de iure ad remen̄. eſt curiā appellandū. ¶ Ab archidyaconis vero alijſqꝫinferioribꝰ p̄latis ſuffraganeis ſubiectis eiſdem ⁊eoꝝ officialibꝰ ad ſuffraganeos ip̄os debet et nōad eandē curiā omiſſiſ dictis ſuffraganeis appellari niſi aliud remeū. eccīede ꝯſuetudine ꝯpetat inhac ꝑte ¶ Cū aūt ad p̄fatam curiam ab eorundeꝫſuffraganeoꝝ vl̓ ſuoꝝ officialiū audientiā fuerit appellatū remen̄. archiep̄uſq̄ ꝓ tꝑe fuerit vel officiales ip̄ius nullateuꝰ in appellatōis cauſa interpoſite ante diffinitiuam ſentētiācitent ꝑtes nec etiamalijs illā ꝯmittāt appellatōis eiuſdē cauſa ꝓbabiliſeu legitima non expreſſaSi vero vocatis ꝑtibꝰvel nullatenus aut nō infra. x. dies poſt interlocutoriā vel diffinitiuā ſentē

tiā appellatū fuiſſe ſeu aliquid aliud ſil̓e ſicqꝫ noneſſe ꝑ appellatōꝫ ad eūdēarchiep̄m vel eius officialem deuolutū negociū ꝓponatur ijdem niſi priusip̄is ꝯſtiterit cauſam ip̄aꝫad eos taliter fuiſſe delatam ꝓhibere ne illa vl̓ nead executionē ꝓcedaturſnīe nō p̄ſumāt. ¶ Quodſi obijciat̉ ex iniuſta cauſaſeu minus legitīa an̄ ſentētiā appellationē interpoſitā extitiſſe et ex eo nō eſſe appellationē hmōi admittendā neq̄unt p̄dictiarchiep̄us vel eius officialis ꝓhibere ne ꝓcedat̉in cauſa niſi prius appellatōne recepta velut emiſſa ex cauſa ꝓbabili ꝯgnoſcere incipiāt de cauſa huiuſmodi an̄ ſit vera ¶ Siaūt poſt ſentētiā in caſibꝰa iure ꝓhibitis utpote aſentētia ſuper manifeſto⁊ notorio crimine vel de

a¶ Curiā. niſi appellare vellet ad papā ad quem omiſſomedio appellatur. ij. q. vi. ad romanam. et. c. quiſquis. ēidem in legato. de of. lega. c. i. vbi de hoc. et. ij. q. vi. c. iij.ſecus ẜm. l. ff. de ap. l. imꝑatores.b ¶ Prelatis. qui iuriſdictōnē hn̄t. quod dic ut. s. de of.or. cū ab eccīaꝝ. c ¶ Curiā remen̄. de qua. s. dixit.d ¶ Cōſuetudine. que dat iuriſdictionē. s. de fo. compe.cū cōtingat. s. e. li.e. ti. romana. de of.or. romana. ⁊ ī hoccaſu poſſumus intelligere. s. de p̄bē.referēte. de no. oꝑ.nūc. ſignificātibuſ.Idē ſi pͥuilegio. cūiſta ſunt paria. ix..q. iij. conqueſtus..s. de of. or. duo ſimul. in. §. de bet.e ¶ Qui pro tempore. quaſi di. iſtu dnon eſt ius ſpeciale et perſonale qd̓extinguatur cū perſona. īmo perpetuum eſt. s. de tranſact̉. de cetero. et inalijs archiepiſcopis etiā ſeruanduꝫeſt. s. de of. ord̓. romana. ad fi.f ¶ Diffinitiuam.qꝛ in appellatōibuſa diffinitiua nō eſtneceſſe cauſam exprimere. ut dixi. s..e. cordi. et ſic ibinon haberet locuꝫquod ſequitur.¶ Citent. et ſi citauerint impune nonparet̉. ff. de iuriſdicti. om. iudi. l. ul. ethoc intelligas vbieunqꝫ quis citaturab aliquo. et conſtat ꝙ citatus noneſt de iuriſdictōnecitantis non tenet̉ comparere niſi cauſa talis in citatorio exprimat̉. per quā appareat illū iuriſdictionē habereſi vera ſit illa cauſa. ff. qui ſatiſdare co. l. ſi vero. ff. de fer̄..l. i. in dubio melius eſt comparere. xxiij. q. i. qͥd culpat̉..ff. de iud̓. ſiquis ex aliena. et adde qd̓ no. iij. q. ij. ſi ep̄s.de accu. veniens.h ¶ Exp̄ſſa. dupliciter p̄t intelligi .ſ. ꝙ archiep̄us niſi videat in appellatōe exp̄ſſam ꝓbabilem cauſam nec citabitnec cōmittet. vel dic exp̄ſſa in citatorio vel in cōmiſſionequia in cōmiſſione vel citatione exprimet ꝓbabilem cauſam ob quam ſit appellatū. Sed contra .s. e. ti. ſi duobꝰ.vbi archiepiſcopus cauſam in citatione non expreſſit. et

