De ſunt ma trini. et fide catho.Ti.
riꝰ: aut ꝓ decretalibꝰ habituri. De ſūma trinitate et fiolica. Gre. x. ī generalicaꝯcilio lugdunen̄. Spūſſctūeternaliter a pr̄e ⁊ filio tāqͣꝫab vno pͥncipio ⁊ vnica ſpiratiōe ꝓcedit. h. d. Io. an. ca.¶¶ Ideli ac deuota ꝓfeſſiōe fatemur qcſpūſſcūs eternalit̓ex pr̄e ⁊ filio nō tāIqͣꝫ ex duobus principijs: ſedtāqͣꝫ ex vno principio: nō duabus ſpirationibus: ſed vnicaſpiratione ꝓcedit. ¶ Hec ꝓefeſſa eſt hactenꝰ p̄dicauit ⁊ dotcuit: hͦ firmiter tenet ⁊ p̄dicat
ꝓfitet̉ ⁊ docet ſacroſācta rogec. mater oīm fideliū et magiſtra. hͦ habet orthodoxoꝝ patrū atqꝫ doctoꝝ latinoꝝ pariin ter ⁊ grecoꝝ incōmutabilis ⁊n ꝟa ſnīa. ¶ Sꝫ qꝛ nōnulli ꝓpter irrefragabilis p̄miſſe ꝟttatis ignorātia: in errores varios ſunt ꝓlapſi. Nos hmōiꝑerroribꝰ viā p̄cludere cupientes hͦ ſacro approbāte cōcilioq dānamus ⁊ reprobamꝰ oēs qͥnegare p̄ſūpſerint eternaliterſpīſctm̄ ex pr̄e ⁊ filio ꝓcedere: ſiue etiam temerario auſuraſſerere ꝙ ſpūſſctūs ex pr̄e etfilio tāqͣꝫ ex duobꝰ pͥncipijs.
vides hodie ꝑ hūc finē: ꝙ decre. d̓ fide īſtru. paſtoralis.nō hꝫ locū in decretalibꝰ editis poſt cōpilatiōeꝫ Greg.lx. ⁊ an̄ hūc librū. ſed poſſet hr̄e locū ī decre. Bonifacijeditis poſt cōpilatōeꝫ huiꝰ ſextilibri: ⁊ in oībꝰ ꝑ eū veleiꝰ ſucceſſores edēdis. De ſūma tri. Hulꝰ. vj. li. rubriee iudicio meoꝯtinuāde nō ſūt.(Cōcor. arch̓. quietiā illas nō ꝯtinuat. Sed Ioh̓.mo. ꝯͣ qͥ cōiter illas cōtinuat qd̓nō placꝫ nec fuitilla ītētio auctoris Io.) Rō qͥaẜm hͦ ꝙ occurrebāt aliqͣ addēdamutanda: detrahenda: vel corrigēda. ſic additamutata detractavel correcta fuerūt habito reſpectu ad cōpilationē antiquā: ⁊ ip̄ius rubricaꝝ hicordine retento. ſinihil in titu. volebat addere velmutare illo omiſſo trāſibat ad ſequētes: vn̄ ẜm rei ꝟitatē decre. huius libri in cōpilatōe antiqͣ debebāt ſub ſuis titulis collocariſꝫ omiſſū fuit ex cā: vt. sͣ. in ꝓemio. ꝟ. nec ſine cā. d̓ iſtiꝰtn̄ rubrice ꝯtinuatōe ⁊ materia dic vt noͣ. Ber. sͣ. eo. ti.Ideli. ¶ Errore grecoꝝ qͥ dicebant ſpm̄ ſctm̄ꝓcedere a ſolo pr̄e: extirpato ꝑ canones. de cōe ſe. di. v. c. pe. ⁊ vl. adhuc qͥdā ī errores alios inciderūt negātes ſpm̄ ſctm̄ eternalit̓ ꝓceſſiſſe apr̄e ⁊ filio. alijs dicētibꝰ ꝙ ab vtroqꝫ ꝓcedebat: nō tāꝙͣex vno pͥnci. ſed tāqͣꝫ ex duobꝰ pͥncipijs ⁊ duabꝰ inſpirationibus. De diuerſis erroribus circa ſpiritū ſctm̄ habet̉. xxiiij. q. iij. c. pe. ꝟ. cathafrygijs. ⁊. ꝟ. boeciani. et. ꝟ.noeciani. ⁊. ꝟ. ſe. ⁊. ꝟ. macedoniani. ⁊ hos oēs ſpecificabat h̓ Frā. ꝟcel. Io. an.) Gre. x. in gnaͣli ꝯcilio Lugdunen̄. primo ponit ꝯfeſſionē ſuā quā etiā dicit ſctē romane eccl̓ie catholicoꝝ patrū grecoꝝ doctoꝝ ⁊ latinoꝝ obſeruātiā ⁊ doctrinā .