las ſemper optaui. Tunc iubente decio nudusfuſtibus ceditur ⁊ ardētes lamine ad latera apponūtur. Dixitqꝫ laurentiꝰ. Domine ih̓u chriſte deus de deo miſerere mihi ſeruo tuo: qꝛ accuſatus non negaui: interrogatus te dominuꝫcōfeſſus ſum. Dixitqꝫ ei decius. ſcio ꝙ per artemagicā tormenta deludis: me tamen deluderenon valebis. Iuſſitqꝫ eū plūbatis duriſſime cedi: laurētius autem orauit dicēs. Domine ih̓uchriſte accipe ſpiritū meum: tūc audiēte deciovox inſonuit. Adhuc multa certamina tibi debentur. Tūc decius furore repletus dixit: viriromani: audiſtis demones iſtum ſacrilegū corſolantes: qui nec deos colit nec tormēta metuinec iratos pͥncipes expaueſcit. Iuſſitqꝫ iterumeum ſcorpionibꝰ cedi. Subridens autē Lauretius gratias egit: ⁊ ꝓ aſtātibus exorauit: eadēhora romanus in xp̄m credidit Recluſus poſthec iterum Laurentiꝰ in cuſtodia hipoliti: nocte ſequenti Laurentiꝰ ad decium adducit̉. cuidecius: aut inqͥt dijs ſacrificabis aut nox iſta īte cum ſupplicijs expendet̉. Cui laurētius meanox obſcurum non habet: ſed omnia in luce clareſcunt. Dixitqꝫ decius: afferat̉ lectus ferreusvt requieſcat in eo contumax Laurentiꝰ: miniſtri ergo eum exuentes ſuꝑ craticulā ferreaꝫ extendūt: ⁊ prunis ſuppoſitis eū cū furcis ferreiscōpreſſerunt. Dixitqꝫ laurentiꝰ valeriano. diſce miſer: qꝛ carbones tui mihi refrigeriuꝫ: tibautē eternuꝫ ſuppliciū p̄ſtant: quia ip̄e dominnouit ꝙ accuſatꝰ non negaui euꝫ: interrogatuschriſtū cōfeſſus ſum: aſſatus gratias ago: dixitqꝫ hilari vultū ad deciū. Ecce miſer aſſaſti vnipartem gira aliam ⁊ manduca. deinde ſubdiditgr̄as ago tibi domine: quia ianuas tuas ingredi merui: ⁊ ſic ſpiritū emiſit. Confuſus deciuscum valeriano ambulauit in palatiū tiberij relicto corpore ſuꝑ ignē. Qd̓ hipolitus mane rapuit ⁊ cum iuſtino p̄ſbytero in agro verano cōditum aromatibꝰ ſepeliuit. ¶ Tertio cōſideremus gloriā quam aſſecutus eſt beatꝰ Laurētius poſt ſuſceptū martyriū ⁊ ille que in celis eſt⁊ nobis eſt imꝑſcrutabilis obmiſſa tm̄ ad eā dirigamus mentē quaꝫ tribuit illi deus in ſua eccleſia militante fecit qͥdem deus ſanctū ſuū martyrem multis miraculis coruſcare: de qͥbus ꝓdeuotione noſtra aliqua pauca narremus. Refert Gregꝰ turonenſis. ꝙ dum qͥdam ſacerdosquandum eccleſiā ſancti Laurētij repararet ⁊trabes quedam nimiū breuis eſſet. rogauit beatum Laurentiū vt qui pauꝑes fouerat ſue inopie ſubueniret. Que ſubito ſic excreuit vt ꝑsnon modica abūdaret. Quaꝫ partem ſacerdosminutatim incidit. et multas inde infirmitatesſanabat. Quidā inſuꝑ p̄ſbyter nomine Santulus beati laurentij eccleſiā a lōgobardis incenſam reparare volens artifices multos cōduxitQuadā autē vice dum qͥd eis apponeret nō haberet p̄miſſa oratione reſpexit in clibanū ⁊ ibidem candidiſſimū panem inuenit. Sed cū vixad vnius prandij eſum tribus ꝑſonis ſufficerevideret̉ laurentiꝰ artifices ſuos nolens deficere ſic p̄dictuꝫ panem multiplicari fecit ꝙ in alimentum decem dierū operarijs cūctis ſuffecit.Sūt ⁊ alia huius ſācti miracula que cauſa breuitatis omittimꝰ. igit̉ deuotiōe qua poſſumusbeatū Laurētiū dep̄cemur vt ſua interceſſionenos dignos efficiat qua mediāte ꝑuenire valeamus ad illam gloriā ſempiternā in qua ip̄e letatur cuꝫ domino ih̓u xp̄o. Cui ſit honor ⁊ gloria in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo quinquageſimuſquintus deſancto Auguſtino preclariſſimo lumine eccleſie ſancte dei.Hriſtꝰ purgauitpeccata ip̄ius ⁊ exaltauit ineternuꝫcornu eius. Sapiētis ſūt verba iſtaoriginaliter Ecc̄i .xlvij. ca. Ex omni parte reſonant laudes eximie auguſtini doctoris p̄ſtantiſſimi. Tanta ex verbo illaꝝ copia eſt vt nō niſi longiſſimis orationibꝰ explicari queāt. verūtamē ne in ſolennitate ip̄ius ab eius deuotionemens noſtra ieiunet aliqua d̓ ip̄o patre celebratiſſimo breuiter diſſeremꝰ. Gaudent quippe breuitate moderni. vt notat̉. ff. ꝙ metus cau. l. j. Cde appellationibꝰ. l. ampliore. §. in refutatorijsColligemuſqꝫ aliqua ex multꝭ que ſancti auguſtini ⁊ merita ⁊ gloriam exprimunt verba ſapientis in themate in qͥbus tria myſteria d̓ beatoauguſtino diſtinguemus.¶ Primū dicit̉ conuerſionis.¶ Secundum cōmendationis.¶ Tertium magnificationis.De ꝯuerſione beati auguſtini ⁊ d̓ hisq̄ induxerūt euꝫ ad hereſim ⁊ de erroribus manicheoꝝ. ¶ Capl̓m .I.Rimuꝫ myſterium declarandū de beato auguſtinodicit̉ cōuerſionis de quo dicit̉. xp̄spurgauit peccata ip̄ius. hoc vtiqꝫ factuꝫ fuit:dū relicta vanitate ph̓oꝝ: abiectaqꝫ impijſſimahereſi manicheoꝝ in xp̄m ꝑfecte credidit et ſacrū baptiſma ſuſcepit ad qd̓ plenius intelligendū tria in hac parte dubia ꝓponemus.¶ Primum que fuerint cauſe auguſtinū ad hereſim manicheoꝝ inducentes.