Dario q̄ſtio. Quid de tribꝰ fortiꝰ videret̉. Ree vino ⁊ muliere. Vnꝰ rn̄dit ꝙ rex: qꝛ cuꝫ hōpſit ceteris aīantibꝰ: rex p̄eſt hoī ⁊ ad nutū eioīa diſponūt̉. Quidā aliꝰ p̄tulit vinū eo ꝙ vinū aī fortitudinē ſuꝑat. Zorobabel ꝟo mulierē vtroqꝫ fortiorē aſſeruit. Nā regibꝰ ⁊ his qͥ vitem plātant mulieres dn̄ant̉ Et ꝓ mulieribushoīes cuiuſcūqꝫ ſtatꝰ aīas ponere nō formidātSuꝑ hͦ autē oīa ꝟitatē dixit eē fortiorē: quamoīs tra inuocat: ⁊ celū bn̄dicit: ⁊ manet inęternū Propter hāc aūt veritatē ꝓferēdā hortatē xp̄s diſcipulos: vt mori non ꝑtimeſcerent: dixit em̄ Mat. x. ca. Nolite timere eos qui occidūt corpꝰ: aīaꝫ aūt nō pn̄t occidere. Sꝫ ve nobis: nos ſumꝰ in qͦs fines ſeculoꝝ deuenerunt.Ab oībꝰ ꝓ maiori ꝑte veritas cōculcat̉. Cūctamēdacijs: dolo: fraude: deceptiōibꝰ: ⁊ falſitatibus fedata cernūt̉. vbiqꝫ adulatiōes: iuſticiā⁊ veritatē deijciūt. Nō ē hͨ doctrina ph̓oꝝ Inqͥt Ariſto. iiij. Topicoꝝ. ⁊. iiij. Ethic̄. ꝑ ſe mēdaciū prauū ⁊ fugiēdū ē: veꝝ aūt ⁊ bonū ⁊ laudabile ē. Sꝫ mūdi redēptor veritatem nos excolere docuit. qꝛ ip̄e ē veritas et vita. Hinc etbeatꝰ Iacobꝰ illā ſuo ſanguine defendere nonrecuſauit. dū em̄ vt Egiſippus refert. Iudei requiſiuiſſent eū vt ꝯͣ xp̄m p̄dicaret ī die ſolennipaſce. aſcēdēs ſupra pinnaculū tēpli voce magna rn̄dit Quid me īterrogatis de filio homīsEcce ip̄e ſedet ī celis a dextris ſūme ꝟtutꝭ: viuos ⁊ mortuos iudicare venturꝰ. Que ꝟba etſil̓ia iudeos ī tātū leſerūt: vt exclamantes dicerent. O o ⁊ iuſtus errauit: interficiamus eum.¶ Scd̓o ꝯſideremꝰ de morte iacobi penā. Statim qͥdē aſcēdētes iudei p̄cipitauerūt eū: deinde lapidauerūt. Ip̄e ꝟo ſuꝑ genua ꝓcūbēs dicebat. Rogo dn̄e dimitte eis: qꝛ neſciunt qͥd faciunt. Quidā ꝟo ſacerdos exclamauit parciteq̄ſo qͥd facitis: ꝓ nob̓ h̓ orat: iuſtus: quem lapidatis. Tūc vnꝰ particā fullonis arripiēs valido ictu caput eius impetijt ⁊ cerebrū excuſſitTaliqꝫ martyrio migrauit ad dn̄ꝫ. Anno trigeſimo ep̄atꝰ eiꝰ. Sepultuſqꝫ ē ibidē ꝓpe tēpluCū aūt populꝰ mortē eius vindicare ⁊ malefactores caꝑe ac punire vellet ꝓtinꝰ aufugerun¶ Tertio ꝯſideremꝰ d̓ morte Iacobi vindictāNā iudei ⁊ ꝓpter hͦ pctm̄ ⁊ pͥncipaliꝰ: qꝛ xp̄mocciderūt diuina vltione ꝑcuſſi fuerūt: quorūdeſolationē ac deſtructionē ciuitatis narrauimus ī tractatu d̓ timore iudicioꝝ dei. Nūc ꝟoſufficit intellexiſſe qͣꝫtū beatꝰ Iacobꝰ deo celi fuerit gratꝰ quē in hͦ ſeculo tot ꝟtutibus pollerefecit ī futuro eterno bona donauit. Ad qͦs nosꝑducat clemētia xp̄i. Qui eſt bn̄dictꝰ ⁊ laudapilis in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo. xl. de laudibꝰ fidei xp̄iane:q̄ veriſſima ꝓbat̉ extra quā nullꝰ cōſequi pōt eternā ſalutē. In feſto ſctōrū Philippi ⁊ Iacobi recitādus.N me credite.Verba ſūt redēptoris nr̄i. Ioh̓.xiij. ca. qͥ ī euāgelio pn̄tis ſolennitatis: decepti pleriqꝫ a ſuo debiliparuiſſimoqꝫ īgenio nolūt acceptare illa q̄ deꝰnob̓ ſua benignitate reuelauit. Reputant qͥppeſtultū fore ac ſatꝭ leue ſi credāt̉ pure ⁊ ſimpliciter altiſſima fidei xp̄iane myſteria Cōtra qͦs loquit̉ ſcpͥtura oſtēdēs qͣꝫ ſit laudabile quāqꝫ vtile ⁊ meritoriū credere diuinis abſqꝫ inqͥſitionecurioſa vel ꝯͣdictione. Scribit̉ nāqꝫ Gen̄. xv.ca. Credidit abraā deo ⁊ reputatū ē ei ad iuſticiā. Et. ij. Paral̓. xx. ca. Credite ī dn̄o deo vr̄o⁊ ſecuri eritis. Et Ecc̄i. ij. ca. Qui timetꝭ deuꝫcredite illi ⁊ non euacuabit̉ merces vr̄a. Et adRoma. x. ca. Corde em̄ credit̉ ad iuſticiaꝫ. EtMarci vltꝭ. ca. Qui crediderit ⁊ baptizatꝰ fuerit ſaluꝰ erit. qͥ ꝟo nō crediderit ꝯdēnabit̉. EtIoh̓ .j. ca. Dedit eis ptātem filios dei fieri hisqͥ credunt in noīe eiꝰ. Et. iij. ca. Sic deꝰ dilexitmūdū vt filiū ſuū vnigenitū daret: vt oīs qͥ credit ī illū nō pereat ſꝫ habeat vitā eternā. Et. vijca. Qui credit ī me ſic̄ dicit ſcpͥtura flumina devētre eiꝰ fluēt aque viue Et. viij. ca. Si nō credideritis moriemini ī pctō vr̄o. Et. xj. ca. Quicredit ī me etiā ſi mortuꝰ fuit viuet. Et. xx. ca.Beati qͥ nō viderūt ⁊ crediderunt. Et vltꝭ. ca.Credētes vitā habeatis ī noīe eiꝰ. Et Luce. ij.ca. Eliſabeth a ſpūſācto mota dixit īmaculateꝟgini. Beata q̄ credidiſti Et lꝫ iſta ſufficerentad extinguēdā neqͥciā hoīm elatoꝝ. verūtamēoſtēdemꝰ in pn̄ti ẜmone fidei nr̄e clariſſimā veritatē. Hanc p̄dicauerūt philippus ⁊ iacobusapl̓iqꝫ ceteri. hāc didicerunt a xp̄o: hāc deniqꝫꝯprio ſanguine defenderūt Neqꝫ dari pōt aliafides p̄ter iſtam in qua ſperari poſſet eterna ſalus. Vna inquit textus in ca. firmiter. de ſum.trini. ⁊ fi. ca. eſt fidelium vniuerſalis eccleſia extra quaꝫ nullus oīno ſaluat̉. Et apl̓s ad Eph̓.v. ca. ait. Unus deꝰ vna fides q̄ ſcꝫ credit xp̄mdeū ⁊ hoīem de virgine natū ſaluatorē mundiꝘ aūt iſta fides veriſſima ſit ⁊ indubitata probare poſſumus triplici rōne.Prima d̓r mundialis acceptationis.Scd̓a paſſionalis tollerationis.Tertia diuinalis magnificationis.Ꝙ fides xp̄i vera ſit oſtēdit̉ eo ꝙ mūdus totꝰ illā acceptauit mediate p̄dicatione apl̓oꝝ qd̓ fieri non potuiſſetabſqꝫ v̓tutē dei ⁊ miraculis euidētibꝰ