ẜm formaꝫ iuris electis qͦde ip̄a ꝯgnoſcāt ſepe ꝯtingit ꝙ ip̄is in idē ꝯuenirenolentibus nec terciū aduocantibus cū quo ambovel alter eoꝝ ꝓcedāt addeciſionē ip̄iꝰ negocij uttenentur iudex ꝓferat excōmūicatōis ſententiā cōtra ip̄os. quā ip̄i tū ꝓpterodium tum ꝓpter fauorēpartiū diutius vilipēdūtquare cauſa ip̄a plꝰ debito ꝓrogata nō ꝓcediturad ꝯgnitōeꝫ uegocij principalis. ¶ Uolētes igit̉morbo hmoi neceſſariamadhibere medelā ſtatuimꝰ ut ip̄iſ arbit̓s ꝑ iudicēcōpetēs terminus p̄figat̉

infra quē in idē cōueniātvel terciū ꝯcorditer aduocēt cū quo ambo vel altereoꝝ eiuſdē ſuſpicōnis negociū t̓mīare ꝓcurēt. alioqͥn iudex extuc ī prīcipali negocō ꝓcedere n̄ omitOmana ¶tat̉ Idēeccīa. et infra. cū ſuffraganeoruꝫ remen̄. eccīeſuorūqꝫ officialiū qͣ gn̓aliter de cauẜad ip̄oꝝ foruꝫꝑtinētibus eoꝝ vices ſuꝑplēdo ꝯgnoſcūt vnū ⁊ idēcōſiſtoriū ſiue auditoriumſit cēſendum ab ip̄is officialibusⁱ nō ad dictos ſufraganeos ne ab eiſdemad ſeipſos interponi appellatio videatur. ſed

quod dic. ut. no. s. e. li. de of. dele. ſi contra vnū. et coramip̄o iudice qui recuſatur dādus eſt libellus recuſatorius.s. e. ſecundo requiris. C. de iudi. apertiſſimi.a Formā iuris .sͣ. e. cū ſpēali. et nō debēt eſſe laici taleſarbitri. qꝛ cū habeāt teſteſ ꝯpellere ⁊ alia facere q̄ ꝑtinētad hunc articulū talis ſpūalis iuriſdictio non caderet ineos ẜm ber. ad hoc. xcvi. di. bene quidē. de iud̓. decernimus. Itē nō debēteſſe ſuſpecti. aliaspoſſent ſicut iudices recuſari. Itemnec debēt eſſe multum remoti. s. e. ſecūdo requiris. ⁊. c.cū ſpēali. Itē debēteſſe in locis ꝯpetentibus vbi poſſit haberi copia peritorū. s. e. li. de ℟p̄.ſtatutum.b Cognoſcant. etꝓnūciēt. ff. de iud̓.de qua re. s. de cāpoſ. cū ſuꝑ. et infrapatetc¶ Proferat. quodp̄t. s. de of. dele. ſuſpicionis.d ¶ Odiū. caueanttales arbitri. iurisa pena. s. t. ꝓx. c. i.licet arbitri cōpromiſſarij illā timerenō hēant ut ibi dixie ¶ Dilipendunt.et ex eo magis ligātur. s. de ſen. excō.per tuas.nariū vel delegatūf Ip̄a .ſ. recuſatōis.g Morbo. s. e. li. de excep. pia. ꝯtra. s. de of. dele.h ¶ Per iudicē. ip̄m recuſatū ordi­ ſuſpicōis. So. iſtacorrigit illā ẜm ber. ⁊ ſic o. reuelauit ad a. id eſt hoc extremū ius ad illud qd̓ olim erat ante dec. ſuſpicōis. ſꝫ dic ꝙdec̄. iſta nō corrigit illā. illa enī decre. loqͣt̉ ī termīo ꝑtibꝰaſſignādo ad ꝓbādū id eſt ꝑti q̄ ſuſpicionē vult ꝓbarequē nō qͥ recuſatur ſed arbitri aſſignare debēt. ut ibi. iſtaloquit̉ in termino aſſignato arbitris ad cauſam finiendaquem non arbiter ſed iudex recuſatus debet ſtatuere.1 ¶ Cōpetēs. ꝙ ſi minus ꝯpetentē terminū aſſignarꝫ locꝰeſſet appellatōi .s. de dila. c. i. nō nōdum ſit ꝑ ip̄os ne¶ Alioquin .ſ. ſi elapſo t̓mi. gociū terminatū.lO mittat. vid̓r ꝙ ꝯſtō iſta ſit iniqua. ſic ꝓbo. pone ꝙiudex in veritate ſit ſuſpectus ſuſpicōe q̄ ꝓponit̉ cōtra ipſum. arbitri fauore partiū vel ꝑtis non finiūt negociū intermino. iudex ꝓcedit in principali. et ſic inutiliter ꝓponitur recuſatio. quō ergo fiet cū hic ꝯpellat̉ corā iudiceſuſpecto reus litigare. dicūt qͥdam ꝙ ꝑs petet a iudice utẜm acta corā arbitris acta negociū finiat. ad hoc. s. de teſti. pn̄tata. et ſi male ꝓnūciauerit appellet. vel dic ꝙ ſi arbitri nolūt ꝓnūciare vel male ꝓnūciāt appellādū ē ad papā. s. e. li. de of. del̓. de arbitris. ꝑtes. ſic̄ et. xi. eiꝰ deā.Omana. huius dec. xi. ſūt/ pͥmū ꝙ de officiali ep̄inō ad ep̄m ſꝫ ad archiep̄m appellat̉. ſcd̓m ꝙ d̓ ſubdi

