maior in vno qͣꝫ in alio. Et dicit Tho. ſcd̓a ſcd̓eq. v. ꝙ ſic. Quia vbicūqꝫ īuenitur paruū ⁊ magnū ibi inuenit̉ magis ⁊ minꝰ: ſꝫ in fide inuenit̉magnū ⁊ paruū. Bixit em̄ dn̄s petro Matth̓.xiiij. Modice fidei qͣre dubitaſti Et chananeedixit Matth̓. xv. O mulier magna ē fides tuaqͣre fides pōt eſſe maior in vno qͣꝫ in alio. Sciendū tn̄ ꝙ quātitas habitus ex duobꝰ attēdi pōtUno mō ex obiecto. Alio modo ẜm ꝑticipationē ſubiecti. Obiectū aūt fidei pōt dupliciterꝯſiderari. Vno mō ẜm formalem rōnem. Aliomodo ẜm ea q̄ materialiter ꝓponūt̉. Formaleobiectū fidei ē vnuꝫ ⁊ ſimplex ſcꝫ veritas pͥma.vn̄ ex hac ꝑte fides nō diuerſificat̉ in credētibꝰſꝫ eſt vna ſpecie in oībus. Sed ea q̄ materialitercredenda ꝓponunt̉: ſunt plura. Et ẜm hoc p̄tvnꝰ homo plura explicite credere qͣꝫ alius: ⁊ ſicin vno pōt eſſe maior fides ẜm maiorem fidei explicitationē. Si ꝟo ꝯſideret̉ fides ẜm ꝑticipationē ſubiecti. hoc ꝯtingit dupliciter. Naꝫ actꝰfidei ꝓcedit ex intellectu ⁊ ex voluntate: pōt ergo fides in vno dici maior qͣꝫ in alio ex ꝑte intellectus ꝓpter maiorem certitudinē ⁊ firmitateꝫAlio modo ex ꝑte voluntatis ꝓpter maioremꝓmptitudinem ſeu deuotionē: vel ꝯfidentiamMagna gͦ fuit fides beate cecilie q̄ ꝓpter xp̄momia huius ſeculi bona ꝯtempſit Et cū cuidaꝫiuueni nomīe valeriano deſponſata fuiſſet: ⁊ d̓es nuptiaꝝ inſtituta eſſet: illa ſubtus ad carneꝫcilicio erat induta: ⁊ ſuꝑ deauratis veſtibꝰ tegebatur: ⁊ cantantibꝰ organis illa in corde ſuoſoli deo decantabat dicens. Fiat dn̄e cor meu⁊ corpus meū īmaculatum vt non ꝯfundar. Ebiduanis ac triduanis ieiunijs orans cōmēdbat dn̄o qd̓ timebat. Inuitabat angelos precbus: lachrymis: interpellabat apoſtolos: ⁊ ſarcta agmina om̄ia xp̄o famulantia exorabat: vtſuis eā deprecatiōibꝰ adiunarent ſuo dn̄o pudicitiā cōmendantē. O illuminata puella. O fidelis cecilia. O femina oī laude digna: iuuenculaerat: pulchra: nobilis: ⁊ ſponſo clariſſimo tradita: ⁊ tn̄ cūcta ſeculi blādimēta ſpernebat.Qualit̓ fides btē cecilie fuit approbata eo ꝙ valerianꝰ fuit d̓ illa cōmonitꝰex viſiōe: qꝛ angelū viſibilit̓ inſpexitatqꝫ virtute deifrater eiꝰ fuit ad fideꝫconuerſus. ¶ Capl̓m. II.Ecundū myſterium ꝯtēplandū de fide beate ccciliedicit̉ approbationis Fuit nāqꝫ fideseius a deo approbata ⁊ ꝯfirmata: dū illam docere conata eſt ſuū ſponſū valerianū: habuit quidem illa tria veritatis teſtimonia.¶ Primū fuit mirabilis apparitio.¶ Scd̓m angeli a collocutio.¶ Tertiū fraternalis cōuerſio.¶ Primuꝫ teſtimoniū quod habuit valerianꝰde veritate fidei dicitur mirabilis apparitio. vtenim ſcribit̉ in legenda. Dum venit nox in quacum cecilia ſuſcipere debebat ſecreta cubilis ſilentia dixit ei cecilia. O dulciſſime atqꝫ amātiſſime iuuenis. Eſt myſteriū quod tibi ꝯfitear ſimodo tu iuratꝰ aſſeras tota te illud obſeruātiacuſtodire. Iurat valerianꝰ ſe illud nulla neceſſitate detegere: nulla ꝓdere rōne. Tunc illa ait.Angelū dei habeo amatorē qͥ nimio zelo cuſtodit corpus meuꝫ: hic ſi vel leuiter ſenſerit ꝙ tume polluto amore contingas: ſtatim feriet te etamittes florē tue gratiſſime iuuētutis. Si autēcognouerit ꝙ me ſincero amore diligas ita qͦꝫdiliget te ſicut me: ⁊ oſtēdet tibi gratiam ſuam.Tūc valerianꝰ nutu dei correptus ait. Si visvt credam tibi ip̄m angelum mihi oſtende: ⁊ ſivero ꝓbauero ꝙ angelus ſit: faciā qd̓ hortarꝭ.Si autē virū aliū diligis te ⁊ illū gladio feramCui cecilia dixit. Si in deuꝫ verū credideris ⁊baptizari te ꝑmiſeris: ip̄m videre valebis. Uade igit̉ in tertiū miliariū ab vrbe: via q̄ appia nūcupat̉: ⁊ pauperibꝰ quos illic inuenies dices.cecilia me miſit ad vos: vt oſtendatis mihi ſanctum ſenē vrbanum: qm̄ ad ip̄m habeo ſecretamādata q̄ ꝑferam. Hunc cuꝫ videris: indica eiom̄ia verba mea: ⁊ poſtqͣꝫ ab eo purificatus fueris ⁊ redieris: angelū ip̄m videbis. Tunc valerianus perrexit: ⁊ ẜm ſigna que acceperat ſāctum vrbanū epiſcopū intra ſepulcra martyrūlatitātē inuenit. Cunqꝫ ei omīa verba cecilie dixiſſet: ille manus ad celū expandens dixit. Domine ih̓u xp̄e ſeminator caſti conſilij ſuſcipe ſeminū fructus quos in cecilia ſeminaſti. Domīeih̓u xp̄e paſtor bone: Cecilia famula tua quaſiapis tibi argumentoſa deſeruit. Nam ſponſumquem quaſi leonē feroce̓ accepit ad te qͣſi agnūmanſuetiſſimū deſtinauit. Et ecce ſubito apparuit ſenex quidaꝫ niueis veſtibus indutus: tenens librū aureis litteris ſcriptū. Quē vidensvalerianus pre nimio timore quaſi mortuꝰ cecedit. Et a ſene leuatus ſic legit. Vnus deus vnafides: vnuꝫ baptiſma: vnus deus ⁊ pater oīuꝫqui eſt ſuper omnes: ⁊ ſuper om̄ia ⁊ in omnibꝰnobis. Cūqꝫ hec legiſſet dixit ei ſenior. Credisita eſſe: an adhuc dubitas? Tunc ille exclamāsdixit. Non eſt aliud quod veriꝰ poſſit credi ſubcelo. Statimqꝫ illo diſparente valerianꝰ a ſancto vrbano baptiſma ſuſcepit. ¶ Secūdū teſtimoniū quod habuit valerianus de veritate fidei: dicit̉ angelica collocutio. Rediens nanqꝫad ceciliā illam cum ange. o loquentem inuenit