Liber

a officiū ꝑpetuū: quocūqꝫ noīecenſeant cū p̄benda inſimulabſqꝫ diſpenſatiōe dicte ſedisb in eadem eccl̓ia obtinere: veliam obtenta tenere: quod ſi aquoqͣꝫ ſecus p̄ſumptū fueritcirritum ſit omnino. Idem.Non valet conſuetudo quodde officiali ep̄i ad ep̄m appelletur. Io. an. ca. II¶ On putamus illā cond ſuetudinem qͣꝫtocūqꝫ tempoere de facto ſeruatam conſonāfrationi. ꝙ ab officiali epiſcopi ad eundem ep̄m valeat apg pellari. ¶ Ne ab eodem adhͦ ſeip̄m (cum ſit idē auditoriūi vtriuſqꝫ) appellatio interpok ſita videatur. Idem. Ualetconſuetudo preſcripta ꝙ epi1ſcopus in inquirendo puniēdo ⁊ corrigendo ſubditoꝝ exceſſus ſui capl̓i ꝯſiliū reqͥre-

re nō teneat̉. Io. an. ca. IIIOn eſt (dū tn̄ alias ſitmp̄ſcripta canonice (cōſuetudo quam allegat ep̄s reprobanda: ꝙ in inqͥrēdis pupniendis ⁊ corrigendis ſubdiq̇ toꝝ exceſſibus ꝯſiliū ſui capirtuli requirere minime teneatur. dem. er reſcriptumapoſtolicū quod de p̄bendaprimo vacatura mādabaturalicui prouideri: laudabilisillius eccleſie cōſuetudo nontollit̉: hinc eſt ꝙ ſi ibi ē ꝯſuetudo ꝙ antiqͥores canōici vacantes p̄bēdas poſſint optare gradatim illo nō obſtantemandato poterit antiqͥor vacantē optare p̄bendā. ⁊ expectatꝭ ꝑ. xx. dies optare volētibus executor de nō optata ꝓuidebit eidē. ſi aūt p̄bēdā vacātē ī curia papa ꝯferret: tūc

