Ti. IIIHe reſcriptis

f ¶ Quoꝝ noīa in pͥmo citatorio exprimat impetrator: neclocus fraudi forſitā relinquatur: ſi circa ea poſſit liberevariari. Idem in eodeꝫ. Siactor contra reū ſuper pluribus ꝑſonatibus litteras īpetrat ad diuerſos nō valēt lit-tere nec ꝓceſſus earum. ⁊ reoꝯdēnabit̉ in expēſis ⁊ idemin reo ꝯueniēte vel recōueniēte actorem eodē durāte iudicio. h. d. Io. an. ca. IIIs Iſpēdia litiū equitatis

h compendio volētes qua poſſumus induſtria coartare: ſtai tutū fe. re. greg. pape. ix. p̄de.kno. ſuꝑ hoc editū amplianltes. ¶ Decernimus: vt ſi qͥscontra alium plures ꝑſonales mouere voluerit queſtiones: non ad diuerſos iudicesin ſed ad eoſdem ſuꝑ omnibusnhuiuſmōi queſtionibus lr̄as8 ſtudeat impetrare. Qui veqͦ ro contrariū fecerit: omni cōmodo careat lr̄aꝝ: nec ꝓceſrſus habitꝰ valeat ꝑ eaſde: ali-

quare reſtricta fuit ad quattuor? dic ꝙ arbitraria: quiaeq̄ potult reſtringi ad plus ⁊ ad minus. poſſet reddi ſimilitudinaria quam habes. sͣ. de conſang. ⁊ affi. nō debet. Dico tamen ẜm Bern̄. ꝙ ſuper re indiuiſibili putaiudicio cōmuni diuidundo fami. her. ⁊ ſi poſſunt per generalem clauſulam vltra quattuor euocari adiudicium. Itemomnes vltra illos quattuor quiſus habent in repoſſunt agere vl̓defendere ꝓ ſuoiure corā illo ludice. Arg. sͣ. de reiudi. cū ſuꝑ. sͣ. deoffi. dele. ſuꝑ eo.Ar. jͣ. de elec. c. j.a ¶ Quoꝝ. Scꝫillorum quos intendit ꝯuenire ꝑclauſulam. ⁊ debet expreſſio inactis ſcribi: de ꝓba. quoniam contra. ⁊ dixerūt quidā ſcꝫ Inno. ꝙ in qͣlibet citatione illoꝝ debeant oīa noīa expͥmi: ſatis pōtdici ꝙ ſufficit expͥmi in citatione eius qui primo citat̉⁊ ſcribant̉ in actꝭ: vt. sͣ. dixi ẜm Hoſtien̄. vel ẜm Bar.