Lil̓Cl

ſum habitus non valeat: ſiab excōmunicato ſuper alio.c Quam excommunicationisd vel appellationis articulo fueit impetratum. Innocētiustertius in concilio lugdunen̄.per clauſulam quidam alpn̄t ſoli qͣttuor ꝯueniri: quorū noīa in primo citatorio ex

primantur: ne variationi ſitlocus. Io. an. ca. IIfUm in multis iuris articulis infinitas reprobetur:s ꝓuide duximus ſtatuendū:hͦ vt ꝑ illā generalem clauſulāquidā alij que frequenter inī lr̄is nr̄is inſeritur: vltra tresin vl̓ qͣttuor ī iudiciū nō trahāt̉

tertiam ſic diſtingue: aut excōicatus malori agit coramdelegato: aut corā ordinario. In primo caſu ſubdiſtingue: qꝛ aut erat excōicatus tꝑe impetrati reſcripti: autpoſtea fuit excōicatus. In pͥmo caſu ſubdiſtinctiōis habet locū hec decre. vt ſcꝫ nō valeat reſcriptum nec ꝓceſſus ꝑ ip̄m. habitus: niſi impetratū fuerit ſuꝑ cauſa excōicationisvel appellatiōisvt hic ⁊ ī ꝯcor. ſuperius allegatiſ.In ſcd̓o caſu ſcꝫqn̄ poſt impetrationē excōicatusfuit: locuꝫ habetdecre. pia. ⁊ d̓ of.dele. prudentiaꝫ.§. ſexta. Si agitcoraꝫ ordinario:tunc tria tꝑa diſtingue. ẜm vetera iura nō tenebat proceſſus cū ip̄o habitus. sͣ. de excep. exceptionē. al̓s nō video qͣre ibi fieret ꝯdemnatio expenſarū ſi tenuiſſet ꝓceſſus: vt ibi etiam noͣ. poſtmodum ſtatuit ibi Greg. in deciſa huiꝰ decre. ꝙ teneret ꝓceſſus habitus cū excōicatoſi reus eū ſciēter admiſit. al̓s nō. ẜm moderna ꝟo iuratenet ꝓceſſus: et locū habet decre. pia. ⁊ ſic inec corrigit̉nec corrigit. Si querat̉ q̄ ſit rō diuerſi iuris: et dicat̉ ꝙexcōicatꝰ impetras peccauit ſe ingerēdo cōioni hoīum:nō valet hec reſpōſio: cū eadē rō ſit in ordinario. Si dicat̉ ꝙ hec ſit rō: qꝛ reſcriptū impetratuꝫ fuit tali veritate tacita: qͣ exp̄ſſa lr̄as nō habuiſſet: non valet etiā hecreſpōſio: qꝛ tūc reſcriptū habet elidi exceptiōis ope nonip̄o iure. sͣ. eo. ſuꝑ lr̄is. ⁊ hͦ noͣ. Ber. sͣ. eo. ad audientiā.ij. vnde ſatis mirandū videt̉ ꝙ ſi ago corām ordinariotenet ꝓceſſus: ⁊ ſi ab eo impetro delegatū: nec reſcriptūvaleat: nec ꝓceſſus ſed pōt eſſe rō: qꝛ iuriſdictio delegata ſumit initium ex ꝑſona agentis ⁊ impetrātis: ⁊ ideocū vitioſuꝫ fuerit pͥncipiū. .j. q. j. pͥncipatus. nec reſcpͥtūvaleat nec ꝓceſſus. ordinaria autē iuriſdictio ab actoreagētes nō incipit: ⁊ ideo ibi ſecꝰ. Itē iuriſdictio ordinaria fauorabilis: extrordinaria odioſa: vt. sͣ. eo. ad hoc.Itē qn̄ ꝓcedit̉ coraꝫ ordinario vel delegato impetratoante excōicationē eſt in aliquo qͥd imputet̉ reo: qͥ de excōicatione debebat exciꝑe ſi ſciebat: al̓s inueſtigare debebat: ſed vt plurimū delegatū impetrat actor abſentereo: ⁊ ideo nō valet impetratio nec ꝓceſſus habitus ip̄ius impetrationis vigore vt hic. his ergo rōnibus: ⁊ excōmunicati odio ſpēale dicat̉ ꝙ in hͦ caſu ꝟitas ſuppreſſa ip̄o lure vitiet reſcriptū ⁊ ꝓceſſum habitū per illud.aExcōmunicato. Maiori excōicatione: vt. sͣ. de excep. a nobis: ⁊. jͣ. e. c. pia. b ¶ Alio. Quid ſit excōicatusimpetrat lr̄as inqͥſitionis: nō Gof. de of. deleg. prudentiam. in glo. colligit̉ ꝙ bene valent lr̄e: ⁊ hͦ ideo quia fama ibi habetur accuſatoris loco: vt. sͣ. de accu. qualiter.⁊ licꝫ ꝓmouens ineptus appareat: nihilominꝰ valet reſcriptum ⁊ ꝓcedet̉ per illud de accu. cum oporteat. vbiidem tenet Inno. et Hoſti. ad hoc quando excōicatusſolū miniſteriū prebuit nec noīatus fuit in lr̄is. IdemGuil. in ſpe. de inqui. §. j. ver. quid ſi in littera. allegatInno. ⁊ Hoſti. C. de preci. impe. offe. l. j. et. l. vnluerſis.et. ff. de lnof. teſta. poſthumus. §. j. et. l. ſi pars. §. vl. nonenim refert ẜm eos a quo ⁊ quo tempore fuerit nunciatum. ff. de peti. per. l. item veniunt. §. a quo. ⁊. ff. de euic.ſi rem. §. vlti. per hanc litteram credo contrarium: cū inodium excōmunicati ſit hoc inductum ꝙ nulle lr̄e valeant niſi hic contente: nec puto tutum a littera recede-

