Ilectus meꝰ mihi ⁊ ego illi. Ioh̓is euangeliſte v̓baſūt iſta originaliter Can̄. ij. ca. Immenſa beatiſſimi euāgeliſte Ioh̓is p̄conia omnem ſuꝑant dicendi facultatē. Quiſnā tam eloquens reperit̉ tam ornatꝰ in explicādo: tamqꝫpotēs in ꝑſuadendo vt eiꝰ innumeras: vt ſic dicam: laudes effari queat? Tn̄ ⁊ ſi nō quātuꝫ ſibi debet̉ quātuꝫ nos poſſumꝰ illiꝰ p̄rogatiuastenemur extollere dignas Colēdus qͥppe eſt aboībus ⁊ ſingulari deuotione honorandus cuidei filius tam p̄cipuā dilectionē exhibuit quēita chariſſimū habuit cui deniqꝫ tanta contulitbn̄ficia. Vt aūt habeat mens nr̄a lumen intelligentie qͦ Ioh̓is ſublimitatē ꝑcipiat de ip̄o in hͦẜmone dicemꝰ: quē ⁊ merito fundabimꝰ ī amore illo dulciſſimo quo eum xp̄s p̄ ceteris apl̓isvoluit exornare: de quo ipſe verba in thematepoſita dicit. Dilectus meus mihi ⁊ ego illi Inquibus verbis tria myſteria de illo amore proponimus contemplanda.Primum dicitur ſuꝑationis.Scd̓m oſtenſionis.Tertium concluſionis.ꝙx xp̄s dilexit ioh̓eꝫ amore p̄cipuo etẜm ꝙ hō ⁊ ẜm ꝙ deus ⁊ de differētiaamoris eius et petri: et qͣꝫ rōnabiliterxp̄s eū ita dilexit. ¶ Capl̓m ..Aimū myſterium ꝯtemplādū de amore qͦ xp̄s Iohannē dilexit d̓r ſuꝑationis. Suꝑauit nāqꝫ amor ille amorē alioꝝ diſcipuloꝝ. Un̄Ioh̓is. xiij. ſcribit̉. Erat recūbēs vnus ex diſcpulis eius in ſinu ih̓u quē diligebat ih̓s. Et. ixca. Cuꝫ vidiſſet ih̓s matrē ⁊ diſcipulū ſtantemquem diligebat. Et. xx. ca. vna ſabbati mariamagdalene venit mane cū adhuc tenebre eſſentad monumentū ⁊ vidit lapidē ſublatū a monumento. Cucurrit ergo ⁊ venit ad ſimonē petrū⁊ ad aliū diſcipulū quem amabat ih̓s. Et. xxj.ca. Conuerſus petrꝰ vidit illū diſcipulū quē diligebat ieſus ſequentē. Eccleſia ꝟo cantat illd̓Sedde. Hic ē Ioh̓es qͥ pͥuilegio amoris precipui ceteris altius a dn̄o meruit honorari. Sedvt ꝑtem iſtam clarius expediamꝰ tria dubia ꝓponimus diſputanda.Primū vtꝝ xp̄s dilexit Ioh̓em ẜm ꝙ deus.Scd̓m vtꝝ xp̄s plꝰ dilexit Ioh̓em qͣꝫ petrumTertiū vtꝝ xp̄s debuit ita intēſe ioh̓eꝫ dilige̓.¶ Ad primū dubiū poſſet qͥs arguendo reſpōdere. ꝙ xp̄s nō dilexit Ioh̓em ẜm ꝙ deus: ſedtm̄ ẜm ꝙ hō: ꝓbatur: qꝛ cum amor ſit paſſio etnulla paſſio cadit in deo: ideo deus nihil amare pōt. Sed ꝯtra eſt auctoritas ſcripture q̄ deūdiligere amareqꝫ in pleriſqꝫ locis teſtat̉. VndeDauid in psͣ. cxlvj. ait. Dn̄s diligit iuſtos Etſapiens Prouerbioꝝ. iij. ca. Quem em̄ diligitdeus