ꝓceſſit Quo facto ad katherinā redijt aſſerensſe cōfeſſū ſua peccata ſacerdoti. Interrogatusab ea an oīa retuliſſet: cum ille affirmaret ꝙ ſic:vocato ad partē peccatū quoddam enorme abeo dimiſſū in cōfeſſione: qd̓ in apulia ſecrete cōmiſerat diſtincte narrauit. De qͦ ille admirans⁊ peccatū illud ꝯfeſſus fuit ⁊ katherinā deuotione ſingulariſſima coluit. Dū frater thomas d̓fonte pͥmus katherine cōfeſſor ⁊ frater georgipergerent ad monaſteriū ſancte agnetis de mōte poltiano: in itinere capti fuerint a qͥbuſdā latrūculis: deductiqꝫ fuerunt ad latebroſa nemoro vt ibi occiderent̉. Tūc frater thomas cū lachrymis dice̓ cepit. O filia katherina tuis orationibꝰ ſuccurre nobis in hͦ tā crudeli periculoQuibꝰ ꝟbis ꝓlatis latrūculi taliter ſūt īmutati: ꝙ nō modo vitā ſꝫ cūcta q̄ illis abſtulerāt reſtituerūt: ⁊ ita ad monaſteriū quo ibant incolumes ꝑuenerūt. Cū aūt poſtmodum Senas redijſſent cōperijt p̄dictꝰ frater thomas: ꝙ in illopūcto in qͦ inuocauerat katherinā: ip̄a ſocie dixit: pater meꝰ me vocat: ⁊ ſcio ꝙ magna neceſſitas eū vrget: ⁊ hͦ dicēs ad locū orationis acceſſit. Ex cuiꝰ ꝟtute credit̉ latrūculoꝝ illoꝝ fuiſſe mentē mutataꝫ. Predixit futuꝝ ſciſma poſtmortē gregorij vndecimi: ⁊ alia plurima p̄nunciauit: q̄ videre poteris ī legēda. ¶ Tertia gratia qͣ katherina ſublimata fuit d̓r ꝯſolabilis viſio. Suꝑnaturalibꝰ quippe viſionibꝰ a dn̄o meruit ꝯſolari: q̄ vt in pluribꝰ ſibi fiebāt: in raptu⁊ extaſi mētis: de quo ſic refert Pius. Rapiebat̉ ſepe a ſpū ⁊ in aere ſuſpēſa: diuinis ꝯtēplationibꝰ paſcebat̉: adeo extra ſe acta vt expūctaꝑcuſſaqꝫ nihil omnino ſentiret. hec ille. Obmiſſis ꝟo multis vſiionibꝰ eiꝰ: eā vnaꝫ referā: ꝓ qͣinter minores ⁊ p̄dicatores ꝯtentio videt̉ exorta. Cū katherina eēt in ciuitate piſana: ⁊ qͦdaꝫmane in eccl̓ia ſācte chriſtine cōicaſſet: ac iuxtaaltare rapta maneret in ſpū: poſtqͣꝫ diu ſic ſteterat: vidit xp̄m cruci affixū magno ſuꝑ ſe cuꝫ lumine deſcendentē: radioſqꝫ ſanguineos ex ſuisqͥnqꝫ ſacratiſſimis cicatribꝰ eminentem. Cūqꝫtūc videntibꝰ pluribꝰ vtriuſqꝫ ſexus ip̄am expectantibꝰ: ꝟgo ſe erigeret: ⁊ ſuꝑ genua ſua ſtansfacie rutilāte brachia eleuaſſet ac manꝰ: oraretqꝫ ne cicatrices in corꝑe ſuo apparerēt exteriustūc ex radijs ſanguinibꝰ in ſolaribꝰ īmutatis acicatricibꝰ crucifixi ꝓcedentibꝰ ⁊ ad manus pedes ⁊ ad cor illiꝰ ꝑuenientibꝰ valde intrinſecusdolor ſenſibilis in dictis ꝑtibus corꝑis eſt relictus. Ex qͦ cū corpus eiꝰ diu ſic ſtaret rigidum⁊ oculis clauſis tandē cecidit ac ſi fuiſſet letaliter vulneratū. Poſt modicū ad ſe reducta tanta dolore ꝯcutiebat̉: vt a cūctis putaret̉ in breui moritura. Dominica ꝟo ſequēti ibi cōmunicans a dolore extitit liberata. Ex