ſ. ꝙ (ab hinc recipe ſūmariū caſumIo. an.) ſpūſſcūs eternaliter a pr̄e ⁊ filio: ⁊ tāqͣꝫ ab vnopͥnciplo ⁊ vnica ſpiratiōe ꝓcedit: demū reprobando dānat oēs qͥ p̄miſſa negare vel ꝯͣriū aſſerere p̄ſumpſerint.Scd̓a ibi: Sꝫ qꝛ. (ẜm Io. mo. ſunt tres ꝑtes. In pͥmanarrat ꝓceſſionē ſpirituſſctī. Scd̓a firmat illā. Tertiadānat ꝯͣriū ſentiētes Io. an.) a ¶ Fideli. e. firmiter. ⁊sͣ. de here. dubius. ⁊ eſt ſil̓e. C. de his qͥ ad eccle. ꝯfu. l. fideli. ⁊ dic fideli qͦ ad mētē: deuota qͦ ad exteriores actuſq. d. humili: ad hͦ. jͣ. de īmu. ec. decet. b ¶ Profeſſione:id eſt ꝯfeſſiōe. c ¶ Eternaliter. Nā eſt pr̄ generās: filius naſcēs: ſpūſfanctꝰ ꝓcedens pariter ab vtroqꝫ abſqꝫinitio ſꝑ parit̉ ac ſine fine. sͣ. e. firmiter. circa pͥn. de ꝯſe.di. iij. c. vl. ⁊. C. d̓ ſū. tri. ī epl̓a int̓ claras. Sꝫ opponit̉: trinitas ē vnū vniuerſoꝝ pͥncipiū: vt. sͣ. e. firmit̓. gͦ nō ē ibiet̓nitus: qꝛ eternū ꝟe ſine pͥncipio ſine ſe. So. eſt pͥncipiū pͥncipiās n̄ pͥncipiatū vt referat̉ pͥncipiū ad res creatas: nō ad ip̄aꝫ diuinitatē. d ¶ Et filio. Cōfūdit̉ h̓ error grecoꝝ dicentiū ſpm̄ ſctm̄ a ſolo pr̄e ꝓcerdere. Monebat̉ aūt aucͣte euāgelica. Io. xvj. ibi: Spūſſctūs qͥ apr̄e ꝓcedit. Itē ī ſymbolo apd̓ eos hͨ dictio ſimplicit̓ ꝯti
net̉ qͥ ex pr̄e ꝓcedit. Nos addimꝰ filloqꝫ: ad idē lex. C.de ſū. tri. l. ij. vbi d̓r ſpm̄ ſcm̄ quē ex ſūmo reꝝ parēte ſperamus ⁊cͣ. ſed ad hͦ: ſil̓ia rn̄det̉ ꝙ exp̄ſſio pr̄is nō excludit filiū. īmo pontiꝰ includit: cū ip̄oꝝ oꝑa īſeꝑabilia ſintxxviij. q. j. ſic enī. de ꝯſe. di. iij. c. vl. vn̄ cū pr̄ ⁊ filius ſintvna eſſentia ſubſtantia ſeu natura: vt in p̄. decre.firmit̉. nō p̄t abvno ſolo ꝓcederenec ſumꝰ excōicati vt dicebāt greci: addēdo ī ſymbolo filioqꝫ: qꝛ illud potiꝰ eſt declarare qͣꝫ addere. Dicunt quidā hoc deſcriptūromē in tabl̓a argētea poſt altarebtī Pauli ad mādatū Leoniſ. ⁊ .j.