Incēdunt me oratiōes tue. Cui apl̓s. obmuteſce ⁊ exi ab eo: ⁊ ſtatim liberatus eſt. Quod audiens rex regionis illius polemius cū haberetfiliā lunaticā miſit ad apoſtolū rogans vt ad ſeveniret. ⁊ filiā ſuā ſanaret. Ad quam cum apl̓sveniſſet ⁊ eam cathenis ligatā videret. qꝛ accedentes ad illam morſibus lacerabat: iuſſit eamſolui. Et cum miniſtri ad eaꝫ accedere nō auderent dixit. Ego demoniū qͥ ī ea erat iam ligatūteneo ⁊ vos timetis Et ſtatim ſoluta ⁊ liberataeſt. Tunc rex camelos auro ⁊ argento ⁊ lapidibus p̄cioſis onerauit ⁊ apoſtoluꝫ inquiri faciens eū nullatenus inuenire potuit. Mane autem ſequenti apparens apoſtolus cuꝫ ſolo regein cubiculo dixit ei. vt quid me cum argento etauro tota die queſiſti. Iſta munera ſunt neceſſaria his qui terrena requirūt. Ego nihil terrenum nihil carnale deſidero. Tūc ſanctus Bartholomeus cepit euꝫ multa de myſterio noſtreredēptionis docere oſtendens inter cetera chriſtum viciſſe diabolū ꝑ mirabilem congruētiā:potentiam: iuſticiam: ⁊ ſapientiā: congruū em̄fuit vt qui filium ꝟginis. id ē. adam factum deterra dum adhuc eſſet virgo vinceret a filio virginis vinceret̉. Potenter quoqꝫ ip̄m vicit cuꝫde ſua dominatiōe potēter eiecit: quaꝫ diabolꝰꝓ deiectione primi homīs vſurpauit. Et ſicutalicuius victor tyranni comites ſuos mittit vteius titulos vbiqꝫ erigant ⁊ tyrāni deiciāt Sicxp̄s victor nūcios vbiqꝫ mittit vt diaboli cultum euacuent ⁊ xp̄i ſtatuant. Iuſte quoqꝫ diabolum vicit. qꝛ iuſtum eſt vt qui comedentemhoīem vincēs detinebat: ieiunāte hoīe victuꝫhominē amplius nō teneret. Sapienter autemillum ſuꝑauit duꝫ ars diaboli deludit̉ arte xp̄inam dum xp̄s in deſerto ieiunauit anhelabatdiabolus illū agnoſcere ſi deus eēt ⁊ ex hoc cōgitabat ꝙ ſi nō eſuriret poſt quadraginta diesdeꝰ erat. Si vero eſuriret ꝙ hō eſſet ⁊ tunc ip̄mvt primū hominē per cibum deuinceret. Sedcognoſci deus nō potuit: quia eſuriuit: nec vinci: quia eius temptationi non ceſſit. Cum ergoeidem ſacramenta fidei p̄dicaſſet dixit regi ꝙ ſibaptizari vellet deum ſuum cathenis ligatu ſibi oſtenderet. Sequenti ergo die iuxta regꝭ palatium dum pontifices idolo ſacrificarēt cepitclamare demon ac dicere. Ceſſate miſeri ſacrificare nobis ne peiora me patiamini qͥ cathenisigneis ab angelis ih̓u xp̄i ligatus ſum Statimqꝫ om̄es miſerūt funes vt ſimulacrū euerterēt:ſed non potuerūt. apoſtolꝰ autem demoni precepit vt inde exiens idolum ip̄m cōminueret:qui ſtatim exiens om̄ia idola templi per ſeip̄mconfregit Deinde fuſa oratiōe ab apoſtolo omnes infirmi ſanati ſunt. Apoſtolꝰ autē templuꝫdeo dedicauit ⁊ demonem in deſertum abire p̄cepit. Tunc angelus domini ibideꝫ apparuit ⁊templum circūuolans in qͣttuor angulis ſignūcrucis digito ſuo ſculpſit dicens: hec dic̄ dn̄s.Sicut vos omnes ab infirmitate veſtra mūdaui. Ita ⁊ templuꝫ hoc ab omni ſorde mundabitur ⁊ habitatorem eius quem apoſtolus in deſertum locum abire precepit prius vobis oſtēdam quem videntes ne timeatis. Sed quale ſignum in lapidibus his ſculpſi tale in vr̄is frontibus imprimatis. Tunc oſtēdit eis et hiopemnigriorē fuligini: facie acuta: barba ꝓlixa: crinibꝰ vſqꝫ ad pedes protenſis: oculis igneis vtferrū ignitū ſcītilla emittētibꝰ flāmas ſulfureasex oculis ⁊ ore ſpirātē. cathenis igneis vinctūretro manibus. Et dixit eis angelus: quoniaꝫiuſſionē apoſtoli audiſti ⁊ de templo oīa idolaconfregiſti ſoluā te vt vadas in talem locū vbinullus hō morat̉ ⁊ ibidem ſis vſqꝫ ad diē iudicij. Ille aūt ſolutus cum magno ſtrepitu ⁊ vlulatū diſparuit Angelus aūt dn̄i in celū cunctisvidētibus euolauit. tunc rex cum vxore ⁊ filijsomniqꝫ populo baptizatus eſt ⁊ relicto regnoapl̓i diſcipulus eſt effectꝰ. Sed vt p̄dicta clariꝰintelligant̉ ⁊ ne credant̉ falſa eſſe atqꝫ confictatria in hac ꝑte de idolatria ſūt declaranda.Primū qͥd eſt idolatria.Scd̓m vnde ortum habuit.Tertium vtꝝ ſit grauiſſimū peccatoꝝ.¶ Ad pͥmuꝫ dicimꝰ ẜm ſnīaꝫ Iſid̓. li. viij. ethi.⁊ ſctī Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xciiij. Ꝙ idolatria ē cultus qͥ ſoli deo debet̉ exhibitꝰ creature. Nā idolatria idoloꝝ ſeruitꝰ ſiue cultura interp̄tat̉. latria em̄ grece latine ſeruitꝰ d̓r q̄ qͣꝫtum ad veraꝫreligionē attinet nō niſi vni ⁊ ſoli deo debetur:hāc ſicut impia ſuꝑbia ſiue hoīm ſiue demonūſibi exhiberi iubet vel cupit. Ita pia hūilitasvel hoīm vel angeloꝝ vel ſanctoꝝ ſibi oblataꝫrecuſat: ⁊ cui debet̉ oſtendit: ſicut paulꝰ ⁊ barnabas fecerūt de qͥbꝰ ſcribit̉ Actꝭ. xl. ca. Ꝙ cuꝫliſtris ꝓpter miracula q̄ fiebant vellēt ip̄is ppl̓diuinū honorē tribuere ⁊ dare thura: dicentesdij ſil̓es facti hoībꝰ deſcēderūt ad nos. Et vocabāt barnabā iouē: paulū ꝟo mercuriū. qꝛ ipſeerat dux ꝟbi. Illi conſciſſis tunicis ſuis exilierūt in turbas clamātes ⁊ dicentes: viri qͥd hͦ facitis: ⁊ nos mortales ſumꝰ ſil̓es vobis homīesIgit̉ idolatria d̓r a latria ⁊ idolo. Idolū auteꝫē ſimulacrū: qd̓ hūana effigie factū ⁊ ꝯſecratūeſt: iuxta vocabuli interp̄tationē. Idos enimgrece formā ſonat: ⁊ ab eo ꝑ diminutionē: idolū deductū qd̓ apud nos formulā facit. Igituromnis forma vel formula idolū ſe dici expoſcitQuidā ꝟo imꝑite dicūt idoluꝫ ex dolo ſūpſiſſenomē eo ꝙ diabolꝰ creature cultū diuini noīs