exhiberi in quibus appellatōis cauſaꝫ exprimat. ⁊cur appellatio non ſit admiſſa vl̓ ſi appellatōni forſan ex ſuꝑioris reuerētiaſit delatū. poſt hoc appellatori ẜm locorū diſtātiāꝑſonaꝝ et negocij qͣlitatētꝑe ꝓſecutōnis indulto ſivoluerit appellatꝰ et petierit principales ꝑſone ꝑſe vl̓ ꝑ ꝓcuratores inſtructos cū mādato ad agēdūAcū rōnibꝰ et munim ētisad cāꝫ ſpectātibꝰ accedātad ſe. ap. ſic parati ut ſinobis viſū fuerit expedire finito appellatōis articulo vel de ꝑtiū volūtateomiſſo ꝓcedatur in negocio prīcipali qͣntū de iure
poterit et debebit hijs q̄in appellatōibꝰ a diffinitiuis ſentētijs interpoſitisantiqͥtas ſtatuit nō mutatis ¶ Qd̓ ſi appellator q̄p̄miſſa ſūt nō obẜuꝫ repitabit̉ nō appellās ⁊ ad prioris iudicis redibit examen in expenſis legi timiſꝯdemnandus. Si aūt appellatus ꝯtēpſerit hoc ſtatutū in eū tanꝙͣ in ꝯtumacē tam in expēſis ꝙͣ in caqͣntū a iure ꝑmittit̉ ꝓcedat̉. iuſtū eſt equidē ut ineū iura inſurgat qui ius ⁊iudicē et partē eludit.¶ Dem in eodemEgitima ſuſpicōniscā contra iudicē aſſignata et arbitris a ꝑtibꝰ
¶¶ Petat apoſtolos. inſtanter. et infra. xxx. dies. jͣ. e. abeo. ut in cle. qͣꝫuis. ext. ⁊ nō ītelligas d̓ apl̓is petro ⁊ paulo. ſed de litteris dimiſſorijs. ff. de li. dimiſ. l. vna. ff. d̓ ꝟ.ſig. l. dimiſſorie. ſi nō exhibeant̉ et poſtea iudex in cāb ¶ Exhiberi. qd̓ procedat niſi appellatōni renunciatum eſſet. inualidus eſt ꝓceſſus. jͣ. e. ut ſuꝑ. qd̓ eſt verū ſidebitis loco mō et tꝑe requiſitus eos exp̄ſſe denegat velinfra debitum tempus negligenter vl̓malicioſe tradere p̄termittit. jͣ. e. ab eo.ij. ℟n̄. et nota ꝙiudex tradēdo apoſtolos videtur appellationi deferxe..s. e. ti. dilectis. adfi. qd̓ verū ē qn̄ tradit admiſſorios vl̓reuerentiales. ſecꝰſi refutatorios. utſequitur. ſic nec termini datio hꝫ vimdelatōis. ut dicam.jͣ. e. ti. cum appellationibus.e ¶ Appellationis.admittēde vel non⁊ tūc ſequētia veniunt expoſitiue. velcauſam ob quā appellatum fuitd ¶ Suꝑioris. nondixit pape ⁊ ſic no.ꝓ hijs q̄. s. dixi.e ¶ Delatū. ſolet fieri in dubio cū dubitatur de veritateappellationis aliascaueat penaꝫ .s. ti.ꝓxi. c. i. f. ¶ Indulto. a iudice a quō eſt appellatū. de qͣdic ūt. sͣ. e. ti. cū ſit romana. ꝙ hoc gerat in mente niſig ¶ Petierit. qꝛ nō ſufficit hoc exprimat ore. ff. de ꝟ.ob. l. quidqͥd aſtringende. et nota ꝙ ẜm iura vetera autrecipiebatur appellatio a iudice vel a parte. aut non. necſtatuebatur terminus. In ſcd̓o caſu ſufficit mittere ꝓcuratorem ad impetrandū et ꝯtradicendū. in pͥmo dꝫ mittere ꝓcuratorē ad ꝓſequendā cām appellatōnis. ſed de pͥncipali nil dicebat ꝑ antiqͣ iura. hodie aūt ſi hoc petit appellatus tenet̉ mittere nō ſolū ad ꝓſequendā cāꝫ a pellatōis. ſed etiā pͥncipalē ut hic vides. ſi huius ꝯſtōnis penas euitare voluerit. et ſic addit ſolū iſta ꝯſtō et nō derogat. ſed ꝯtra .s. e. qua fronte. vbi hoc videt̉ eſſe in optione appellātis. So. quidā exponūt ibi ſi maluerit aduerſarius .