ſed ad ſuperioreꝫ te oportuit appellare alas ſi vt canonicus interfuiſſet in eapotuiſti appll̓are licite adeundem. Udem.Icet ab interlocutoria per quam pacti vel p̄ſcriptionis aut alia principali negocio p̄iudicans vl̓iudiciū nullū reddēs exceptō eſt repulſa non fueritappellatus ſi tn̄ a diffinitiua que poſtmodum etiaꝫvltra decendiū ꝓmulgat̉
appellari contingat poteſtin appelletionis cauſa ip̄ꝫgrauamen per īterlocutoriā eādē illarū licite ꝑ appellatōis iudicē emēdari.Ubi vero interlocutoria ſuꝑ eo ꝓfertur ꝙ n̄ parat p̄iudiciū negocio principali vel iudicium nulluꝫreddit niſi fuerit appellatū ab ip̄a ꝑ appellatōneꝫ adiffinitiua poſtea interiectā grauamē illatū neqͣꝙͣpotit reuocari. on̄. viij.
ſolet. s. de cōceſ. preben. poſtulaſtis. ſi eſt in primo loco ⁊primo ſcribitur tūc apparet eū eſſe vt epūm vel caput. ſedqͥn ſedet et ſubicribit̉ poſt archidiaconū vel aliū qui ibid̓preſit capl̓o. tūc patet ipſum ibi eē vt canonicū. ad hoc. x.vij. di. c. vl. de ma. ⁊ obe. ſtatuimꝰ. a ¶ Superiorē. p̄pāvel ꝓximū .s. e. ti. dilecti. vl. b ¶ Canonicꝰ. sͣ. de ꝯcer. p̄bei. poſtulaſtis. jͣ. de prebē. cū in eccia. ne ſe. va. c. i. cū ſi.c ¶ Poſuiſti. ſi. xvijdi. multiſ. vbi de archiepiſcopo appellat̉ ad ſinodū cui tn̄p̄eſt arrepūſ. ad idē.ff. qn̄ ap. ſit. l. i. §.ſolent. vbi de ordīario et p̄ſide appellatur ad preſidem. etꝙ dicit potuiſti ītelligo et debuiſti niſiappellaret ad papācum gradatī ſit appellandum. s. e. dilecti. Puto tamē ꝙſi appellans hoc peuit ipſe epūs habeat cauſam delegarecum ſatis ſit ſuipectus ne velit uenireꝯtra factū ſuū lꝫ idfecerit vt aliuſ adinſtar eiꝰ qd̓ dicimus de iudice a quo fuit appellatum. quinefficitur iuriſdictionis eius ad quē fuit appellatū. de h. iij.q. vij. §. tria. ꝟ. Itē ſi ꝯtra pr̄em .sͣ. de elec. q̄reiā. in primaglo. et. C. de ap. eos. in prin. terpontā a diffinitiua. re.Icet. ꝑ appellatōneꝫ in uocari poteſt intlocutoriaprīcipali negocio piudicās alias nō. Et terminaturhec tricatio inno. et hoſ. no. ꝑ eos. s. de re. iu. ꝙ ad ꝯſultatione. et. sͣ. ꝙ me. cā. c. vl. et inno. opi. approbatur.e¶ Pacti. de perpetuo nō petendo. vel ſmilisf ¶ Preiudicans. qd̓ in pereptorijs regulariter eſt videreg ¶ Reddens. ſicut exceptō falſi. ff. de iudi. licet. s. de exc̄cū venerabilis .sͣ. de ꝓcur̄. in nr̄a. vl̓ exceptio ꝯtra Rptiꝙ ab excōicato fuerit īpetratū s. e. li. de kep. c. i. et ſi.h Nō fuerit. ſecus ſi a repulſione fuiſſet appellatū ſcd̓o.et ſuccubuiſſet appellans. qd̓ dic. vt in cle. e. t. cū a repulſion. i¶ Appellatū. et ſic videat̉ trāſiſſe in rē iudicatam..8. de elec. cū dilecti. in fi. de teſt. ſignificauerūt. cum ſi.k Vltra d̓cendiū. hͦ dicit vt maior ſt dubitatō. dicebātenim quidā ꝙ ſi nō fluxerat decendiū cū appellauit a die ītexlocutorie. tūc reuocari poterat interiocutoriā. et repeti exceptio per ipſam reprobata. quaſi intelligatur ſuperdiffinitiua et interlocutoria appellatū. Et impugnat̉ hec opi. tali mō. certū ē ꝙ aliter appellatur ab īterlocutoria ꝙͣa diffinitiua. et etiā a diffinitiua ꝯtinente plures articl̓osin vno poteſt appellari in alio non rde teſta. raynaldꝰ. cumſi. et ob hoc dicebant ſcd̓i. ꝙ exquo appellatum erat a diffinitiua. indiſtincte omnes exceptōes admiſſas et nō admiſſas ſiue fuerit interlocutū ſiue non. ſiue. x. dies fluxexīt ſiue nō. repete licebit. et videtur hoc ſatis expreſſum. ff. deap. l. i. §. i. et vl. et. l. ij. et. iij. et. ff. qn̄ ap. ſit. l. i. exquo enimadmittitur ad dicendū ſuꝑ principali quod eſt maius igi
