Eatificauit illūin gl̓ia ⁊ circūcinxit illū zona glorie.Scribūt̉ hͨ ꝟ̓ba Ecc̄i. xlv. c. Neſcioqͣ copia ⁊ facultate dicēdi laudes hierony. glorioſi perorari poſſint qͥ tū doctrine vbertate: tūeximie ſāctitatis merito admirabilē ac venerādū ſe cūctis mortalibus p̄bet̉. Is nanqꝫ ē quēeccleſia ſancta dei p̄clariſſimū ꝟitatis doctorēfatet̉: eiuſqꝫ ſcripta roborat cōfirmat atqꝫ comprobat ⁊ acceptat: ſicut ptꝫ. xv. di. decretoruꝫca. ſācta romana eccl̓ia. Is eſt qͥ in toto orbe acūctis fidelibꝰ ſūma ⁊ ſingulariſſima deuotiōecolit̉: cuiꝰ nomē latitudīs terre cōpleuit. Is deniqꝫ ē qͥ inter angelorū choros n̄ mediocri gl̓iafulget in regno celoꝝ quē deꝰ benedictꝰ ſtola īmortalitatis decorauit. Quis igit̉ audebit dehicronymo nō niſi balbutiēdo loqui. Uerūtamen vt debito ſatiſfaciā: cuꝫ in ſolennitate ip̄ide eo verba facere opus ſit: cum omni qua poterimus affectione de illius gloria tractabimꝰde qua dicuntur verba ꝓpoſita. In quibus exprimit̉ magnitudo glorie hieronymi quaꝫ aſſecutus eſt tam in beata vita qͣꝫ etiam in p̄ſenti ſeculo. Quare autem hieronymus ſit adeo glorioſus effectus. Triplex pōt ratio aſſignari.¶ Prima dicit̉ ſcientie.¶ Secunda patientie.¶ Tertia penitentie.Qualit̓ ſcientia hieronymi fuit a magiſtris eū docētibꝰ cauſata ⁊ ꝙ ſimulcū illa habuit ſcientiā infuſam. ⁊ qualiter alios doctores ſuperauit in notcia diuerſoꝝ ideomatuꝫ ⁊ multitudne hiſtoriaruꝫ ⁊ in vtili ſcripture traſlatione. ¶ Capl̓m .I.Rima rō quarehieronymꝰ glorioſus effectꝰ eſt: ⁊ nemen grāde ſibi vendicauit in celo etin terra dicit̉ ſcientie: nam effulſit in eo ſcientiarerum humanaꝝ ⁊ diuinarū. Et illa ꝟbo ⁊ lit̓teris cōmunicauit. hinc Dan̄. xij. ca. ſcribitur.Qui docti fuerint fulgebunt quaſi ſplendor fimamenti: ⁊ qui ad iuſticiā erudiunt multos: qͣſi ſtelle in perpetuas eternitates. Verūtamē inhac parte tria ſe ingerunt dubia declaranda.¶ Primū vtꝝ ſcientia beati hieronymi fuit ineo a magiſtris eū docentibus cauſata.¶ Scd̓m vtꝝ ſcīa Hieronymi fuit acqͥſita.¶ Tertiū vtꝝ ſcīa Hiero. fuit excellentiſſima.¶ Ad pͥmū dubiū rn̄dere poſſumꝰ ꝙ ſcīa hieronymi fuit ī eo cauſata a magiſtris eū docentibNā vt colligit̉ ex dictis eiꝰ in libro de viris illuſtribus: cuꝫ ip̄e genitꝰ eſſet patre euſebio. xxvj.anno imperij magni Cōſtantini: in oppido ſtridonio qd̓ a gothis euerſū dalmatie quōdā pannonieqꝫ ꝯfinium fuit cū parētibus in puericiaveniens romā: viris inſignibꝰ tradit̉ inſtruendus: nā in grāmatica donatū habuit p̄ceptorēin rethorica victorinū. Ꝙͣtuꝫ ꝟo ī diſcendo laborauerit: ip̄e aſſerit ī epl̓a ad occeanū: vbi ſcribit. Dū eſſem iuuenis nimio feruebā amore diſcēdi: nec iuxta quorūdā p̄ſūptionē ip̄e me docui: apollinarē audiui anthiochie frequēter et̓colui. Iā canis ſpargebat̉ caput ⁊ magiſtꝝ potius decebat qͣꝫ diſcipulū: perrexi tn̄ alexādriāaudiui didimū ī multꝭ ei gr̄as ago: qꝛ qd̓ neſciebam didici: ⁊ qd̓ ſciebā illo docente nō ꝑdidi:veni rurſus hieroſolymā ⁊ bethleē: qͦ labore: qͦp̄cio baraniā nocturnū habui p̄ceptorē. Timebat em̄ iudeos: ⁊ alteꝝ mihi exhibebat nicodemū. Et in epl̓a ad ruſticū monachū inqͥt. Duꝫeſſem iuuenis: et meſolitudinis deſerta vallarent̓ incentiua vitioꝝ: ardorēqꝫ nature ferre nōpoterā. Quā cū crebris ieiunijs frangerē: mēstn̄ cogitationibꝰ eſtuabat: ad quā hebdomadācuidā fratri qui ex hebreis crediderat me in diſciplinaꝫ dedi: vt poſt quintiliani acumina. Ciceroniſqꝫ fluuios grauitatēqꝫ frontonis ⁊ leuitatem Plinij alphabetū diſcerē ſtridētia anhelantiaqꝫ verba meditarer: qͥd ibi laboris ſūpſerim: quid ſuſtinuerim difficultatis: quotiensdeſperauerim: quotiēſqꝫ ceſſauerim: ⁊ cōtentione diſcendi rurſus inceperim teſtis eſt cōſcientia tam mea: qͥ paſſus ſum qͣꝫ eoꝝ qui mecū vitā duxerūt: ⁊ gr̄as ago dn̄o ꝙ de amaro ſemīelr̄aꝝ dulcedinis fructus capio. hͦ ibi Perrexitetiā cōſtantinopolim vbi audiuit gregoriū nazāſenū: vt ip̄e teſtat̉ in tertio Eſaie explanationū libro. Sꝫ obuiare qͥs p̄t ꝙ vnꝰ hō aiiū docere nequeat. dicit nāqꝫ dn̄s Mat. xxiij. c. Nolite vocari rabbi vbi dicit glo. Hiero. ne diuinūhonorē hoībꝰ tribuatꝭ. eē gͦ magiſtꝝ ꝑtinet proprie ad diuinū honorē. Sꝫ docere ē ꝓpriū magiſtri: hō ergo nō pōt docere. Sꝫ hoc ē ꝓpriūdei Rn̄det Tho. j. par. q. cxvij. Ꝙ circa hoc diuerſe fuerūt opiniones. Auerrōis em̄ in cōmēto tertij de aīa poſuit vnum intellectū poſſibilēeſſe oīuꝫ hominū. Et ex hoc ſequeret̉ ꝙ eedemſpecies ītelligibiles ſūt omniū hominū. Et ẜmhͦ ponit ꝙ vnus hō ꝑ doctrinā nō cauſat aliamſciē:t iā in altero ab ea quā ip̄e habet: ſed cōicatei eandem ſciētiā quam ipſe habet ꝑ hoc ꝙ mouet eum ad ordinandū fantaſmata ī anima ſuaad hͦ ꝙ ſit diſpoſita conuenienter ad intelligibilem apprehenſionē Que quidem opinio quātūad hoc vera eſt: ꝙ eſt eadeꝫ ſciētia in diſcipulo