ſ. appellatus. Alij dicunt illud correctū ꝑ iſtud. Ali.ꝙ decre. illa dat optionē appellāti ad quē appellare velitnon an̄ velit pͥncipalē cauſam ad iudicē appellatōnis deferre. vel dic ꝙ ibi datur optio an velit coram eo ad quēappellauit litigare vel delegatū impetrare. et hoc cū appellatus non cōtradixit ut hic.h ¶ Per ſe. non dat̉ optio ut ꝑſonā trahere poſſit ſꝫ cām.vnde iſtud uel qd̓ ſequitur nō refert̉ ad ptātem appellatiſed appellantis. ē priuilegijs et inſtrumentis. et om̄iMunimētis. id bus hijs per que poteſt cauſa mu-
¶ Finito. ꝑ approbationē vel ꝑ caſſationē appellatōnisquod eſt officiū iudicis ap. ij. q. vi. ad finem.l ¶ Omiſſo. quod nō poſſet archiep̄us. s. de fo. cōpe. romana. i. ℟n̄. m ¶ Antiqͥtas. reuerēda .s. d̓ trāſſa. qͣnton ¶ Statuit .ſ. ꝙ appellās in eis appellatōis cām nō teneatur exprimere ſꝫ ſufficiat dicere. appello ab iniqͣ ſentētiaet iudex debꝫ appellationi deferre. etpoteſt ſtatuere terminum appellanti.ad appellationē ꝓſe quendam. e. t. cūſit.o ¶ Premiſſa ſunt.id eſt ſi cauſam appellatōnis non expreſſit in ſcriptis ⁊apoſtoloſ nō petijt⁊ inſtructus nō venit. ut hic dicitur.ꝑ ¶ Condemnādꝰ.non dixit condemnatus. vnde dixithoſti. ꝙ iudex principalis cauſe habetcondemnationē facere. ſed dic ꝙ etiaꝫiudex appellatōnisipſam poteſt facere.jͣ. e. cum appellationibus. i. ℟n̄. in fi.Io. an.q ¶ Contēpſerit.quare hoc dicit cūin voluntate appellati reſideat ire velnō ire. hoc ītelligit̉ẜm ber. cum appellatus hoc approbauit. ſcꝫ ꝙ volebat coram ſuperiore cauſam ꝓſequi. ſi igitur poſtea non ſeruauerit hoc ſtatutumid eſt ſi non veniat inſtructus ut debet contra ip̄m tanqͣꝫꝯtra contumacē ꝓcedetur tam in expenſis qͣꝫ in cauſa. etqualiter ꝓcedatur cōtra contumace reum vel actorē lit̓.ꝯte. vel nō ꝯt̓. vel qͣſi ꝯtͣ. plene noͣ. de do. et ꝯtu. pro ut.r ¶ Procedat̉. ꝑ illū ad quē eſt appellatum .s. e. ſepe. et. c.ꝑ tuas. nec eſt mirandum ſi tales taliter puniunt̉. iuſtumeſt et cetera. s ¶ Ius. s. e. in prin.t Iudicē. qͥ appellationē recepit. et terminū aſſignauitu¶¶ Partem. que venit inſtructa coram papa.x ¶ Eludit. qd̓ reprobatur. s. de ali. mu. iu. ca. fa. c. i. depoſtu. p̄. bone. ij. §. nec nocebat. ff. de iudi. ſi p̄tor.Carbitris ad finiendā cauſam quo elapſo ſi finita nōEgitima. iudex qui recuſatur ſtatuit ꝯpetens tꝑusfuerit in principali ꝓcedit. Emanauit ad ſuppletiōeꝫ decre. s. de of. dele. ſuſpitōis. ſe non dubitatur quin haz Legitima. de ꝟitate cau beat arbiter ꝯgnoſcere. ſꝫquis ꝯgnoſcet an cauſa ſit legitima. dic ꝙ idē arbiter. utno s. e. cū ſpeciali. in tercia glo.a ¶ Iudice̓. ordinariū. vel delegatū a papa s. e. cū ſpēali. de of. del̓. ſuſpitiōis. ſi aūt eſſet delegatus ep̄i vel eiusofficialis vel eſſent plures delegati cū clauſula. ꝙ ſi nonom̄es. et vnns ex hijs recuſetur tūc non itur ad arbitros
M L