ debent iudices ꝓuidere. sͣ. de do. ⁊ contu. finem. jͣ. de offi. ordi. vt litigantes.B arbitris. ¶ Non diuidit̉ qꝛ tota lr̄a vno conſtructu claudit̉ Do. AApprobat qd̓ no. Ber. sͣ. eo.ſuſpltionis. circa pͥn. in glo. Gull. in Spe. de appel. §.nūc tractemus. ver. ſed ad quē. b ¶ Iuris. vbi ſūt iura videbis īfra. Et iſta eſt ratio qͣre dꝫ appellari ad papam: qꝛ cū iſti arbitri ẜm iuris formā ſint electi: ad ip̄mius a quo ptātem habent oportet appellari: ⁊ ſic ad papam qui eſt lex animata in terris. In aucͣ. de cōſul. adfi. col. iiij. Io. an.) e ¶ Iudicē. d̓legatū pape. sͣ. eo. ſuſpitionis. quod intellige: vt. sͣ. e. ſi contra vnum. ⁊ idemſi recuſetur ordinariꝰ. sͣ. de appel. cū ſpeciali. d ¶ Cōcordare. nec ſibijnulcem deferentibus. sͣ. de reſcrip. paſtoralis in pͥnci. e ¶ Grauauerint. ſiue in ſententiaputa qꝛ iniqꝫ ꝓnunciant illū ſuſpectum qͥ ſuſpectꝰ ꝓbatus nō eſt: vel ecōuerſo: vel ante ſententiaꝫ: puta nimisbreuē dilationē dando. .sͣ. de dila. c. j. qd̓ eſt ip̄oꝝ officiūsͣ. eo. ſuſpitiōis. Io. an. f ¶ Appellādū. Cōtra. C. dearbi. l. j. ij. q. vj. a iudicibus. In qͥbus dicit̉ ꝙ non appellat̉ ab arbitris. Sol̓. ſunt qͥdam arbitri qͥ cōpromiſſarijvocant̉: ⁊ voluntate adeunt̉ et ab iſtis nō appellatur(ſupplicari tamē poteſt. sͣ. de arbi. non ſine. et no. ij. q. vj..§. ꝙ de arbitris in fi. pe. glo. Arch̓.) ⁊ ſic loquant̉ contraria. ſūt alij qͥ de neceſſitate iuris habēt aſſumi: de qͥbꝰloquit̉ hec decre. ⁊ a talibꝰ bn̄ appellat̉ vt hic. ⁊ ſic et ſāpoſſet intelligi lex illa. C. de iudi. l. vl. et hac ratione puto hanc decre. locum habere in arbitris electis ad audiendā cām quā mouet ep̄us ꝯͣ ſuū ſubditū: cum etiam il-

lo caſu de neceſſitate eligant̉ arb ltri. xj. q. j. ſi clericus.⁊ de hoc. sͣ. de offi. or. irrefragabili. in glo. pe. ſic etiammagis fauet lex ei qͥ neceſſariā ſatiſdationeꝫ p̄ſtare dꝫqͣꝫ ei qͥ voluntariā: qꝛ primū ſi ſibi ſatiſdare non poteſtalio loco ſatiſdare permittit: ſcd̓m non. ff. qui ſatiſda.cog. l. ſi fideiuſſor. ad ideꝫ. C. derebus cred. generaliter in fi. j. reſponſo.S cul.ISunt duꝑtes. Scd̓a ibi:Sꝫ ſi. Que facittria. Prīo ponitdictū. Scd̓a rōnē interſerit ibi:Quia circa. Tertia ibi: Niſi. excipit. Io. an. ſūptafuit d̓ extrauagāti que īcipiebat:queſiuit a nobiset declarat iſtadecre. et ſequensdecre. vl. sͣ. e. ti..§. is auteꝫ. (Etapprobat ꝙ ibidixit Pe. de ſan.et reprobat ꝙ ibidixit Inno. ī gl.fi. qͥ diſtinxit andicat̉ prouideasvel exequaris: ettūc nō cōmittit.An ꝓuideri facias vel compellaſet tunc committit. ( g ¶ Apo. ſe. ſpeciale em̄ eſt delegati a pͥncipe ꝙſubdelegare pōt. C. de iudi. a iudice. sͣ. e. c. paſtoralis.⁊. c. vl. h ¶ Prouiſio. etiā ſi cōmittat̉ ei ꝙ inquiratde illlꝰ vita ⁊ ꝯuerſatione: vt in Cle. e. ti. iudices. (Ehoc eſt ꝙ dixit Io. mo. ita ſeruari in forma pauperumIo. an. ) i ¶ Prouincia. ergo nō reqͥrimꝰ ꝙ bn̄ficiūſit certū ſufficit ꝙ ſit certa perſona licet incertū beneficiū: vt ſubdelegare poſſit: in hoc caſu non habet locumdecre. vl. sͣ. e. ti. k ¶ Nō pōt. ⁊ ſic intelligat̉. sͣ. eo. c.vl. §. vl. is em̄ cuiꝰ īduſtria eligit̉ nō ſubdelegat: ⁊ ibip lene de hoc. l ¶ Per aliū. ergo qd̓ de iure cōi nonpoteſt ex poteſtate cōmiſſionis poterit. ad idē. jͣ. c. vl. §.vices. ⁊ faciūt hec ad q̄ſtionē quā diſputani: an delegatus ab alio qͣꝫ a pͥncipe habens ſpeciale mandatū ſubdelegandi ſubdelegari poſſit: ⁊ credo ꝙ ſic: quia ſicutiſti nō habēt a lege ꝙ ſb̓delegare poſſint: tn̄ ſi ad hochaberēt ſpeciale hoc poſſent: ſic dicā ꝙ licet delegatusab alio qͣꝫ a pͥncipe nō habeat hoc a lege: ⁊ ſic loquūt̉contraria: imen ſi habet hoc ab homine ſubdelegarepoterit: ad hoc optime fa. jͣ. de ꝓcur. c. j. ij. rn̄ſo. vbi ꝓcurator ad iudicia ante lit. ꝯteſt. nō ſubſtituit ex poteſtate legis niſi eſſet datus in rem ſuam: tn̄ ſi hꝫ ſpeciale mandatū ſubſtituere poteſt. ad idē. sͣ. et c. vl. vbl.curator datus ad matrimoniū ꝯtrahendum nō ſubſtituit niſi habeat ſpeciale: ⁊ cōpromiſſariꝰ datus ad ellgēdū nō eligit vnū noīe ſuo: ⁊ aliū noīe dn̄i expoteſtate legis: tamē ſi habeat ſpeciale hoc poteſt ex poteſtate hominis .sͣ. e. li. de elec. c. pe. §. porro. ad hoc etiā facit. jͣ. ti. ꝓxi. c. j. ⁊ sͣ. ti. ꝓxl. c. ij. et. iij. ⁊. jͣ. de reg. iur. qͥ ę

Oiuiſi.

Ad.

Ad.

Ad.Papa ē lexaīata in terris

An ab arbitrꝭ appeletur

Ad.