co ep̄i. ad ep̄m. nō ad archiep̄m appellat̉ niſi aliud eſſꝫ deꝯſuetudīe. terciū ꝙ archiep̄s cāꝫ appellatōis ad in̄m int̓poſite nō dꝫ ꝯmittere vel ꝑtes citare niſi in appellatōe ꝓbabilis cā ſit exp̄ſſa. qͣrtū. ꝙ ſi neget̉ ꝑ ap. negociū deuolutū nō inhibebit archiep̄us iudicē pͥncipalis cauſe ꝓcedere. niſi prius de deuolutōe ꝯſtiterit. qͥntū ꝙ ſi d̓r ex iniuſta cauſa appellatū inhibere non p̄t. niſi prius receptaap. ut ꝓbabili incipiat cognoſcere decauſe veritate. ſextū ꝙ lꝫ dicat̉ appellatum a diffinitiuain caſu prohibitoa iure exquo ꝯgnoſcere d̓ hoc ceperitp̄t inhibere ne ſententia executōi mādetur. ſeptimuꝫ ꝙarchiep̄us in terciam ꝑſonam poſt inhibitōnem ſuam incā ꝑ ap. delata adip̄m aliqͥd innouātē iuriſdictōꝫ exercere nō p̄t. Octauūꝙ archiep̄s appellātem in alijs cauẜ aiuriſdictōe ep̄i nonpōt eximere. Nonod̓r ꝙ ab ep̄is ī cauſquibus iuriſdictōtꝑalem hn̄t de iuredꝫ ad archiep̄m appellari niſi ſpecialeius aliud inducat.Decimo ꝙ cenſurāeccīaſticā in appellitem prolatam perep̄m. archiep̄us reuocare non p̄t. niſi partibus vocatiset de cauſa legitime cognito. Undecimo et vltimo diciturꝙ exquo archiep̄us ꝓnnnciauerit male appellatū an̄ ſententiā ſtatim debet cauſam ad ſuffraganeū remittere.n ¶ Gn̄aliter. nota ꝑ hāc lr̄am ꝙ officialis eſt ordinarinon delegatus. et ſic eſt reprobata opinio gof. qui noͣ. inſūma. de of. vi. §. Item dubitaxi. ꝙ officialis ep̄i delegatus eſt nō ordinariꝰ. et ob hoc dicebat de ip̄o ad ep̄m eſſe appellandū. ⁊ hoc idē videbat̉ tenere ber. s. ne. p̄la. vi.ſu. c. ij. in. ij. glo. vbi dicit ꝙ ep̄s nō p̄t de iure ordīariumdare. ſꝫ ſolū pͥnceps vel lex. ſꝫ dici poſſꝫ ꝙ ꝑ hoc nō negatofficialē eſſe ordinariū. qꝛ dici poſſet ꝙ hꝫ a lege. vn̄ ipſbar. brix. ⁊ inno. et hoſt. et oēs no. officialē ordinariū eē.ꝙ ex hoc dcō nccͣario ꝯcluditur hic. ⁊ ꝓba hoc ut dixi. sͣ.de o f. vi. lꝫ. ad hoc. s. de of. vi. ſua. ī aut̓. de iud̓. circa pͥn.colla. vi. nō tn̄ ꝑ oīa. ut. s. de of. del̓. ſi ꝯtra vnū. §. vl.o ¶ Idē. fraganeos. etiāſi cōſuetudo eſſꝫ ꝙ appellatp¶ Suf­ poſſꝫ ad eos. ut. s. de ꝯſue. c. ij. e. li. ⁊ vide qd̓q ¶ Ad ſeip̄os. qd̓ eſſe nō p̄t. appellatio enī eſt ibi dixi.de minori ad maiorem ⁊cͣ. ſi aūt appellatur de officiali adep̄m non appellatur de minori ad maiorē imo de eodemad eundem. et ſic non poteſt dici appellatio.r ¶ De iure. q. d. de ꝯſuetudine poſſet ſecꝰ induci. ad hoī.jͣ. c. ꝓxi. et hoc tenent moderni. quod eſt falſuꝫ. ut. s. deconſue. c. ij. vbi de hoc. Iohannes andree.