citare nō debet. ut hic. ſi citauerit exp̄ſſiōe nō facta tenetut ibi. quia multa fieri ⁊cͣ. ẜm hoſt.t Interlocutoriā. ergo interlocutoria trāſit in rem iudicatā. niſi ab ip̄a. jͣ. x. dies fuerit appellatū. s. de elec. cūdilecti. in fi. qd̓ verū eſt quo ad partem. ſed non quō adiudicem. quod dic ut .s. e. ti. cum ceſſante. et. jͣ. e. c. vl.¶ Simile. ut ſi dicatur appellatōi renūciatū tacite. velexp̄ſſe. s. de of. del̓.gratum. vel dicat̉ex ꝓbabili cauſa nōappellatum. jͣ. prox.℟ū. vel dicatur nōappellatum in ſcriptis. eo caſu quodebuit in ſcriptisappellari .s. e. c. i.ante ergo qͣꝫ de hij:ꝯſtiterit priorū iudicum non impediet officium.l¶ Taliter .i. talemfuiſſe appellationeꝫque deuoluat negocium. licet forte cāſit falſa.ii ¶ Illa. ſcꝫ qn̄ appellatū eſt ante ſententiam.n ¶ Sententie. qn̄appellatū eſt a diffinitiua.o ¶ Preſumāt. primō enīdebet de iuriſdictōne conſtareet ꝯgnitio an ſit iudex exercitiū iuriſdictōnis p̄cedere..s. de ℟p̄. ſuꝑ lr̄is.ad fi. innocen̄.p ¶ Minus legitima. cum cauſa noneſt in iure exp̄ſſa. ff.de leg. nō poſſunt..s. e. paſtoralis. inprin. ⁊ hoc arbitratrabit̉ pͥmo iudex an legitima ſit cā. ⁊ ſi male arbitret̉ appellari pot̓it. ff. qͥ ſatiſda. co. l. arbitrio. et. l. ſe. ſi aūt cāmin iure exp̄ſſam negaret eſſe legitimā non audiet̉. ff. de ꝓba. ab ea parte. tibus vel iudici a quo fuit appellatū.q ¶ Prohibere. ꝑͥ­ vel forte tercō deputato forte ad executōꝫ ſnīaꝝ. quo ad ꝯmiſſionem faciendam ſufficiatr ¶ Orra. lꝫ enī­ ꝙ ꝓbabilis ſit cauſa. ut. s. §. cū autē.ꝓbari tn̄ hꝫ ꝟitas cauſe ap. niſi ſe offerens ꝓbaturū coram iudice a qͦ appellauit nō fuerit admiſſus. ut. s. e. interpoſita. et dic ut ibi. ergo fortiꝰ hoc in nō ꝓhibitis lon¶ Prohibitis. multo­ cū hēbit. ar. a mīori s. d̓ elc.t¶ Notorio. in qͦ nō admittit̉ appellatio cū in cūctis.i