ſentē. diſ. xj. c. ij.Ioh̓. ) Et addeqd̓ noͣ. de ꝯſe. di.v. c. pe. ſꝫ obijcit̉ad hāc ꝯſtitutōꝫꝙ ſit ſuꝑflua: exeo ꝙ hͦ idē dictūfuerat. sͣ. e. firmiter. ibi ſpūſſāctꝰ paritei ab vtroqꝫ ⁊cͣ. Sed dic ꝙ h̓ exp̄ſſius modū ꝓceſſiōis aperit dicēs: ꝙ nō tanqͣꝫ ex duobꝰ⁊cͣ. p̄terea h̓ dānāt̉ aſſerēdo vel negādo ꝯͣriū ſentiētes.e ¶ Docuit. No. ꝙ in his q̄ ſunt de fide catholica ⁊ eiꝰarticulis neceſſario tenere debemꝰ. ⁊ ſequi qd̓ tenet ⁊ ſequit̉ romana eccl̓ia: al̓s eſſemꝰ heretici. sͣ. e. ti. c. j. ⁊. ij. ſꝫin alijs nō habemꝰ neceſſario ſeqͥ ⁊ tenere qd̓ ſequit̉: niſi ſeqͣt̉ ⁊ doceat. xj. di. nolite. vbi de hͦ. xij. di. nouit. xxxj.di. aliter. de ꝯſe. di. iiij. de trina. in vna enī fide nil officitſctē eccl̓ie ꝯſuetudo diuerſa: vt ibi. f ¶ Firmiter. sͣ. e.firmit̉. g ¶ Fideliū. De his q̄ ſūt foris nihil ad nos. xjq. iij. int̓ ꝟba. ij. q. j. multi. de diuor. gaudemꝰ. ſicꝫ ab eisexpediat bonū hr̄e teſtimoniū: vt ibi. ⁊. viij. q. j. lꝫ gͦ. sͣ.de ſa. vn̄. c. vno. §. ad exhibēdū. xj. q. iij. nō ſunt. xij. q. j.nolo. h ¶ Orthodoxoꝝ .i. catholicoꝝ. i ¶ Patrumxv. di. c. j ¶ Doctoꝝ. qͦꝝ eſt ordo p̄cipuꝰ in eccl̓ia. sͣ. dehereti. cū ex iniuncto. §. cum igit̉. ⁊ ꝑ doctores p̄dicatores ⁊ p̄latos intelligas. xliij. di. c. j. l Latinoꝝ. Vtauguſtini: hieronymi: ambroſij: ⁊ gregorij. xx. di. de libellis. xv. di. ſctā. jͣ. de reliqui. c. j. m ¶Grecoꝝ. Aliqͦꝝvt Ioh̓. Chryſoſtomi. cyrilli. athanaſij. dydimi. ⁊ cpheſini ꝯcilij patꝝ. greci enī ꝯͣriū dicūt: vt. sͣ. dixi. Uel dicẜm Guil. ꝙ ī hoc gnaͣli lugdun̄. ꝯci. greci qd̓ h̓ dicit̉ fuerūt publice ꝓfeſſi: ⁊ ſymbolū cum additione filioqꝫ: ibipublice cātauerunt de mādato īꝑatoris ⁊ eccl̓ie grecoꝝvtinā corde credāt. xxiij. di. pſalmiſta (Refert Frā. vercel. ꝙ ibi fuit ꝑſonaliter ip̄oꝝ pr̄iarcha et ſolēnes nūcijīꝑatoris Io. an.) n ¶ Uera. Al̓s poſſit ī meliꝰ cōmutari. xxxv. q. ix. apl̓ice. ⁊. c. ſeq. o ¶ Ignorātiā. Que cūctoꝝ erroꝝ eſt mr̄: vt. xxxviij. di. ignorātia. nec in his excuſat ignorātia. nā ignorans ignorabit̉: vt ea. di. qͥ ea.ad idē. xvj. q. j. ſi cupis. xxij. q. ij. in qͥbus. ⁊. c. ſequē.p ¶ Precludere. vt. lxxxiij. di. error. sͣ. de ſpō. int̓. oꝑa.q ¶Dānamꝰ. sͣ. e. dānamꝰ. ⁊ dic dānamꝰ ⁊ reprobamꝰ.i. reprobādo dānamꝰ. Io. an. r ¶ Aſſerere. sͣ. dixi negare. qͥd ſi qͥs nec negat nec aſſerit ſed tacēs ſic ſentit videt̉ nō teneri: qꝛ tacere eſt p̄ter iſta duo. xxij. q.qͥs.
are ruē hulꝰi nō cōnuant̉Additio
Addi.
Nō q̄ tenete ro. eccl̓. ſeqͥdebemus
Addi.
Addi.
Addi.
Addi.
j. ij. ne qͥa iij