¶ Ppellatio quā ī ſcriptis iudici a quo appellare volebas te porrexiſſe ꝓponis non pt̄ ex eo ꝙcora eo lecta non fuerit ratōnabiliter impugnariI a iudice a Idem.quo ꝓpter grauamēqd̓ tibi ꝓpōīs illatū appellaſ ad docendū te fore grauatū et ad audiend̓ reuocatiōꝫ eiuſdeꝫ grauaminiſſi de ipſo docueriſ tibi terminus p̄figat̉. nec corā eocū ipſe per ſe id videre habeat hoc docere nec etiaꝫ

tāꝙͣ corā iudice cū ꝑ appellationem ſit ſuſpēſa ipſiuſiuriſdictō ꝯparere teneriſniſi ad hoc ſolū vt reuocatōem ip̄am audias ſi eamduxerit faciendā. al̓s ſi nōꝯparueris et ipſe in termino grauamen reuocaueritcū effcū poterit extūc libere in cā p̄cedere ac ſi appellatō int̓poſita fuiſſet¶ Coll̓onē bn̄ficij Idēquā cōiter per ep̄um et capitulū ī tuū p̄iudiciū fcāꝫeē ꝓponis nō ad ip̄m ep̄mſi in ea vt p̄latuſ īterfuerit

¶ Opellatio. hoc no. guil. in ſpe. e. ti. § qualiter auteb ¶ In ſcriptis. ſic enim eſt appellādū an̄ ſen­ ipͥntētiā. ⁊ a ſnīa ex interuallo. qd̓ dic vt. s. e. ti. c. i.¶ Iudici. no. appellandū corā iudice. de hoc per io. ij. qvibiduū. et per ber. s. e. ſuggeſtū. indiſtincte teneas cū iniudicijs vel extra a iudice appellatur corā iudice̓ appellandū s. e. cordi. s. e. vt debituſ. ibi coram eodē iudice ⁊cͣ. ⁊ hͦſi pt̄ ipſiꝰ haberi cōpia. et in publico n̄lortis vel villa ſuburbana. ij. q. vi. bi.duū. vl̓ niſi iuſtꝰ metus appellantem excuſet s. e. ti. c. vlt̓. ſivero ſunt plures iudices. dic vt in cle..e. ti. ſi a iudicibusd ¶ Proponis. ⁊ ꝓbas s. de cōceſ. preben. cum ſuꝑ queſtion. vt ergo dixi. s..e. c. i. non eſt neceſſe ꝙ ſcriptura ap.ſit autentic. ī dūmodo poſſit ꝓbari. tutū eſt tn̄ ꝙ per notariū de hoc fiat ſcriptura publica. qꝛ qͥdcontinetur in cartadifficile eſt probaree ¶ Lecta. videbat̉contra. ar. eius qd̓ d̓r. s. ti. ꝓx. c. vl. in fi. cum ſuis ꝯcordā.ſicut enim requiritur ꝙ ſnīa legatur per iudicem. nec ſufficit ꝙ in ſcriptis edatur. vt ibi. ſic etiam videtur nō ſufficere ꝙ appellatio in ſcriptis edatur niſi etiam legatur. ſednon tanta ſolēnitas requiritur in appellando. ſicut in diffiniendo. alias ſequeretur ꝙ die feriato non poſſet appellari ſicut nec diffinitiua ꝓferri. et ꝙ appellans haberet ſedere et n̄ ſtare. et hec ſunt falſa. cū ergo decre. vt debituſ.et decre. cordi. hͦ ſolū reqͥrāt vt aſſignet̉ vel exponat̉ e ī ꝓbabilis et in ſcriptis. aſſignare aūt fit ꝟbis nutu. teſtō. velcodicill̓. ff. deꝟ. ſig. aſſignare. ff. de aſſi. liber. l. i. §. aſſignare. ergo et in ſcripturis aſſignando ⁊ porrigendo iudici ſatiſfactū eſt iuri. et facit ad hoc. s. d̓ of. or. ſi canonici. ſicutenim ibi ſufficit cauſam ceſſationis ſcribere et ſcripturaꝫaſſignare ei contra quē ceſſatur. ſic et hic in appellationeſic et olim dabat maritus vxori ſue libellū repudij qd̓ ſufficiebat licet non legeret. de quo d̓r in ꝓhe. decre. ꝓbaturhoc etiā. ij. q. vi. ſi quis libellos appellatorios ingeſſerit.⁊. l. biduū. ꝟ. ſi qͥs ipſius. ibi. vt eī libellos daret. et quodhic de appellationibus d̓r et de exceptionibus intelligo.vt ſufficiat illas dari in ſcriptis. licet nō legant̉. ad hoc .s.de ꝓba. qm̄ ꝯtra. ad declaratōnē eoꝝ. q̄ no. berIa iudice. emanauit/ et moderni .s. e. cū ceſſante.et dic iudice ordinario vel delegato. et ideꝫ ſi eſſet arbiteriuris a quo poteſt appellari .s. e. li. de of. del̓. ab arbitris.¶ ¶ Grauatum. ſecus enim ſi a ſententia diffinitiua quamiudex reuocare non poteſt. functus eſt enī ꝯfficio ſuo ſeml̓iudicando ſiue bn̄ ſiue male. ff. de re iudi. iudex. s. de of. d̓lega. in lr̄is. et. c. venerabilis. intellige igitur grauamen.

