De officio ⁊ ptāte iudi. dele.Ti.XIIII

perpetuata intelligit̉ quo adomnes. dem Executor fuper gratia facta datus a papa mortuo papa etiā re integra gratiā exequit̉. Io. an.I ſuꝑ gratia ca. IX2cuiqͣꝫ ab ap. ſed. factaexecutores fuerint deputati:equū eſſe cenſemꝰ: vt ſicut ipſa gratia (tꝫ nōduꝫ ſit in eiusexecutione proceſſum) mortēnō ꝑimit̉ concedentis: ſic necetiā re integra ꝑimat̉: execubtoribꝰ data poteſtas quaꝫ veluti gratie p̄dicte acceſſoriaꝫcnaturā ſeqͥ congruit principalis. ¶ Ne gratiam eandē vl̓o reddi quādoqꝫ omnino inutilem: vel ip̄ius effectum in tēepus longiꝰ cū illiꝰ diſpendio

cui facta extitit differri cōtingat. Idem. Et duos caſusponit quibus de ſubdelegato non in totū appellatur adprimū delegantē .ſ. cum delegatus excōīcatus vel mortuus ē alios caſus ponit infraeodem ſi a ſubdelegato. Io.¶ Iis cui an. ca. Xf cauſa lꝫ ꝓprio noīe nōexpreſſo: a ſede fuerat apoſtolica delegata: ſubdelegauerits nō in totū vices ſuas alicui aſubdelegato hmōi: ſi delegahtum ipſum excōicari aut dei medio tolli contingat impedimento tali durante: ad ſedem ipſam. ¶ Ne abſolutionem vel ſucceſſorem expectādo illius p̄iudicari litigan

nali demandatiōe nōdū eſt attributa luriſdictio ſꝫ ſpesiuriſdictionis: ſicut ex cōditionali obligatione ſola ſpeseſt indebitū lri. inſti. de verb. obli. §. ex conditionali. ergo qd̓ ante cōditionē fecit: vt pͥuatus fecit: non vt iudex.Item ſi prorogatur iuriſdictio poſt tp̄s reqͥrit̉ ꝙ actorreus ⁊ iudex conſentiant. ff. de iudi. l. ij. ⁊ facit qd̓no. sͣ. e. p. et. g. inprin. vlti. glo. etqd̓ recitat̉. sͣ. eo.de cauſis. ita arguendo de poſteriore ad prius inp̄uentione reqͥretur conſenſus iudicis: ſed iſte iudex nō erat cōditione vel die nonvenientē: vt dixiſicut ſtatu liber q̄agit medio tꝑe:facit vt ſeruꝰ nōvt liber. ff. de ſtatulib. l. ſtatu liberū. Itē video ꝙterminꝰ hoīs nōp̄uenit̉. sͣ. de apoblate. et formamandati exactadlligentia ſeruāda eſt: ita ꝙ el renūciare non pōt.jͣ. de p̄ben. cui de nō. Itē pēdēte dilatione iudicis officiū quieſcit. sͣ. de appel. ſignificantibꝰ. C. de dila. ſiue ꝑsad queſtionē bene facit. ff. de verb. obli. cum filius. ff. decōdi. ⁊ demō. l. multū. ff. de condi. inde. l. ſub conditiōe.Itē bene facit. jͣ. de ſpon. c. vno. nā vides ibi ꝙ ſpōſalianulla inducūt publice honeſtatis iuſticiā ⁊ tn̄ ſponſaliaconditionalia nō: qꝛ ante conditionē conſenſum non habent. a ſimili dicā adhuc minus eſſe de iuriſdictione ſubcōditione delata ante conditionē quā in alias nulla: verū eſt tn̄ qd̓ Hoſt. no. sͣ. e. licet ꝙ ad ꝑpetuationē iuriſdictionis nō requirit̉ ꝙ ille actus de iure teneat: qd̓ nōeſt veꝝ p̄cipue in caſu noſtro: cū non poſſit ꝑpetuari qꝛnondū eſt: ſicut nec renaſci quod nondū eſt natū. de cōſe. diſt. iiij. qui in maternis: nec relabi qui nondum eſtlapſus. jͣ. de here. accuſatus.I ſuꝑ. Ponit dictū quod primo ꝓbat ꝑ regulā. Scd̓o ꝑ euitationē abſurditatꝭ. Scd̓a ibi: Negr̄a. Et declarat hec cōſtitutio que nōt. Goſ. et Hoſti.sͣ. de reſcrip. cōſtitutꝰ in p̄n. ⁊ Hoſt. sͣ. eodē quoniā. ⁊. c.licet. Io. an. a Facta. iſtud eſt qd̓ ſoluit contra. dedecre. jͣ. d̓ p̄ben. ſi cul. vt ibi dixi in vl. glo. (Idē Io. mo⁊ Arch̓. qui alle. facilius impediri faciendū qͣꝫ tolli iamfactū. xv. q. j. §. vlti. de lureiur. quēadmo n̄. Io. an.b ¶ Quā .ſ. ptātem datam executoribꝰ ſuꝑ ip̄a gratiaſic facta. c ¶ Principalis. ad idē. jͣ. de reg. iur. acceſſoriū. cū ſuis concor. huius ꝯͣtrariū videbat̉ qꝛ lura inducta. sͣ. eo. indiſtincte dicebāt poteſtatē deleg. perire re integra morte mandatoris. sͣ. e. relatū. gratum. licet cū ſi.ſed executor habet delegatā: qd̓ patet: quia tractatꝰ ip̄ſoꝝ ponitur ſub iſto titulo: vt dixi. sͣ. d̓ reſcrip. tibi qui.ergo eorum poteſtas expirare videbatur. ⁊ non ob. ſi dicat̉ illud reſcriptū eſſe executoriū gr̄e: quia ſi reſcriptaque cauſe cognitionem committunt pereunt re integramorte committentis: multo fortius videbatur in execu-

