Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae und 20 Extravaganten in der Redaktion des Alexander de Nevo
Entstehung
Seite
XIXr
Einzelbild herunterladen
 

De dolo et contū. XIX.

ſuſpendereª petitoriū a ſe ⁊ᵇ abaduerſarioᶜ intētatū in ſolopoſſeſſorio ꝓcedēdo Clemēs: in conci. vienei. De doīo ec concumacia. an̄ diffinitīaꝫ ſens I tētiam a iudice qͥsappellādo recedat

iudex ſue appell̓oni deferēsᵍcitato vel etiam non citatoʰ vlterius in ꝓcedēs ꝯͣ ipſum ētabſenteꝫⁱ ſnīam diffinitiuāmulgetᵏ: poterit idē appellansa dicta ſnīa infra tp̄s debituꝫˡappellareᵐ: niſi eius pͥma appellatio eēt friuola manifeſteⁱ

b Et vel. vt. ff. de. ſig. ſepe. de reſcrip. c. ij. vbi de hoc. Aduerſario. hec lr̄a ſequēs aꝓpbare vr̄ qd̓ no. io. ij.q. ij. c. i. ber. s. de or. co. c. fi. goſ. Inno. Ab. de reſtit. ſpo.ex ꝯqōe .ſ. qn̄ ſuꝑ eadē re intētat vnꝰ petitoriū alter ſuꝑilla intētat poſſeſſoriū recuꝑande pͥus audit̉. ſic vtiliꝰē ſibi agere qͣꝫ excipere qd̓ ho. placuit. dicebat ervi actōis pͥꝰaudiendū ſꝫ ſil̓ dicēs ī dec. ex ꝯqōne priꝰ excepit pꝰmodū egit vt ibiſcripſi.d Solo. qͣſi nilhēat docere de petitorio. hoc vr̄peteret reſtōꝫ bn̄ficij hēat iuſtificare poſſeſſionē vel ꝓbare titulū. de reſti. ſpo. in lr̄is. ꝯͣ defi. p̄ſ. ꝯſtitutus. vide qd̓ dixi ſuꝑ gl. ij. qd̓ no. hoſ. ī ſum.de reſt. ſpo. §. ī cāibꝰ.. qͥd. volēs ſe defendere ꝯͣ hūc tex.rn̄debit dec̄. ex ꝑte de reſti. ſpo. vbi intētās poſſeſſoriuꝫꝓbat ꝯiugiū. dec. ad decīas. e. t. li. vi. Aliud ē intentare petitorium aliud iuſtificare poſſeſſorium extit. vbinaͣ poſſeſſorij hoc requirit. ſed vide qd̓ dixi in. dec. exAte. in glo. qͣi dicat vltra medium.I āt. ſe ſūmat determinat caſum dubiū circa decr.. e. ti. li. vi. qd̓ ibi tāgit archi. qd̓Cno. de re. iu. inter monaſteriuꝫ in vl. glo.f Snīaꝫ. ſic oportet appellationem iuſtificari ſolumex ꝟtute