euangelice margarite. Tunica cordula ⁊ femoralibꝰ ꝯtentus fuit vſqꝫ ad mortē. Chriſti auteꝫih̓u pauꝑtatē ⁊ matris frequent̓ cū lachrymisreuocabat ad mētē: inde hanc ꝟtutū aſſerēs eēreginā qꝛ in rege regū ⁊ in regina matre ip̄iꝰ tāp̄ſtanter effulſit. In regula ꝟo fratꝝ minorumip̄os ad pauꝑtatis obẜuantiā animauit cū dixit: fratres nihil ſibi appropriēt nec domuꝫ. neclocū: nec aliquaꝫ rem. Sed tanqͣꝫ ꝑegrini ⁊ aduene in hͦ ſeculo: in pauꝑtate ⁊ hūilitate dn̄o famulantes: vadūt ꝓ elemoſyna confidēter: necoportet eos verecūdari: qꝛ dn̄s ꝓ nobis ſe fecitpauperē in hoc mūdo. Hec ē illa celſitudo altiſime pauꝑtatis: q̄ vos chariſſimos fratres meos heredes ⁊ reges regni celoruꝫ inſtituit parperes rebꝰ fecit ꝟtutibꝰ ſublimauit cui dilectiſſimi fratres tota inherētes nil aliud ꝓ nominedn̄i in perpetuū ſub celo hr̄e velitis: hec ī regula p̄fata. Et vt aſſerit Bonauē. mādabat dirualiqn̄ domꝰ erectas: aut fratres exinde amoueri: ſi aliqͥd in eis ꝑciperet qd̓ rōne appropriationis vel ſumptuoſitatis cōtrariū eēt euangelicepauꝑtati. ¶ Tertia ꝟtus ꝯſideranda in beatoFrāciſco d̓r auſteritatis: miro qͥppe mō ſuo corpori vt illud ſpiritui ſubderet auſterꝰ fuit. Id̓ode ip̄o ſic ſequit̉ Bonauē. attendens em̄ illucapl̓i verbū: qͥ aūt ſunt xp̄i carnē ſuam crucifixerūt cū vitijs ⁊ ꝯcupiſcentijs: vt crucis armaturam iugiter ſuo ferret in corꝑe: tanta diſciplinerigiditate ſenſuales appetitꝰ arcebat: vt vix neceſſaria ſumeret ſuſtentationi nature. Difficilenanqꝫ fore dicebat neceſſitati corꝑis ſatiſfacere⁊ ꝓnitati ſenſuū non parere: ꝓpter qd̓ cocta cibaria ſanitatꝭ tꝑe vix admittebat ⁊ raro Admiſſa ꝟo aut cōficiebat cinere: aut cōdimēti ſaporēadmixtione aque vt plurimuꝫ reddebat inſipidū: de potu viui qͥd dicā cū ⁊ de aqua dū ſitisextuaret ardore vix ad ſufficientiaꝫ biberet. Etlꝫ ita ſuū corpꝰ ꝯtinue maceraret: tn̄ extra dumhoſpitaret̉ in alicuiꝰ domo ꝯformabat ſe ī cibo⁊ potu: alijs ne ſingulis reputaret̉. De illiꝰ vero dormitione refert Bonauē. Nuda humꝰ vtfrequētius: lectus erat: laſſato corpuſculo. Etſepius ſedens ligno vel lapide ad caput poſitodormiebat. Omitto eiꝰ diſciplinas: verbera tūſiones pectoris: ſuſpiria: lachrymas et reliquaquibus corpuſculuꝫ illud continue cruciabat.