die paſſi fuerint: ordinauit tn̄ Gregꝰ vt ip̄a dieſpecialiꝰ quo ad officiū fieret ſolēnitas petri ⁊ īſequēti die cōmemoratio pauli. tū qꝛ eadeꝫ diefuit dedicata eccl̓ia ſācti petri. tū qꝛ maior ē dignitate. tū qꝛ prior eſt cōuerſione: ⁊ prior vrbēintrauit. ¶ Scd̓o ꝯſideremꝰ cauſalitateꝫ: qͣ ſcꝫex cauſa petrꝰ ⁊ paulꝰ innocētes ⁊ ſācti ad violentā mortē ꝯdēnati fuerūt. Ad qd̓ rn̄dere poſſumus ꝙ tria cōcurrerūt q̄ illos bonos ⁊ oī ſāctitate fulgētes coegerūt ad mortē.Primū fuit romanoꝝ ſuꝑbia.Scd̓m Neronis ſeuicia.Tertiū Simonis magi malicia.¶ Primū fuit romanoꝝ ſuꝑbia. naꝫ xp̄ianosꝑſecuti ſūt: nō qꝛ xp̄m p̄dicabant. ſꝫ qꝛ ip̄m ſineſenatus auctoritate deificatū aiebāt: qd̓ ip̄i denoīe fieri ꝓhibuerāt. vt ſcribit̉ in hiſtoria Eccleſiaſtica. Nā cū pilatus qͣdā vice ad Tiberium epl̓as de xp̄o miſiſſet: ip̄eqꝫ Tiberiꝰ eius fidem a romanis recipi aſſentiret: ſenatꝰ oīno reſpūit ex eo ꝙ non ſui autoritate deus vocatusfuit. Et lꝫ Tituſliuius in ꝓhemio dicat in laudem romanoꝝ. Ccteꝝ aūt me amor negocij ſuſcepti fallit: aut nulla vnqͣꝫ reſpublica: nec maior: nec ſāctior: nec bonis exemplis ditior fuit:nec vnqͣꝫ ciuitatē tā ſero auaricia luxuriaqꝫ īmigrauerūt. Tn̄ neſciūt aut noluit ip̄e Tituſliuius agnoſcere romanoꝝ ſuꝑbiam qͥ ſe deos extimabāt: ⁊ vt Augꝰ dicit in pͥncipio pͥmi li. de ci.dei. Hoc qd̓ dei eſt affectabāt amabātqꝫ ſibi inlaudibꝰ dici: parcere ſubiectis ⁊ debellare ſuꝑbos. Et vt p̄dictū eſt nolebā: vt qͥs ꝓ deo coleret̉ abſqꝫ illoꝝ licētia ⁊ auctoritate. Scd̓m qꝛꝯcurrit vt apl̓i ſācti violenta morte extinguerētur: fuit Neronis ſeuicia. Ip̄e tūc romanis imꝑabat: qui vt Horoſiꝰ Eutropius ⁊ reliqͥ ſcriptores romanaꝝ reꝝ tradunt flagicioſiſſimus⁊ iniquiſſimus fuit. De quo etiā Ioh̓es d̓ Saberijs in policratōne lij ita ait. In tanta moleimperij oēm peroſus eſt grauitatē: philoſophiam ꝑſequens qͣſi maieſtatis imperij inimicamEt nobiliora īgenia veritus ſe ꝯſilijs ſubdidithiſtrionū. Cuꝫ ꝟo eēt ouꝫ auariſſimꝰ adeo vtnulli quodcūqꝫ officiū delegaret: qͥn ꝓſeq̄returnoſti qͥd mihi opus ē. aut illud ſubijceret. Quioībus p̄eſt oībus indiget hiſtrionibꝰ ⁊ mimispecunias infinitas erogare nō grauabat̉. Singulos ꝓut qͥbuſqꝫ placuerat ampliſſime dignitatis noīe ſublimabat. Alios patricios: aliosſenatores dicere hos illuſtrium ſpectabiliū venoībus illuſtrabat. hec ille: Qui aliter appellari ſo et policratus: ⁊ fuit natione angelicus Etne vitijs neronis diutiꝰ īmoremur: illud tm̄ afferamus ī mediū: ꝙ anno etatis ſue. xxxij. Eutropium fugiens ad quartū ab vrbe lapidem