Rimū priuilegium beati ſtephani d̓r gr̄e de quo ſicd̓r Actꝭ. vj. ca. ſtephanus plenꝰ gratia ⁊ fortitudīe faciebat ꝓdigia ⁊ ſigna magnain populo. Fuit eqͥdem in eo gr̄a: qua tria pͥncipalia peccata ad que cetera reducunt̉ ſuꝑauit.Primū fuit ſuꝑbia. Scd̓m auaricia. Tertiumluxuria. de qͥbus Ioh̓. pͥme canonice. ca. ij. aitOm̄e qd̓ eſt in mundo cōcupiſcētia carnis eſt:aūt ꝯcupiſcentia oculoꝝ: aut ſuꝑbia vite. Superbiā nanqꝫ ſuꝑauit ꝑ virtutē humilitatꝭ Luxuriā ꝑ ꝟtutē caſtitatis. ⁊ Auaritiā ꝑ ꝟtutempauꝑtatis. Primo fuit humilis in honore ſibiab eccleſia exhibito. Nā vt ſcribit̉ Actꝭ. vj. ca.Ipſe fuit vnꝰ imo pͥmus ex ſeptē diaconibꝰ abapl̓is ordinatis ī miniſteriū. Cū em̄ excreſceretmultitudo credentiū apl̓i decreuerūt eligere ſeptem: qͥ p̄eſſent adminiſtrationi tꝑali vt ip̄i vacarent ꝟbo diuino. Et elegerūt ſtephanū virūplenū fide ⁊ ſpirituſācto: ⁊ philippū ⁊ ꝓchorū:⁊ nicanorē: ⁊ timonē: ⁊ ꝓmenam: ⁊ nicolaū aduenā anthiocenuꝫ. In qua electione ⁊ honoreſibi exhibito ſtephanus hūiliter ſe cōtinuit qd̓quantū fit laudabile cuꝫ qͥs in dignitatibꝰ ⁊ honoribus nō tumeſcit. ptꝫ ex ꝟbo ſapientis: quica. iij. Ecc̄i ait. Quanto maior es humilia te inoībus: qd̓ Cicero in pͥmo d̓ officijs elegātiſſimeretulit. In rebus inqͥt etiam ꝓſperis ſuꝑbia fugienda eſt ⁊ arrogantia. nā vt aduerſas res ſic⁊ ſecūdas īmoderate ferre leuitatis eſt. Secundo beatus ſtęphanꝰ ſuperauit luxuriā ꝑ ꝟtutēcaſtitatis. nam d̓r de eo ꝙ fuit vir boni teſtimonij ⁊ mūdiſſime fame hoc ꝟo expleri nō poteſtabſqꝫ auxilio diuine gr̄e: qꝛ vt ait Augꝰ in lib̓.de agone xp̄iano. Inter omnia xp̄ianoꝝ certamina: duriora ſunt p̄lia caſtitatis. vbi quotidiana pugna ⁊ rara victoria Tertio ſuꝑauit auariciā ꝑ ꝟtutem pauꝑtatis. nā fuit plenus fide.Super que verba inquit Augꝰ qui verā fideꝫhabent de deo: non cupiūt in his miſerijs diuites fieri. Sed pleriqꝫ obſtinatiōe volūtaria iuſuis peccatis cōmorantes excuſare ſuā prauitatem ſatagunt aſſerētes nō poſſe ꝟtuoſe viuere:quia ip̄is deus non porrigit gratiam ſuaꝫ: quibus reſpōdemus ꝙ gratiā ad ſalutē neceſſariaꝫdeus non denegat: niſi his qui illaꝫ habere nolunt. Ideo Ciprianꝰ in epl̓a ad donatū ait: profluens largiter ſpūs nullis finibꝰ p̄mit̉: nec vllis coercentibꝰ clauſtris intra certa metaꝝ ſpatia refrenat̉: manat iugiter exuberat affluēter:nr̄m tn̄ pectꝰ ſitiat ⁊ pateat quātū illuc fidei capacis afferimꝰ tātū inde gr̄e