viſione pretacta in pleriſqꝫ locis nōnulli ſanctā katherinamſuſcipientē ſtigmata a xp̄o depingi fecerunt: qͥſi ea intentiōe id egerint: vt ꝑ viſibilia inuiſibilia cognoſcāt̉: ⁊ ꝑ picturā illā viſibilē dolor eiꝰinuiſibilis lꝫ ſenſibilis deſignet̉: forte nō obſtāte errore inde ſequente: qͦ credi poſſet ſtigmataeā viſibilia ſuſcepiſſe tolerari vtiqꝫ poſſent Sꝫſi hec facta ſūt: vt ſic equiparet̉ beato franciſcocui ſoli vſqꝫ in p̄ſens ſingulari mō ſtigmata diuinitꝰ ſūt impreſſa vtiqꝫ rep̄hēſibile eſt. Nā vtdixi in ẜmone de ſacris ſtigmatibꝰ beati franciſci. Inter miracula grādia nr̄e fidei fiāciſci cōſignatio ſupremuꝫ obtinet gradū. Fuerūt qͥppeſtigmata ⁊ viſibiliter ⁊ ſenſibiliter a xp̄o ſibi īpreſſa. Tulit illa duobꝰ annis cōtinuis: ⁊ in vita ⁊ in morte etiaꝫ a viris ſanctis ⁊ grauiſſimisviſa ⁊ tacta. Sūmi pōtifices Gregoriꝰ nonus.Alexāder qͣrtus. Benedictꝰ. Nicolaus: et alijilla approbates fatent̉ ſinguli miraculo in frāciſci pedibꝰ manibus ⁊ latere fuiſſe depicta: ab eoartifice ſapiētiſſimo qͥ creauit celum et terram.Quid ꝟo de cetero ſit facturus cuiꝰ archana:niſi ip̄o reuelante ꝑſcrutari nequimꝰ ip̄e nouitUnū ſcio ⁊ qͥdem abſqꝫ vllo errore: ꝙ frāciſcusvſqꝫ ad p̄ſens electus fuit a dn̄o ieſu xp̄o vt incorpore ꝓprio vexillū crucis biēnio anteqͣꝫ ſpiritū redderet celo deferret. Non derogēt iſta dignitati beate katherine: nec alterius ſācti. Egopeccator qͥ hunc ẜmonē cōfeci ſanctā ip̄am deuotione qͣ poſſum ⁊ colo ⁊ veneror. Eramqꝫ rome Anno dn̄i. M. cccc. lxj. Anno tertio Pijpōtificis maximi. Quādo pontifex p̄fatus ſpūſancto volente ſanctā katherinā ſolenni celebritate canonizauit. Nulla tunc a referentibꝰ ⁊ vita ⁊ miracula katherine de ſtigmatibꝰ facta eſtmētio. Nulla pictura cū ſtigmatibꝰ fuit delataNulla inſuꝑ in bulla quam ſuperius frequēterallegauimꝰ de ſtigmatibꝰ mētio habita ē. Egoinſuꝑ ea die canonizationis ſermonē ad populū habui: poſt prandiū in eccleſia minerue ordinis p̄dicatoꝝ. Inſpexi legi ⁊ qͥdem ſepiꝰ om̄iaque ſcripta erāt de laudibus huius ſancte: nilaliud inuenire potui: niſi qd̓ ſuperiꝰ expreſſumeſt d̓ illo dolore quē tulit abſqꝫ ſignis in ſuo extacito raptū. Et ſi noīe ſtigmatū dolorem illuꝫintelligi volumꝰ: non tamē in illo ꝯtinent̉ ⁊ includunt̉ cōditiones miraculoſe ſtigmatū beatifrāciſci. Igit̉ cuꝫ deꝰ nō egeat noſtro mēdacio:ea ꝓferamꝰ de ſanctis q̄ ẜm rei veritatē nō inuētionem hoīuꝫ illis poſſūt accōmodari. Fuit katherina. vt pa. et ex dictis: ⁊ ex his q̄ ſequēturampliſſimis pͥuilegijs ⁊ gratijs decorata. Sedſtigmatū ſpecie non fuit vt frāciſcus inſignita:Que ſi ad nos glorioſa rediret: dura increpati
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten