corporis eius poſt illius felicē tranſitū pleriqꝫegroti ſalutem cōſecuti ſunt adeo vt nōnullis ſaluti fuerit: ea tetigiſſe que ſacrata katherine mēbra tetigere. Poſtea vero ꝟgo ip̄a iam celo recepta vota ſupplicantiū benigne audiuit: ⁊ vt aſponſo et domino ſuo xp̄o ſaluatore exaudirēt̉curauit Multi em̄ ex diuerſis egritudinibꝰ curati ſunt: qui audita beate katherine glorioſiſſima fama eius patrociniū ſupplices petiuere. hͨille. Placuit itaqꝫ benigniſſimo deo ſponſe ſuegloriam īnumeris vt ſic dicā vſqꝫ in p̄ſentē diēmiraculis manifeſtare. ¶ Septima katherinegratia ⁊ p̄rogatiua ſingularis eſt dicta ſolēniscanonizatio. Rome ſiqͥdeꝫ in baſilica beati petri apoſtolorū pͥncipalis aſtāte populo ⁊ clerohabitoqꝫ ſermone ab ip̄o pio potifice de vita etmiraculis eius miſſarū ſolēnijs celebratis ⁊ cōſuetis cerimonijs rite peractis ad canonizationem ſancte ꝓceſſit: ſub his verbis. Ad honorēom̄ipotētis ⁊ eterni dei patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti: ad exaltationeꝫ fidei catholice ⁊ chriſtianereligionis augmētū: auctoritate domini noſtrith̓u xp̄i ⁊ beatoꝝ petri ⁊ pauli apoſtoloꝝ eiusac noſtra. Ratherinā Senēſem illuſtris ⁊ indelibilis memorie ꝟginem: cuius corpus ī eccl̓iap̄dicatorum que de minerua dicit̉ hic rome iacet in celeſti hieruſalē inter beatoruꝫ virginumchoros: quādo id ſua ꝟtus diuina ſuffragantegratia meruit: iam pridem fuiſſe receptā: ⁊ eterne glorie corona donatā de fratrū noſtrorū conſilio declaramus eamqꝫ tāqꝫ ſanctā publice priuatimqꝫ colēdaꝫ eſſe decernimus ⁊ diffinimusatqꝫ in ſanctarū cathalago ꝟ̓ginū: quas romanaͣ venerat̉ eccleſia religi ⁊ aſſcribi mādamus.Statuētes feſtum eius ſingulis annis: primamenſis madij dominica die ab vniuerſali eccleſia celebranduꝫ eſſe. Sicqꝫ deus in fanctis ſuisadmirabilis katherinaꝫ in vtraqꝫ eccleſia triūphante .ſ. ac militāte ſublimiter exaltauit. Quēdep̄cemur: vt illius meritis interuenientibꝰ: dignetur ⁊ nos aſcribere beate vite. Qui ſit benedictus in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo de ſancto bernardino p̄dicatorū noſtri temporis principe.Ilectꝰ deo et hominibus: cuius memoria in benedictione eſt. Sapientis verba ſūt iſtaoriginaliter Ecc̄i. xlv. ca. Et ī epiſtola hodierne feſtiuitatis. Vellem hoc tēpore tāte eloquētie ſplendore fulgere vt non ſolum alterum demoſthenem pͥncipem oratoruꝫ grecie: aut Cicerōnem latinū me putarēt om̄es aſtantes: ſed angelum crederent de celo miſſum vt fari poſſemeximias laudes illius ſācti bernardini qui ſuap̄dicatione nomē glorioſuꝫ ih̓u xp̄i mirabiliterexaltauit. Ip̄e quippe alter paulus ⁊ vas electionis xp̄ianam religioneꝫ ſua doctrina reformauit Ip̄e italie populos ꝑ abrupta vitiorū deuiantes ad ſemitā ꝟtutum ⁊ iuſticie reduxit. Ip̄edeniqꝫ religionē ſacram minorū numero ⁊ ſanctitate adauxit. Merito itaqꝫ in eius ſolēnitate p̄conia p̄dicationis eius enarrare debemusOb illā nanqꝫ deo ⁊ hominibus dilectus eſt ⁊memoria eius benedicta ī ſempiternū manebitDe qua in preſenti ſermone tres excellētias ꝓponimus declarandas.¶ Prima dicit̉ cōmendationis.¶ Scd̓a conditionis.¶ Tertia honorationis.Ꝙ cōmendat̉ p̄dicatio ſācti bernardni ꝓpter humilitatem: charitatem. ⁊patientiam. ¶ Capl̓m .I.Rima excellentia p̄dicatiōis ſācti bernardini d̓r cōmēdatiōis. Sua qͥppe p̄dicatio ſatiseſt cōmēdanda. Et maxime ꝓpter tria.¶ Primo ꝓpter humilitatē.¶ Scd̓o ꝓpter charitatem.¶ Tertio ꝓpter patientiā.¶ Primo cōmendat̉ p̄dicatio ſancti bernardini ꝓpter humilitatē. Non em̄ p̄dicauit preſumptuoſe aūt ſuꝑbe ſe ingerens ſed miſſus. Officium nanqꝫ p̄dicatorum officium eſt angeloruꝫ:quia ſicut angeli annūciant diuina: ita ⁊ p̄dicatores de qͥbus Dauid in psͣ ait. Annūciauerūtopera dei. Angeli autē non ex ſe veniūt: ſed vtdicit apoſtolꝰ ad Heb̓. ij. ca. In miniſteriū miſſi ſūt. Sic ⁊ p̄dicatores. Quomodo p̄dicabūtait apoſtolꝰ ad Roma. x. Niſi mittant̉. Ꝙ aūtEſaias non vocatus ſe obtulit ad p̄dicandumcū dixit. Ecce ego: mitte me. Eſa. vj. ca. Et cōtra cum Hieremias mitteret̉ a deo ſe excuſauitdicēs. A a a dn̄e deus. Ecce neſcio loqui. Hiemie j. ca. Et ſi diuerſa vox extra ꝓdijt: non tamen a diuerſo fonte dilectiōis emanauit. Duoquippe ſunt p̄cepta charitatis vt ait Gregoriꝰ.Amor ſcilicet dei ⁊ ꝓximi. Per actiuā vitaꝫ ꝓdeſſe ꝓximis cupiēs Eſaias officiū p̄dicatiōisappetijt. Per cōtemplationē ꝟo Hieremias ſedule amori cōditoris inherere deſiderās ne mitti ad p̄dicandū debeat cōtradicit. Qd̓ laudabiliter vnus appetijt: hoc laudabiliter alter expauit. Iſte ne tacite cōtemplatiōis lucrū loquendo perderet. Ille ne damna ſtudioſi operis tacendo ſentiret. Sed hoc in vtriſqꝫ ē ſubtiliter ītuendum quia ⁊ is qͥ recuſauit plene nō reſiſtit