mūdātis haurimhec ille Igit̉ vt inqͥt Ariſto. in li. de cauſis. prma cauſa ineſt oībꝰ rebus ẜm diſpoſitionē vnānon tn̄ oēs eā recipiūt ẜm eandē diſpoſitioneꝫqͣre ⁊ aliqui gr̄am nec in minimo habēt: qꝛ illaꝫhr̄e ꝯtemnūt: ⁊ loquor de gr̄a gratum facienteqͥdam gr̄am hn̄t ſeruantes in charitate diuinamādata. Alij aīo feruētiores qͣꝫ primi ad obſeruātiā ꝯſilioꝝ aſcēdūt: qͣre gr̄a maior eſſe pōt īvno qͣꝫ in alio. Unde Augꝰ ad dardanum ait.In qͥbus habitat deus non equaliter habitat.Et idem ad bonifaciū gr̄a meret̉ augeri. quodẜm Alexandrū in tertio intelligendū eſt de magnitudine ⁊ augmēto ẜm quātitatē ꝟtualē. nōẜm quātitatē dimenſiuā.Quare vicit beatꝰ ſtephanꝰ cuꝫ adiutorio dei tria plia ī quoꝝ quolibet affuit ſibi diuinū auxiliū. ¶ Capl̓m. II.Ecundū priuileIgium beati ſtephani d̓r victorie. vicit eqͥdeꝫ cū adiutorio diuino maloshoīes euꝫ ꝑſequentes: mos nanqꝫ maloꝝ ē bonis ⁊ ꝟtuoſis moleſtiam inferre. qꝛ ẜm ph̓oꝝſnīaꝫ ꝯtraria ſimul ſtare nō poſſunt: ſꝫ mutuo ſeexpellunt vt docet Ariſto. x. metaphiſice et inp̄dicamentis. Sicut calidum non ſtat cū frigido: aut albū cū nigro ſiue tenebra cū lumīe. cd̓oxxiij. q. iiij. ca. qui ẜm carneꝫ. Hieroꝰ ait. Quiẜm carnē natus eſt ꝑſequebatur ſpūalē: nunqͣꝫꝟo ſpūalis carnaleꝫ ꝑſequit̉ ſed ignoſcit quaſiruſtico: ſurrexerunt ergo viri magni contra ſtephanū ꝓcurantes mortem eius: interuenientetriplici prelio.¶ Primum fuit diſputationis.¶ Scd̓m accuſationis.¶ Tertiū cōminationis.¶ Primū fuit p̄lium diſputationis. de quo dicit̉. ſurrexerunt autē quidam de ſinagoga queappellabat̉ libertinoꝝ a regione ſic nominatorū ẜm Nico. de lyra. ⁊ cirenenſiū a cirene ciuitate. ⁊ alexandrinorū ab alexandria metropolegypti ⁊ eorū qui erant a cilicia et aſia: queſūtregiones ꝓpinque iudee. diſputantes cum ſtphano in quo prelio datus eſt ſibi ſpūſſanctusqui ſibi facundiā miniſtrauit. ẜm xp̄i ꝓmiſſuꝫqui Luce. xxj. ca. dixit. Ego dabo vobis os ⁊ſapientiam cui non poterūt reſiſtere aduerſarijveſtri. Ex hoc dicit̉ de ſtephano. nō poterantreſiſtere ſapientie ⁊ ſpiritui qͥ loquebat̉. ¶ Secundū p̄lium fuit accuſationis. videntes em̄ iudei ꝙ diſputādo ſuccubuerunt callide ſubmiſerūt duos falſos teſtesⁱ: qͥ eū ī iudicio accuſarētdixerūtqꝫ eum blaſfemaſſe deum moyſen tabernaculū ⁊ templū: que om̄ia potentiſſime confutauit. Et dum loqueret̉ affuit ſibi diuinū auxiliū qm̄ intuētes in eum oēs qui erant in cōſilio