inferaturh ¶ Per ſe. dꝫ enim eē de fcō ſuo certus. .s. de ℟p. ab excōmunicato. C. de reſcin. vē. quiſqͥs. veritas enim cauſe appellatōis ꝓbanda eſt corā iudice. ap. vt. s. e. romana. ⁊. c.cū appellatōibuſ. ergo nō corā iudice a quo appellatur. ſaluo eo qd̓ d̓rs. e. ti. interpoſita.y ¶ Teneris. quid ſi cōpareat. et corā iudice ipſo a quo appellauit de grauaīedoceat nunquid abap. receſſiſſe videbitur. vid̓r primo ꝙſic. per decre .s. deof. dele. gratum s.de teſti. cum veniſſꝫin quibꝰ dicitur ꝙſi appellans poſt appel. probationes inducit coraꝫ illo a qͦappellauerat. appellatiōi renūciat. Itēhec lr̄a dicit per appel. ſuſpenſa ſit iurdictio iudicis. ſi exgo aliquid facit coram ipſo vt corā iudice allegat contraria ec ſic non audit̉ad hoc .s. e. ſollicitudinem. cum ſuisconcordan. cōtra. se. īterpoſita. vbi dicitur ꝙ appellanspt̄. ꝓbare ſi vult veritatē cauſe corā iudice a quo appellatſed rn̄deri pt̄ decre. illam locū hr̄e ante appellationeꝫ. ſatꝭcredo ꝙ cū ꝑ actū iſtum ſemper intendat ad iudicis iuriſdictionē declinandā. ꝙ per hoc appellationi non renunciat. et hoc ſonat lr̄a que dicit hic nō teneris. nō dixit necpōtes. et ſic etiā ſoluitur qd̓ d̓r de allegante contrari. cūiſta n̄ ſint ꝯͣria q̄ ad vnū finē tēdūt ⁊ facit qd̓ dixi. jͣ. de reg.iu. nullus pl̓ibꝰ. Ad decre. gratū. et. cū veniſſꝫ. rn̄det̉ ꝙ ille ꝓbationes fiebāt ſuꝑ principali negocio. et ideo benerenūciabat appellationi. qꝛ contrarius ſibi. ſꝫ hic ſecꝰ. faciat ꝓ hac ꝑte ꝙ iſte ꝓuocatus ē. ad hoc. ff. de ꝯdi. furti.⁊ ideo. in prin.s. de excep. cū inter priorē. et accedant queno. iij. q. iij. offeratur. s. de re iud̓. inter monaſteriū. et vtiliꝰ vid̓r negocia tali expediri ꝯpendio. ꝙͣ per exactam ſubtilitatē longo ꝓrogari diſpendio .s. ti. ꝓx. abbate ſane. infi. pͣ. legitime tenetur cōparere ad id qd̓ ſequitur et tamēcōparendo nō renūciat appellationi.k ¶ Effectu. effectualiter enī intelligenda ſunt ꝟba. vt. sͣ.de cle. non reſi. relatū. cū ſuis cōcor. hinc enī eſt ꝙ nō ſufficit dicere ſe paratū reuocare niſi et reuocet. ad hoc. s. deeo qͥ mit. in poſ. cā rei ſex. c. i. et ad hoc. s. t. ꝓx. ad apl̓ice.ꝟ. eratqꝫ parata. Itē ſi grauamē fuit ꝟbale. reuocatō ſufficiat ꝟbalis. ſi reale. non ſufficit ꝟbalis niſi re etiā reuocetur ¶ Nō fuiſſet. qꝛ ceſſante grauamīe ceſſare dꝫ appellatō. vt. s. e. ceſſāte. no. hoſ. de exceſ. p̄la. c. i.Collatōe. hoc appellare. nō lꝫ. ij. q. vi. n̄ ſolētn ¶ Preiudiciū. alias .s. de elec. cū int. R. ff. de ap. l. i.o ¶ Prelatus. qd̓ preſumit̉ niſi aliud appareat. et ſi q̄rat̉quo cōſtabit an ſit ibi vt prelatus an vt canonicꝰ. recitari