ſatis eſt ꝙ ſcribant̉ in actis licet in pͥmo citatorio nonſcribant̉: qꝛ iam ceſſat variatio: qd̓ ſatis credo: qͣſi heclr̄a dicere vellt ꝙ anteqͣꝫ fiat citatio nomina expͥmēdaſunt illoꝝ quattuor: ⁊ credo tutius ꝙ fiat hec expreſſioin prima citatione que fit auctoritate reſcripti: etiam ſifiat de expreſſis in eo. licet alij contradicētes ꝙ ſufficitꝙ fiat in pͥma citatiōe alterius illoꝝ quattuor: ſed ẜmhoc nō eſt plene fraudibus ꝓuiſuꝫ. Et ſi q̄rat̉ an de nōexp̄ſſis conuenire poſſit pͥuſqͣꝫ cōueniat exp̄ſſum: eſt dicendū ꝙ ſic: qꝛ donare liberare ⁊ remittere pōt niſi forte in fraude exp̄ſſiſſet ẜm formā decre .sͣ. e. ſedes. ⁊ hͦ tenet Bar. in q̄ſtiōe veneriali q̄ incipit: Aliquis impetrauit. ſed pone. quattuor exp̄ſſit: poſtea mutat vnam exꝑſonis. vel neminem exp̄ſſit: poſtea alterū cōuenit: nihil excipit̉. querit̉ an valeat indictū: ⁊ videt̉ ꝙ ſic: quiahec exceptio dilatoria eſt vt dici conſueuit de exceptionibus duaꝝ dietarū. sͣ. eo. nōnulli. Itē qꝛ multa fieri ꝓhibent̉ ⁊cͣ. de regū. ad apoſtolicā. ꝯͣriū dico ẜm Bern̄.qꝛ ſi noīa in primo citatorio vel ī actis fuerūt exp̄ſſa tēpore debito: ꝑinde eſt ac ſi in reſcripto fuiſſent exp̄ſſa: ſinō fuerūt exp̄ſſa tēꝑe debito: ꝑinde eſt ac ſi non fuiſſetibi clauſula. vnde cū reſcripta non extendant̉ ad aliasres vel ꝑſonas. de offi. dele. p. ⁊. g. dico ꝙ etiā ſi nō excipiat̉ nō valet iudiciū. b ¶ Nomīa. Et cognominia:vel certas circūlocutiōes. sͣ. de teſti. licet ex quadā. ⁊. ff.ſi cer. pe. l. certū. vt euitet̉ equiuocatio. sͣ. eo. ſignificāte.⁊. c. qꝛ nōnulli. Io. c ¶ Fraudi. Cui occurrēdū ē. jͣ. d̓ renuncia. c. ij. cū ſi. d ¶ Ea .ſ. nomīa. e ¶ Poſſit. Impetrator. f ¶ Uariari. No. variationē ⁊ incōſtantiāreprobari. alibi ꝑmittit̉: qd̓ dic vt plene dixi. jͣ. de regu.iur. qd̓ ſemel. ⁊ no. ꝑ hāc lr̄aꝫ: ꝙ ꝑ lr̄as generales ad obtinenda beneficia: exquo aliquid ſpecificauit ſine proteſtationo. ſi ſuccumbat ad aliud trāſire nō poterit: qꝛ ꝑinde eſt ac ſi in reſcripto fniſſet exp̄ſſum illud bn̄ficiumquod optauit. jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. qꝛ cunctis. quod ſane intelligas ẜm id quod habes. eo. ti. ne captande. Io. an.Iſpendia. ¶ Diuidit̉ in duas ꝑtes. In pͥma po¶Init̉ cā ꝯſtitutiōis. In ſcd̓a ibi: Decernimus. ipſa