re. ⁊ ad hoc optime facit: quia ſi excōmunicatus ꝓ aliolr̄as impetrat ad agendum non valent. sͣ. de ꝓba. poſtceſſionem. ⁊ bene refert interdum per quem preces offerantur. jͣ. de here. ca. ij. §. iij. ad decre. cū oporteat. Rn̄devt ibi non. ẜm Io. in glo. penul. preterea non eſt inimicus ita perſonaꝓhibita ab impetrando ſicut excommunicatus.vnde agit ꝓ ſuainiuria qd̓ nō facit excōmunicatus: de iudi. intelleximꝰ. iiij. q. vj.omnibus.c ¶ Excōmunicationis. sͣ. d̓ ſenten. excō. cum ꝓcauſa. d ¶ Appellationis. sͣ. deexcep. cum inter. ⁊. c. ſignificauerunt. ⁊. c. vlti.e ¶ Impetratum. Et ſic inſpicit̉ tēpus date vel impetrationis. ad idem. sͣ. eo. eam te. ⁊. jͣ. eo. tibi qui. de p̄bē.eum cui. ſequebat̉ autē olim hic in fi. talis lr̄a ꝙ corameo actum eſt coram ordinario ſimiliter irritum eſt cenſendū: niſi forſitan qui ꝯuenitur ſcienter admiſiſſet eundem remota fuit: quia reuocata ꝑ decre. pia: vt dixi. sͣ.in glo. nunquid ergo. Ioh̓. an.Om in multis. ¶ Duo ſunt dicta. Quorum primū cauſam p̄mittit. Scd̓m ſubmittit ibi: Quorū Ioh̓.an. f ¶ Multis. Exemplifica. sͣ. de reli. do. c. vlti. ⁊. jͣ.eo. ti. religionū. sͣ. de teſti. cū cauſam. ⁊. c. ſignificauerūtff. de teſt. l. j. in fi. Itē in relictis ꝓ redēptiōe captiuorūreſtringit̉ infinitas. C. de ſacroſan. ecc. vt inter diuinū.itē reſtringit̉ ſeueritas cū multitudo peccauit. de cleri.excom. mini. latores. cum ſi. Itē non onerat̉ heres in infinitum fideicōmiſſum ſoluere. ff. de leg. iij. fideicōmiſſa. §. ſi quis decem. Item non valet ꝓmiſſio ne vlla exceptio deſerti iudicij obijciatur: puta promitto ꝙ ſi percaſum fortultum impeditus fuero ꝙ cōparere non poſſim non obijciam de caſu. ff. ſi quis cau. l. ſed et ſi quis.§. queſitum. Item in ſtipulatione damni infecti nō debet quis eſſe in infinituꝫ obligatus. ff. de dam. infec. l. qͥbona. §. vlti. Itē legatum quod nō pōt ſciri ex teſtamēto: puta lego centū ei quē mihi ticius noīauerit: non valet. ff. de iu. fiſ. l. ita fidei. et merito reprobat̉ infinitas:qꝛ multitudo eſt canonibus inimica .s. de p̄ben. quia intm̄. ⁊ oneroſa nil habet honeſti. in autē. de referē. ad fi.col. ij. ⁊ de hoc habes plures concord. de eta. et quali. c.penul. g ¶ Prouide. Quia per generalitatem iſtamderogabatur iuriſdictioni ordinarie cui per hanc cōſtitutionem ꝓuidetur. h ¶ Per generalem clauſulam.preter expreſſos enim poterunt quattuor conueniri.i ¶ Quidam alij. sͣ. eo. paſtoralis. et. c. Rodulphus. etidem intelligo de qualibet conſi. clauſula: vt ſi dicaturtitius ⁊ nōnulli homines ciuitatis bonon̄. vel ſi. modo.Item ſi dicatur homines talis loci. nam aut conuenieteos vt vniueritatē: et tunc omnes habentur loco vnius aut vt ſingulos: ⁊ tunc ſolos quattuor preter expreſſos poterit conuenire: vt hic ẜm Inno. k ¶ Frequenter. Et ideo ꝓuidendum fuit. ff. de legi. nam ad ea. ⁊. jͣ.de reſti. ſpoli requens. hodie autem hec clauſula noneſt in vſu. l ¶ In litteris noſtris. Quid de litteris epſcoporum? die ẜm Hoſti. ꝙ non extenditur ad illas. adhoc. xxv. diſ. qualis. m ¶ Vel quattuor. Olim trahebantur. xl. ar. de teſti. cum cauſam. ⁊. c. ſignificauerunt.⁊ de cleri. excō. mini. latores. Si queratur que ſit ratio

Diuiſio

Queſtio

Queſtio