Cui valerianus ait. Ꝙ ſi crediturū ſe promitteret: gloriam eorū poſt mortē videret. Crediditmaximꝰ ⁊ omnis eius familia. Ac vniuerſi carnifices crediderunt. Et a ſācto vrbano qui illucocculte venit baptiſma ſuſceperunt. Igitur dūaurora finem daret cecilia pergēs ad eos exclamauit dicēs. Eyamilites chriſti abijcite operatenebrarum ⁊ induamini arma lucis. Quartoigitur miliario ab vrbe ſācti ad ſtatuā iouis ducuntur. Et dum ſacrificare nollēt pariter decollantur. Tunc maximus cum iuramēto aſſeruitſe in hora paſſionis eo:uꝫ angelos fulgentes vidiſſe: ⁊ animas eorum quaſi virgines de thalamo exeuntes quas in gremio ſuo in celū angelidetulerunt. Aimachius ꝟo audiens maximuꝫxp̄ianū effectum eſſe cuꝫ plūbatis tādiu cedi fecit quouſqꝫ ſpiritū exhalauit. Cuius corpus ſācta cecilia iuxta valerianū ⁊ tiburtiū ſepeliuit.¶ Secūdo fides xp̄i autenticata fuit martyrioꝓprio beate cecilie. Inquirēs em̄ alichius facultates Ualeriani ⁊ Tiburcij: ceciliam coraꝫſe fecit aſtare. Iuſſitqꝫ vt idolis īmolaret: autſententiā mortis acciperet. Cuꝫ autē ad hoc abapparitoribus vrgeret̉. ⁊ illi vehementer flerēteo ꝙ puella tam decora ⁊ nobilis vltro ſe mortitraderet. Dixit ad eos. Hoc boni iuuenes nō ēiuuentuteꝫ perdere: ſed mutare. Multaqꝫ eisde fide xp̄i ⁊ futura vita beata perſuaſit. Quare exclamantes illi dixerūt. Credimus chriſtūverum eſſe deum qui talē famulā poſſidet. Vocato ergo vrbano epiſcopo quadringēti ⁊ amplius baptizati ſunt. Tunc almachius ſanctaꝫceciliā ad ſe aduocās: diutius cū ip̄a de fide cōtendit. Tandem ab ip̄a rationabiliter ſuperatꝰiuſſit illam ad domū ſuā reduci. Ibiqꝫ tota nocte ⁊ die buliente balneo concremari: que quaſi in loco frigido manſit: nec modicum ſalteꝫ ſudoris ꝑſenſit. Qd̓ cum audiſſet almachiꝰ iuſſiteam in ip̄o balneo decollari: quā ſpiculator tribus ictibus in collo ꝑcuſſit: ſed tamē caput eiꝰamputare non potuit. Et quia decretū erat nequartā percuſſionē decollandus acciperet: eaꝫſemiuiuentem cruentus carnifex dereliquit: ꝑtriduū autē ſuꝑuiuēs: om̄ia que habebat pauperibus tradidit. Et om̄es quos fideꝫ ad ꝯuerterat vrbano epiſcopo cōmendauit dicēs. Triduanas inducias mihi poſtulaui: vt hos tuebeatitudiui cōmendarē: ⁊ hāc domū meā in eccleſiā cōſecrates. Sāctus aūt vrbanus corpuseius inter ep̄os ſepeliuit: ⁊ domū ſuaꝫ vt rogauerat in eccleſiā cōſecrauit. ¶ Tertio ſides cecilie fuit deſenſata martyrio beati vrbani. Hic vtlegit̉ in officio eccl̓ie: fuit natiōe romanꝰ: ex patre pōtiano: qui ſedit annos octo menſes vndecim: dies vndecim. Poſt multa ꝟo ab eo circaconuerſionē paganorū laudabiliter geſta. Almachius p̄nominatꝰ inquiri eū fecit ⁊ ī quodāantro cum tribus p̄ſbyteris: ⁊ tribus diaconibus reperit̉: et in carcerē miſſus eſt. Poſt hocplūbatis cum ſocijs ceſus eſt: ⁊ iterū in carcererecluſus: vbi tres tribunos ad ſe venientes cūcuſtode carceris anolino ſanctꝰ vrbanus baptizauit. Audito ꝙ auolinus xp̄ianus factus eētp̄fecto reſiſtit̉ ⁊ ſacrificare renuens decollatur.Sanctus vero vrbanus ⁊ ſecij capitalē ſententiam acceperūt. Sꝫ ſtatim alinachius a demone arripitur ⁊ deos ſuos blaſſemās ⁊ xp̄ianosinuitus magnificās a demone ſuffocat̉. Qd̓ eiꝰvxor mamernia vidēs cū filia ſua lucina ⁊ totafamilia a ſancto fortunato p̄ſbytero buptiſmuꝫſuſcepit: ⁊ poſt hͦ ſanctoꝝ corpora honorifice ſepeliuit. Ecce quales fructꝰ ꝓduxit fides ceciliecuiꝰ exemplo miraculis ⁊ doctrina: tāta multitudo ꝑuenit ad xp̄m. Merito igit̉ deſpōſauiteam: tribuitqꝫ coronaꝫ eterne beatitudinis Inqua glorioſa reſidebit per infinita ſecuia ſeculorum. Amen.Sermo. lxvij. de fide inuictiſſima beate lucie virginis ſiracuſane.Enit ſponſus etq̄ parate erāt intrauerūt cū eo ad nuptias. Verba ſūt redemptoris nr̄i:originaliter Mat. xxv. ca. ⁊ in euāgelio hodierno. Promittit̉ merces et̓ne vite oībꝰ qui credūt ī xp̄m filiū dei de ꝟgine natū. Un̄ ſaluatoripſe Ioh̓. iij. ca. dicebat. Exaltari oꝑtet filiumhoīs: vt oīs qͥ credit ī ip̄m nō pereat: ſꝫ habeatvitā eternā. Et. vj. ca. Hec ē volūtas pr̄is meiqͥ miſit me: vt oīs qͥ videt filiū: ⁊ credit in eū habeat vitā eternā. Et iteꝝ eodē ca. Amē amē dico vob̓: qͥ credit in me hꝫ vitā eternā. Et. xj. ca.Ego ſū reſurrectio ⁊ vita. Qui credit ī me etiaꝫſi mortuꝰ fuerit viuet. Et oīs qͥ viuit ⁊ credit īme nō moriet̉ inet̓nū. Et eodē cā. Si crediderꝭvidebis gl̓iam dei. Propterea beatiſſima ꝟgolucia fidē ih̓u xp̄i ꝓ ſue aīe ornamē o ſuſcipiēsad nuptias delicatas paradiſi ꝑuenit. Quā dere ip̄am laudibꝰ ꝓſequi cupientes. In ſolēnitate eius: ad ſuā fideꝫ vertemus ẜmonē. De quatria myſteria ꝓponimus contemplanda.¶ Primū dicit̉ infuſionis.¶ Scd̓m roborationis.¶ Tertiū ꝯſūmationis.Qualiter fides infuſa fuit anime beate lucie a deo. ⁊ quomodo meritoriūeſt credere: ⁊ ꝙ fides informis ſit donum dei. ¶ Capl̓m .I.