ꝯſtitutio: in qua duo facit. Nam pͥmo ꝓuidet de actore: ⁊ contrafacienti triplicem penam imponit. Secūdoibi: Reus quoqꝫ. ꝓuidet de reo in quo vnum caſum excipiens predictam penam repetit Io. an. g ¶ Diſpendia. Docatur autem diſpendium longum ⁊ inutile: cōpendium autembreue ⁊ vtile. adidem de accu. qͣliter ⁊ qn̄. ij. ad fi.Io. an.h ¶ Qua poſſumus. Ad idē. sͣ.in ꝓemio huiuslibri: ⁊ hͦ ſufficit.xliij. di. epheſijs.xlvij. di. c. vlti.l ¶ Gregorij pape. Hec eſt veralr̄a: ⁊ loquit̉ d̓ deci. sͣ. eo. ti. c. vl. qͥdā olī habebantInno. papā. iij.⁊ male Io. an.k ¶ AmpliātesAmpliauit in eoꝙ ſtatult ꝙ proceſſus non valeat: ⁊ in eo ꝙ ſtatuit dereo. nam hec in decre. qꝛ nonnulli. exp̄ſſa non fuerant.l ¶ Perſonales. qͣſi ſecus in realibus .xxv di. qͣlis. ff. deiudi. cū p̄tor. ⁊ pōt eē rō diuerſitatis: qꝛ ꝑſonales alterius nature ſunt qͣꝫ reales: ⁊ facilius expediunt̉: qꝛ ſeplꝰfit inde inſtrumentū vel ſcriptura. Argu. ff. de eden. l. ſilegatū. ⁊ cōit̓ ꝑue ſunt ꝑſonales q̄ſtiōes. reales ꝟo magne. Itē in vna petitiōe ꝓ pluribꝰ ꝑſonalibꝰ actioſbusagere pōt cuiuſlibet aſſignata cā. C. de anna. excep. ſi exmultis. sͣ. de libel. obla. c. vlt. ẜm Ber. verior eſt rō ẜmmodernos: qͣre aliud in ꝑſonalibꝰ aliud in realibus: qꝛdue diete q̄ olim dabant̉ ꝑ decre. sͣ. eo. nōnulli. vel vnaq̄ dat̉ hodie ꝑ decre. jͣ. eo. ſtatutū. ſeruata ip̄ius moderatiōe cōputant̉ a finibus dioceſis vbi ſita ē res qn̄ agitreali. sͣ. eo. dilectus. ij. ꝯtingeret gͦ ꝙ qͥs nō poſſit ꝯueniri ſuꝑ pluribus realibus corā eodē iudice: cū res eſſentadinuicē remote: ſꝫ in ꝑſonalibꝰ cōputant̉ a finibꝰ dloc.vbi hꝫ domiciliū. vn̄ ſuꝑ oībꝰ ad vnū iudicē cōmodiusīpetrant̉: ⁊ ideo in iſtis aliud qͣꝫ in illis: ſed forte iſta roceſſat hodie ꝑ decre. jͣ. eo. ſtatutū. ⁊ dic vt ibi dixi in. §cū ꝟo. in glo. oliꝫ dicebamus. m ¶ Suꝑ oībus. Sꝫ ſireus appellauerit ſuꝑ vna ꝑſonali: iudex nō poterit ꝓcedere in alia pͥma non finita: cū ſuſpectus ſit illi. sͣ. deap. ad hec. ſi in vna gͦ non eſt cōmodius agere ſub vnoqͣꝫ ſub diuerſis: ⁊ ſic dānoſa videt̉ cōſtitutio hec actori. ſꝫ pōt dici ẜm Ber. ꝙ iniqͥtas iudicꝭ qͥ ꝑperā ꝓceſſitnō facit ꝙ reus ꝓpter hͦ corā alio iudice poſſit trahi ⁊ ſibi īputet qͥ taleꝫ obtinuit iudicē: ⁊ expectet actor donecappellatōis cā ſit finita: q̄ ſi ꝓnūciata fuerit iuſta actorpoſtmodū ſtudeat aliū iudice īpetrare: al̓s ſi fuerit īluſta ꝓcedet in alijs. ⁊ idē videt̉ d̓ alijs īpedimētꝭ re n̄ ītegra Io. n ¶ Queſtiōibꝰ. ⁊ ſic ad eoſdē ⁊ n̄ ad diuerſosdꝫ lr̄as īpetrare. etiā vna lite finita ẜm Ber. lꝫ qͥdā ꝯͣdicētes ꝙ hec ꝯſtitutō ⁊ illa qꝛ nōnulli: ītelligūt̉ qn̄ actortrahit reū ad diuerſos iudices: vl̓ vna pēdēte corā vno.o ¶ Impetrare. Quid ſi coram delegato cōueniet ſuꝑvna: corā ordinario ſuꝑ alia: de hͦ. sͣ. eo. c. vl. in glo. ſecꝰ.p ¶ Fecerit. Cū effectu vtendo .ſ. pluribus lr̄is: quia ſivnicis tm̄ vteret̉ bene valebit ꝓceſſus habitus per eaſdem ẜm Innocē. Io. an. q ¶ Omni. Alias omnium.r ¶ Ualeat ꝑ eaſdem. In hoc ampliauit ſtatutum: qꝛnōnulli. ſꝫ pone ꝓceſſum fuit corā diuerſis iudicibus ⁊

DiſpēdiūCōpēdiū

Queſtio

Diuiſio