IDe officio ⁊ poteſtate iudi. dele.Ti. XI

Tatuimꝰ vt is ꝑ queꝫaab apo. ſe. certo loco īb qͥſitio fieri: vel quicqͥd aliudexpediri mandat̉: ſi ꝓpt̓ poetentiā vel maliciā illiꝰ contraquē inqͥri debet: ſiue procediſeu fautoꝝ eiuſdē: non poſſito hoc exeqͥ eo loco ſecure (neip̄e cōmodū ex dolo vel fraude reportet) ad id exequēdūlocū aliū eligat idoneū et ſecurum. ¶ Idē faciat ſi aliae rationabilis cauſa ſubſit: ꝓpter quā in loco decreto perffici nequeat commode quodmandat̉: ne tali p̄textu impediri contingat mandatū apogſtolicum vel differri. Idē.Quando a ſubdelegato nonin totum appellatur: qꝛ nonadmittit exceptionē: ꝑ quamdenegatur etiam delegatumhabere iuriſdictionē: ad primum delegantē appellabit̉.h. d. Io. an. ca. XIIII

I a ſubdelegato cui deh legatus non in totumcommiſerat vices ſuas: ex eofuerit appellandum: quia exceptionem coram ſe prepoſitam: ꝙ anteqͣꝫ per eum vel ꝑi ipſum delegatuꝫ in aliquo ꝓceſſum ſuiſſet: delegans viaꝫfuerat vniuerſe carnis īgreſſus: admittere recuſauit: nōad delegatum (cum iuriſdictionem negētur habere) ſedad delegantem potius appelklari debebit. ¶ Idem fieti in alijs caſibus in quibus delegatus iuriſdictioneꝫ habere negatur. ¶ Alias ſi apmpellari deberet ad ipſuꝫ eſſetū appellans (qui ſic fateri videretur eandē iuriſdictionē haobere: qd̓ ante negauerat) cōtrarius ſibijpſi. Idem. Penit hic qͥ poſſint eſſe conſeruatores: ⁊ vbi cognoſcere: ean qͥbus poſſint delegare et

alium. ⁊ in regula pōt qͥs. ſtabo igit̉ regule cū ꝯtrariūnō reperiā. ⁊ dicit lex ꝙ nō refert an ip̄e ordo decurionum elegerit: an is cui ordo ip̄e negocium dedit. ff. qd̓cuiuſqꝫ vniuer. l. itē eorum §. ſi decuriones. ad hͦ etiāfacit. sͣ. de reſcpͥ. cū aliqͥbꝰ. ⁊. jͣ. de p̄ben. hi qui .j. rn̄ſo. inſti. de attil. tuto..§. ſed ꝙ lure veteri.Tatuimꝰ.x¶ Primo ponſiſpeciale ſtatutuꝫcū ſua cā. Scd̓oillud generaliterꝓrogat ⁊ cauſaꝫreddit ibi: IdeꝫIo. an. hic. Eino. ꝙ dic̄ ſtatulmus. quaſi innuat ꝙ an̄ hanc decre. exqͦ cōmiſſuꝫerat expediēduꝫin loco exͣ locumexpediri nō poterat vt forma mādati diligent̓ ſeruaret̉. jͣ. de p̄bē.cui de non: ſit exgo hoc d̓ iure nōuo. ¶ Et per hocpatet faliam eſſeopi. Gin. quamvl. sͣ. de re iudi.cum. I. ⁊. A. ſuper ꝟ. ad eccl̓iaꝫ.quā etiā h̓ reprobat Arch. qͥ dixerat valere ꝓceſſum factū ꝑ delegatū exquo nonapponebatur exceptio Io. an.) a ¶ Apoſtolica ſe.Quid ſi ab inferiori ordinario fiat talis cōmiſſio cumeadem ſit ratio. ſatis videret̉ idem ius. ff. de legi. nonomniū. sͣ. de trāſſa. inter corꝑalia: ſed cōtrariuꝫ puto.Idē Arch. ꝑ eandē rōnē Io. an.) vt iſtud verbū aliquid operetur. ad hoc. sͣ. de deci. ad audientiaꝫ. ⁊. jͣ. depriui. ſi papa. nec eſt eadē rō: quia nō ſic de facili d̓ delegato pape ꝑ vniuerſum orbeꝫ recurrit̉ ad papā ſicutad ordinarium de ꝓuincia vel dioceſi ſua pōt recurri.Hinc eſt etiā ꝙ licet delegatus pape recuſetur corā arbitris: quia ibi difficile eſſet recurrere ad papā: delegatus ordinarij nō: ſed recuſat̉ corā ordinario. sͣ. eo. ſi cotra vnum. §. cum autē. Si igitur delegatus ordinarijī loco exequi nō pōt: inſinuet ordinario qui ſuper hocſua deliberatiōe ꝓuideat: vel exp̄ſſe cōmittēdo eldemꝙ extra locum ſtatutū id poſſit vel alio modo.Aliud. Puta ꝓnūciatio: monitio: denunclatio vl̓his ſimilia. c ¶ Illius cōtra quē. Idem ſ ꝓpter aliam iuſtam cauſam. vt dicit̉ in fi. d ¶ Secure. Locergo nō ſolum debet eſſe ſecurus partibus. sͣ. d̓ appel.ex parte. j. ſꝫ etiā iudici vel inquiſitori: vt hic. debet etiam eſſe idonaus: quia nō in taberna vel in loco inhoneſto expediri id debet: vt hic. c ¶ Cauſa. Etiā ſine dolo ⁊ fraude eius ꝯtra quē id imminet expediendū Iohan. an. f ¶ Cōmode. xxij. q. ij. facit. ff. de ꝟ. ſigni. nepos proculo. g ¶ Differri. Prouideri igitur debetnon ſolū ne impediatur in totū: ſed etiā ne nimiū differatur. ⁊ concor. sͣ. e. ſuper gr̄a in fi. Io. an.

