Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

De conſuetudine.Ti. IIII

altera reſiderent: aut in romana curia moram traherentc ſeu alio certo loco: vel etiamdvbicūqꝫ exquo inſolētie oriūtur vagādi diſſolutiōisparat̉ materia: minuit̉ cultꝰs diuinꝰ: quē deſideramꝰ augeri: officiuꝫ plerūqꝫ (ꝓpt̓ qd̓h beneficiū eccleſiaſticuꝫ dat̉omittitur. Nos volentesemēdare p̄terita: qͣꝫtū poſī ſumus aduerſus futura cauei re oēs hmōi ſil̓es indulgenntias ꝑſonis eccleſijs vl̓ dignitatibus datas penitus reuocamus. Et earum conceſſionē noſtris volumus expulare temporibus quodqꝫ nobis licere non patimur: noq ſtris ſucceſſoribus indicamꝰ.De conſuetudinē. Uonifacius octauus. Pretextu conſuetudinis etiam iurate velqͣꝫ tocūqꝫ tēꝑe obſeruate nonpōt quis niſi vnicū ꝑſonatūdignitatē vel aliud ꝑpetuumofficiū ſimul canoniabēda in aliqͣ eccl̓ia abſqꝫ diſ

pēſatiōe ſe. ap. obtīere vl̓obtēta tenere. ꝯͣ p̄ſumptumirritū eſt oīno. Io. an. ca.Onſuetudinē quāin vr̄a eccl̓ia ẜuatāaſſeritꝭ tāto tꝑeCin ꝯͣriū mēoria nor exiſtit: videlꝫ ip̄iꝰ eccl̓ie canonici duos ꝑſonatꝰ aut dusas dignitates vl̓ p̄poſiturasſeu admīſtrationes aut duoofficia vel eoꝝ alteꝝ reliqͦxīſimul p̄bēdā poſſint in eaIlicite abſqꝫ diſpeſatiōe ſe. ap.obtinere. corruptelā ſacris ſit inimica canonibꝰ: de ambitiōis radice ꝓceſſerit: merito reputantes aucͣte apo.reprobamꝰ: voſqꝫ ad ip̄iꝰ obcẜuātiā etiā ſi iuram̄to firmata extiterit. iuramētū iniqͥdtatꝭ vinculū exiſtat: decernimꝰ teneri. Statuētesē vt vnū officium vix dignevaleat. aliqͥs adīplere: nullif liceat de cetero niſi vnicū ꝑſonatum vel dignitatē aut p̄poſiturā ſiue admīſtrationē vel

quā loquitur decre. de elect̓. cum ex eo. dico ſoli ep̄iipſoꝝ ſuperiores facere pūt: cum de eis ſolis caueat̉ ibidem ibi dicam. a Altera. Cum eas obtinēt ex diſpenſationē. Uel ſunt tales eccleſie que ſimul poſſunt deiure teneri. quod dic vt dixi.. eo. gr̄a Io. an. b Romana curia. Quehodie habet priuilegia ſtudij: vt.. de priuile. c. ij.per quam decre.etiā videt̉ hiſunt in ſtudio deiure cōi poſſentciꝑe fructꝰ ſuorūbn̄ficioꝝ: qd̓ noneſt veꝝ. ſꝫ illud ītellige vt ibi dicam in vlt. glo.etiā remittit Archidiaconus.c Alio certo loco. Puta qꝛ in īdulgētia dicit̉ꝑpetuo: dōec ī domicilio ſuo hītauerint: fructꝰ p̄dictoſ ꝑclꝑe poſſintd Ubicunqꝫ.qꝛ ſic generaliterſe habet indulgētia Io. an.e Uagandi.qd̓ facere debēt clerici. xlvj.di. clericū.horā ab eccl̓ia nodebent abeſſe: vtxcij. di. c. vlti.f DiſſolutiōisQue moribꝰ habitu ē in clericisamputāda. xxiiijdi. ep̄s.. c. ſe. xxj. q. iiij. c. j. totum. de vi. ho. cle.clerici... de p̄bē. ſingula. g Augeri.. de ꝯſti. c.pe. h Dat̉. Un̄ pͥuatꝰ officio bn̄ficio intelligit̉ſit eius ſēqͣla. lxxxj. di. eos.. c. ſe.. c. ſiqͥs ſacerdotū. xx.xij. di. p̄ter. hec. ibi de.. de cle. exco. mi. latores. deap. paſtoralis ſi. Io. an. (plenius in de. cuplentes. depe. ad fi. magne glo. Io. an.) i Emendare. xxxv. q.ix. ſententiā. de re iudi. olim. xxij. q. iiij. magne. de ap. ceſſante. de ſen. excō. ſacro. in aucͣ. de nup. circa pͥn.coll̓. j. dicit imꝑator: erubeſcimus ſi qͥd melius ho que pͥus ip̄i diximus adinueniamus cōpetētē pͥoribꝰimpōere correctionē ne ab alijs corrigi expectemus. adidē de accu. qͣliter qn̄. j. k Ꝙͣtū poſſumus. ſi.. inꝓemio huius li. l Cauere. Nota futura p̄cauenda.xxiij. di. in noīe dn̄i. de ꝓcu. c. j. de ſer. or. c. j. exēpla pn̄tia ⁊cͣ. lxxxij. di. plurimos. ff. loca. ſiquis domum..§. j. Io. an. m Indulgētias. ꝑpetuas .ſ. naꝫ de hisſupra dixerat. n Vel dignitatibus. Si dignitativl̓ eccl̓ie datū eēt tale pͥuilegiū. hāc decr. rmocatūeſt. potuit eſſe: qꝛ tantus fauor ꝑſonis debet̉ ſicut dignitatibus vel eccl̓ijs: de elec. nobis olim in fi. ſi... de pͥuileg. ne aliqͥ. Io. an. o Et eaꝝ. Prouldit hucuſqꝫ circa p̄terita nunc cauet circa futura.p Tꝑibus. Quid ſi tales īdulgētias de nouo ꝯcedatvalet: qꝛ potuit ſibi legē imponere a qua ſibi non li-

