¶ Primo oſtēdit ſuā humilitatē ī timore. Dūem̄ cepiſſet viſionibꝰ ⁊ imaginarijs ⁊ corꝑalibꝰa dn̄o ih̓u xp̄o viſitari: plurimuꝫ formidare cepit: dn̄oqꝫ ſe cōmēdauit: a qͦ edocta pleniſſimefuit: qͣlit̓ viſiones bonas vel malas hr̄et agnoſcere. Et dū ſemel ſuo ꝯfeſſori d̓ viſionibꝰ ſibi factis referret q̄dā ſecreta: ille heſitare cepit: atqꝫī eā reſpiciēs vidit illā trāſformatā: quātū ad faciē in effigiē xp̄i reſpiciētis ī eā Cūqꝫ ex hͦ exclamaret ac diceret. O qͥs eſt qͥ me reſpicit. Rn̄ditkatherina ille qͥ eſt. Quo dicto facies illa diſparuit: ⁊ ꝯfeſſor p̄fatꝰ illo modo de ꝟ̓ginis ſāctitate ꝯfirmatꝰ remāſit. ¶ Scd̓o oſtēdit katherinahūilitatē ī ſui deſpectiōe Hāc aūt didicit a xp̄oſibi apparēte dicēteqꝫ ſibi. Scis ne filia: q̄ tu es⁊ qͥs ego ſū? Si hͨ duo noueris beata eris. Tuem̄ es illa q̄ nō es. Ego ſū ille qͥ ſum. Si hāc noticiā habueris in aīa tua: nūqꝫ decipere te poterit inimicus. Siquidē de nihilo creatura factaē: ⁊ ſibi relicta cadit ī nihilū: ⁊ ꝑ ſe tendit in peccatū: qd̓ nihil eſt: ⁊ ex ſe nihil boni cogitare valet. Quare reſpectu dei infiniti nihil eē ꝯuincit̉Ideo ē illa q̄ nō ē: ſꝫ qm̄ deꝰ ē fons totiꝰ eſſe ⁊ independēs eē. Ideo ip̄e ſolus ē qd̓ ē. ¶ Tertiooſtēdit katherina hūilitatē ī ꝯuerſatione. Nāin publicū ꝓdijt magniſqꝫ rebus ſe ingeſſit: nōſua ſꝫ dn̄i volūtate. Poſtqͣꝫ em̄ habitū ſacrū ſuſcepit: ſilentiū ꝯtinuū ꝑ trienniū ẜuauit: ⁊ clauſurā celle tenuit: excepto cū eccl̓iaꝫ adijt vigilias vſqꝫ ad ſcd̓m ſignuꝫ matutinale ꝓtrahebat.Tūcqꝫ cū ad laudandū deū frēs p̄dicatores inchorū iā acceſſiſſe putaret ip̄a cedebat ad aliqͣliter qͥeſcendū dicēs. Ecce dn̄e germani mei ⁊ ſerui tui vſqꝫ nūc dormierūt. Modo ꝟo ſurrexerūt ad te laudandū Tu ẜua eos ⁊ ego parūperquieſcam. Poſt ꝟo diuturnā exercitationē inſpūali vita frequētāſqꝫ xp̄i viſitatiōes: iteꝝ apparens ei indixit: vt ex ꝓcederet: ꝓximorūqꝫ ſaluti ꝟbo intēderet: ac exēplo ꝓmiſitqꝫ ī cūctisꝑ illā ad aīaꝝ ſalutē gerendis ſuū ſibi ſupernūpſidiū exhibiturū. Qd̓ ita fuiſſe vt patebit ī ſequētibꝰ rei exitus declaruit. ¶ Septima ꝟtusſācte katherine d̓r ꝑſeuerātia: vt em̄ ait Hiero.ad lucianū heremitā. Cepiſſe multoꝝ ē: ad cacem ꝟo ꝑueniſſe paucoꝝ. Ratherina ꝟo nō ſolū ꝑſeuerauit. Sꝫ de ꝟtute in ꝟtutē ꝓceſſit: deqͣ tria inter cetera refert digna laude Pius pontifex maximꝰ vbi ſupra. Primū qd̓ reſpicit ſanctitatis eiꝰ initiū. Ait em̄. Uirgo katherina exciuitate ſenēſi oriūda mediocribꝰ orta parētibꝰpͥus deo ſeſe dedicauit qͣꝫ deū