torijs gratiarum. cum facilius via extraordinaria qͣꝫvia iuris cōmunis tolli debeat. ¶ In aucͣ. de re. ec. nonalie. §. quia vero veriſimile. col. ij. Io. mo. Ad idem. C.ad vel. antique. ij. reſponſo. ff. de teſta. mili. l. eius militis. §. j. Io. an.) et ſi dicatur ꝙ gratia poſſet eſſe inutilis recurretur adordinariaꝫ: ſicutin caſu. jͣ. de p̄bē.ſi clericus. §. veꝝſed contrariū eſtverum et ratio ſequitur.d ¶ Inutilem.puta qꝛ gratiamhabebat contraordinarium ⁊ nouos executoresnō impetrat.e ¶ Longius.quia neceſſe habet adire papamproº conſequēdaiuſticia: vel pronouis executoribus īpetrandis.I is cui.S¶ Ponitdictū cuius cāminterſerit ibi: Neabſolutionē. Io.an. f ¶ Nonexp̄ſſo. alias nonerat dubitatio. ſitm̄ nomen fuiſſet exp̄ſſum ſucceſſor nō ſuccederet in delegatione. sͣ. e. qm̄ abbas. (Que cū iſta per. §. iungi debuiſſet. Io. an.) g ¶ Non in totū. h. d. quia al̓s nōeſſet dubitatio. (Quo ad ſcd̓m membrum. Ioh̓. an.)ſem̄ delegatus ſubdelegaſſet in totū. indiſtincte appellaret̉ ad primū delegantem. sͣ. eo. ſuper queſtionū. Sꝫquando aliquid ſibi reſeruat appellari debet ad ipſuꝫdelegatum ſubdelegantem: vt ibi. ⁊ sͣ. eo. ſi delegatꝰ.(Et ꝙ ibi dixi poſt Hoſt. ſuꝑ. j. glo. hic pōit Arch̓. ſcilicet ꝙ quando ſcribitur dignitati ſucceſſor cognoſcitetiam ſi predeceſſori qui erat tempore date reſcriptumpreſentatum non fuerit. Io. an. ) h ¶ Excommunicari. maiori excommunicatione: minori enim excommunicatꝰ bene exercet ea que ſunt iuriſdictionis. sͣ. decle. excō. mi. ſi celebrat. Io. an. i ¶ Medio .i. d̓ hocmundo: quod quare dicatur medium. vide. xxiij. q. iiij.hec autem vita. k ¶ Durante. No. ꝙ ſublato imdedimento: id eſt illo abſoluto vel confirmato ſucceſſore: ad primum delegantem appellari non debet: ⁊ ſi dubitaretur an ipſe ſubdelegans eſſet abſolutus: credoꝙ teneret appellatio alternatiua propter probabile dubium. Idem ſi dubitatur an ſubdelegauerit totuꝫ vl̓partem et ſtat per iudicem vel aduerſarium ꝙ certificari non poteſt. Iohan. an.) ad hoc. sͣ. eo. lib. de poſtula. ca. vno. etiam propter dubitationem probabilemformat actor libellum alternatiuum. ff. quorum legatorum. l. j. §. qui autem. alias non credo maxime ẜm canones: ꝙ licet alternatiue appellari: ne liceat vagari⁊cͣ. sͣ. eo. lib. de elec. vt quis duas. Ad idem bene facit.eo. titu. c. ij. vbi non tenent vota alternatius ẜm canones dixi. quia ẜm leges non appellatur ad imperatorem omiſſo medio. Et ſi appellaretur: imperator remittit ad eum ad quem debuerat appellari. ff. de appellatio. l. imperatores. Onde ſi appelletur ad impe-

Ad.

Diuitio

Ad.

Ad.

Ad.

Diuiſio

Nota

Ad.

Ad