emittat pecuniā dando eam alijs qͣꝫ expendendo eā circa ſeip̄m: ꝓpͥum eſt aūt ꝟtutis vt precipue tendat in id qd̓ ꝑfectius eſt. Nam ꝟtus eſtꝑfectio q̄dam. vt d̓r in. vij. phiſicoꝝ. Et ideo liberalis maxime laudat̉ ex datione. Quare iurꝭconſulti donatiōem liberalitatem vocant. ſicutptꝫ. C. de donationibus. l. ſi donatio. l. ſi auia.⁊. l. ſi patri. ff. mandati. l. idemqꝫ. §. finali. Et debet eſſe donatio ex liberalitate nō in neceſſitate:qꝛ in neceſſitatibus nemo liberal̓ exiſtit: ⁊ donari videt̉ ꝙ nullo iure cogente cōcedit̉. vt. ff.de dona. l. donari. Debet etiam qͥ donat donare de ſuo nō de alieno. Unde Cato in orationein catilinā quam Saluſtins recitat ait. Iaꝫ pridem equidem nos vera vocabula rerum amiſimus. qꝛ bona aliena largiri liberalitas: malarūrerum audacia fortitudo vocat̉. Nec ad liberalitatem ſpectat donare meretricibus ⁊ hiſtrionibus. vt. C. de dona. l. donationibus. ⁊. lxxxvjdi. c. qui venatoribus. el. pͥi. et el ẜo. ¶ Tertiūdubiū fuit vtrum liberalitas ſit ꝑs iuſticie. ⁊ ꝙſic videt̉ ex v̓bis Ambro. qui in pͥmo d̓ officijsait. Iuſticia ad ſocietatem generis humani refertur. Societatis em̄ ratio diuidit̉ in ꝑtes duas. iuſticiam ⁊ beneficentiā: quam qͥdam benignitatem aut liberalitatem vocant. Et ſi obijceretur: qꝛ iuſticia reſpicit debitū: liberalitas aūtnon. Reſpondet Tho. ꝙ liberalitas ⁊ ſi non attendat debitū legale: qd̓ attendit iuſticia: attendit tamen quoddā debitum morale: qd̓ attenditur ex qͣdam ip̄ius decentia nō ex hoc ꝙ ſit alteri obligatus: vn̄ minimū habet de ratōe debiti. Nam dator non obſtantibꝰ omnibus qͣdamvrbanitate donare debet quaſi ex debito. vndein. c. j. de dona. dicit textus. hanc ſibi quodammodo nobilitas legē impoſuit: vt debere ſe qd̓ſponte tribuit exiſtimet. Ad hec inſtaret aliqͥs:Cōuenienter dare ꝑtinet ad beneficentiam ⁊ miſericordiā que ꝑtinent ad charitateꝫ. gͦ liberalitas magis eſt ꝑs charitatis qͣꝫ iuſticie: Ad hocdicit Tho. ꝙ datio beneficij ꝓcedit ex eo ꝙ hōeſt aliqualiter affectus circa pecunias dum easnon ꝯcupiſcit neqꝫ amat: ſꝫ delectabiliter expoītvnde nō ſolum amicis ſꝫ etiaꝫ ignotis dat quādo oportet. licꝫ gͦ liberalitas a iuſticia differat:ꝑ hoc qꝛ iuſticia alteri quod eſt eiꝰ: liberalitasautem exhibet quod ſuū eſt: habet tamē quandam cum iuſticia ꝯuenientiam: qꝛ pͥncipaliter ēad alterum ſicut et iuſticia licet ẜm aliā rationēEx p̄dictis dicere poſſumus ꝙ qui liberalis eſtvoluntariā pauꝑtatem nō horret. ex qͣ vere diuitie ⁊ animi libertas ſequunt̉. Vnde Ualeriꝰli. iiij. ait. Locupletem fabricium faciebat nonmulta poſſidere: ſꝫ pauca deſiderare. Liberalitas etiam ad charitatem ad miſcd̓iam ad beneficentiam ⁊ ad magnifica queqꝫ inclinat atqꝫ difponit. Sicut clarius in ſequenti myſterio apparebit: in quo liberalitas beati Gregorij pleniusexplicabit̉.¶ Qualiter beatus Gregorius ꝓpterliberalitateꝫ expoſuit pecunias ad cōſtruēda monaſteria. et ſubuenit pauperibꝰ et egenis atqꝫ ꝑegrinos et pauperes benigne cibauit.¶ Capitulū. II.Ecundū myſterium cōtemplandum de liberalitatebeati Gregorij dicit̉ determinatōisIn quo videre debemus in quo determīate cōſiſtit liberalitas beati Gregorij. Et qͣꝫuis poſſꝫoſtendi ꝙ multa ſint q̄ liberalitatem beati Gregorij illuſtrant: illa tn̄ p̄cipue ſunt tria.¶ Primū eſt magnifica diſpenſatio.¶ Secundū pia largitio.¶ Tertiū benigna cibatio.¶ Primū qd̓ illuſtrat liberalitatē btī Grego ſrij d̓r magnifica diſpenſatio. Ab ip̄a quippe liberalitate ꝓuenit magnificentia: q̄ eſt ſpecialisvirtus. vt docet Ariſto. Et Tho. ẜa. ẜe. q. cxxxiiij. Et vt Cicero ait in ſua rhetorica. Eſt magnificentia magnarū rerum ⁊ excelſarū cum animi ampla qͣdam ⁊ ſplendida ꝓpoſitiōe cogitatio atqꝫ adminiſtratio. Cogitatio aūt refert̉ adinteriorem intentionē. Adminiſtratio ꝟo ad exteriorem executōeꝫ. Propterea inqͥt Ariſto. iniiij. ethicoꝝ. ꝙ non omīs liberal̓ eſt magnificꝰ.ſcꝫ qͣꝫtum ad actū: qꝛ deſinit ſibi ea qͥbus vti neceſſe eſt ad actū magnificū: tn̄ omnis liberal̓ habet habitū magnificentie vel actū vel in propinqua diſpoſitiōe. Et vt ait Tho. Marie magnificentie pn̄t dici ⁊ ip̄i ſumptus qͥbus vtitur magnificus ad opus magnū. Et ip̄a pecunia quavtit̉ ad ſumptus magnos faciendos ⁊ amor pecunie quem moderat̉ magnificus: ne ſumptusmagni impediant̉. Hec magnificentia in beatoGregorio effulſit. Qui ſtirpe ſenatoria genitusex pr̄e Cordiano ⁊ mr̄e Siluia cuꝫ ſummū philoſophie apiceꝫ in ip̄a ſui adoleſcentia attigiſſꝫ:ac rerum ⁊ diuitiarū copia plurimū abūdaret:cogitauit omnia deſerere ⁊ in religionē ſe tranſferre: ⁊ patre orbatus ſex mōaſteria in Siciliaconſtruxit: ⁊ ſeptimū intra menia vrbis in honorem ſancti Andree in ꝓpͥa domo fabricauit: īquo relictis ſericis auro gemmiſqꝫ radiantibusuili monaſtico habitu tegebat̉: vbi ad tantaꝫ ꝑfectionem in breui deuenit vt in ip̄o ſue ꝯuerſionis initio poſſet iam in ꝑfectorum numero computari. ¶ Secundū quod illuſtrat liberalitatē