Ti. IIIDe reſcriptis

gſet̉ auctoritate receptus: niſic ꝙ eū auctoritatē noſtra reciperent: in noſtris litteris cadueretur expreſſe. Idem. Reſcriptum papale quod contedit ꝓmoto retentionem primoꝝ beneficioꝝ vſqꝫ ad beneplacitū pape extinguit̉ mortuo papa: ſecus ſi ibi dicaturvſqꝫ ad beneplacitum apo.ſe. nec intelligitur tale reſcriptum de beneficijs prius nōcanonice detentis. hoc dicit.Ioh̓. an. ca.e I gratioſe tibi a romagno pontifice concedatur: vt

h beneficia que tempore tue ꝓī motionis obtinebas: poſſesk vſqꝫ ad ſue voluntatis beneplacitum retinere: huius graitia per eius obitum: per queꝫipſius beneplacitum omninoin extinguitur: eo ipſo expirat.n ¶ Secus autem ſi vſqꝫ ado apo. ſe. bn̄placitū gratia ꝯcedat̉ p̄dicta: tunc em̄ quia ſepdes ip̄a non moritur durabitq̄ perpetuo niſi a ſucceſſore fuerit reuocata. Pretextu verotalis conceſſionis que debet:r̄cuꝫ ſit ambitioſa reſtringi: eae ſoluꝫ beneficia que canonice

a ¶ Receptus. Si gͦ recipiat̉ poſtea alt̓ aucͣte apl̓ica:ſcd̓s ⁊ nō primus primo vacantē p̄bendaꝫ habebit: vtjͣ. de p̄bē. hi qui. Io. an̄. b ¶ Niſi. Iſtud fuit additūquod nō erat in extrauaganti decre. ꝯtingit. c ¶ Auctoritate noſtra. Tunc ergo licet ad eos ꝑtineat receptio apl̓ica dicitur auctoritatereceptus.d ¶ Exp̄ſſe. ſic.jͣ. eo. duobus infine. jͣ. de p̄ben. ſimotu proprio infine.I gratio.¶ Diuidit̉: quiaponit diſtinctlonem blmembrē.⁊ ſcd̓ꝫ mēbꝝ ꝓſequit̉ ibi: Secus.⁊ circa vtrūqꝫ determinat caſumdubiū ibi: Pretextu ꝟo Io. an.e ¶ Si gratioſe. Habuit āt ortū hec decret̉. abextrauagāte Clemētis: que incipiebat: vt petitioni tue cōgrue ſatiſfiat. ⁊ ibi Clemens nōdiſtinguebat: ſed ſimpliciter dicebat: ꝙ ſi papa hāc gratiam ꝯceſſerit vſqꝫ ad ſue voluntatis beneplacitū: ꝙ ꝑeius obitū nō expirabat gr̄a. Ar. legis dicētꝭ ꝙ vſuffructus relictus mihi qͣꝫdiu titiꝰ remāſerit in furore nō extinguit̉ mortuo titio priuſqͣꝫ ad ſanā mētē reuertat̉: ꝓeo ꝙ vſqꝫ ad omnē tp̄us vite mei vſufructuarij poteratſi mihi ſuꝑulxiſſet nō fieri ſane mentis. C. de vſufruc. l.ambiguitatē. ſic videbat̉ dicēdū in caſu ꝓpoſito: qꝛ papa ſi ſuꝑulxiſſet poterat nō mutaſſe voluntatē: ergo nōexpiraret gr̄a. Orbanus aūt contrariū rn̄derat vel dicebat .ſ. ꝙ expirabat in ſua extrauagāti que incipiebatſignificaſti nob̓. hic Bonifacius diſtinguendo veritatēexprimit ⁊ declarat. qd̓ no. Hoſtien̄. sͣ. de p̄car. c. vlti. ⁊Uin. d̓ elec. c. dudū. ij. in vl. glo. ⁊ Abbas ibidē Io. an.f ¶ Gratioſe. In hoc fuit gratia: plura beneficia ſimultenere nō poterat. vn̄ ſi primū curatū erat: ⁊ ſcd̓m curatū poſt receptā poſſeſſionē ſecūdi ſtatim vacat primū.xxj. q. ij. ſiqͥs iam. sͣ. de p̄ben. de multa. vel exquo ꝑ eumſtat qͦ minus poſſeſſionē haberet. jͣ. de p̄bē. licꝫ. ij. niſi incaſu. jͣ. de p̄bē. ſi tibi. ſi ꝓmouebat̉ in ep̄m poſt ꝯſecrationē vel poſt decurſum tp̄s de ꝯſecrādis ep̄is vacabūtpriora beneficia. sͣ. de elect̓. cum in cūctis. eſt ergo gr̄avt donec volūtas eius durauerit: beneficia ip̄a nō vacēt Io. an. g ¶ A romano pōtifice. Qui ſolus ſb̓ cōditiōe ⁊ ad tp̄s ſicut vult pōt bn̄ficia ⁊ p̄laturas ꝯferre. vij. q. j. paſtoralis. sͣ. de fil̓. p̄ſbyte. veniēs. ⁊ in his q̄vult eſt ꝓ ratione voluntas. inſtit̉. de iure nat̉. §. ſed qd̓principi. alius autē hoc non poteſt. j. q. ij. mͣplo. vij. q. j.qͣꝫuis. lxx. diſ. ſanctoꝝ. lv. diſ. precepta. nec em̄ moribusnoſtris expedit tꝑales habere filios. ff. de adop. lega. l.eſt queſitum. nec actus legitimi ⁊cͣ. jͣ. de regū. iur. actus.h ¶ Beneficia. Large ponitur. ⁊ no. ꝙ dcit beneficianon dicit fructus beneficiorum: vt. jͣ. de preben. ſi tibi cōceſſo. hoc dico vt denotem ꝙ hic beneficia non vacent:ibi tamen vacant: vt ibi dicam. i ¶ Promotionis.Forte in epiſcopum. Ioh̓. an. k ¶ Sue. Scꝫ romanipontificis. ⁊ concor. sͣ. eo. litteris. vbi per clauſulam:niſi per nos ⁊cͣ. non intelligitur dignitas ſed perſona

