ILlber

as reo ſi eū ꝑ ipſas fatigauerit in expenſis legitimis condēnādus. ¶ Reus qͦꝫ ſi eocdē durāte iudicio actorē ſibidobnoxiū duxerit recōuentioenis bn̄ficio vel ꝯuentionis ſif contra eū lr̄as impetrare maluerit: de iure ſuo debet apd̓gͦ eoſdem iudices experiri: niſih eos vt ſuſpectos poterit recui ſare: ſimili pena ſi ꝯͣ hoc fecerit puniendus. Ronifaciusviij. Receptus per lr̄as facultatis: ſi ad recipientes ſpectabat receptio ipſorum ⁊ nonpape auctoritate ītelligit̉ eſſereceptus: niſi in litterꝭ aliudeſſet expreſſum. Si autē receptio nō ſpectabat ad eos: tūcapoſtolica auctoritate dicit̉

receptus. hoc dicit. Ioh̓. an.Um aliqui­ ca. IIIInbus recipiēdi aliquemin canonicū alicuiꝰ eccl̓ie: nōl obſtantibus eiuſdem eccleſiein priuilegijs conſuetudinibusvel ſtatutis: iuramento ꝯfirmatione apoſtolica vel quapcūqꝫ firmitate alia roboratisq̄ ꝑ noſtras lr̄as ꝯcedimus far̄cultatem: ſi canonicorū receptio alias in ipſa eccleſia nons ſpectat ad eos quibus hmōilr̄e dirigunt̉: ſed ex eaꝝ viritbus recipiūt ptātē: is qͥ recipit̉ auctoritate apoſto lica dinoſcitur eſſe receptus. ¶ Sivero canonicoꝝ receptio alivas pertineat ad eoſdem nonapoſtolica: ſed recipientiū cē-

uihil exceptū. nūqͥd valebit ſnīa vel ꝓceſſus: Uidet̉ ꝙſic: quia hoc eſt bn̄ficiū ꝑſonale ꝑ qd̓ etiā alteri nō p̄iudicat̉. de regula. ad apl̓icā. ſꝫ verius eſt ẜm Ber. ꝙ ꝓceſſus nō valet ꝑ hanc litterā: al̓s nil videt̉ addere hec cōſtitutio illi decre. quia nōnulli. ⁊ hoc idem tenet Inno.⁊ dicit ꝑͤ curiamobſeruari.a ¶ Expenſis.Et in dānis. sͣeo. c. vlti. Io. an.b ¶ Legitimis.De hͦ dic. ij. q. j. inpͥmis. de do. ⁊ cōtu. finē. ⁊ hͦ eſt generale vt fatigasaduerſariū in expenſis puniat̉. sͣ.de pe. calumniā.de reſcrip. ceteꝝ.cum ſimilibus.c ¶ Durāte. qͣliter habeat fierireconuentio. no.sͣ. de mu. peti. c. j⁊. ij. Io. an.d ¶ Obnoxiuꝫ.etiam actione reali ẜm Bern̄.e ¶ Uel conuētionis. Forte ponit hec duo verba: qꝛ ſi ꝯuenſat̉actor vna ⁊ eadēſnīa dꝫ cauſa terminari: ſi ꝯueniat̉ reus tunc pōt priusterminari prima qͣꝫ ſcd̓a: ꝓbat̉ hͦ. sͣ. de mu. peti. c. j. ⁊ deor. cog. cū dilectus. Dl̓ forte vtroqꝫ caſu vna ſnīa termināda eſt: ⁊ ſemꝑ eodē durāte iudicio coram eodē iudice agendū eſt: quo finito corā alio qꝛ tūc nō poſſet reusagere corā pͥmo delegato cū finita ſit luriſdictio qͣꝫtumad cognitionē. sͣ. de of. deleg. qͣrēti. an āt corā ordinariorecōuenire poſſit eūdē eo durāte iudicio. dubitat̉ ⁊ videt̉ ꝙ ſic: cū h̓ dicat lr̄a. lr̄as maluerit īpetrare: vn̄ ſolūde delegato loqͥ videt̉. ſꝫ qꝛ eadē rō eſt vtrobiqꝫ idē iusvidet̉ eſſe debere ẜm Ber. Vl̓ forte nō ē eadē rō: qꝛ iuriſdictio ordinaria fauorabilis eſt ⁊ extra ordinaria odioſa: ⁊ ideo aliud in ordīario dici poſſet: ad hoc facit qd̓tenet Inno. sͣ. c. vlti. ¶Idē Archid̓. Sꝫ fortiter ꝯͣdicitaucͣ. ⁊ ꝯſequēter. C. de ſen. ⁊ inter. Fateor locū eē autentice. Sed nego penam huius decre. habere locū. ita ꝙteneret proceſſus ſi non hoc exciperet actor. Io. an.)f ¶ Lr̄as. Forte ē talis cā q̄ nō cadit in cognitionē delegati ſine ſpāli mādato pape. vj. q. iiij. ſi ep̄s. sͣ. de confir. vti. vel inuti. c. j. ⁊. ij. sͣ. de reſti. in integ. c. penl̓. aliasem̄ quare oneraret ſe in lr̄is impetrandis: quia ꝑ lr̄asactoris pōt ſuū expedire negociū Io. an. g ¶ Experiri: Id eſt agere: qꝛ in recōuetiōe eius reus fit actor. concor. sͣ. de cau. poſ. paſtoralis. alibi ponit̉ ꝓ defendere. sͣ.de iude. c. j. (⁊. xiij. di. qͦ iure. Io. an.) h ¶ Recuſare.Ab initio an̄qͣꝫ in eos ꝯſenſerit ẜm Ber. vel ex ſuꝑuenlēte cauſa. de offi. delega. inſinuante. ⁊ pēdente ſuſpitionis cognitiōe quā ꝓponit reus contra iudicem impetratum ab actore iudex non procedet in reconuētioniscauſa ꝑ litteras impetratas ꝑ reum: quia ſi contrariumdiceret̉ facile eēt deludere huic conſtitutioni ẜm Inno.i ¶ Simili pena. Superius expreſſa in actore .ſ. vt litteris careat: ꝓceſſus non valeat: ⁊ in expēſis condēnetur. ꝑ quē autem fiat talis condemnatio: no. sͣ. eo. ti. c.

vlti. ¶Dle vt in vlti. glo. Io. an.Om aliquibus. ¶ Duo ſunt dicta principalia.Scd̓m ibi: Si vero. Due ſunt ꝑtes que patent. Io. an.k ¶ Cum aliquibus. Fult tracta de exͣuaganti Alexā.que inciplebat: contingit. Sed ante omnia quero adquid expediat ſcire quod dicit hecdecreta. expedit.ꝓpt̓ id quod habes. jͣ. de p̄ben. hiqui anctoritate.⁊ de conceſ. p̄bē.ca. vl. ꝟ. vel eos.emanauit aūt addeclarationē eorum quo nō. Inno. ⁊ Hoſtien̄. d̓lr̄is facultatꝭ. sͣ.de p̄bē. relatum.⁊ cū poſt. sͣ. eo. c.vltra duas chartas. ꝟ. quid ſi papa. ⁊. ꝟ. ſed poneꝙ abbati.l ¶ Eiuſdem eccleſie. Ad quamrecipitur.m ¶ Conſuetudinibus. Que ſeruande ſunt. jͣ. depreben. cum in eccleſijs Io. an.n ¶ Statutis.Nota capl̓m eccl̓ie poſſe facere ſtatutū dumō ſit licitū:vt. jͣ. de vbo. fig. ꝯſtitutionē. vbi de hͦ. ⁊ ꝯcor. sͣ. de ꝯſti.cum omnes. o ¶ Confirmatiōe apoſtolica. Quid operetur confirmatio: notat̉ .xvij. q. iiij. frater. ⁊ sͣ. de conceſ. p̄ben. quia diuerſitatem. p ¶ Firmitate alia. Puta vinculo pene cui ſe ſtatuentes ſpontanee obligauerunt: vel forte per ſuperiorem ipſis ſtatutis appoſitovel confirmatione legati: vel alterius ſuꝑioris vel aliaſimili. q ¶ Concedimus facultatem. No. verbum: qꝛſi preciperet omni caſu diceretur apoſtolica auctoritatereceptus. Et nota ꝙ per hanc formam cum dirigitureis ad quos ſpectat collatio que hic vocatur receptio:non dicitur grauata eccleſia. adeo ꝙ locum habeat decre. sͣ. eo. mandatum. ⁊. jͣ. eo. c. penulti. in fi. quia aliudeſt concedere facultatem: ⁊ aliud p̄cipere. xiiij. q. j. quodp̄cipit̉. ad idē. sͣ. de arbi. cum olim. ff. manda. l. ij. in fi.r ¶ Receptio. Sumitur hic receptio non pro inſtallatione: ſed pro collatione que ius confert. ad idem. jͣ. depreben. cum in eccleſijs. Io. an.s ¶ Ad eos. In quibuſdam enim eccleſijs canōlcorumreceptio ⁊ prebendarum collatio ad ſolum ſpectat epiſcopum vel prelatum tm̄: in quibuſdam ad ſolum capitulum vel conuentum: in quibuſdam cōmuuiter advtrūqꝫ. hoc prabatur. sͣ. de elect̓. cum in eccleſia. jͣ. ne ſe.va. c. vno. de regula. c. vlti. t ¶ Poteſtatē. Recipiēdiillum in canonicum. v ¶ Ad eoſdem. Tm̄ intelligo:quid ſi communiter ad eos ⁊ alios: adhuc idem credoꝙ in primo caſu cum iſti poteſtatem recipiant ex viribus litterarum: nam quod prius facere ſoli non poterāt modo pn̄t. Et de cōmuni nullus recte dicit: hoc meum eſt. xij. q. j. §. vlti. ⁊. q. ij. qui manumittit̉. ⁊ arg. ff. deſerui. vrba. p̄dio. l. ſi parietē. ibi: quia volens non ſoluꝫdn̄s eſt. ⁊ facit. jͣ. de p̄bē. cum in illis in fi. ¶Dide ꝙ dica.jͣ. de ꝟbo. ſig. c. vlt l. ſuꝑ. ꝟ. tuoꝝ. Io. an.)

Diuiſio

Additio

Exꝑire qͥdſignificet

Additio

Additi.