cū ꝑſonatū vel officiū cū canonicatu ⁊ p̄bēda poſſit habere. ⁊ ſic poſſet approbari illa opinio poſita ꝑ Bern̄.de ꝯceſ. p̄bē. lr̄as in fi. vlti. glo. (ecus auteꝫ in duabuscanonijs eiuſdem eccleſie. Et que ſit diuerſitatis ratloibi plene ſcripſi. Io. an.) ⁊ idem credo ſi hoc eſſet de ſtatuto vel conſuetudine eccleſie. sͣde reſcrip. eaꝫ te.ibi erat ideꝫ Archidi. ⁊ canonicus: ad idē. jͣ. de p̄bē. qꝛ ſepe. sͣ. d̓ cōceſ. p̄bē. poſtulaſtis. jͣ. de ap. a collatiōe. ⁊. jͣ. d̓ p̄bē.cū in eccl̓ia. ⁊. c.fi. ij. rn̄. ⁊ ī cle. fi.de p̄bē. in qͥbushēs ꝙ ep̄s p̄bēdarius ⁊ canonicus eſt in eccl̓ia.a ¶ Quocunqꝫnoīe. vn̄ ꝑ h̓ etiācamer lāgariā vl̓maſſariā vel iconomatū ꝑpetuūcredo ꝓhibitum.Io. an. ¶Idē deveſtiario ⁊ elemoſynario ẜm Archid̓. b ¶ Deiā obtēta. qͥd gͦ d̓obtētꝭ. q̄ro qͥd retinere: ⁊ quid dimittere poterit:videt̉ ꝙ ſibi det̉optio. Arg. sͣ. de p̄bē. referēte. ⁊. c. p̄terea. ⁊ melius. jͣ. dep̄bē. cū ſingula. §. j. Uel dicat̉ ꝙ ſcd̓o adeptuꝫ retinerepoterit ⁊ nō pͥmū cū vacauerit primū ip̄o iure ꝑ p̄dictādecre. de ꝯceſ. p̄bē. lr̄as. Ad decre. cū ſingula dici poſſetꝙ in alio caſu loquit̉ Io. an. c ¶ Oīno. Ut poſſimusdicere ꝙ oībus careat: qꝛ oīa illicite cōcupiuit: facit. sͣ.de tranſſa. licet. ⁊. c. qͣꝫto. ⁊ melius. jͣ. de p̄bē. cum ſingula. j. rn̄. in fi. (⁊ apertius in ꝯſtitutione execrabilis Io.xxij. ⁊ ver. alioquin. ⁊ ver. ſeq. Io. an.)L On putamus. ¶ Primo ponit dictū. Scd̓o rōnē aſſignat ibi: Ne ab eodem. Io. an. d ¶ Ꝙͣtocūqꝫ.Etiā ſi in ꝯͣriū nō ſit mēoria. sͣ. c. ꝓxi. Io. an. e ¶ Defacto. Bn̄ dicit: qꝛ de iure nō: vt. jͣ. dicā. f ¶ Officiali.Generali .ſ. ſecus em̄ ſi delegatus eſſet ad cām ſpālē abep̄o: qꝛ tūc ad ip̄m ep̄m appellari deberet. de offi. dele.ſuꝑ q̄ſtionū. de ap. dilecti. ⁊ ibi de hoc ſuꝑ glo. ij. ff. qͥs⁊ a quo ap. ſit. l. j. ⁊ reprobata ē ꝑ iſtud. c. glo. Goſ. queno. in ſumma de offi. vi. §. itē dubitari. ꝙ de officiali ep̄idebet ad ep̄m appellari. ⁊ adde quod dicā. jͣ. de ap. romana. j. rn̄. ⁊ reprobata eſt glo. Bern̄. poſita in ipſo. c.dilecti filij pͥor. de ap. vbi dicebat ꝙ de ꝯſuetudine poterat induci ꝙ de officiali ad ep̄m appellaret̉. ſicut inducit̉ ex ea: ꝙ omiſſo medio appellaret̉ ad ſuꝑiorem. ⁊idē dicebat Hoſtien̄. jͣ. de ap. romana. j. rn̄. ⁊ ea rōne. ſꝫfalſuꝫ ē vt h̓ vides. ⁊ pōt eſſe rō: qꝛ appellatio ē de minori iudice ad maiorē ꝓuocatio: vt no. ſummiſte Goſ. ⁊alij in ti. de ap. ſꝫ h̓ nō ꝓuocabat̉ ad maiorē: ſꝫ ad parēvel eūdē: vt h̓ vides. patet gͦ ex ip̄iꝰ appellatiōis deſcriptiōe: ꝙ h̓ appellatio dici nō pōt. vn̄ ꝯſuetudine induci nō poterit id ꝓpt̓ qd̓ appellatiōis ſub̓a deſcriptiōemutet̉: ex qͣ rōne ſeqͥt̉ ꝙ nō valeret ꝯſuetudo ꝙ ad mi-

iorē appellaret̉. ſicut vides in ſil̓i: qꝛ nō valet pactū fatū in p̄cario. ꝑ qd̓ ip̄ius p̄carij natura mutet̉ vt ſi vſqꝫad certū tp̄s det̉ etiā ante tp̄s reuocabit̉. ⁊ de p̄ca. l. cūp̄cario. Preterea licet interlocutoriā ſuā iudex reuocet:diffinitiuā tn̄ nō. qd̓ dic vt no. de ap. cū ceſſante. cū ergoofficialis ſententia ſit ep̄i nō mirū ſi ip̄e adiri nōpōt. ⁊ nō ob. ꝙ ꝑcōſuetudinē pōtappellari omiſſomedio: qꝛ appellare gradatiꝫ nōeſt de ſub̓alibusappellatiōis: ſedde circūſtantijs.vn̄ appellat̉ adpapā ⁊ ad legatū omiſſo medio⁊ circūſtātie ꝯͣctuū ꝑ pactū tolli nō pn̄t. sͣ. de cōmo. c. vno. de depo. bōa fides. ſic⁊ iſta circūſtātiaper ꝯſuetudinemvt p̄dicta decre.romana. Io. an.g ¶ Ab eodem.ad ſeip̄m .i. d̓ officiali ad officialē.vl̓ veriꝰ d̓ ep̄o adep̄m. h ¶ Auditoriū. jͣ. de ap.romana. .j. rn̄. (⁊ꝑ hec iura dixitArchidia. ꝙ de legato officialis appellari pōt ad ep̄mvel ip̄m officialē. Et tu idē dicas etiā de ſb̓dito ep̄i eadem ratione Io. an.) i ¶ Utriuſqꝫ. Ep̄i ⁊ officialis.k ¶ Uideat̉. ꝯͣ. jͣ. de ap. a collatiōe. vbi de ep̄o ad eūdēep̄m appellat̉. Sol̓. nō ē idē ꝯſiſtoriū ep̄i inqͣꝫtū ē canonicus. ⁊ eiꝰ inqͣꝫtū ē ep̄s. ⁊ iō ſi collatiōi interfuit vt canonicus ad eū bn̄ poterit appellari: vt ibi. ⁊ eodem mōrn̄deri pōt ad lura ꝑ Ber. īducta in ſupͣdicta glo. Iteꝫno. ꝙ lꝫ idē ſit ꝯſiſtoriū ep̄i ⁊ eiꝰ officialis ita ꝙ nō appellat̉ de officiali ad ep̄m: tn̄ ſi official̓ ep̄i recuſat̉ ſuſpitiōis cā corā ep̄o eſt ꝓbāda. jͣ. de offi. dele. ſi ꝯͣ vnū in fi.vn̄ lꝫ dicamꝰ ꝙ appellatio ⁊ recuſatio paria ſint: nō eſtveꝝ ꝑ oīa vt recitari ſolet. sͣ. d̓ ap. ſuꝑ eo. ij. vn̄ in recuſatiōe recurrit̉ ad parē. ⁊ obtinet etiā in delegatꝭ datꝭ cūclauſula: ꝙ ſi nō oēs: vt in ea decre. ſi ꝯͣ in princi.¶L On eſt. ¶ Nō diuidit̉ Io. an. Corrigit̉ qd̓ no. ꝑHoſtiē. sͣ. de his q̄ fi. a p̄la. ſine ꝯſen. ca. c. nouit. ⁊. c. eanoſcit̉ in fi. (Et no. ꝙ qꝛ ꝑ hāc ꝯſuetudinē iudicat̉ int̓eos int̓ qͦs nō aſſueuit. Adaptat̉ hͨ decr. huic ti. al̓s fateor ꝙ videt̉ eē p̄ſcpͥtio ꝯͣ capl̓m Io. an.) l ¶ PreſcpͥtaSuꝑ hͦ vid qd̓ no. de ꝯſuetudīe. c. vl. ⁊. viij. di. fruſtra.m ¶ Canō ſce .ſ. cū bōa fide ⁊ titulo qd̓ dic. ⁊. jͣ. de p̄ſcpͥ.c. j. n ¶ Cōſuetudo. q̄ deſcribit̉ eē ius qͦddā moribꝰ inſtitutū: qd̓ ꝓ lege ſuſcipit̉ cū deficit lex. j. di. ꝯſuetudo.o ¶ Quā allegat. ⁊ ꝓbat. ei em̄ nō credit̉ lꝫ ep̄s ſit. vj. ꝙij. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. p ¶ Corrigēdis. Iſta oīa generali demādatiōe ep̄i nō trāſeūt in officialē. jͣ. d̓ offi. vi. c. ij.nec bn̄ficioꝝ collatio. eo. ti. c. vl. q ¶ Exceſſibus. Adqͦs corrigēdos ꝓcedit̉ multꝭ mōis: vt. sͣ. de ſimo. lꝫ heli Io. an̄. r ¶ Teneat̉. ad qd̓ al̓s tenet̉ de iure cōl. xv.q. vij. epiſcopus nullius. de exceſ. p̄la. c. j. al̓s irrita eſſet

Additio

Camerlangaria

Additi-

Additio

Diuiſie

Additi-

Cōſuendo qͥd

Quid ſitappellatio