¶ Indiſcretio.¶ Primo abſtinere debent p̄dicatores a falſitate. Non em̄ ſunt aſſumenda aliqua falſa proquacūqꝫ vtilitate que poſſet inde ſequi: quia ſicveritas fidei redderet̉ ſuſpecta. argumentū di.ix. ca. Si ad ſcripturas. Ideo Auguſtinus aitxxij. q. ij. ca. Primū. Ad ſalutē non debet quisperuenire opitulāte mēdacio. Et idem pertractans illud apoſtoli. j. ad Corꝭ. xv. ca. Inuenimur falſi teſtes. Perhorrendū eſt inquit aliqͥdfalſe de deo dicere: etiam ſi ad laudem eius pertinere videatur. Non enim minore ſed maiorefortaſſis ſcelere in deo laudatur falſitas: qͣꝫ vituperetur veritas. Et idem in libro de mendacioMendacium maxime pernicioſum ē quod fitin his que ad religionem chriſtianaꝫ pertinentIdeo doctores tenent ꝙ ſi quis nō ex lapſu lingue ſed ex induſtria diceret mendaciū in predicando mortaliter peccaret nec excuſaret̉ ſi hocfaceret cauſa cōuertendi animas ad deuꝫ: quiavt ait apoſtolus. Deus non eget noſtro mēdacio Tempore meo inuenti ſunt aliqui fingētes⁊ p̄dicantes miracula falſa viſiones excogitatas Prophetias determinatas ẜm ſuum ſenſūet alia huiuſmodi qui tamen euanuerunt in cogitationibus ſuis. Nōnulli vero vt ignorantibus ſapientes apparerēt falſas allegationes adſuum ꝓpoſitum induxerunt. Vnde dum qͥdaꝫamicus meus predicaret neapoli inducere voluit ad robur ⁊ cōfirmationem cuiuſdam ſui dicti ſententiā cōmentatoris qui tamen forte nec īaliquo cōmento dictum illud tāgebat: et dumfalſo allegaſſet cōmentatorem. .j. de anima. iij. d̓anima. ij. phiſicorū. iij. metaphiſice ⁊ huiuſmodi. Tandem multiplicādo verba dixit. Et hocidem cōfirmat cōmentator .j. ethicorū. iij. ethicorum. vij. ehicorū. qui tamen de ethicis nō ſeintromiſit. Ille idem fecerat ſibi quādaꝫ cathenam doctorum ⁊ falſo illos inducebat dicens.Et hoc refert Auguſtinꝰ libro. ij. d̓ ciuitate dei⁊. iij. de trinitate. ⁊ in Encheridion ⁊ huiuſmodi. Ita ꝙ apud imperitos videbat̉ homo mirabilis: ſed apud doctos ignarus ⁊ mēdacijs plenus. ¶ Secundo p̄dicatores abſtinere debentab adulatione ne ſcilicet laudet populū in quibus rep̄henſibilis eſt quod eſt peſſimum. Ueletiam de tēporalibus magnificētijs niſi forte hͦſcd̓m fiat tēperate vt melius ferant correctionēduram īmediate ſequendaꝫ. Adulari em̄ peccatoribus eſt graue peccatum. vt patet. xlvj. diſ.ca. Sunt nōnulli. Et clericus adulationi ſeruiens degradari debet. eadem di. ca. Clericꝰ. Etnihil eſt miſerius eo qͥ adulationibꝰ delectaturvt dicit̉. lxxxiij. di. c. Nihil illo paſtore. Et vtilius eſt peccantem ſeuere corrigere qͣꝫ adulādopalpare. v. q. v: ca. Non om̄is. Et vtilius eſt ⁊melius ꝓ veritate pati ſuppliciū: qͣꝫ pro adulatiōe beneficiū. xj. q. iij. ca. Nemo. Et adulatioꝓhibetur. C. Si quis aliquem teſtari ꝓhibuerit. Et eſt adulatio ſermo prolatus vt placeat.¶ Tertio debent p̄dicatores cauere a iactātiaSunt em̄ quidaꝫ qui ſemper de ſe bene dicunt⁊ alios contemnunt: de quibus Gregorius aitxlvj. di. ca. j. Habet hoc ꝓprium doctrina arrogantiū vt neſciant humiliter docere qd̓ ſciunt.¶ Quarto debēt predicatores cauere a ſcandalis prelatorum ⁊ aliorum maioruꝫ vt non dicātur irrationabiliter eorum vitia: vnde ſequiturꝙ nec illi emendantur nec populi ꝓpterea edificant̉ aut meliores fiunt. Et precipue caute agēdum cum loquunt̉ predicatores de clericis: qꝛvt ſcribitur extra de īmunitate eccleſiarum. ca.Clericis. Clericis laicos infeſtos oppido. id eſtvalde. ẜm gloſam tradit antiquitas. Idem. ij.q. vij. ca. Laicos. ⁊ ca. Laici ¶ Quinto debētꝰp̄dicatores prudentes cauere a cōtentionibꝰ cūalijs p̄dicatoribus. vnde apoſtolꝰ .j. ad Timotheum. iij. ca. ait. Noli ꝯtendere verbis: ad nilenim vtile eſt niſi ad ſubuerſionē audientium.Nec ex hoc ꝙ alius habeat maiorem cōcurſuꝫqui ſit etiā minus ſciens predicator indignationem oſtēdat. Naꝫ et chriſtus indignatus nonfuit ꝙ aliquādo Iohānes baptiſta fuerit ī maiori opinione populi qͣꝫ ip̄e. Si autem audit alium predicatorem dicere aliqua que non ſūt reprobata nec contra fidem vel bonos mores ſeddubia: qͣꝫuis ip̄e nō ſit illius opinionis ſufficitſibi dicere opinionē ſuam cuꝫ ſuis rationibuset non impugnet alium odioſe: quia hoc eſt intrare contētiones ⁊ ſcundalizare populos. Sietiam audit predicatorem alium dixiſſe contrafidem ⁊ bonos mores vº determinata per eccleſiā non credat faciliter niſi audiat a fide dignisEt tunc corrigat eum fraternaliter vt retractetQuod ſi ille noluerit facere tunc publice predicandum contra ipſum. Si autem predicator ipſe admonitus errauit debet patienter audire etſe corrige̓ dictaqꝫ ſua erronea emendare. ¶ Sexto predicatores prudētes debent abſtinere aſuperfluitate ⁊ nimia prolixitate: quia vt ꝓuerbio dicitur. Gaudent breuitate moderni. ff. qd̓metꝰ cauſa. l. j. Et. C. de appellationibꝰ. l. Ampliorem. §. In refutatorijs. Et. C. de precibusimperatori offerendis. l. Simili. vnde Gregorius in omelia ait. Alimēta que minus ſufficiunt̉auidius ſumūtur. ¶ Septimo abſtinere debētpredicatores a leuitate ne dicant verba ocioſa⁊ fabulas ad ꝓuocādum riſum. Et ſi aliquādoopus eſt facere populū attentum cū aliqua mōdeſta facēcia tēperate fiat ⁊ raro. Nō ſit etiā leꝰ