boli lauatur. Et de hoc habet̉. xxiiij. q. j. c. oīsSanctus inſuꝑ germanꝰ epiſcopꝰ capuanꝰ adbalnea infirmitatis cauſa acceſſit vt refert Gregoriꝰ in. iiij. dialogoꝝ lib̓. ſic ⁊ alij ſancti medicinā nō recuſarūt: quare ad oēm dubietatē amouendā dicendū eſt. ꝙ deus om̄es infirmitates⁊ ſolus ſanat effectiue: tn̄ ſepius agēs ꝑ cauſasſecundas ſiue mediātibꝰ cauſis ſecūdis effectūſanitatis inducit. Operat̉ qͥdem deus mediatibus cauſis ſecūdis nō d̓ neceſſitate: ſed vt ſeruetur ordo ſue ineffabilis ſapiētie: qͣꝫuis igiturp̄ter naturā operari ſemꝑ poſſet ſi vellet tamenid raro facit tū iudicat hͦ humane ſaluti expedire. ſi qͥs igitur medico indigens: cuꝫ poſſet illūhabere: expectaret a ſolo deo ſanitatem grauiter peccaret: qꝛ tēptaret deū niſi ſuꝑ hoc haberet familiare ꝯſiliuꝫ ſpūſſancti: ſicut habuit beata agatha: erat em̄ experta diuinā beniuolētiam: vt dic̄ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xcvij. arti. j. in reſpōſione ad tertiū ar. Et ſic patet ꝙ ſꝫ a deo ſitſemꝑ ſalus expetenda: pͥncipaliter tamē qꝛ medicus eſt inſtrumentū dei ⁊ artifex nature q̄rēdus eſt ⁊ ꝯſulendus atqꝫ iuxta ip̄ius documēta ſubueniendū egrotis. Hinc caſſiodorꝰ. vj. li.epl̓aꝝ. epl̓a. xviij. ait. inter vtilimas artes: qͣsad ſuſtentandā humane fragilitatis indigētiādiuina clemētia tribuit: nulla videt̉ p̄ſtare aliquid ſimile ei: qd̓ pōt auxiliatrix medicina conferre: ip̄a em̄ morbo periclitantibꝰ materna gr̄aſemꝑ aſſiſtit: ip̄a cōtra dolores ꝓ noſtra imbecillitate ꝯſurgit Et ibi nos nitit̉ ſubleuare: vbimille diuitie nulla pōt dignitas ſubuenire. Itriſperiti palmites habent̉ qͥ negocia defendūtſinguloꝝ: ſed quāto glorioſiꝰ eſt defendere veldepellere qd̓ mortē videatur inferre: ⁊ ſaluteꝫegrotanti ꝓmittere: de qua coacti fuerāt ceterideſperare. hec ille. ¶ Secūdū dubiū fuit vtrūmedici teneant̉ infirmos ad ꝯfeſſionem inducere. Ad qd̓ reſpōdeo ꝙ ip̄i tenent̉ ſeruare illudqd̓ ſcribit̉ extra de penitētijs ⁊ remiſſionibꝰ. c.cū infirmitas. vbi ſic habet̉. cuꝫ infirmitas corporalis nōnūqͣꝫ ex peccato ꝓueniat: dicēte domino languido quē ſanauerat. vade et amplinoli peccare ne deteriꝰ tibi ꝯtingat. pn̄ti decreto ſtatuīꝰ ⁊ diſtricte p̄cipimꝰ medicis corporivt cū eos ad infirmos vocari cōtingerit: ipſosante om̄ia moneāt ⁊ inducant: vt medicos aduocent aīaꝝ: vt poſtqͣꝫ fuerit infirmo de ſpūaliſalute ꝓuiſum: ad corporalis medicine remedum ſalubrius ꝓcedat̉: cū ceſſante cauſa ceſſet eſfectꝰ. vbi dicit Io. an. in nouella ꝙ ſignāter dicit decretalis nōnunqͣꝫ. qꝛ non ſemꝑ ſed aliquādo. vnde. vij. q. j. Gregꝰ ait. cuꝫ ꝑcuſſio corporalis īminet: vtꝝ ꝓ vindicta vel purgatiōe cōtingat iudiciū dei in hoc ignoratur. cōſtitutioigit̉ illa medicis iniūgit̉ ex p̄cepto in quacūqꝫinfirmitate ſiue mortali fiue nō mortali. Sꝫ dubium eſt an ſufficiat medicꝭ tm̄ admonere infirmos ꝙ vocent cōfeſſores qͥbus confiteant̉: anetiā requirat̉ ꝙ ita inducāt vt etiaꝫ ſequat̉ effectus .