ſimetip̄m interfecit. Tertiū quod cōcurrit vt ſāctiſſimi petrus ⁊ paulus martyrio coronarēturfuit Simonis magi malicia. Hic vt ſcribitur īitinerario clementis ſerpentes eneos faciebatmoueri: ſtatuas eneas lapideaſqꝫ ridere ⁊ cātare: multaqꝫ huiuſmodi exercebat veneficijs ⁊ īcātationibus magicis: ꝓpter que Neroni chariſſimus erat. Uictus tamen ⁊ ſuꝑatus qͣꝫſepeab apoſtolis petro ⁊ paulo virtute xp̄i: cuꝫ tēptaſſet volare: vt leo papa teſtat̉: orāte paulo⁊ petro imperante angelis ſathane vt eū relinquerent: quem ꝑ aera ferebant continuo corruit: fractiſqꝫ ceruicibus expirauit. Qua d̓ re iratus Nero dedit eos in manibꝰ paulini viri clariſſimi: ⁊ paulinus tradidit eos ī cuſtodia mamortini ſub cura militum ꝓceſſi et martiniani.Quos milites petrus ad fidem xp̄i cōuertit: ⁊cōperto ꝙ xp̄iani eſſent capte ceſi ſunt. ¶ Tertio ꝯſideremus modalitatē: quo ſcilicet modopetrus ⁊ paulus martyrio coronati ſunt. Et inhoc ſtandū eſt Dionyſio ariopagite qui d̓ hocſcribit ī epiſtola ad Timotheū. Nam poſt multa ſigna ⁊ ꝓdigia que dominꝰ per ſuos apoſtolos dignatus fuit oꝑari: petrus tanqͣꝫ alienigena iuſſus eſt crucifigi: paulus vero quia ciuiscrat romanus capitalē ſententiā ſubijt: qua lata dicit Dionyſiꝰ. O frater mi Timothee ſi vidiſſes agones conſūmationis ipſoꝝ defeciſſesqͥdem pre triſticia ⁊ dolore. Quis non fleret illa hora quādo p̄ceptum ſentētie egreſſuꝫ eſt incos vt petrus crucifigeret̉ ⁊ paulus decollaretur. Uidiſſes tunc turbā iudeoꝝ ⁊ gentiliū percutientes eos ⁊ exꝑuentes in faciē ipſoꝝ. Adueniēte aūt terribili tꝑe ꝯſūmationis ip̄oꝝ cuꝫſeparent̉ ab inuicē: ligauerunt colūnas muno īnon vtiqꝫ abſqꝫ fratrū gemitu ⁊ ploratu Tuncinqͥt paulus petro. Pax tecū fundamētū eccleſiarū ⁊ paſtor ouiū ⁊ agnoꝝ xp̄i. Petrus aūtad paulum ait. Uade in pace predicator bonoū mediator ⁊ dux ſalutis iuſtorū. Cum autemelōgaſſent eos ab inuicē ſecutus ſum magiſtrūmeū. Non em̄ in eodem vico occiderunt eos. hͦDionyſius. Petrus igit̉ perductus ad paſſionis locum crucifixus eſt habens pedes ſurſum⁊ manus deorſum. vt Leo ⁊ Marcellus teſtatur. Tunc petrus vt ſcribit Egiſippus d̓ crucedicere cepit. Te dn̄e imitari optaui: ſed rectuscrucifigi nō vſurpaui. Tu ſemꝑ rectus ⁊ exceſſus ⁊ altus. Nos primi hoīs filij qͥ caput ſuumdemerſit in terrā: cuius lapſū ſignificat ſpecieigeneratiōis humane. Sic em̄ naſcimur vt ꝓniin terram videamur effūdi. Inter hec ⁊ ſimiliaverba gratias agens deo ⁊ fideles cōmendansſpm̄ emiſit Tūc marcellus ⁊ apuleiꝰ fratres diſcipuli eius eū de cruce depoſuerūt ⁊ diuerſis