poſſet ꝑ etatē cognoſcere. Scd̓m eſt qd̓ inſpicit vite eiꝰ ꝓgreſſūInqͥt itaqꝫ ſic. Nullū ab ea ꝟbum nō religioſūnon ſanctū excidit Oīs ſermo eius de moribusfuit: de religione de pietate: de ꝯtēptu mundi:de amore dei ⁊ ꝓximi: de celeſti patria. Tertiūrefert̉ ad eius vite terminū. de quo ſic ꝓtulit.Anno etatis ſue tertio circiter ac trigeſimo ī vrbe Roma diē ſuū clauſit: de cuius anime ī celūaſſumptione ⁊ glorioſa receptiōe: ſtupēde ⁊ admirabiles reuelationes facte reperiunt̉.Qualit̓ deꝰ ſublimauit beatā katherinā ſeptē gratioſis ⁊ admirandis prerogatiuis. ¶ Capl̓m. III.Ertiū myſteriūꝯtemplāduꝫ de excellētia ⁊ ſāctitatebeate katherine d̓r ſublimitatꝭ Sublimauit nempe deꝰ hāc mulierē bendictā ſeptēgratijs ⁊ p̄rogatiuis admirandis.¶ Prima fuit mentalis illuſtratio.¶ Scd̓o ꝓphetica infuſio.¶ Tertia cōſolabilis viſio.¶ Quarta ſuauis cibatio.¶ Quinta miraculoſa coruſcatio.¶ Sexta felix reuelatio.¶ Septima ſolēnis canonizatio.¶ Prima gratia ſiue prerogatiua katherine qͦſublimata ē a deo d̓r mentalis illuſtratio. Illuſtrauit deꝰ illiꝰ ītellectū luce ſapiētie ⁊ doctrineita vt d̓ ip̄⁊ Pius pōtifex vbi ſupra ita referatNemo ad eam acceſſit qui nō doctior meliorqꝫabierit. Doctrina eiꝰ infuſa nō acqͥſita fuit: prius magiſtra viſa ē qͣꝫ diſcipula. Quippe q̄ ſacrarū lr̄aꝝ ꝓfeſſoribꝰ ip̄iſqꝫ magnaꝝ eccl̓iaꝝ ep̄isdifficillimas d̓ diuinitate q̄ſtiones ꝓponētibꝰprudētiſſime reſpōdit ⁊ adeo ſatiſfecit: vt tanqͣꝫagnos manſuefactos remiſerit. Quos tanqͣꝫ lupos? ac leones ferociētes acceperat. Quoꝝ nōnulli diuinā in ꝟgine ſapiētiā admirati. Diſtributis mox inter xp̄i pauperes q̄ poſſidebāt ſubſtantijs accepta dn̄i cruce vitā deinde euangelicam egerūt. ¶ Scd̓a gr̄a fuit ꝓphetica infuſioEt de hac Pius papa inqͥt. Fuit in ea ſpūs ꝓphetie ⁊ multa p̄dixit anteqͣꝫ fierent ⁊ occultiſſima reuelauit. hec ille. In legēda ꝟo ip̄ius multa ſcripta ſūt ex qͥbus aliqua enarremus. Fuitin ciuitate ſenenſi: qͥdam nobilis miles dictusdn̄s Nicolaꝰ de ſarracenis qͥ cū al̓s in multꝭ locis fuiſſet in armis: ⁊ tandē ad ſuā ciuitatē Senarū redijſſet a ſua vxore monebat̉ vt loqueretur cū katherina. Qd̓ cū ille facere ꝯtempſiſſetvxor katherine illū vt ꝓ eo oraret deuotiſſimecōmēdauit Quadā itaqꝫ nocte katherīa militiin ſomnis apparuit: eumqꝫ monuit: vt ſi ſaluaricuperet vxoris monitis aſſentiret. Qui euigilans viſionē vxori retulit: ⁊ inde ad katherināſe ꝯtulit: cuiꝰ colloquio ⁊ ſancta p̄ſentia cōpunctus ẜm ꝟginis ꝯſiliū ad ꝯfitendū ſua peccata