5Ti.IIDe Conſuerūo4

illā antiqͥor optare nō potez Um ī tua eccl̓ia in qͣ cōrit. Io. an.ca. IIIIēſuetudo habet̉: ꝙ antiqͥoresꝰ canōici gͣdatī meliores (ſi voIluerīt) poſſint cū vacāt ꝑ ſe vl̓ꝑ alios optare p̄bēdas: ꝓuideri mādamꝰ alicui d̓ p̄bēdah nll̓i alij d̓ iure debita ꝓxīo inibi vacatura: hmōi nō obſtākte mādato poterūt ip̄i antiqͥores iuxͣ ꝯſuetudinē eandē optare cū p̄bēda vacabit: ⁊ illa

n q̄ optata nō fuerit: ſi nulli ſitdebita erit illi ꝓ qͦ ſcpͥſimusꝯferēda. ¶ In p̄bēdis veron apd̓ ſe. ap. vacātibꝰ cū d̓ ip̄iso ꝑ romanū pontificē ordinat̉:y locus predicte conſuetudininon extſtit. ¶ Ne autem preq̄ textu eiuſdē ꝯſuetudinis ꝓuiſiones aucͣte apo. faciendevltra debitū differant̉: ſtatuir̄mꝰ vt executores ſuꝑ ip̄is ꝓuiſiōibꝰ deputati optare volēgͦtes: ꝑ. xx. dies dūtaxat expe-

ſententia ſua vt ibi: ⁊ in. c. epiſcopus. ⁊ cōcordat de hisque fi. a prela. nouit. ⁊. c. qͣꝫto. de talibus ſenioribus intelligitur de accuſa. qualiter. ij. de ſimo. licet heli. xv. q.vij. ſi quid. lxxxvj. di. ſi quid. ⁊ hic adde quod no. xv. qvij. epiſcopus. de offi. ordi. c. irrefragabili. Io. an.Leccleſia in.Om ī tua¶ Diuiditur intres partes. Inprima ponit̉ caſus dubij diffinitio. In ſecundaexceptio. In tertia prouiſio. Secunda ibi: In p̄bēdis. Tertia ibiNe aūt Io. an.a ¶ Tua. InBonon̄. eſt talisconſuetudo: ⁊ inmultis alijs eccleſus. (vide Hoſt.in ſumma de maio. ⁊ obe. poſt pͥnci. Io. an. b ¶ Conſuetudo. Non ſimpliciter dixit cōſuetudo: nō dixit p̄ſcripta. Nota igit̉ ꝙ vbi cōſuetudorōnabilis eſt ⁊ nō ꝯͣ ius: ſufficit ſi ſit lōgena: licꝫ. xl. an.p̄ſcripta nō ſit. vnde dixit Io. tūc ſufficere ſpaciū. x. annoꝝ. hoc no. xij. di. ꝯſuetudo. ⁊ facit ꝓ his q̄ nō. Inno.⁊ Hoſtien̄. sͣ. eo. ti. c. vlti. ⁊ Cōpoſt. ibidē in prima glo.vbi dic̄ ſic iudicatū fuiſſe ꝑ papā in Mediolan̄. eccl̓ia:in qua erat conſuetudo ſeruata .xxv. annis: ꝙ antiquiorcanonicus poſſet mutare domum ⁊ ꝓnunciauit papaillā valere: licet. xl. annis p̄ſcripta nō eſſet. Si em̄ papahic putaſſet p̄ſcriptionem requiri: ita hic addidiſſet vtſupra addidit. c. proxi. Iſta vero ꝯſuetudo innitit̉ rationi ⁊ equitati iuris: vt patet in glo. ſequenti: ⁊ quod h̓dicit de conſuetudine. puto verum etiam in ſtatuto: adhoc. sͣ. eo. li. d̓ ꝯſti. c. j. ⁊ qd̓ ibi dixi. c ¶ Antiquiores.Nō etate ſed temꝑe quo in eccleſia militauerūt: ⁊ idemſi. eſſet ꝯſuetudo de antiquioribus etate: vel maioribusordine vel aliam equitatē ꝯtinens. Et no. ꝙ ꝯſuetudoiſta innitit̉ equitati canonice: que vult antiquiores preferre canonicos: ad hͦ. lxj. di. qͥd ꝓderit. ⁊. c. ſeq. ad finē.⁊. lxxiiij. di. epiſcopoꝝ cum ſi. d ¶ Gradatim. Scilicet ꝙ primo antiquior mutare poſſit: ⁊ ſi mutare noluerit pͥmus poterit mutare ſecundus: ⁊ nolente ſecundotertius. ⁊ ſic de ſingulis. ⁊ hoc vult dicere Io. an.e ¶ Meliores. Nō em̄ minores optare volunt: de cleri. nō reſi. c. j. nec vult quis iactare pecunias ſuas. ff. deꝓba. cum de indebito. ⁊ no. ꝙ in p̄bēdis diſtinctis nōreprobat̉ imparitas vt vna ſit melior altera: ⁊ facit adea que no. de ma. ⁊ obe. ſtatulmus. quid ſi in tali eccl̓iaminorē magis forte ex cauſa ſibi gratam mutare vellt⁊ optare antiqͥor canonicus: nunqͥd poterit? Didet̉ ꝙnō. jͣ. de p̄ben. cui de nō ſacerdotali. ꝯͣreū credo: qꝛ ꝙ fauore ⁊cͣ. jͣ. de reg. iur̄. qd̓ ob gr̄aꝫ. C. de legi. qd̓ fauore. ff.de legi. nulla iuris rō in fl. ⁊ arg. ff. de vſu ⁊ habi. l. vlt.⁊ ſatiſfactum creditori intelligitur quomodocūqꝫ ſatiſfiat. ff. de pig. act̓. l. ſi rem alienam. §. omnis. Ad decre.cui de nō. dico illud in mandato ſpeciate: cuius formaꝫtranſgredi non licet vt ibi patet: alias regulariter contra: quia cui licet plus ⁊ minus. jͣ. de reg. iu. cui licet. cūſuis ꝯcor. f ¶ Cum vacant. Non vacantes ergo optare vel acceptare non poteſt. ſed hoc quia conſuetudo idnon habet. Idem enim de non vacantibus crederem ficonſuetudo eſſet eadem ratione. g Vel alios. Hic

6-enim eſt regula. quod id poteſt quis per allum quodper ſe. jͣ. de regū. iur̄. poteſt quis cum ſuis concor. de hoctamen dic vt ibi dixi. hͨ ¶ De iure debita. Per hoc ſatis patet ꝙ poteſt fieri mutatio: conſuetudo em̄ eſt iusquoddam: vt ſupra dixi. ſed de conſuetudine debet̉ hecprebenda antiquiori qui mutare voluerit: ergode iure: non igitur eſt d̓ iure hecprebenda debitaimpetrāti. ſed alia optata: vt infra papa reſpondet. ⁊ hoc idemprobatur olim ꝑdecret̉. de conceſ.preben. ex partein fine. Io. an.Proximo.Et ſi non adijceretur de ꝓximaintelligendum eſtione de ſecunda ⁊ tertia: ⁊ ſic de ſingulis. probatur hocſet: alias quā raff. de verbo. obliga. eum qui kalendis. k ¶ Mandato. Quo mandatur tibi prouideri de prebendis ⁊cͣ.l ¶ Non fuerit. Exquo enim vacat prebenda: neceſſeeſt vnam remanere non optatam. de illa igitur prouideatur impetrāti. m ¶ Nulli. Puta priori tempore impetrationis. .sͣ. titulo proximo. tibi. ⁊. jͣ. de preben. eumcui. ⁊. c. ſi poſtqͣꝫ. Iohan. an. n ¶ Dacantibus. Iſteolim de conſuetudine conferebantur a papa. de accuſa.accedens. hodle vero de iure communi ſedes apoſtolica illa confert. jͣ. de preben. licet. ⁊ de quibus beneficijsvel prebendis intelligantur. dic vt eo. titulo preſenti. ⁊ca. ſequenti. o ¶Ordinatur. Sed quare dicit hoc cuꝫalius de ipſis ordinare non poſſit: vt dixi. sͣ. in glo. ꝓxi.Dico ꝙ interdum per alios de talibus ordinatur: puta cum papa de ipſis non prouidet infra menſem: vt. jͣ.de preben. ſtatutum. ⁊ tunc non haberet locum. ver. iſtecum locum ſolum habeat cum papa prouidit: vt patetper litteram. Sed pone de ſpeciali poteſtate tributa adomino papa: quia generalis non ſufficit: vt in predicta decreta. licet collocata eſt per alium talis prebenda: nunquid locum habebit iſte ver? Et dico ꝙ ſic: argu. sͣ. eo. verbo. per ſe vel per alios: vt. jͣ. de regū. iur. quifacit. cum ſuis concordantijs. hoc optime probatur. jͣ.de preben. hi qui. ⁊ sͣ. titulo proximo. cum aliquibus.p ¶ Predicte conſuetudini. Quia ſcilicet antiquior ſeruato gradu mutare non poterit. q ¶ Prouiſiones.Prebendarum: quia canonicatus collatus erat per papam: vel per executorem auctoritate pape: vel conferripoteſt. r ¶ Proulſionibus. Erant ergo dati ad prouidendum. vel forte ad compellendum tantum: vt infra dicam. s ¶ Diginti dies. Similis dilatio temporis. jͣ. de elect. c. j. ⁊. c. cupientes. ⁊ credo hoc tempus currere a tempore ſcientie. jͣ. de conceſ. preben. quia diuerſitatem cum ſi. t ¶ Dumtaxat. Credo ꝙ littera iſta loquatur de omnibus optare volentibus ſicut in plurali prolata eſt. vnde non ſolum primus antiquior: ſed etſecundus ⁊ tertius ⁊ quartus. ⁊ ſic de ſingulis interomnes ſolos viginti dies habebunt. ſi enim contrarium diceremus: iam ſequeretur ꝙ ſi viginti eſſent canonici: ⁊ omnes deberent viginti dies habere: iam haberent annum et vltra quod eſſet abſurdum: ⁊ cōtra mentem iſtius decretalis: que in plurali dicit volentes. ⁊

Diuiſio

Additio

Queſtlo