corripit. Et Sapiētie. xj. ca. diligis oīa q̄ſunt. Et Ecc̄i. xlv. ca. Dilectꝰ deo ⁊ hominibꝰmoyſes. Et Malach̓ .j. ca. Dilexi vos dic̄ dominꝰ. Et paulꝰ. ij. ad Corꝭ. ix. ca. Hilarē em̄ datorem diligit deꝰ Et Ioh̓es .j. ſua canonica ca.iiij. Sicut deus dilexit nos ⁊ nos debemus inuicem diligere. Et ſaluator nr̄ Ioh̓is. iij. ca. deus dilexit mundū. Et. xiiij. ca. Qui diligit mediliget̉ a pr̄e meo. Eodem ca. Si qͥs diligit meẜmonē meū ẜuabit ⁊ pr̄ meus diliget eum. Etxvj. ca. Ip̄e em̄ pr̄ amat vos. Ergo vt qͥd ſentiendū eſt d̓ amore dei ad creaturas inueſtigarepoſſumus. Notande ſūt in hac ꝑte tres theologorum ꝓpoſitiones. Prima ẜm Bonauē. diſ.xxxij. tertij. ⁊ Tho. j. ꝑte. q. xx. ꝙ neceſſe eſt ponere amorē in deo: qꝛ in quocūqꝫ ē volūtas velappetitus oportet eē amorē: ille tn̄ amor in deonon eſt paſſio. Nā amor ⁊ gaudiū ⁊ delectatioẜm ꝙ ſignificat artꝰ appetitꝰ ſenſitiui comitat̉aliqͣ trāſmutatio corꝑis ⁊ maxime circa cor qd̓eſt primū pͥncipiū motus in aīali. Scd̓m veroꝙ p̄dicta ſignificant actū appetitus intellectiuino ſunt paſſiones Et ſic ponunt̉ in deo ẜm effectum: nō ẜm paſſionis defectū. Odit em̄ cōmunicando iuſte penā ei quē odit abſqꝫ ſui trāſmutatione: diligit creaturā illi ſua bn̄ficia plus minuſve tribuēdo: idem ſemꝑ eodeꝫ mō ſe habēsUn̄ ph̓s. vij. Ethicoꝝ dicit. deꝰ vna ⁊ ſimplici oꝑatione gaudet ⁊ eadem rōne ſine paſſioneamat. Scienduꝫ adhuc ꝙ ī paſſionibꝰ ſenſitiuꝫappetitꝰ ē ꝯſiderare aliqͥd qd̓ ē materiale .ſ. corporalē trāſmutationeꝫ: ⁊ aliqͥd qd̓ eſt formale.id ſcꝫ qd̓ eſt ex ꝑte appetitꝰ: ſicut ī ira vt dicit̉ inj. de aīa. Male eſt accēſio ſanguinis circa cor:vel circa aliquid hmōi. Formale ꝟo appetitusvindicte. Sed rurſus ex ꝑte eius qd̓ formale ēin qͥbuſdam paſſionibꝰ deſignat̉ aliqͣ imperfectio: ſicut in deſiderio qd̓ eſt boni nō habiti: ⁊ īira qͥ triſticiā p̄ſupponit. Quedā ꝟo nullam imfectionē deſignant vt amor ⁊ gaudiū. Cū ergonihil hoꝝ deo cōueniat ẜm id qd̓ eſt materialein eis illa q̄ imꝑfectionē importāt etiā formalitdeo ꝯuenire nō pn̄t niſi metaphorice ꝑ ſil̓itudinem effectus. Que aūt formaliter imꝑfectionēnō importāt de deo ꝓprie dicuntur vt amor etgaudiū ſine paſſione tn̄ vt ē p̄dictum. ¶ Scd̓averitas ꝙ deus oīa q̄ ſunt amat. Nam vt inqͥtTho. vbi ſupra. Oīa exiſtentia inqͣꝫtum ſunt:bona ſūt. Ip̄m em̄ eſſe cuiuſlibet rei quoddambonū ē: ⁊ ſil̓iter q̄libet ꝑfectio ip̄ius: cum ergo