¶ Clemēs. v. in concil̓. vienen̄.¶ Ut lite pendente nichilinnouetur. Rubrica.Iª duobusᵇ in romanaᶜ curia ſuperbeneficioᵈ ſibi col-latoᵉ litigantibusin eadem curia moriᵍ contin-
gatʰ vtrunqꝫ collatōeꝫ hmōibeneficij ad romanum pontificemⁱ: ſi vero extra dictam curiamᵏ ad ordinariumˡ decernimus ꝑtinere: niſi forſan aliꝰab eisⁿ in dicto beneficio iusᶜhaberet: quod ſi vnum in dicta curia: alteꝝ vero extra mori cōtingat: ſi moriēs in curia
re nō poſſet vt qꝛ tertio citatꝰ. tūc nec̄aria eēt reſtō d̓ qͣ inp̄dictꝭ iuribꝰ. Et ex his ꝯcludi poſſet ⁊ ſcio ꝙ nouū videbit̉ ꝙ ſi ꝯtūax q̄ n̄ veīt appellat. iudex a qͦ appellat̉ ſi ſcitillū euidētē vel veꝝ ꝯtūacē ap. nō deſeret. ſꝫ ī cā vel executioni ꝓcedet. iudex tn̄ ad quē ap. recipiet. ⁊ pͥus hͦ p̄iudiciali cogͦſcet .ſ. anpotuerit appellare. ⁊ ſi cā cognita īuenerit illū māifeſtū ⁊ euidētē ꝯtumacē vel veꝝ ſiueīuētū ſiue nō inuētū qͥ tn̄ poſtea citatū ſe nouit nec apparet ip̄iꝰ iuſtū īpedimētū vl̓ excuſatio ⁊ ſic ꝯtēpſit.ꝓnūciabit ap. nōdeuolue̓. ⁊ ī ap. cānō ꝓcedet. Si ꝟoſibi ꝯſtabit illū lꝫ inuētū. fortiꝰ nō inuētū qͥ poſtca ſe citatū nouit iuſte īpeditū ꝓpt̓ qd̓ venire nō potuit vel ſaltēexcuſabilē vt qꝛ credidit terminū ꝓrogatu. de reſti. in integ. ex lr̄is. ⁊ fac̄ qd̓ ibi ſcripſi pꝰ vī. ⁊ tā. cū ꝓpt̓ hoc apꝑeateū nō fuiſſe ꝯtūacē qꝛ nō ꝯtēpſit. ff. de re iudi. ꝯtuacia ꝓnūciabit ap. deuoluere ⁊ de illa cogͦ ſcet. ⁊ ē ſi. qd̓ ſcripſi. s.de ap. ad hoc ſi ī vna. ⁊ s. de reſti. ſpo. ſollicite de teſti. veniens. ij. d̓ ap. nō ſolū. li. vi. ī. iij. glo. ad tex. gͦ redeūdo vr̄ ẜꝫp̄dicta ꝙ de p̄ma ap. vt p̄iudiciali pͥmo cognoſcet̉. de or.cog. tuā. cꝰ euētꝰ alteriꝰ cognitōꝫ dabit vel denegabit initiū. de ele. ſi forte. li. vi. Sꝫ ẜm hoc q̄d releuat ſcd̓a ap. cuꝫꝓnūciato ꝙ pͥmo fuerit bn̄ appellatum reuocet̉ ſnīa ꝑmodū nullitatꝭ vel attētati. de ap. nō ſolū li. vi. ⁊ ꝓnūciāto ꝙ male fuerit appellatū apꝑet illū pꝰ ea ꝯtumacē fuiſſe ⁊ ſic nil reuocabit̉. ⁊ facit qd̓ ſcripſi poſt Inno. ⁊ ho. d̓ap. interpoſita in fi. i. rn̄. Rn̄deo valet ad hoc qꝛ non cōgetur ꝓſequi pͥmam ſꝫ ꝓſequēdo ſcd̓am ſi excipiat̉ de ꝯiumacia replicabit de iuſta ap. de qua iudex ſcd̓o cognoſcꝫnon vt ꝓnunciet bene vel male appellatū vel vt reuocetattentata ſꝫ ſolum vt ꝓnunciet illum appellare potuiſſe vel non. ⁊ ſic appellationem deuoluere vel non. ⁊ ſic judex ap. tertio ſuꝑ eodem articulo interiecto quod non licuit de hoc cognoſcit ⁊ ꝓnunciat. s. de ap. ſua nobis. Itēvalet qꝛ ẜm hoc audiet̉ ꝓſequens ſcd̓am lꝫ tꝑe quo ꝓſequit̉ ſit lapſum tp̄s pͥme ꝓſequende. bene facit de ſen. ex.lꝫ li. vi. Si vero etiam tꝑe ſecunde appel latōnis lapſumerat tp̄s ꝓſecutionis pͥme. vide quod ſcripſi de ap. directe ſuꝑ glo. ij. Item valet ꝙ poſſet aliquod ꝓbabile dubium pͥmo appellantem excuſare a contumacia lꝫ appellatio ꝑ ꝓbata iuſta ꝓnunciari non poteſt. facit de elec. c.i. li. vi. Item poſſet ſecunda eē interpoſita ad alium iudicem qui magis expediret appellanti qͣꝫ p̄mus. Ex predictis ſolui videtur quod no. s. e. cō. de elect. cauſam. §. pe.in vl. glo. ꝙ artatus ꝑ decre. illam qui non venit nec miſit ſi appellata diffinitiua ſi non doceat de iuſto impedimento quod excuſet ꝯtumaciā non debeat audiri. ortiꝰenī cadit vera ꝯtumacia in citato ꝑ ius cōe qd̓ ignorarenō licuit qͣꝫ in citato ꝑ iudicema s ¶ Iduobꝰ. determinat caſum dubium circa decre. ſcd̓am de p̄ben. li. vi. q̄ reſeruat collatōi papali bn̄ ficia ī curia vacātia an locū hēat ī duobꝰ litigātibꝰ ī curia ſuꝑ bn̄ficio ſibi collato alt̓ ſi morit̉vel vterqꝫ. ⁊ diſtīguit pͥncipalit̓ duo mēbra. qꝛ aut vterqꝫmorit̉ in curia aut viqꝫ exͣcuriā aūt alter tm̄. In pͥmo diſtinguit aut vt̓qꝫ morit̉ ī curia. aut vterqꝫ exͣ. aut alteriꝰ⁊ alter exͣ ⁊ hͦ vltīo cān. aut alt̓ tm̄ poſſidebat aut neut̉. ⁊ſi alt̓. aut qͥ morit̉ ī curia aūt qͥ exͣ. In ſcd̓o etiā pͥncipalimēbro .ſ. cū morit̉ alt̓ tm̄ tūc ſubdiſtinguit. qꝛ aūt bn̄fi-
ciū ſpectabat ad mortuū aūt ad ſuꝑſtitē aūt ad neutꝝ ⁊ſi ad mortuū aūt morit̉ in curia aūt exͣ. ⁊ ſcd̓m pͥncipalemēbꝝ ꝓſeqͥt̉ ibi ſi vero alter. tertio ꝓteſtat̉. ibi ſalua tn̄b ¶ Duobꝰ. vel pluribꝰ cum ſit eadē rō. ꝯcor. qd̓ no. de teſcrip. duobus lib. vi.c¶ Romana curia. qd̓ dic vt no. sͣde p̄bē. pn̄ti li. vi.d ¶ Bn̄ficio. largeſumit̉ cōp̄hendesdignitates. d̓ p̄bē.c. ij. li. vi. ſaluo qd̓ibi no. in. ij. gl.e¶ Collato. ſecꝰ gͦſi litigaret illud ſibi debitu. ⁊ ꝯcor.qd̓ dixi sͣ ī cle. s. dereſcpͥ. auditor. ⁊ ꝑhoc puto ſolui qd̓dubie tāgebat archi. de elec. ſi electio li. vi. de electo in p̄poſitū nō ꝯfirmato qͥ morit̉ in curiaan p̄poſitura vacet ī curia allegabatꝓ ⁊ ꝯͣ q̄ noͣ. lxiij. di. qͣꝫto puto ꝙ nō etiā ſi ibidē ſuꝑ election ⁊ ꝯfimatōe litigabāt ꝑ hāc lrāꝫ. durat .n. pͥma vacatio vſqꝫ ad ꝯfirmatōꝫ. fac̄ de ele. cupiētes. ⁊. c. qͣꝫ ſit in pͥn.li. vi. q̄ ꝑ ꝯfirmatōꝫ deſinit. d̓ trāſſ. c. i. ⁊. ij. fac̄ hͦ ꝓ op. quātenuide