ſcribentis. l ¶ Per quem. Ratio Io. an.m ¶ Extingultur. Concor. jͣ. ne ſede vacan. c. vno in fine. ſic etiam crimina morte extinguuntur. xxiij. di. quorundam. ⁊. jͣ. de hereti. accuſatus. §. ſi vero in fine. preterqͣꝫ in caſibus. nota. in dicto. ca. quorundam. ⁊. xxiij. q. ij. in ſumma. Io. an.n ¶ Explrat.Explrante igitur papaᵐ expirat hec gratia. ⁊concorda. ff. loca.l. iiij. vbi diciturꝙ locatio vel p̄carium per te mihi conceſſum qͣꝫdiu voles obitutuo finit̉. ad hocſignatur contrarium. sͣ. de precar. c. vlti. ⁊. ff. deprecar. cum precarium. §. j. vbidicitur ꝙ precarium non finiturmorte concedentis: ſed ibi ſimpliciter factū fuerat precarium non adiecta aliqua conditione vel termino: vt notatur in predicta decre. vlt. de precar. Itemcontra: nonne voluntas pape durare intelligitur donecmutata probatur. sͣ. de bap. ⁊ eius effec. maiores. etiampoſt mortē. xxv. di. qualis. ſed illa in his que ſalutē anime reſpiclunt. Item valde contradicit predicta. l. ambiguitatem. C. de vſufruc. per que lura tenebat abbasopinionem Clementis. sͣ. de elect̓. dudum. ij. in fine. ſedin lege illa eſt fauor qui ampliandus eſt: hic odium qd̓eſt reſtringendum: vt hic in fine. Vel verius redire velnon redire ad ſanam mentem non erat in voluntate morientis: ſed hic reuocare ⁊ non reuocare gratiam eratin voluntate morientis: exquo ergo adiecit donec volā:perinde eſt ac ſi dixiſſet: donec moriar: niſi prius reuocauero. Io. an. o ¶ Apoſtolice ſedis. Nota ergo ꝙaliud eſt cum ſcribit perſona: aliud cum ſcribit dignitas: ſicut aliud eſt cum ſcribitur perſone: aliud cū ſcribitur dignitati. sͣ. de offi. delega. quoniam. jͣ. eo. c. vlti. ⁊.jͣ. de priuileg. ne aliqui. p ¶ Morit̉. ſic. xij. q. ij. liberti. ij. non em̄ pōt eē nulla. xxiiij. q. j. pudenda. quia dn̄sꝓ eo orauit. de bap. malores in princi. xxj. di. §. j. ad fi.q ¶ Perpetuo: Id ē donec vixerit ille cui fuit gr̄a conceſſa. ad idē. ff. ꝓ ſocio. l. j. vbi de hoc. Et nota ꝙ ſicutpriuilegium perſonale ex parte eius cui conceditur extinguitur cum perſona. vij. q. j. petiſti. ſic priuilegiumperſonale ex parte concedentis extinguitur cum ip̄o cōcedente vt hic: ⁊ ſic de vtroqꝫ poteſt intelligi. jͣ. de regū.lur. priuilegium. vt ibi dixi. priuilegium autem reale exparte concedentis cum concedente non extinguitur: vthic. r ¶ Reſtringi. Quia odia reſtringi ⁊ fauores cōuenit ampliari. jͣ. de regū. iur̄. odia. cum ſuis concordantijs. s ¶ Beneficia. Nota per hoc ꝙ hic. sͣ. in princi.dicit beneficia in plurali: videtur ꝙ quis ſimul plurapoſſit habere beneficia: de hoc dicam. jͣ. c. ij.t ¶ Canonice. Nll enim noui iuris in beneficijs illis tribuit hec diſpenſatio: ſed vetus conſeruat ⁊ prorogat: ⁊probatur hoc. sͣ. de elect̓. dudum. ij. in fine. ſicut de innouatione dicitur. sͣ. de priulleg. ex parte. ⁊. c. quia intentionis. (⁊ de confir. vti. vel inuti. c. cum dilectus.)

Diuiſio

Differūt ꝑſona et dignitas

Nō priuilegiū ꝑſonale ⁊ reale