I a ſubdelegato. ¶ Ponit ſtatutum ꝙ ſecūdoprorogat. ibl: Idem. Tertio cauſam reddit. ibi:Alſas Io. an. h ¶ Nō ī totū. al̓s nō eēt q̄ſtio: vt dixisͣ. e. ſi duo ex tribꝰ. ⁊. c. ſi is cui. Io. an. i ¶ Proceſſū.Quid dices: pone papa dedit delegatū: ille ſubdelegauit nō in totum:demū ⁊ an̄qͣꝫ ſb̓delegatꝰ īciplatvti moritur delegās .ſ. papa: nūquid delegatusvel ſubdelegatꝰprocedere poterunt? ſatꝭ credo:quia ſubdelegare eſt iuriſdictionem delegare: exquo ſb̓delegauitꝑpetuata ſit iuriſdictio. et hͦ ſonat hec lr̄a q̄ dicit ī aliqͦ ꝓceſſuꝫ(tn̄ lr̄a hic ꝑ euꝫfacit in ꝯtrariū.Sꝫ eſt exceptiopartis ſic loquētis Io. an.) sͣ. e.ti. ⁊. li. cū pluresdū dicit inchoāte. ⁊ sͣ. e. licet dūdicit vti ceperit.(⁊ ibi hoc tenetHoſti. ꝙ cepiſſedicat̉ cōmittēdovices ſuas etiaꝫin partē Io. an)ſic ⁊ retinere poteſtatē reuocādieſt iuriſdictiōis.sͣ. eo. ſi delegatꝰ. ij. rn̄. Sꝫ pone ꝙ omiſſa hac exceptione cū cōpetit ꝓcedat̉: tenet ne ꝓceſſus? de hͦ vide. sͣ. deteſt. cū veniſſet. k ¶ Idē fiet .ſ. ꝙ nō appellabit̉ addelegatū ſubdelegantē: ſꝫ ad pͥmū delegantē Io. an.l ¶ Alijs caſibꝰ. Puta qꝛ dicit̉ reſcriptū impetratumab excōicato. sͣ. eo. li. de reſcrip. c. j. vt ip̄m delegatumſubdelegantē excōicatū .sͣ. de re iudi. ad ꝓbādū (vl̓ hereticū. ⁊ de hͦ ſcitꝭ hic Arch̓. alle. xj. q. iij. cui eſt. Undedicit Gar. ꝙ exͣ eccl̓iam nulla ē iuriſdictio. ⁊ iō ſnīa ꝑtalē lata nō tenet. ad hoc. xiiij. q. j. aperte. ⁊. c. vbi ſanein pͥn. ⁊. §. his auctoritatibus Io. an.) vel delegatumnō eſſe talē qͣlē reqͥrit ꝯſtitutio. .sͣ. e. li. de reſcrip. ſtatutū. j. rn̄. vl̓ cōmiſſionē ad eū factā exͣ locū de qͥbꝰ ibi dicitur: vl̓ reſcriptū īpetratū eſſe ꝑ ſurreptionē: ita ꝙ nōvalet ẜuata diſtinctiōe decre. sͣ. de reſcpͥ. ſuꝑ lr̄is. Delꝙ ip̄e delegatꝰ ſubdelegās ē ſeruꝰ vel infamis. de reſcrip. ſciſcitatꝰ. vl̓ nō eſt etatꝭ idonee. sͣ. e. cū viceſimuꝫvel ꝙ ip̄e pͥmus delegās reuocauerat delegatū ſubdelegante. ff. de iudi. iudiciū. vel ꝙ ip̄e delegatꝰ retuleratsͣ. de appel. ītimaſti. vel ab eo fuerat legꝭtime appellatū. sͣ. de appel. vt debitꝰ. hec ⁊ ſil̓ia coram ſubdelegatoopponūt̉: ꝑ q̄ delegatū negat̉ iuriſdictionē habere.m ¶ Ad ip̄m. Delegatū ſubdelegātē. m ¶ Qui. Sicappellādo ad eū ad quē negat iudicē. o ¶ Cōtrariꝰſibupſi. ⁊ ſic nō audiēdꝰ. de ap. ſollicitudinē in fi. C. defurtis. l. j. cū ſi. ⁊ hͦ ē mirabile: qꝛ ſi iſte delegatꝰ nō ſubdelegaſſet corā ipſo potuiſſet ꝓponi exceptio: per quaꝫnegaret̉ eū iuriſdictionē hr̄e ⁊ ſuꝑ ip̄a poſſet ꝓnūciare

Oluiſi.

a Queſtio: de morredelegātꝭ

diulſio

Additio

Addi.

Additio

Idditio

Caſus qͥbꝰdelegatꝰ neget̉ hr̄e luriſdictionē