turpiter cōfuſos ad apl̓os duxit. Quibus apl̓iidoloꝝ cultuꝫ diſſuadētes vt in xp̄m crederentmonuerūt. Qd̓ cū illi ex corde ſe facturos ꝓmiſiſſent apl̓i ſigno crucis in frontibꝰ eoꝝ munierūt. Et ſtatim liberi ab oī moleſtia: ad regē cōram magis iteꝝ ingreſſi ſūt. Quare irati magimultitudinē ſerpētū aduenire fecerūt. Statimqꝫ ad iuſſum regꝭ veniētes apl̓i pallia ſua de ſerpentibꝰ impleuerūt ⁊ ī magos ꝓiecerunt dicentes. In noīe dn̄i nō moriemini. ſꝫ a ſerpētibꝰ lacerati doloꝝ veſtroꝝ mugitꝰ dabitis. Cum gͦmagi ſe cruciarent̉: rex ⁊ ceteri rogabāt apl̓osvt eos a ſerpentibꝰ occidi ꝑmitterēt. Quibusapl̓i reſpōdere ſe miſſos reducere a morte ad vitam nō aūt a vita p̄cipitare in mortē. Cū auteꝫmagi ī malicia perſeueraſſent ab apoſtolis ſanidimiſſi inde aufugerūt. Poſt hoc filia cuiuſdāducis ex fornicatiōe ꝯcepit ⁊ filium parturiēs:quendā ſanctū diaconē infamauit. Cum auteꝫparentes puelle diaconē occidere villēt. Adueniētes apoſtoli infantē adduci fecerūt: qͥ die illa natus fuerat. Et corā diacone interrogauerunt dicētes dic infans. In nomine domini ſiiſte diaconꝰ hoc p̄ſumpſit. ad hec infans iſte inquit diaconus caſtus ⁊ ſanctꝰ eſt nec vnqͣꝫ carnem ſam coinquinauit. Cum auteꝫ parentes īſtarent vt apoſtoli quererēt quis actor huiusſceleris fuiſſet. Reſpōderūt apoſtoli. Nos īnocentes abſoluere decet: nocentes vero perderenon debemus. Manſerūt poſt hec ⁊ alia multa apoſtoli ī eodē loco ꝑ annū ⁊ tres mēſes Inquo ſpacio plus qͣꝫ ſexaginta milia hoīuꝫ exceptis paruulis cū rege ⁊ pͥncipibꝰ baptizati ſūt.Qualiter Simō et iudas debellarūtpotifices idoloꝝ patiētes mori potiqꝫ ſtatuā ſolis adorare. ¶ Ca. III.Ertij aduerſarijSimonis ⁊ Iude qͦs ip̄i debellaruntfuerūt idoloꝝ pōtifices Cū em̄ deueuiſſent ad quandā ciuitatē nomīe ſuamay: īuenerunt ibi magos ſuperius nominatos qͥ pontifices idoloruꝫ ⁊ populū contra apoſtolos cōcitauerunt. capientes vero ip̄os ad templū ſolis deduxerunt: vt aut eos ſacrificare compellerent aut penitus necarēt. Facto autē ſilentioapoſtoli dixerunt vt ſciatis ꝙ hec idola plenaſunt demonibus. ecce eis imperamus vt exeāt⁊ ſingula ſimulacra confringāt Statimqꝫ de ſimuſacris exierunt ⁊ confractis illis cum dirisvocibus abſceſſerunt. Quod videntes pontifices in apoſtolos irruerunt ⁊ eos trucidauerūtIn ip̄a autē hora cum nimia ſerenitas eſſet tanta fulgura extiterunt: vt templum ipſum trifa-rie ſcinderet̉ ⁊ illi duo magi ī carbones ictu fulguris verterent̉. Rex auteꝫ corpora apoſtolorum ad vrbem ſuam tranſtulit ⁊ in honorē eorum eccleſiam mire magnitudinis fabricauit.Notandū ꝙ de beato Simone in pluribus locis īuenitur ꝙ crucis patibulo ſit affixus Qd̓etiam Iſidorus libro de obitu apoſto orū. EtEuſebius in hiſtoria eccleſiaſtica ⁊ Beda ſuꝑactus apoſtolorū. Et magiſter Ioh̓es belethin ſūma ſua teſtat̉. Cum em̄ vt aīunt in egyptop̄dicaſſet ieroſolymiā redijt. Et poſt mortē Iacobi mīoris ī epiſcopū ieroſolymitanū ab apoſtolis vnanimiter eſt electus. Et ante mortemſuam triginta mortuos ſuſcitaſſe narratur. Cūauteꝫ eccleſiam ieroſolymitanā per annos multos rexiſſet ⁊ centeſimum atqꝫ vigeſimū annuꝫetatis ageret tempore traiani imperatoris Atticus conſularis ip̄m cruci affigi iuſſit. omnibꝰqui aderant ⁊ ipſo iudice admirantibus. Ꝙ cētum viginti annorū ſenex crucis ſupplicium pertuliſſet. Nōnulli vero dicunt ſicut ē rei veritasꝘ non fuit Simon chananeus qui fuit crucifixus. Sed fuit alius filius cleofe. Qd̓ etiaꝫ Euſebius ceſariēſis epiſcopus in ſua cronica teſtatur. Ideꝫ dicunt Iſidorus ⁊ Beda in ſuis cronicis. Naꝫ Iſidorus et Euſebius quod priusdixerūt poſtmodū in cronicis correxerūt. Qd̓patet etiam per Bedaꝫ: qui ſe ſenſiſſe redarguit in retractionibus ſuis Laudemus igitur dominū in ſanctis ſuis quibus tātam gratiam cōtulit: vt cunctis inimicis ꝓbiſſime conſternatis ad celorum regna glorioſi migrauerint: vbicum chriſto latantur. Qui viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculorum Amen.Sermo. xliiij. de ſacris admirādiſqꝫſtigmatibus ſerafici Franciſci.Go eni ſtigmaIta domini ih̓u in corpore meo portoDoctoris gentiū ꝟba ſūt iſta ad Galathas vltꝭ. ca. Elegit pater omniū deꝰ beatuꝫfranciſcū qͥ nō ſolū euāgelica doctrina viteqꝫ ꝑfectiōe: ſꝫ mirabili ſigno ſtigmatū excitaret hominū corda ad deſideriū eterne vite. Duobusqͥdem annis picturaꝫ crucis in manibꝰ pedibꝰ⁊ latere viſibiliter tulit Et ſicut apoſtoli ꝟtutemagna reddebāt teſtimoniū reſurrectiōis ih̓uxp̄i. ita frāciſcꝰ ī ſeip̄o in ꝓprio ſuo corꝑe xp̄mreſuſcitatū luculentiſſime demonſtrabat. Sedpleriqꝫ dū hec audiūt vel credere nolūt. franciſcū ſigno crucifixi fuiſſe inſignitū: vel qͥd leue ⁊nō admiranduꝫ id aſſueuerāt. Quapropter vtnouitas tāte rei cū deuotiōe fidelibꝰ innoteſcatreprimaturqꝫ temeritas curioſorū in hͦ ẜmone