De conſuetudine.Ti. IIII
gͦ altera reſiderent: aut in romana curia moram traherentc ſeu alio certo loco: vel etiamdvbicūqꝫ exquo inſolētie oriūtur vagādi ⁊ diſſolutiōis p̄parat̉ materia: minuit̉ cultꝰs diuinꝰ: quē deſideramꝰ augeri: ⁊ officiuꝫ plerūqꝫ (ꝓpt̓ qd̓h beneficiū eccleſiaſticuꝫ dat̉omittitur. ¶ Nos volentesemēdare p̄terita: ⁊ qͣꝫtū poſī ſumus aduerſus futura cauei re oēs hmōi ⁊ ſil̓es indulgenntias ꝑſonis nō eccleſijs vl̓ dignitatibus datas penitus reuocamus. ¶ Et earum conceſſionē noſtris volumus expulare temporibus quodqꝫ nobis licere non patimur: noq ſtris ſucceſſoribus indicamꝰ.De conſuetudinē. Uonifacius octauus. Pretextu conſuetudinis etiam iurate velqͣꝫ tocūqꝫ tēꝑe obſeruate nonpōt quis niſi vnicū ꝑſonatūdignitatē vel aliud ꝑpetuumofficiū ſimul cū canonia ⁊ p̄bēda in aliqͣ eccl̓ia abſqꝫ diſ
pēſatiōe ſe. ap. obtīere vl̓ iāobtēta tenere. ⁊ ꝯͣ p̄ſumptumirritū eſt oīno. Io. an. ca.Onſuetudinē quāin vr̄a eccl̓ia ẜuatāaſſeritꝭ tāto tꝑe ꝙCin ꝯͣriū mēoria nor exiſtit: videlꝫ ꝙ ip̄iꝰ eccl̓ie canonici duos ꝑſonatꝰ aut dusas dignitates vl̓ p̄poſiturasſeu admīſtrationes aut duoofficia vel eoꝝ alteꝝ cū reliqͦxīſimul ⁊ p̄bēdā poſſint in eaIlicite abſqꝫ diſpeſatiōe ſe. ap.obtinere. corruptelā cū ſacrisgͦ ſit inimica canonibꝰ: ⁊ de ambitiōis radice ꝓceſſerit: merito reputantes eā aucͣte apo.reprobamꝰ: voſqꝫ ad ip̄iꝰ obcẜuātiā etiā ſi iuram̄to firmata extiterit. cū iuramētū iniqͥdtatꝭ vinculū nō exiſtat: decernimꝰ nō teneri. ¶ Statuētesē vt cū vnū officium vix dignevaleat. aliqͥs adīplere: nullif liceat de cetero niſi vnicū ꝑſonatum vel dignitatē aut p̄poſiturā ſiue admīſtrationē vel
quā loquitur decre. de elect̓. cum ex eo. dico ꝙ ſoli ep̄i ⁊ipſoꝝ ſuperiores facere pūt: cum de eis ſolis caueat̉ ibidem ⁊ ibi dicam. a ¶ Altera. Cum eas obtinēt ex diſpenſationē. Uel ſunt tales eccleſie que ſimul poſſunt deiure teneri. quod dic vt dixi. sͣ. eo. gr̄a Io. an. b ¶ Romana curia. Quehodie habet priuilegia ſtudij: vt.jͣ. de priuile. c. ij.per quam decre.etiā videt̉ ꝙ hi qͥſunt in ſtudio deiure cōi poſſent ꝑciꝑe fructꝰ ſuorūbn̄ficioꝝ: qd̓ noneſt veꝝ. ſꝫ illud ītellige vt ibi dicam in vlt. glo. ⁊etiā remittit Archidiaconus.c ¶ Alio certo loco. Puta qꝛ in īdulgētia dicit̉ ꝙꝑpetuo: dōec ī domicilio ſuo hītauerint: fructꝰ p̄dictoſ ꝑclꝑe poſſintd ¶ Ubicunqꝫ.qꝛ ſic generaliterſe habet indulgētia Io. an.e ¶ Uagandi.qd̓ facere nō debēt clerici. xlvj.di. clericū. nā ⁊ ꝑhorā ab eccl̓ia nodebent abeſſe: vtxcij. di. c. vlti.f ¶ DiſſolutiōisQue moribꝰ ⁊ habitu ē in clericisamputāda. xxiiijdi. qͥ ep̄s. ⁊. c. ſe. xxj. q. iiij. c. j. ⁊ ꝑ totum. de vi. ⁊ ho. cle.clerici. ⁊. jͣ. de p̄bē. cū ſingula. g ¶ Augeri. sͣ. de ꝯſti. c.pe. h ¶ Dat̉. Un̄ pͥuatꝰ officio ⁊ bn̄ficio intelligit̉ cūſit eius ſēqͣla. lxxxj. di. eos. ⁊. c. ſe. ⁊. c. ſiqͥs ſacerdotū. xx.xij. di. p̄ter. hec. ⁊ ibi de hͦ. ⁊ sͣ. de cle. exco. mi. latores. deap. paſtoralis cū ſi. Io. an. (plenius in de. cuplentes. depe. ad fi. magne glo. Io. an.) i ¶ Emendare. xxxv. q.ix. ſententiā. de re iudi. cū olim. xxij. q. iiij. magne. de ap.cū ceſſante. de ſen. excō. ſacro. ⁊ in aucͣ. de nup. circa pͥn.coll̓. j. dicit imꝑator: Nō erubeſcimus ſi qͥd melius horū que pͥus ip̄i diximus adinueniamus cōpetētē pͥoribꝰimpōere correctionē ne ab alijs corrigi expectemus. adidē de accu. qͣliter ⁊ qn̄. j. k ¶ Ꝙͣtū poſſumus. ſi. sͣ. inꝓemio huius li. l ¶ Cauere. Nota futura p̄cauenda.xxiij. di. in noīe dn̄i. de ꝓcu. c. j. de ſer. nō or. c. j. ⁊ exēpla pn̄tia ⁊cͣ. lxxxij. di. plurimos. ff. loca. ſiquis domum..