ca. Qui curauit infirmos: illuminauit cecos:mūdauit leproſos: demones a corꝑibꝰ obſeſſiseiecit et mortuos ſuſcitauit. Ad quē acceſſerūtpoſt ieiuniū angeli et miniſtrabāt ei vt diciturMat. iiij. ca. Veruntū vt refert Hieroꝰ ſuperMattheū. Arguit in hͦ porphirius ⁊ Iulianauguſtus vel imperitiā hiſtorici mētientis veſtulticiaꝫ eoꝝ qͥ ſtatim ſecuti ſunt ſaluatorē qͣſiirrationabiliter quēlibet vocanteꝫ hoīem ſuntſecuti. Sed certe fulgor ipſe ⁊ maieſtas diuinitatis occulta que in hūana facie relucebat. Epͥmo ad ſe veniētes trahere poterat aſpectu Siem̄ in magnate lapide ꝟtus hec eſſe d̓r. vt ānulos et feſtucas ſibi copulet quanto magis dn̄soīm creaturarū ad ſe trahere poterat quos volebat: hec Hieroꝰ. Sed Porphirius p̄fatus ſacrilegus ⁊ blaſfemus xp̄m vocantē p̄ſumit culpare aſſerens ex malicia piſcatores ruſticos etindoctos ad ſe ſequendū vocaſſe. Nā cū illiusfacta ⁊ geſta fraude ⁊ deceptiōe vt ip̄e falſo aſſerit fuerint plena: voluit eos habere comitesquos facile erat deciꝑe. O ꝟba omni execration digna. O falſitas ab om̄ibus exhorrendaNon fuit deceptor xp̄s in qͦ oīs gr̄e plenitudoſuꝑabuudauit: oīs ꝑfectio ſanctitatis emicuit:oīs deniqꝫ ſplendor ꝟtutis effulſit Sꝫ id̓o parperes nō diuites ⁊ potētes: piſcatores nō philoſophos ad ſe vocauit: vt in cōuerſione mundi fiēda ꝑ eos ꝟtus diuina clareſceret: ⁊ ꝟitasꝑ eos p̄dicanda diuine gr̄e nō humanis fauoribus aſcriberetur. Idcirco paulus j. ad Corꝭ. j.ca. inqͥt. Que ſtulta ſūt mūdi elegit deus vt cōfundat ſapientes: ⁊ infirma mundi elegit deusvt ꝯfundat fortia. Et mundi ignobilia ⁊ ꝯtemptibilia elegit deus ⁊ ea q̄ non ſunt vt ea q̄ ſuntdeſtrueret vt nō gloriet̉ oīs caro in conſpectueius. Suꝑ hoc paſſu ita dicit Augꝰ. Si doctꝰeligeret̉ fortaſſe id̓o ſe diceret electuꝫ: qꝛ ſua doctrina eligi meruit. Dn̄s autē nr̄ ieſus xp̄s volens ſuꝑboꝝ frangere ceruices nō queſiuit peroratore piſcatorē. ſed de piſcatore lucratus eſtimperatorē. ¶ Scd̓a conditio illius obedientie d̓r ſocietas. Habuit em̄ ſecuꝫ obedientem etſociū fratrē ſuuꝫ petrū. Simul quidem vocatiſunt ⁊ inſimul vocātem ſecuti. Hinc Chryẜ. ſuper Mattheū ait de ip̄is. Erant habitatiōe ciues: dilectione ꝯcordes: artificio pares: fraternitatis pietate coniuncti: ideo ſimul eos vocauit: ne hoīes ita coniunctos diſſimiles vocatioſepararet: hec ille. Sciendū tn̄ ꝙ cōiunctio fraternitatis aliqn̄ hꝫ diſparitatē ſicut in Cayn ⁊abel: quoꝝ vnus deo gratus fuit: alter exoſusvt ptꝫ Gen̄. iiij. ca. Iſaac etiā hereditatem obtinuit. Iſmael vero frater eius illam amiſit: ſic̄ſcribitur Gen̄. xxj. ca. Et ad Gal̓. iiij. ca. Eiceancillam ⁊ filium eius: non em̄ erit heres filiusancille cuꝫ filio libere. Iacob inſuper amabilisfuit deo. non ſic Eſau frater de quibus Malachie .j. ca. dixit deus. Iacob dilexi: Eſau odiohabui. Quādoqꝫ autē copula fraternitatis habet paritatē. vnde Ualerius maximus li. j. recitat de poliſtrato et Pipoclide philoſophis.