ele. cupiētes. §. qͥd ſi ī vl. gl. q̄ īcipit ⁊ ꝑtiet. Sꝫ depͥoribꝰ bn̄ficijs ꝯfirmati ī curia ad dignitate cꝰ adeptiofac̄ illa vacare dubitat̉ an vacaſſent ī curia. ⁊ plꝫ archi. īdec. ꝯmiſſa. d̓ ele. li. vi. ꝙ nō. qꝛ nō vacāt ꝑ ꝯfirmatōꝫ. ſꝫ ꝑpoſſeſſionē pacificā. l̓ exqͦ ſtat ꝑ ꝯfirmatū qͦ minꝰ illā habeat vt ibi. ⁊ de p̄bē. lꝫ ep̄s. e. li. dicebat tn̄ ꝙ ſi ille ꝯfirmatus manet in curia ⁊ ꝑ ꝓcu poſſeſſionē app̄hendit ꝙ beneficia vacabūt ī curia. qꝛ tal̓ poſſeſſio qͦ ad pͥora bn̄ficiafingit illū mortuū. vij. q. i. §. ecce ī qͥbꝰ. ſꝫ mori n̄ p̄t niſi vbi ꝑſonal̓r ē gͦ ⁊c. Nō plꝫ hͦ dictū exqͣ ſeq̄ret̉ ꝙ bn̄ficiū ꝑꝓcu. renūciatū ī curia vacaret eo loco vbi eēt renūciatonis tꝑe qͥ ꝓcu. ꝯſtituit qd̓ ē falſuꝫ. vt ip̄e idē no. ī decr. ij.de p̄ben. Et ad. §. ecce rn̄de ꝑ noͣ. de reſcrip. ſuſceptū li. vi.īgl. p. qꝛ nō ē ꝟe mortuꝰ ſꝫ fingit̉ ⁊ illa fictio bn̄ p̄t trahiad locū vbi poſſeſſionē app̄hendit. vbi gͦ ꝓcu. mandatuhn̄s poſſeſſionē app̄hēdit ibi ⁊ hodie vacat bn̄ficiū. ſedvbi amicꝰ vel negōꝝ geſtor id feciſſꝫ ꝓcede poſſꝫ illa opi.qꝛ tūc vacāt ꝑ acceptōꝫ ⁊ ratificatōꝫ ꝑ illū ſcāꝫ ī curia ⁊nō pͥus. fac̄ de p̄bē. ſi tibi abn̄ti. li. vi. Itꝭ aduertēdū ꝙ ſepe curia ẜora bn̄ficia electi ī ep̄m ī curia ꝯſecrati ſtatī cōfert. qd̓ puto fieri nō poſſe illo nō ꝯſentiēte niſi pͥus hēatpoſſeſſionē ep̄atꝰ. nō .n. ꝑ ſolā ꝯſecratōꝫ vacāt pͥora ſꝫ ꝑꝯſecratōꝫ ⁊ trāſlatōꝫ ⁊ lapſuꝫ tꝑis qͦ debuit ꝯſecrari ꝓutetiā ſcripſi pꝰ Inno. ⁊ ꝯpo. d̓ ele. cū ī cūctꝭ. ꝟ. cū ꝟo. ſupervl. gl. ſi gͦ ꝯſecratōis tꝑe poſſeſſionē hēbat tūc ſtatim vacāt pora ⁊ ī curia vbi ꝯſecrat̉. ⁊ ꝑ hͦ vr̄ ꝙ ſi ꝯſecratꝰ ī curia poſſeſſionē nō hn̄s vadit ad ꝑtes ⁊ epatꝰ poſſeſſionēapp̄hendit ꝙ ẜ̄ora illiꝰ bn̄ficia nō vacēt ī curia niſi ſpāl̓rfuerit reſeruata. Scio tn̄ ꝙ curia hoc non recipiet.f¶ Litigātibus. in hoc ad tit.g ¶ Mori. idē puto in renunciatōe vel alia vacatōis forma etiā ſi miſceant̉ vt qꝛ vnꝰ morit̉ aliꝰ renunciat cumſit eadē rō. ⁊ fac̄ p̄alleg. §. ecce. vij. q. i.h ¶ Contingat. ſimul vel ſucceſſumi ¶ Pontificē. tolle lrāꝫ decernimus ꝑtinere.¶ ¶ Curiā. repēte mori ꝯtīgat vtꝝqꝫ coll̓oꝫ hmōi bn̄ficijl¶ Ordinarium .i. collatorē etiā ſi nō hr̄et ordinariā iuriſdictōꝫ. ſic de ꝯce. p̄ben. ſi ſoli. li. vi.m ¶ Niſi. hanc exceptionem etiā in inſerioribus membris intelligas repetitam.n ¶ Ab eis. lingantibus mortuis.o ¶ Ius. ī re vl̓ ad rē. d̓ vtroqꝫ. d̓ ꝯceſ. p̄ben. c. vl. li. vi.