§. j. Io. an. m ¶ Indulgētias. ꝑpetuas .ſ. naꝫ de hisſupra dixerat. n ¶ Vel dignitatibus. Si gͦ dignitativl̓ eccl̓ie datū eēt tale pͥuilegiū. ꝑ hāc decr. rmocatū nōeſt. ⁊ potuit eſſe rō: qꝛ nō tantus fauor ꝑſonis debet̉ ſicut dignitatibus vel eccl̓ijs: de elec. cū nobis olim in fi.cū ſi. ⁊. jͣ. de pͥuileg. ne aliqͥ. Io. an. o ¶ Et eaꝝ. Prouldit hucuſqꝫ circa p̄terita nunc cauet circa futura.p ¶ Tꝑibus. Quid ſi tales īdulgētias de nouo ꝯcedatvalet: qꝛ nō potuit ſibi legē imponere a qua ſibi non li-
ceret recedere: ad hͦ. ff. de lega. iij. l. ſiquis in pͥn. ff. ꝓ ſo.cū duobus. §. papinianus in fi. ⁊ pͥmā ꝯſtitutione tollit ꝑ ſecundā: licet de ip̄a nō faciat mentionē. sͣ. eo. titu.ꝓxi. licet. q ¶ Indicamus. ſi. C. de legi. digna vox. indicare potuit: ſꝫ nō legē imponere: qꝛ par in parē nō hꝫimꝑiū. sͣ. de elec.innotuit. cū ſuisconcor.Onſuetudinē.¶ Prima pars danatconſuetudinē. decernens illam etiam ſi iurata fuerit nō ẜuari. vtriuſqꝫ dicti reddēscāꝫ. Scd̓a ſtatuit ip̄iꝰ ꝯſuetudīsꝯͣriū qd̓ ad p̄terita extendit: ⁊ decretuꝫ apponit.Scd̓a ibi: Statuētes Io. an.¶ Nō exiſtit.ſi. sͣ. de ꝟ. ſig. ſuꝑqͥbuſdā. ⁊ ſi ꝯſuetudo iſta al̓s legitima fuiſſet nōeēt neceſſe ī ea titulū on̄dere. jͣ. dep̄ſcrip. c. j. (⁊ ibino. in glo. fi. quōtal̓ ꝯſuetudo ꝓbet̉: ⁊ h̓ aliquidꝑ Archid̓. qͥ etiāremittit ad libellū Roſ. ℟ica deparoch̓. Io. an.)videt̉ em̄ ꝯſuetudo talis ius īducere. ff. de aqͣ plu.ar. l. j. §. j. Sꝫ cū ꝯſuetudo talis corruptela ſit: lōgitudotanti tꝑis nō ꝓdeſt. ⁊ eſt ſi. jͣ. c. ꝓxi. S¶ PrepoſiturasCerta dignitas in eccl̓ia. lꝫ al̓s oēs qͥ p̄ſunt p̄poſiti dicātur. sͣ. de ꝟ. ſig. qͣꝫuis. t ¶ Officia. ꝑpetua: vt. jͣ. ſequit̉.v ¶ Alteꝝ cū reliquo .i. dignitatē cū ꝑſonatu vel p̄poſitura vel adminiſtratiōe: vel officio ꝑpetuo inſimul cūp̄benda ꝓut ſtatim ſequit̉. x ¶ In ea. Eadem eccl̓ia.Licite. xxij. q. ij. faciat. z ¶ Sedis apo. Nota caſum in quo ſolus papa diſpenſat: duos ſil̓es habes. jͣ. dep̄bē. cū ſingula. a ¶ Canonibus. lxx. di. ſanctoꝝ. de cōceſ. p̄bē. lr̄as. ⁊ hͦ idem dicebat ꝯſtitutio Orbani q̄ incipiebat ꝓuiſiōis vn̄ tracta fuit decre. iſta. b ¶ Ambitionis. sͣ. de p̄bē. qꝛ intm̄. de elect̓. dudum. ij. c ¶ Iuramēto. Spāli vel generali nō curo: qꝛ ſi ſpāliter lurarethāc ꝯſuetudinē exp̄ſſe ſeruare: fuit iuramētū temerariū⁊ nō ẜuādū: ⁊ d̓ eo qd̓ lurauit poſſet ⁊ deberet īponi penitētia de iureiurādo. ſic̄ ſi generaliter inrauit ſe ſeruatuꝝ ꝯſuetudīes ip̄ius eccl̓ie. iuramētū iſtud ad poſſibilia ⁊ licita tantum extēdit̉: vt. jͣ. de lureiurā. c. j. Io. an.d ¶ Diculū .i. vīculās vl̓ obligās in iniqͥtate: ꝯcor. xxijq. iiij. int̓ cet̓a. sͣ. de iureiu. qͣꝫto. ⁊. jͣ. de iureiu. c. j. Io. an.e ¶ Unū officiū. ꝯcor. lxxxix. di. ſingula. sͣ. de here. cuꝫex iniūcto. ⁊. jͣ. de p̄bē. cū ſingula. q̄ ponit ſil̓eꝫ caſuꝫ. ⁊ eſil̓e. sͣ. de cele. miſ. referēte. de ꝯſe. di. j. ſuffic̄. f ¶ Niſivnicū. gͦ videt̉ ꝙ de diſpēſatiōe inferioris a papa vni-
Diuiſio
Additio
dditio
Ndͣ caſum