Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ertia excellētiabeati Frāeiſci d̓r ſingularis magnificationis: voluit deus magnꝰ excelſus ſuum ſeruū decorare lꝫ in multis vt patuit īſermone precedenti de ſtigmatibus ſacris: precipue tamen in quinqꝫ. Primo in intellectus illuſtratione. Secundo in creaturaꝝ condeſcēſione. Tertio in felici cōſūmatione. Quarto in ſolēni canonizatione. Quinto in miraculoꝝ coruſcatione. Primo magnificauit illū deus intellectus illuſtratione. vt aſſerit Bonauē. in legēda īca. de intelligētia ſcripturaꝝ ſpiritu ꝓphetieꝘuis Frāciſcus habuerit ſacrarū lr̄aꝝ peritiā: doctrinā eterne tn̄ lucis irradiatꝰ fulgoribꝰ: ſcripturaꝝ ꝓfundo miro intellectꝰ ſcrutabat̉ acumine. Interrogatꝰ ſenis a quodaꝫ religioſo viro theologie ſacre doctore de qͥbuſdaꝫq̄ſtionibus difficilimis tanta claritate doctrinediuine ſapiētie patefaciebat archana: vt vehemēter ſtuperet vir ille peritus. admiratione referret: vere theologia ſancti pr̄is iſtiꝰ puritate ac ꝯtēplatiōe qͣꝫ alis in altū ſubuecta eſtaqͥla volās: nr̄a vero ſcientia venter gradit̉ ſuper terram: lꝫ em̄ imperitꝰ eēt ẜmone: ſciētia tamen plenꝰ enodabat dubia queſtionū: abſcōdita ꝓducebat in lucē. Claruit etiā in ip̄o ſpūsꝓphetie: vt p̄uideret futura: cordiū ꝯtueretur occulta: abſentia qͦꝫ velut p̄ſentia cerneret: ſe p̄ſenteꝫ abſentibꝰ mirabiliter exhibet̉ Apd̓celanuꝫ ſupplici deuotione a milite quodā inuitatus ad prandiū benignū hoſpitē familiaritermonuit vt cito ꝯfiteret̉ domui ſue diſponeretQd̓ ille diligēter feciſſet intrauerūt tādeꝫ admenſam incipiētibꝰ alijs manducare: hoſpesſubito ſpm̄ exhalauit iuxͣ ꝟbuꝫ hoīs dei repentina morte ſublatꝰ: ſemel fatigatus laſſuseqͥtaret ſuꝑ aſelluꝫ. eſſetqꝫ in itinere cum fratreLeonardo de aſſiſie: frater ip̄e Lęonardus cepit dicere intra ſe humanū aliqͥd paſſus depari ludebāt parentes huiꝰ mei. Et ip̄e eqͥtat ego pedeſter aſinū eiꝰ duco: hec illo cogitāteꝓtinus de aſino deſcēdit vir ſanctꝰ ait. Nonfrater ꝯuenit vt ego equitē tu venias pedes qꝛnobilior potētior me in ſeculo fuiſti: obſtupuit frater ad pedes eiꝰ ꝓuolutꝰ hūiliter veniaꝫpetijt. Scd̓o magnificauit deꝰ beatū Frāciſcū in creaturaꝝ obediētia ꝯdeſcēſionē. Apd̓aretiū viuus viro dei fuit oblatꝰ lepuſculꝰ: quilꝫ in terra poſitꝰ poſſet vellet effugere vocāte pr̄e benigno in ſinū illiꝰ ꝓpero curſu ſatauit. Qd̓ cuꝫ pluries effeciſſet iuſſu pr̄is a fratribꝰ delatꝰ ē ad loca ſolitudinis tutiora:ſimili in inſula lacus ꝑuſmi cuniculꝰ qͥdam captus: viro dei oblatꝰ: ceteros fugeret manibꝰ ſuis ſinu ſe domeſtica ſecuritate cōmiſitApud lacū reatinū eidē ad heremū de artioperāti: piſcator vnaꝫ ex deuotione obtulit auēfluuialē: quā libēter ſuſceptā apertis inuitaret manibꝰ ad receſſum nec illa vellet abire: erectis in celū oculis in oratione diutiꝰ ꝑmāſit Etqͣſi aliunde poſt horā reuerſus ad ſe iterato dulciter mādatū auicule fecit vt deū laudatura recederet. Suſcepta itaqꝫ benedictione licētiageſtu corporis quoddā p̄tēdens gaudiū aduolauit. Alio tēpore ambulās quodā fratrepaludes venetiaꝝ: inuenit maximā auiū multītudinē reſidentiū cantantiū in ꝟgultis: qͥbusviſis dixit ad ſocium: ſorores aues laudāt creatorem ſuū nos itaqꝫ in mediū ip̄aꝝ euntes laudes horas canonicas domino decātemꝰ:qꝫ in medio eaꝝ intraſſent ſunt aues cōmotede loco: qꝛ ꝓpter garritū ip̄aꝝ in dicēdis horis ſe mutuo audire poterāt: cōuerſus vir ſāctus dixit ad aues: ſorores aues a cantu ceſſatedonec laudes horas canonicas ꝑſoluamꝰ Atille cōtinuo tacuerūt: tādiu in ſilētio ꝑſiſtentesqͣꝫdiu dictis horis laudibꝰ ꝑſolutis a ſācto decantādi licentiā receperūt. Dante aūt viro deilicentiā eis ſtatim cantū ſuū more ſolito reſumſerunt. Eidē ſenis infirmo faſianꝰ qͥdam de nouo captus: a nobili quodā trāſmiſſus eſt viuꝰ: cōtinno vt virū ſanctū audiuit vidit: tantailli amicabilitate coheſit vt nullo pacto pateretur ab ip̄o diſiungi. pluribꝰ vicibꝰ extra locellū terraꝝ ī vinea poſitꝰ vt abiret ſi vellet rapido ſemꝑ curſu redibat ad patrē: tāqͣꝫ ſi ab eodem fuiſſet omni tꝑe educatꝰ: deinde cuidā collatus viro: ex deuotione ſeruū dei viſitare ſolebat: velut ſibi moleſtū foret a pij patrꝭ abſentari cōſpectu ē ſcā recuſauit omnino. Reportatus tandē ad famulū dei ſtatim vt cōſpexit eundem: qͥbuſdaꝫ hilaritatis p̄tenſis geſtibus auide māducauit. ex cōtinuo fletu infirmitatēoculoꝝ incurriſſet grauiſſimā cōſuluerūt medici: vt pateret̉ ſibi cocture remediū ſubueniriaſſenſit vir dei vocatuſqꝫ venit cirogicꝰ inſtrumentū ferreū igni ſubmittens ad faciēdū cocturam. At ip̄e ſeruꝰ corpus ꝓprium iam horroreconcuſſum cōfortans ſicut amicū cepit ignē alloqui dicens: mi frater ignis ꝟtuoſuꝫ pulchrū vtilem te creauit altiſſimꝰ eſto mihi in hac hora ꝓpitius eſto curialis: p̄cor magnuꝫ deumte creauit vt tuū mihi calorē tēperet. Orationefinita ꝯtra ignē ſignū crucꝭ edidit ac deincepsintrepidus ꝑſiſtebat. ꝓfundatuꝫ eſt crepitansferrū in tenera carne: et ab aure vſqꝫ ſuꝑciliumcoctura ꝓtracta. Statim ſanctꝰ ad frēs dixit.