grauaminis illati ꝓpter qd̓ appellat̉. vt.. de ap.appellanti.g deferēs. ſi detuliſſet ſnīa poſtea ip̄m lata valuiſſet. qd̓ dic̄ vt de ap. a ppell̓onibꝰ. li. vi. bene āt fecitiudex deferēdo exqͦ putabat er falſa appellatū.qͣꝫ .n. reuocabit̉ qd̓ eum fiet niſi pͥus iuſtificet̉ appell̓oqd̓ dic vt no. e. ti. non ſolum li. vi. citato. qꝛ citare tenet̉. vt in. decr. eum¶¶ Abſentem. fortificabāt dubium hic duo citatꝰ fuit fuit abſens. aꝑte videbat̉ ꝯtumacia in veniendo vt.. dicam.k Promulget. qd̓ potuit ſi lis erat ꝯteſtata liqͥbatde. s. e. ꝓut. idē ſi erat ꝯte. ſꝫ erat de cāibꝰ qͥbꝰ ꝓcedi p̄t ad ſnīaꝫ li. non ꝯteſt. ꝯͣ ꝯtumacem habent̉ vt liteꝯtę. qm̄ in ter. in gl.¶¶ Debitum .ſ. x. dieꝝ a temꝑe noticie. de ap. ꝯcertationi. li. vi.m Appellare. noͣ. Inno. poſt hoſt. de ap. dilecto. vtibi p̄ſcripſi in fi. vl. glo. guil. in ſpe. de ſen. ꝓlata. §. iuxta. qͥd ergo ſi appellatio. appellās ad ſnīaꝫ poſtea appellat a ſnīa hoc renuciet p̄me appellatōi nec ſnīaꝫratificat. geminatio .n. appellationū ſubmittit ſꝫ ſubtrahit appellātē a iudicis ptāte. xxxi. q. ij. lothariꝰ de apbone.. c. dilecte. non ob. ff. ra. ha. l. iij. §. falſus. qd̓ ſolue vt no. ber. de re iudi. c. i.nManiſeſte. vt qꝛ nulla fuit ibi exp̄ſſa vel legitimā dato eēt ꝟa. vel lꝫ legitīa māifeſte falſa velnūciatū eēt illā falſaꝫ appellatū. Et aduerte qꝛbare vr̄ hec lr̄a vera ꝯtumacia in veniēdo impedit appellātem vel appell̓onem niſi ſit māifeſta vt ſic īvera ꝯtumacia diſtinguebat̉ inter māifeſtā dubiā. appellās .n. friuole recedēs vere ꝯtumax ē. tn̄ ſi hoc ēmanifeſtum appellat ẜm hoc intelligenda vident̉ iura dicunt ꝯtumacem in non veniēdo appellare. ij.q. vi. §. ſunt quoꝝ. in pͥn. xxiiij q. iij. de illicita. E. de iudi.perādum. §. cum āt qͦꝝ ap. non re. l. i. C. e. ti. In veniēdo ideo dixi. qꝛ ꝯtumax in non parēdo appellat. ff. ap.