tur.ocutoriā qd̓ minus eſt. veritas enī ſempē iuuāda. pͣ. iudex ap. ſuccedit in locū principalis ſed īterlocutoria non tranſit in rem iudicatam quo ad iudicē pricipalis cauſe. ergo nec quo ad iudicem appellationiſ. quindare poſſit licentiam exceptōnem repetendi. Inno. verotenebat oꝑi. hic approbatam. hoſ. dicebat ꝙ cū ẜm legesregl̓ariter an̄ ſnīam nō appelletur omnia grauamina illatain cauſa hn̄t releuari per appel. īterpoſitam a diffinitiua.ſed ẜm canonēs a qͣlibet interlocutoriaet quolibet grauaīepoteſt appellari. Etideo quātūcunqꝫ adiffinitiua appellet̉firma manet interlocutoria a qͦ īfra. x.dies nō fuit appellatum.¶ Appellari. jͣ. x. dies a die ſententie vl̓exquo ſciuit .s. e. cōcertationi.m ¶ Emēdari. ſicutenī cōcluſio facta inprincipali nō paratiudicium quominꝰnoua iura poſſint inap. cā ꝓduci. .s. de teſti. fraternitatis. et de fi. inſtru. interdilectos. C. de tē. ap. per hāc. ita nec interlocutoria p̄iudicium parat quo minus vetera iura repeti poſſint vt hic. alias enim qͥd ꝓdeſſet ſuꝑ diffinitiuā appellaſſen ¶ Nō parat̉. ſicut ē videre in dilatorijs vel in cōdemnatōibus expenſarū ſuꝑ eo ꝙ in exceptōe ſuccubuit vel ꝓpt̓aliam cām ſimilē. o ¶ Vel. repete ſuꝑ eo qd̓ nō.p ¶ Appellatū. ab ipſa. quid ſi lata tali interlocutoria iudex ſtatīm vult ꝓcedere in cā. petit pars ꝯtra quā lata eſtint̓ locutoria nō ꝓcedi. jͣ. x. dies vt deliberet an ab ipſa int̓locutoria appellare velit neene. queritur an ſit audienda.Et vid̓r qd̓ ſic. quia bn̄ficiū iuris ⁊cͣ. xxviij. di. de hijs. jͣ. d̓reg. iu. indultum. cū ſuiſ ocor. ad hoc optime facit. ij. q. vianteriorum. vbi d̓r ꝙ. x. dies dantur ad appellandum vt liceat infra ipſum ſpacium pleniſſime deliberare an appellādum ſit ei vel quieſcendum. ſed iſte litigando et ꝓcedendo ſuper pricipali ſic pleniſſime deliberare non poteſtSo. dico ꝙ non eſt audienda. et hoc no. guil. in ſpe. ti. deap. §. reſtat videre. in fi. et eſt eius ratio quia quo ad iudicem non tranſit in rem iudicatam ſnīa et ideo cum poſſiteam reuocare non omittat ꝓceſſum. et in hoc dicit in priuata ſua oēs rcōres bon̄. concordaſſe. et vide euidenteꝫ rōnē. ſi contrarium diceres nunqͥd eſſet litium finis. in qualibet enī interlocutoria termini aſſignatōe vel iudicis actudiceret ꝑs quieſcatis ꝑ. x. dies vt deliberē an velim appellare qd̓ eſſet abſurdū. tiam ſi. jͣ. x. dies a die ipſiꝰ interq ¶ Interiectā. intelligo e locutorie a diffinitiua fueritappellatum ꝓpter rationes quas dixi. s. in glo. hoc dicit īiudex ergo in quē ex appellationis virprincipio.r ¶ Reuocari. tute principale negotium trāſit. d̓ hijsque principale non impediunt intromittere ſe nō debet.