ſ. ꝙ infirmus cōfiteat̉: al̓s medicꝰ derelinquat eū. Et de hoc videt̉ ſentire hoſtiē. ꝙ ſicſed dura videt̉ talis opinio cū in periculo conſtitutis quātūcūqꝫ etiā obſtinatis ſit ſubueniendū ẜm ordinē charitatis. nec textus hoc dic̄ideo petrꝰ d̓ palude dicit ꝙ tenēt̉ medici tm̄ admonendū. ¶ Tertiū dubiū fuit vtrū medici ꝓinfirmoꝝ cura poſſint ſtipendiū ſiue ſalariū recipere. Ad qd̓ reſpondet̉ ex dictis Augꝭ. xiiij.q. v. ca. non ſane. ꝙ ſic. quia vt dixit chriſtꝰ luce. x. ca. dignus ē operariꝰ mercede ſua: nec exhoc ꝙ medicus accipit ⁊ pet it ſalariū dicit̉ vēdere ſcientiā ſuā vel ſanitatē: que ſpūalia ſunt flocat operas ſuas ꝓ ſuo laborē habito: tūc velprius in ſtudendo. nam vt ſcribit̉. x. q. ij. c. precarie. Nemo de ſuo cogit̉ facere beneficiuꝫ. Ꝙaūt ſancti medici coſmas ⁊ damianus nil ſuſceperint cum curabāt infirmos: hoc ideo fecerūtne viderent̉ vendere gratiā ſanitatū: quia nonꝟtute et induſtria hūana: ſed infuſione diuinadocti fuerāt illaꝫ artē ⁊ miraculoſe ſanabāt Sicut etiam heliſeus ꝓpheta poſt naaman curatum a lepra nil tēporale acciꝑe voluit. ⁊ giecziqui ex auaricia p̄ciuꝫ occulte accepit ſine ſcituheliſei: lepra percuſſus eſt vt ſcribit̉. iiij. Regv. ca. Licet igit̉ moderatuꝫ ſalariū medicis petere ⁊ accipere: qd̓ intelligendū eſt ab his qͥ poſſunt: nam pauꝑibus non valentibꝰ ſoluere gratis debēt mederi: ⁊ nō ſe ab eoꝝ cura ſubtrahere: qꝛ hͦ eēt indirecte occidere: morteꝫ em̄ ꝓbat̉languētibꝰ inferre qͥ hāc cū pōt nō excludit vtdicit Simachus papa. lxxxiij. di. c. j. diximusoīa ſupradicta tn̄ ad laudē medicoꝝ de qͦꝝ numero ſanctꝰ lucas fuiſſe p̄dicat̉: tū etiā vt ⁊ ſuꝑſtitioſos dānemꝰ qͥ dū poſſunt ī ſuis infirmitatibꝰ medicoꝝ auxilio ſanari illos negligūt ⁊ cōtēnūt: tū inſuꝑ vt medicis pauꝑes ⁊ impotentes ad ſoluēdū cōmendatos efficiamus.De virtutibus ſancti luce in quo nullum peccatū ſcꝫ mortale fuit poſt conuerſionē ad xp̄m: quoniaꝫ in eo eratſpūſſanctꝰ: ob qd̓ ꝑſeuerauit ī ſanctitate vſqꝫ ad morte. ¶ Capl̓m. II.Ecundū myſterium a nobis contemplandū de beato Luca dicitur virtuoſitatꝭ. fuit qͥ:dem ꝟtuoſus: ideo paulo ⁊ ceteris chariſſimꝰ:qꝛ cicerone teſte. Nihil ē amabiliꝰ ꝟtute Ꝙtū
Download single image
avaibable widths