¶ Quarta ꝟtus ꝯſiderāda ī beato Franciſcodicit̉ humilitatis. non em̄ in tanto ꝟtutum cumulo vt de ſe p̄ſumebat: non ꝯtemebat alios:non verba iactantie dicebat imo vt ait Bonauentura. Omniū ꝟtutū cuſtos ⁊ decor humilitas copioſa viruꝫ dei vbertate repleueret. Inꝓpria qͥdeꝫ reputatiōe nihil erat: niſi peccatorcū in ꝟitate ſpeculū eēt et ſplendor oīmode ſan-ctitatis: ſtultū ꝓinde iudicabat mūdanis extoli fauoribꝰ. Gaudebat de opprobrijs ⁊ de laudibus triſtabat̉: generali ꝟo cedens officio. Guꝫardianū petijt cuiꝰ volūtati ꝑ oīa ſubiaceret: dicebatqꝫ ſocijs. Ita diligēter nouicio vniꝰ horeobedirē ſi mihi Guardianꝰ daret̉ ſicut antiqͥſſimo ⁊ diſcretiſſimo fratri: ſubditꝰ em̄ p̄latū ſuūnō hominē ꝯſiderare debet ſꝫ illū ꝓ cuiꝰ ē amore ſubiectus: quāto aūt cōtēptibilior p̄ſidet: tāto magis humilitas obedientis placet: ſuntqꝫalia plurima de illius humilitate a Bonauen.deſcripta: q̄ in legēda poteris īuenire. ¶ Quinta virtus in beato Fraciſco ꝯſiderāda d̓r patiētie: a principio nāqꝫ ſue ꝯuerſionis dum ciuesaſſiſij cerneret eū facie ſqualiduꝫ ⁊ mente mutatum: ac ꝑ hoc alienatū putarēt a ſenſu: luto plateaꝝ: ⁊ lapidibus impetehāt: ⁊ tanqͣꝫ inſano etdemēti clamoroſis vocibus inſultabāt: famulꝰautē dn̄i nullus fractus aut mutatꝰ iniuria: vtſurdus in omnibꝰ ꝑtrāſibat: de hoc ſic dicit̉ inreſpōſorio: dū pater hūc ꝓſequit̉ latens dat locum ire. Cōſtanter poſt aggredit̉ in publicumꝓdire. Squalenti vultū cernit̉ putatur inſanire luto ſaxis impetitur Sed patiens vir nititurvt ſurdus ꝑtrāſire: deinde toto tꝑe vite ſue cūctos labores: oēs cōtumelias: quaſcūqꝫ egritudines mente hilari ſemper tulit. Et vt inqͥt Bonauen. in ca. de patientia ip̄ius ⁊ tranſitu mortis in legenda maiore: ad hoc per varias ⁊ diuturnas ac quotidianas egritudines deductuseſt vt conſūptis iam carnibus quaſi ſola cutisoſtibus cohereret. Cunqꝫ durius corpus augeretur doloribus illas ſuas anguſtias: nō penarum cenſebat nomine: ſed ſororū. Cum autē ſemel grauius ſolito: dolorum vrgeretur aculeisQuidam frater ſimplex dixit ad eum frater frāciſce ora dominū vt mitiꝰ tecuꝫ agat: manū em̄ſuaꝫ plus debito: ſuper te grauare videt̉. Quoaudito vir ſanctus cum eiulatū exclamans aitniſi noſcerem in te ſimplicē puritatem tuum exnunc abhorrerem cōſortium: qui auſus fueriscirca me diuina iudicia rep̄henſibilia iudicareEt ꝓijciens ſe in terram: oſſa debilia duro caſucolliſit. Et deoſculans humū. Gratias inquittibi ago dn̄e deus de omnibꝰ doloribus meis.Teqꝫ mi domīe rogo: vt cētuplum ſi tibi placuerit addes: quia hoc erit mihi acceptiſſimū: cūtue ſancte volūtatis adimpletio: ſit mihi conſolatio ſuperplena: videbat̉ ꝓpterea fratribꝰ ꝙqͣſi alterū Iob viderent: cui cuꝫ languor creſceret carnis creſcebat ſimul ⁊ vigor mentis.Qualiter deus magnificauit ſanctuꝫFranciſcum p̄cipue in quinqꝫ progatiuis. ¶ Capl̓m. II.