ceret recedere: ad. ff. de lega. iij. l. ſiquis in pͥn. ff. ſo. duobus. §. papinianus in fi. pͥmā ꝯſtitutione tollit ſecundā: licet de ip̄a faciat mentionē.. eo. titu.ꝓxi. licet. q Indicamus. ſi. C. de legi. digna vox. indicare potuit: ſꝫ legē imponere: qꝛ par in parē hꝫimꝑiū.. de elec.innotuit. ſuisconcor.Onſuetudinē. Prima pars danatconſuetudinē. decernens illam etiam ſi iurata fuerit ẜuari. vtriuſqꝫ dicti reddēscāꝫ. Scd̓a ſtatuit ip̄iꝰ ꝯſuetudīsꝯͣriū qd̓ ad p̄terita extendit: decretuꝫ apponit.Scd̓a ibi: Statuētes Io. an. exiſtit.ſi.. de. ſig. ſuꝑqͥbuſdā. ſi ꝯſuetudo iſta al̓s legitima fuiſſeteēt neceſſe ī ea titulū on̄dere.. dep̄ſcrip. c. j. ( ibino. in glo. fi. quōtal̓ ꝯſuetudobet̉: aliquid Archid̓. etiāremittit ad libel Roſ. ℟ica deparoch̓. Io. an.)videt̉ em̄ ꝯſuetudo talis ius īducere. ff. de aqͣ plu.ar. l. j. §. j. Sꝫ ꝯſuetudo talis corruptela ſit: lōgitudotanti tꝑis ꝓdeſt. eſt ſi.. c. ꝓxi. S PrepoſiturasCerta dignitas in eccl̓ia. lꝫ al̓s oēs p̄ſunt p̄poſiti dicātur.. de. ſig. qͣꝫuis. t Officia. ꝑpetua: vt.. ſequit̉.v Alteꝝ reliquo .i. dignitatē ꝑſonatu vel p̄poſitura vel adminiſtratiōe: vel officio ꝑpetuo inſimulp̄benda ꝓut ſtatim ſequit̉. x In ea. Eadem eccl̓ia.Licite. xxij. q. ij. faciat. z Sedis apo. Nota caſum in quo ſolus papa diſpenſat: duos ſil̓es habes.. dep̄bē. ſingula. a Canonibus. lxx. di. ſanctoꝝ. deceſ. p̄bē. lr̄as. idem dicebat ꝯſtitutio Orbani incipiebat ꝓuiſiōis vn̄ tracta fuit decre. iſta. b Ambitionis.. de p̄bē. qꝛ intm̄. de elect̓. dudum. ij. c Iuramēto. Spāli vel generali curo: qꝛ ſi ſpāliter lurarethāc ꝯſuetudinē exp̄ſſe ſeruare: fuit iuramētū temerariū ẜuādū: eo qd̓ lurauit poſſet deberet īponi penitētia de iureiurādo. ſic̄ ſi generaliter inrauit ſe ſeruatuꝝ ꝯſuetudīes ip̄ius eccl̓ie. iuramētū iſtud ad poſſibilia licita tantum extēdit̉: vt.. de lureiurā. c. j. Io. an.d Diculū .i. vīculās vl̓ obligās in iniqͥtate: ꝯcor. xxijq. iiij. int̓ cet̓a.. de iureiu. qͣꝫto... de iureiu. c. j. Io. an.e Unū officiū. ꝯcor. lxxxix. di. ſingula.. de here. cuꝫex iniūcto... de p̄bē. ſingula. ponit ſil̓eꝫ caſuꝫ. eſil̓e.. de cele. miſ. referēte. de ꝯſe. di. j. ſuffic̄. f Niſivnicū. videt̉ de diſpēſatiōe inferioris a papa vni-

Diuiſio

Additio

dditio

Ndͣ caſum