ꝙ fuerint eodem die nati: eiuſdēqꝫ preceptorisEpicuri ſectam ſecuti: patrimonij etiaꝫ poſſidēdi alendeqꝫ ſchole cōmunione ꝯiuncti: eodemqꝫ momento tēporis vltima ſenectute extincti.Sic cognatio petri et andree parem in multishabuit conditionē. nam fuerunt ab eodem artificio vocati: dicit nāqꝫ Matth̓. iiij. ca. Ambulās ieſus iuxta mare galilee vidit duos fratresſimonem qui vocatur petrus ⁊ andreaꝫ fratrēeius mittentes rhete in mare: erant enim piſcatores. Et ait illis Uenite poſt me ⁊cͣ. Fuerunteideꝫ officio deputati ſcilꝫ apoſtolatui chriſti.Vnde Luc̄. vj. ca. ⁊ Matth̓. x. ca. ſcribit̉. Elegit duodecim quos apoſtolos nomīauit. ſimonem quē cognominauit petrū ⁊ andreā fratrēeius. Fuerunt inſuꝑ eodem pͥuilegio dotati inmiraculoꝝ oꝑatione. vnde Matth̓. x. ca. dicitur. cōuocatis ih̓s duodecim diſcipulis eius:dedit illis poteſtatē ſpirituū immundoꝝ vt eijcerent eos ⁊ curarent oēm languorē ⁊ omnē infirmitatē. Nomina autē duodecim apl̓oꝝ ſunthec. pͥmus ſimon qͥ d̓r petrus ⁊ andreas fratereius Ultimo fuerūt eodem genere martyrij coronati: qꝛ ambo crucis ſupplicium pertuleruntIdeo eccleſia cantat. Andreas xp̄i famulus dignus dei apoſtolꝰ: germanus petri ⁊ in paſſiōeſocius. ¶ Tertia cōditio illius obediētie d̓r velocitatis. Obediuit qͥppe Andreas ſtatim ſinemora ſine dilatiōe. Sꝫ hoc tꝑe mortales miſeriaures hn̄t ⁊ nō audiunt: vocant̉ ad penitentiā⁊ tamē vix emille conuertit̉ vnus. Eorū verorn̄ſio ē vel tacita vl̓ exp̄ſſa. Reuertemur ad dominū in ſenectute. Reuertemur ad dn̄ꝫ in infirmitate. Reuertemur ad dominū poſt aliqͦs annos. O peccatores duri. O peccatores excecati: nolite differre: nolite ꝓcraſtinare. hodie inqͥtDauid in psͣ. Si vocem eius audieritis noliteobdurare corda vr̄a: hodie inquit nō cras: defuturo quideꝫ nil certū habemus: p̄ſens tm̄ tēpus nr̄m eſt. Dū tēpus habemꝰ ait paulus adGalathas. vj. oꝑemur bonū. Et ſapiens Ecc̄iv. ca. Ne tardes conuerti ad dominū ⁊ ne differas de die in diem: ſubito em̄ venit ira illius ⁊ ītꝑe vindicte diſperdet te. O qͣꝫ grandis eſt numerꝰ ꝑeuntiū. O qͣꝫ magna multitudo dei mādata ſpernētiū. Vocat oēs benignꝰ pr̄ tam dulciter: ⁊ homīes ingrati ei obędire poſtponunt.Propter dicta Gregorij in omelia ita pulchre