Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

frequētat̉: ſicut pſalmi Dauid: epl̓e Paulivt ex peccatoribꝰ ad penitētiā redire volentibus ꝯſequēde venie ſpes indubia p̄beat̉. NaꝫDauid peccato luxurie cecidit. Paulꝰ ſuꝑbiaintumuit. Et Mattheꝰ auaricie deditiſſimusfuit. Qui tn̄ oēs ꝓpter penitētiā exaltari merijerūt etiā ī eccl̓ia militāte. Tertio cōſideremꝰde morte apl̓i iudiciū punitꝰ fuit Hitarcꝰ arrogantiſſimꝰ inſanꝰ. Mortuo qͥdē apl̓o ppl̓sad palatiū Hitarci incenſurꝰ oīa ꝓperabat Sꝫp̄ſbyteri diacones īpetū mitigātes apoſtolimartyriū gaudio celebrarūt Rex ꝟo nec matronas ad Epigeniā directas nec per magos poſſet aliquatenꝰ īmutare totā domumeiꝰ igne copioſo vallauit vt ip̄aꝫ ceteris virginibꝰ ꝯcremaret Apl̓s aūt eidem apparēs oēꝫignē ab eiꝰ domo excuſſit: erūpens regꝭ palatiū inuaſit: ſolo rege vnico filio vix euadēte cūcta ꝯſūpſit. Statimqꝫ filiꝰ eius a demonearreptꝰ pr̄is crimīa cōfitens ad ſepulcrum apl̓iꝓperauit Pater ꝟo turpiſſimꝰ leproſus effectꝰē. Qui curari poſſet manu ꝓpria gladioſe ꝑemit. Populꝰ autē fratrē Epigenie ab apl̓obaptizatū regē ꝯſtituit. annos. lxx. regnauit: filiū ſuū ſibi ſubſtituēs xp̄ianū cultuꝫ magnifice ampliauit. totā Ethiopie ꝓuinciā repleuit eccleſijs. Oremꝰ igit̉ dn̄m ih̓m xp̄m vtmerita īterceſſionē btī Matthei apl̓i euāgeliſte trahat corda nr̄o ad ſe vt ſeqͥ valeamꝰ īoꝑbus ꝟtuoſis. Sicqꝫ reddamꝰ nos dignosgra ſua tandē gl̓ia illa ꝑhenni in viuit regnat infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo. xxxviij. de btō Thoma apoſtolo quilꝫ fuerit ex duodecim vnusqd̓ ad ſuā gl̓iam accedit. tn̄ inuentuseſt triplici p̄conia decoratus.Homas vnꝰ exduodecim. Scribunt̉ ꝟ̓ba Ioh̓isxx. ca. Ꝙuis btō Thome ad gl̓iamimgētē accedere videat̉ eo duodecim apl̓oꝝnumero illū dn̄s copulauerit. Uerū tn̄ bn̄ ē vtrecogitemus ea in apl̓atū egerit digna laude.Parū qͥppe imo nihil eſſet apoſtolici faſtigij accepiſſe honorē: niſi ad apl̓atus officiū ſpectātimplerent̉. Propterea in ſermone de ſanctoThoma dicturi aliqua enarrabimꝰ: ex qͥbꝰ euꝫverum apl̓m re noīe cognoſcemus. em̄ vnꝰex duodecim fuerit patet ſatis ex verbis euangelij tam Iohānis. xx. ca. in themate: qͣꝫ etiamMatthei. x. ca. Igitur referamus qͥd in eomendabile reperitur. Et lꝫ illius pręconia multa ſint nos tn̄ de tribus dumtaxat dicemus.Primum dicit̉ confirmatio.Scd̓m predicatio.Tertium paſſio.Qualiter Thomas fuit ī fide ꝯfirmatus videndo xp̄m. vbi declarat̉ quocorpꝰ glorificatuꝫ fit palpabile. anThomas tetigit xp̄m. quo eodeꝫpōt eſſe fides viſio. Cahl̓m .I.Rimū p̄coniuꝫbeati Thome d̓r ꝯfirmatio Fuit em̄ reſurrectione xp̄i illiꝰ diuinitate ſingulari ꝯfirmatꝰ. em̄ vidiſſet apl̓os recitantes reſurrectionē xp̄i eis apparuerat ip̄areſurrectiōis die illo abſente credere noluit Neqꝫ abſentia illa caſualis fuit: ſꝫ ex diuīa ꝓuidentia vt eēt occaſio iterate apparitiōis ih̓u xp̄i adip̄m reducēdū nos ī reſurrectōis fide ꝯfirmādos. ꝓut Gregꝰ aſſerit ī omelia Et lꝫ dicat̉ Luce vltꝭ. ca. duo diſcipuli eūtes in Emausgnito dn̄o ī fractiōe panis redierūt ī hierl̓m īuenerūt cōgregatos vndecim: int̓ qͦs oportuit numeraret̉ Thomas: qꝛ iudas iam erat extinctꝰ. Tn̄ vt ait Beda. potuit Thomas illi ī colloqͥo de apparitiōe xp̄i exiſterēt exiuit ab apl̓oꝝ collegio. Et ī iſto interuallo an̄qͣꝫrediret ad eos xp̄s apparuit decē apl̓is in cenaculo exn̄tibꝰ abſente Thoma Narrātibꝰ illisviſionē xp̄i reſuſcitati. Thomas rn̄dit. Niſi videro ī manibꝰ eiꝰ fixurā clauoꝝ mittā digituꝫmeū in locū clauoꝝ: mittā manū meā ī latꝰ eiꝰ credā. Hic Chryẜ. ait. Sicut ſimplicit̓ qͣlitercūqꝫ credere facilitatꝭ ē: ita multū īueſtigareē groſſiſſime mētis. Thomas accuſatur.Alijs em̄ groſſior exiſtēs ē ſenſū groſſiſ .ſ. tactū q̄rebat fidē neqꝫ oculis credebat:vn̄ ſufficiebat dice̓: niſi videro: ſꝫ addidit:mittā digitū meū ī locū clauoꝝ mittā manuꝫmeā in latꝰ eiꝰ credā. Sꝫ poſt dies octo duꝫerāt oēs vndecim ꝯgregati apparuit illis ieſus.Ubi Chryẜ. inqͥt. ſtatim xp̄s apparuit ſedpoſt dies octo vt īterim Thomas a diſcipulisammonitꝰ attēdat in maius deſideriū fideliorfieret ī futuruꝫ. Stans ih̓s ī medio dixit eis.Pax vob̓: deinde dic̄ Thome. Infer digitumtuū huc vide manꝰ meas: affer manū tuā etmitte ī latꝰ meū: noli incredulꝰ ſed fidelis.Cōſideremus quāta ſint benignitas ih̓u xp̄i expectauit īterrogaret̉ a Thoma. ſed exſua miſcd̓ia qͣſi p̄ueniēs inuitat ad ſe cognoſcendū. Rn̄dit ꝟo Thomas in fide firmatusdn̄s meꝰ deꝰ meꝰ. Cui xp̄s dixit. Quia vidiſti me Thoma credidiſti: beati viderunt crediderūt. Sed vt p̄dicta fine aliquo erroreintelligant̉ opus ē vt tria dubia declaremus.