Eatꝰ vir qui ſuffert tēptationē: qm̄ cum ꝓbatus fuerit accipiet coronā vite: quaꝫ repromiſit deus diligētibus ſe. Scribunt̉ hec verbaoriginalit̓ Iacobi .j. c. In toto terrarū orbe clarus habet̉ antonius: qui ſuffragia eius poſcentibꝰ: liberaliſſime ꝯdeſcēdere ꝯſueuit Eſt quippe magni meriti apud deū: id̓o ſe inuocantes apericulis grauiſſimis ꝑſepe liberat. Moti exhͦ fideles diē feſtiuitatis eiꝰ vbi ſolēniter aguntAliqͥ ꝯuiuia pauperibus p̄parantes. Nōnullidiuina ꝑ miniſtros eccleſie celebrari facientes.Quidam vero pia vota exſoluētes ieiuniorū ⁊viſitationū temploꝝ dei: que vocabulo ſanctiantonij ſūt ꝯſecrata. Idcirco in pn̄ti ẜmone deip̄o patre beatiſſimo dicturi erimꝰ. Cuius laudes potiſſimū extollunt̉: qꝛ demones ꝯfudit atqꝫ deiecit: paſſus em̄ eoꝝ importunas inſidiasnō ſuccubuit: imo ſuꝑbiam illoꝝ cōtriuit atgdeuicit. Ideo ꝯuenientiſſime d̓ illo dicunt̉ veba in themate poſita. In qͥbꝰ de tēptatione illius tria myſteria ꝓponimꝰ ꝯtemplanda.¶ Primū d̓r verificationis.¶ Scd̓m modificationis.¶ Tertium coronationis.Ꝙ diabolꝰ tēptauit Antoniuꝫ qͥ ſemꝑtemptat ad maluꝫ. ⁊ de qͥbuſdam dubijs tēptationis. ¶ Capl̓m .I.Rimuꝫ myſterium cōtemplandū de tēptatiōe beatiantonij d̓r verificationis. vere qͥppea diabolis tēptatꝰ fuit q̄rentibꝰ eum a via rectadeuiare. Sꝫ ꝓ ampliore huiꝰ partis intelligentia qͣttuor dubia erunt abſoluenda.¶ Primū vtꝝ ꝓpriū diaboli ſit tēptare.¶ Secūdū vtruꝫ deus ꝑmittere debeat homines a diabolo temptari.¶ Tertium vtruꝫ diabolꝰ ſemel ſuꝑatus audeat amplius temptare.¶ Quartū vtꝝ tēptatōis īpulſio ſitd̓ſiderāda¶ Ad primū dubiū rn̄dent aliqͦ. ꝙ nō ſit ꝓprium officiuꝫ diaboli tēptare. Nam tēptat deusUn̄ Gen̄. xxij. c. d̓r. tēptauit deus abraam. EtSapīe. iij. c. ſcribit̉ de iuſtis: deꝰ tēptauit illos⁊ inuenit illos dignos ſe. Et Deutꝭ. xiij. c. Tēptat vos dn̄s deus vr̄ vt palā fiat vtꝝ diligatꝭeum aūt nō. Et in psͣ. Proba me domīe ⁊ tempta me. Inſuꝑ tēptat caro. vnde Iaco. j. c. ſuecanonice. ait. vnuſquiſqꝫ temptat̉ a ꝯcupiſcētia ſua. Temptat adhuc hō. ſicut de xp̄o legit̉Ioh̓. vj. c. Cū interrogauit philippum vn̄ panes emerent̉ tēptans eū. Ip̄e nanqꝫ ſciebat qͥdeſſet facturꝰ. Igit̉ nō ꝯuenit diabolo ſoli tēptare. Sed ex ꝑte altera videt̉ ꝓbari poſſe. ꝙ diaboli officiū ſit tēptare. Nā glo. ſuꝑ illo ꝟbo adTheſſolonicēſes. ca. iij. pͥme ep e. ne forte tēptauerit vos is qͥ tēptat ait. id ē. diabolꝰ cuiꝰ officium eſt temptare. Et Matth̓. iiij. c. vocat̉ diabolꝰ tēptator. Reſpōdēdū gͦ ē ẜm doctrinā dn̄iBonauē. in. ij. diſ. xxj. Et ſancti Tho. pͥma ꝑteq. cxiiij. ꝙ hoc vocabulū temptare multas habet acceptiones. Sicut dicunt illi qui ſignificationes vocabuloꝝ ſtudioſerimati ſunt. Si tamen velimus eius pͥncipalem ⁊ p̄cipuam ſignificationē acciꝑe: tēptare ꝓbare eſt. Un̄ tēptatio dici pōt qͥdā tactꝰ quo illd̓ quo tāgit̉ ꝓbat̉.Sicut cecꝰ d̓r tēptare qn̄ ſuo tactu vult aliquācertitudinē habere de aliqua re quā tangit. perhunc modū in ſpūalibꝰ tēptatio qͥdam tactꝰ d̓rad ꝓbādū ordinatꝰ. Hoc aūt pōt eſſe multipliciter. Aut qꝛ ille qͥ tēptat intēdit ꝓbare ⁊ approbare: ſiue approbatū oſtēdere. ⁊ hoc mō tēptatdeꝰ qͥ lꝫ ſciat bonitatē amicoꝝ ſuoꝝ vult nihilominus illā ꝑ tēptationem ſuam alijs īnoteſcereAut ille qͥ pulſat intendit probare ⁊ reprobareſiue reprobatū facere. ⁊ ſic tēptat diabolꝰ qͥ ſemper tēptat ī pctm̄ p̄cipitādo. Aut qꝛ ille qͥ temptat intēdit ꝓbare ⁊ exꝑimētū ſumere. ⁊ ſic tēptat hō ꝙ fieri p̄t bn̄ dū de hoīe tm̄ q̄rit experimentū. Pōt etiā fieri male: dū exꝑimentū q̄rit̉inſidioſe. Sicut faciebāt phariſei tēptātes xp̄ꝫdum interrogabant. Si licet cenſum dari ceſariQuibus reſpōdit: quid me tēptatis hipocriteMatth̓. xxij. ca. Sed peſſime facit homo dumtemptat deuꝫ. Et vt dicit glo. ſuper illo verboDeutꝭ. vj. c. Nō temptabis dn̄m deum tuū. deum temptat qui habens qd̓ faciat ſine rōne cōmittit ſe periculo: experiens vtrū poſſit a deo liberari. Nā lꝫ in deo pͥncipaliter oīs ſpes mortaliū ſit erigenda. Tn̄ debet hō facere qd̓ in ſe eſtad q̄cunqꝫ pericula euitāda. Noluit em̄ xp̄s depinaculo ſe eijcere qꝛ periculū erat ẜm naturaꝫEt miraculū facere tūc non erat expediēs. Sicpaulus de muro ꝑ ſportam: vt euaderet dimiſti ſe iuſſit: nec expectauit ꝙ deus mitteret anglum ſuū. Qd̓ aūt beata agatha medicinas carnales ꝯtēnebat: ⁊ alij ſācti multa ſimilia fecerītnō erat ex tēptatione dei: ſed ex familiari inſtinctu ſpūſſancti: vt inqͥt Tho. ẜa ẜe. q. xcvij. Etq̄ a iure cōi exorbitāt in ꝯn̄tiam non ſūt trahenda. vt d̓r de regu. iuris. in. vj. Non eſt ita temptandus deus neqꝫ quantū ad ſuam potētiaꝫ.Sicut faciunt illi qͥ in periculis poſiti: cum viahumana liberari poſſunt nolunt: expectātes liberationē a deo. Sic̄ fecit iudas machabeꝰ quicū reperiret ſe cuꝫ paucis: ⁊ videret exercitumbachidis numeroſū cū poſſꝫ declinare certamē