miraculū auget erāt ille plage odore fragrātiſſime: ex qͥbus nulla vnqͣꝫ putredo vel īmūdiciacauſata fuit Scd̓a diſſicultas erat vtꝝ ſtigmatizatio frāciſci ānumerāda ſit inter maxīa miracula dei. Et vt hͦ meliꝰ ītelligat̉ audiēda ē ſnīaſancti Tho. j. ꝑte. q. cv̓. ar. vltꝭ. vbi ait ꝙ nihilp̄t dici miraculū ex cōparatiōe diuine potētie.qꝛ qd̓cūqꝫ factū diuine potētie cōparatū ē minimū. Un̄ Augꝰ in epl̓a ad voluſianū inqͥt. inrebꝰ mirabiliter factis tota ratio facti ē potētiafaciētis. q̄ ſcꝫ ē eadem ⁊ qͣ vniuerſa miracula fuit. Sꝫ d̓r aliqͥd miraculū ꝑ cōꝑationē ad facultatem nature quā excedit. ⁊ ideo ẜm ꝙ magisexcedit facultateꝫ nature. ẜm hoc d̓r maius miraculū. Excedit aūt aliqͥd facultateꝫ nature tripliciter. Primo qͣꝫtum ad ſubſtantiā facti ſicutꝙ duo corpora ſint ſimul vel ꝙ ſol retrocedataūt ꝙ corpus humanū glorificet̉ qd̓ nullo modonatura facere p̄t. ⁊ iſta tenēt ſūmū gradū inmiraculis. Scd̓o aliqͥd excedit facultatē nature nō qͣꝫtū ad id qd̓ ſit ſꝫ qͣꝫtum ad id in qͦ fit. Sicut reſuſcitatio mortuoꝝ ⁊ illumīatio cecoꝝ etſimilia. p̄t em̄ natura cauſare vitā: ſꝫ nō in motuo p̄t p̄ſtare viſū: ẜꝫ nō in ceco. Et hͦ tenēt ẜmlocū in miraculis Tertio excedit aliqͥd facultatem nature qͣꝫtū ad modū ⁊ ordinē faciēdi. Sicut cū aliqͥs ſubito ꝑ ꝟtutē diuinā a febre curatur: abſqꝫ ꝯſueto ꝓceſſu nature ī talibꝰ. Et cuꝫſtatim mare condenſat̉ ī pluuias ꝟtute diuinaabſqꝫ naturalibꝰ cauſis. ſicut factū eſt ad p̄cesſamuelis ⁊ helie. Et hec tenēt infimū locū ī miraculis. Quelibet tn̄ hoꝝ habēt diu̓ſos gͣdusẜm ꝙ diuerſimode excedūt facultatē nature. hͦTho. Cū itaqꝫ ſtigmatizatio frāciſci ſit opꝰ tāle quale neqꝫ natura fecit. neqꝫ facere p̄t. videt̉ꝙ ꝓpter ſubſtantiā facti ſit cōnumeranda ītermaxima miracula dei Tertia difficultas an miraculū ſtigmatizationis fuit ꝑmanens vel pertrāſiens ⁊ ſucceſſiuū. Nā in illuminatione ceciqͣꝫuis potētia viſiua miraculoſe det̉ tn̄ poſt acceptā illaꝫ potentiā cecus naturaliter videt itaꝙ miracula amplius non ꝑmanēt. lꝫ illuminatio fuerit miraculoſa. Stigmatizatio franciſcimiraculoſa fuit: dū ſtigmata illi ſunt impreſſaSed miraculū idē ꝑmanſit. qꝛ ſemꝑ videbaturſadtiſdli jueres ſuꝑnaturalis. videbāt̉ qͥppe manꝰ ⁊ pedescōclauati cum illis cōdictionibus que ſuꝑiuspoſite ſūt. Et erāt illi claui ſeparati a carne mouebaturqꝫ ī vulneribꝰ illis. nec poterāt inde extrahi ꝓpter reꝑcuſſionē Fert̉ qͥppe ꝙ dū corpꝰſancti trāſportaret̉ a ſācta maria d̓ angelis verſus aſſiſiū: delatū fuit ad monaſteriū ſācti Damiani: in qͦ morabat̉ ꝟgo feruentiſſima clara: q̄accipiēs manū corporis iā defuncti p̄ deuotionenimia: illā oſculabat̉. tēptauit aūt ex vulne̓clauū extrahere neqꝫ potuit qd̓ ⁊ demū dimiſii¶ Scd̓o apparet ſublimitas ⁊ p̄rogatiua franciſci ꝓpter ſtigmatizationē rōne ſimilitudinisexcellētis. Ip̄e qͥdē ſil̓is factus ē filio dei. Notandū tamē ꝙ triplex ſimilitudo p̄t diſtingui.Prima d̓r ꝑſonalis ⁊ oīmode idēptitatis q̄ ē ꝑꝯueniētiā oīmodā in natura. ⁊ ſic vna ꝑſona ēalteri ſil̓is in trinitate vt dicit dn̄s Bonauē. inij. di. xvj. ⁊ hoc non pōt cōuenire alicui creature neqꝫ humane neqꝫ angelice. vn̄ in pſal. dixitꝓpheta: deus quis ſimilis erit tibi: qͣſi. d. nullus ē Secūda ē ſimilitudo ꝓpartionalis. dictaẜm ꝓportionē. Sicut ꝯueniūt ⁊ ſil̓es ſunt nauta ⁊ auriga: hͦ mō aīa aſſimilat̉ deo inqͣꝫtum inea vna: ſūt tres potētie realiter diſtincte: ſicut īvna eſſentia diuina tres ꝑſone. Sil̓iter oīa queſūt a deo aſſimilāt̉ ei vt dicit Tho. pͥma ꝑte. q.y. inqͣꝫtum ſūt entia: vt pͥmo ⁊ vniuerſali principio totiꝰ eſſe. Tertia ē ſil̓itudo corporalis inmanibꝰ pedibꝰ ⁊ latere miraculoſe ſignatis: ethͦ vſqꝫ nunc ꝯuenit ſoli franciſco de quo ſic ſcribit Bonauē. Deſcēdit angelicꝰ vir frāciſcus d̓monte ſecū ferēs crucifixi effigiē non in tabulislapideis vel ligneis manu figuratā artificis: ſꝫin carneis membris deſcriptaꝫ digito dei viui.Et iterū de eo dicit. Dextrū quoqꝫ latus quaſi lācea tranſfixū rubea cicatrice obductū erat:qd̓ ſepe ſanguinē ſacrum effūdēs tunicā ⁊ femoralia in tanta copia reſpergebat: vt poſtmodūfratres ſocij: ea lauantes: ꝓ tempore indubitāter aduerterent: ꝙ ſicut in manibus ⁊ pedibusſic ⁊ in latere famulus domini expreſſe haberetimpreſſam ſimilitudineꝫ crucifixi. Tertio apparet ſublimis p̄rogatiua franciſci ꝓpter eius ſtigmatizationē: ratione glrie reſurgentis. Namſicut de martyribus refert Augꝰ lib̓. xxij. de ciui. de ꝙ reſurgent cū cicatricibus que ad ornatū facient ⁊ decorē corporum: non ad aliquamdeformitatem. Ita pie tenere poſſumus ꝙ franciſcus cum illis ſignis cum quibus ex hac vitadiſceſſit ad vitam īmortalem reſurget.Ꝙ ſtigmata fuerunt impreſſa frāciſcoſatis congrue reſpectu perſone loci ⁊modi.¶ Capl̓m. III.Ertiū myſteriūcontemplandum de ſtigmatibus beAati franciſci dicitur congruitatis: lꝫenim inueſtigabiles ſint vie dei nihil tamen abeo fieri arbitrandum eſt niſi in pondere numero ⁊ menſura. Idcirco dum frāciſcū voluit cōſignare conueniēter ac rationabiliter id effecit:poeſt autem colligi congruitas talis ſtigmat:tizationis ex triplici reſpectu.