creditor. §. iuſſus. rōe diuerſitatꝭ dicit glo. iſte peccat in vno tm̄ illem duobꝰ qd̓ intelligo iſte venit ſed paret ille nec veīt nec paret. Guil. in ſpec. de ꝯtu. §. i. no. pͥª diſtinguit duplicē ꝯtūaciā verā p̄ſumptā. Secundo triplicē .ſ. euidentem verā p̄ſumptā aūt fictā. dicens verꝰ ꝯtūayquēcitatio apprehendit non audit̉appellās multominꝰ euidēs. euidētē vocat ꝯtūaciā illiꝰ dixit ſe vētuꝝ. an ſufficiat hoc exͣ iudicium dixiſſe nūciocitāti. vide qd̓ noͣ.de ſen. exc. venerabilibꝰ. §. ſecꝰ. li. vj.verā illiꝰ quē citatio app̄hendit. fictā vel interp̄tatiuā citati ad domū quēcitatio app̄hendit. Ia. de are. ꝯtumaciā quā dixi euidentē dicebat veriſſimā. dicebat fictū ꝯtum acē appellare veꝝ veniētē iudice ſedēte tribunali reſtitui adappellādū. ff. in inte. reſti. l. diuꝰ. veriſſimū nullo iuread appellādū admitti. ff. ex.. in poſ. ca. fulcimꝰ. §. fi.Sꝫ circa hoc ē ſciendū in ꝟo ꝯtumace qͣdruplex ē opi. in ficto qͣdruplex. aliqͦ dicūt veꝝ que dixi euiden veriſſimū alij inuētū alij inuētu tūc demū ſi ſe citatū nouit alij citatū ab hoīe. Itꝭ qͥdā dicūt fictū inuētū dixit ſe vētuꝝ ſꝫ tacuit vel venit hāc ēt recitat glo.vl. ī. l. fi. ff. de re. in īteg. Alij dicūt hūc veꝝ ſꝫ fictū īuē. fac̄ qd̓ no. ī. l. ex ꝯſenſu. §. f. ff. ap. Tertij in īuēto diſtinguūt an citatio poſtmodū ad iſtū ꝑuenerit ſitverus an tūc ſit fictꝰ. fac̄ qd̓ noͣ. ī. l. i. §. i. ff. qn̄ ap. ſitAlij dicūt fictū ius citat veꝝ citat qꝛ nunciꝰ ⁊c̄.ff. de ar. celſus. fac̄ qd̓ no. ꝯpo. archi. de ele. c. i. lib. vi. ſicvera int̓pellatio fit exp̄ſſe hoīeꝫ. ff. vſur. mora ficta tacite fit legē. vt in ꝑſona minoris. ff. de leg. ij. l. ticiaſeia. §. vſuras. C. in.. ī inte. re. ē ne. l. in mioꝝ. Deꝟo ficto plꝫ ſcd̓a opi. re ꝓbata p̄ma qͣrta lꝫ tertia inſe ſit ꝟa qꝛ vere iudici ꝯtuacit̓ reſiſtit is inuētꝰ citationis noticiā habuit venit tn̄ qꝛ id iudicialit̓ nonꝯſtat ex p̄ſumptōe iudicamꝰ hēmꝰ illū ficto vbi iudicialit̓ ꝯſtaret hr̄et̉ ꝟo. ſic poſſet intelligi. §. ſin ātde ſubmittā. Itꝭ ſciēdū circa ꝯtuacis ap. ē opi. etiāqͣdrupler. Cōis hꝫ fictꝰ appellat. C. quō qn̄ iu. ab eoff. qn̄ ap. ſit. l. i. ī fi. C. de li.. ſi is. fac̄ hec decr. Scd̓a ſingularis opi. Ia. bal. odof. quā ſeq̄bat̉ dn̄s meꝰ ī. l. ꝓperādū etiā ficte ꝯtūar appellet. hoc dicunt. §. ſināt. e. l. de iudi. loqͥt̉ de ꝑte inuēta. his fac̄. ff. iud.l pꝰ edictū in fi. ſine ſuppletōe legēdo. ſꝫ vt ibi dic̄ glo.ſi finis loq̄ret̉ de eo nec ꝟe nec ficte ꝯtu max eēt eētap. neceſſaria. qꝛ ip̄o iure ſnīa nulla eēt ſi exponas qd̓ibi dic̄. audiet̉ beneficio nullitatꝭ ſine ap. remedio.uenit rn̄ſio narrātꝭ. ꝯͣ illud de fi. inſtr. inter. §. ceteꝝ. Alijdicunt ficte ꝯtumacē appellare. poſſe veīt iudice ſedēte pro tribunali al̓s appellat. ſic intelligunt. §. ſināt. Alij dicūt nedū fictū ſꝫ etiā veꝝ appellare poſſe. dum non ſit manifeſtus quē vocaui euidentē vel veriſſimū. his fac̄ hec lr̄a. de ſen. ex. venerabilibꝰ. §. idemē. vbi vr̄ exp̄ſſum citatus non veniens ſit p̄ſumptiueꝯtumax qꝛ potuit impediri ſic venire non potuit. Cuꝫergo eo cāu beneficio abſentie teſtitueret̉ ꝯͣ ſnīaꝫ. de re iudi. bertoldus. de reſti. in integ. ex lr̄is. de hoc. ff..infec. ſi finita. §. ſi forte de re iudi. q̄ſitū. fortius beneficium ꝓbabilis abſentie illū excuſabit a ꝯtumacia vt appellare poſſit vt pn̄s. obtinere ſnīaꝫ retractari ꝓpt̓ iniqͥta ſui. ꝓpt̓ abſentiā tm̄. fateor tn̄ vbi pn̄s appell

17c 4